SAINT JOSE MUÑOZ-CORTES DU CHILI ET CANADA – D’ATHENES-MARTYR, GRECE (+1997) – French

http://athensofmyheart.wodpress.com

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

http:/americaofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

LATIN AMERICA OF MY HEART

AMERICA OF MY HEART

CAN-BC-05-11-17-cs-b.jpg

2016-02-29-1.jpg

187764.p.jpg

Saint José Muñoz-Cortés du Chili,

le martyr d’Athènes, Grèce (+1997)

ST Martyr José-Ambroise.jpg

220px-Могила_Иосифа_Муньоса-Кортеса.jpg

St Martyr Jose (Joseph) Muñoz-Cortes 

Jordanville, N. York

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Saint José Muñoz-Cortés (13 mai 1948, Santiago – 30 octobre 1997, Athènes) est un membre du clergé orthodoxe.

Il naît au Chili d’une famille de descendance hispanique et catholique pieuse. C’est à l’âge de 12 ans qu’il fait la connaissance de l’archevêque Léonty, sous l’influence de qui il est baptisé dans l’Église orthodoxe russe deux ans plus tard avec le consentement de sa mère. Il devient professeur d’art à l’Université de Montréal, où il commence également à s’intéresser à l’iconographie. Durant l’été 1982, Frère José se rend au Mont Athos dans le but d’y visiter les communautés monastiques et les monastères se spécialisant dans la peinture d’icônes.

Lorsqu’il se trouve dans le skite (communauté monastique d’ermites) de la Nativité du Christ, il y sent une attraction intense et spontanée pour une icône de la Mère de Dieu, copie contemporaine (1981) de l’ancienne icône d’Iveron, qui fut très vénérée. Lorsqu’il demanda comment il pouvait l’acquérir, il est dépité d’apprendre qu’elle n’est pas à vendre. Mais alors qu’il s’apprête à quitter la communauté, à sa grande joie, l’abbé Clément la lui remet subitement en disant que c’est la volonté de la Mère de Dieu qu’elle aille avec lui en Amérique. De retour à Montréal, Frère José prend l’habitude de lire un acathiste chaque jour devant l’icône. Quelques semaines plus tard, le 25 novembre, Frère José se déclare surpris de sentir une forte odeur parfumée dont il dit croire qu’elle émane de l’icône. Selon lui, le parfum serait celui de la myrrhe et proviendrait des mains de la Mère de Dieu1.

Frère José passe les 15 années suivantes à prendre soin de l’icône, qui continuait, toujours selon lui, à émettre ce parfum, et à voyager avec elle dans de nombreuses paroisses non seulement aux États-Unis, au Canada, mais aussi en Amérique du Sud, en Europe, et en Australie. Il satisfait également les demandes de prière de la part de milliers de fidèles, et commémore chaque jour de longues listes de noms2. Frère José est torturé3 et assassiné dans sa chambre d’hôtel à Athènes la nuit du 30 ou 31 octobre 1997, par des Roumains, selon un site religieux1. L’icône n’a pas été revue depuis. José avait l’intention de retourner au Canada le jour suivant pour y célébrer le 15e anniversaire du début de l’émanation du parfum par l’icône.

Selon la lettre d’une moniale, des témoins auraient découvert avec stupéfaction que son corps ne semblait pas présenter pas le moindre signe de corruption 12 jours après sa mort, et qu’une odeur de sainteté s’en dégageait4.

Références

Cet article est partiellement traduit de l’article russe de Wikipedia “Муньос, Иосиф”

↑ a et b Nuestra Señora de Iverón
http://orthodoxwiki.org/Jos%C3%A9_Mu%C3%B1oz-Cortes
http://www.rpac.ru/article/84/
http://stranitchka.pagesperso-orange.fr/VO22/Funerailles_du_frere_Jose_Munoz.html

Source: Wikipedia

Advertisements

ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΑΝΑ ΑΙΩΝΑ

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

12350571224_3c917f8cfa_b

Άγιοι Πάντες ανά αιώνα

Святой Хосе (Иосиф ) Муньос-Кортес, Мученик в Греции из Чили (+1997) – Russian

http://athensofmyheart.wodpress.com

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

http:/americaofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

LATIN AMERICA OF MY HEART

AMERICA OF MY HEART

Fanad Head Lighthouse by Michele Rossetti

2016-02-29-1.jpg

187764.p.jpg

Святой Хосе (Иосиф ) Муньос-Кортес (+1997)

ST Martyr José-Ambroise.jpg

220px-Могила_Иосифа_Муньоса-Кортеса.jpg

Могила брата Иосифа

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Святой Иосиф (Хосе) Муньос-Кортес (исп. Jose Muñoz-Cortes, 13 мая 1948, Сантьяго[2], Чили[3] — 30/31 октября 1997, Афины, Греция) — чилийско-канадский православный иконописец, хранитель Монреальской Иверской иконы.

Родился 13 мая 1948 года в Вальпараисо в благочестивой католической семье испанского аристократического происхождения. В детстве проявил склонность к живописи. И он, и его родные хотели чтобы он стал художником.

В 1962 году в 12-летнем возрасте Хосе по дороге в католический костел случайно услышал доносящееся из открытых дверей Свято-Троицкой православной церкви в Сантьяго дивное пение. Красота убранства храма, икон и богослужения произвела на мальчика огромное впечатление, и с тех пор он начал посещать эту церковь[4].

Через 2 года архиепископ Чилийский Леонтий (Филиппович) крестил его в Православие, на что было получено согласие матери Хосе.

Проучившись три года в православном колледже, Иосиф стал учиться иконописи. Поскольку в Чили было не так много людей, которые могли его чему-то научить в этой области, он отправился в Канаду, во франкоязычный Монреаль.

По приглашению архиепископа Канадского и Монреальского Виталия (Устинова), он переехал на подворье монашеского братства преподобного Иова Почаевского в Монреале и вскоре стал преподавателем истории искусств в Монреальском университете.

Брат Иосиф с мироточивой Монреальской Иверской иконой Божией Матери
В 1982 году посетил Афон, и в частности один скит иконописцев, где был поражен одной иконой Иверской Божией Матери, написанной этими монахами. Иосиф просил монахов продать эту икону, но получил отказ. Однако в последний день пребывания на Афоне он получил в дар от схиигумена Климента († 1997)[5] Спасо-Рождественского скита[6] список Иверской иконы Божией Матери. Подаренная икона стала обильно мироточить и благоухать с 24 ноября 1982 года, после возвращения в Канаду. По его воспоминаниям, «24 ноября в три часа ночи я проснулся от сильного благоухания. Вначале подумал, что оно исходит от мощей или разлитого флакона духов, но, подойдя к иконе, я поразился: вся она была покрыта благоухающим миром! Я застыл на месте от такого чуда! Вскоре мироточивая икона была отнесена в храм. С тех пор икона Божией Матери постоянно мироточила, за исключением Страстных недель. Замечательно, что миро истекало главным образом из рук Богоматери и Христа, а также звезды, находящейся на правом плече Пречистой. В то же время задняя сторона иконы всегда сухая»[7].

Новость о чудесном явлении быстро распространилась, а икону поместили в православный собор в Монреале, где её посещало огромное количество людей. По утверждению очевидцев, миро имело сильный аромат роз и его собирали в сосуды. Иосиф в течение 15 лет был хранителем этой святыни и посещал с иконой православные приходы во многих странах.

Иосиф Муньос, всюду сопровождавший святую икону, всегда вёл себя очень скромно, никогда не привлекал к себе внимания, во время церковных богослужений тихо стоял сзади, незаметный как монах[4].

Он считал, что у современной молодёжи очень трудная и тяжёлая жинзнь, которая заставляет их учиться, чтобы работать, чтобы зарабатывать деньги для приобретения материальных благ, то есть жить в материальном мире, забывая о духовном. Иосиф считал телевидение настоящим бедствием, наркотиком, разрушающим жизнь людей и приводящему к утрате способности различать добро и зло (и не разрешил снять фильм о чудотворной иконе). Иосиф считал, что детей нужно учить собственным примером, так как они слишком часто видят, что родители говорят им одно, а поступают иначе. Он почитал святителя Иоанна Шанхайского, поскольку тот заботился только о духовном в «этом гнилом материальном мире»[8].

Он часто возвращался на Афон, также и с чудотворной иконой. На Афоне был пострижен в монашество схиигуменом Климентом с именем Амвросий в честь преподобного Амвросия Оптинского[4].
Могила брата Иосифа
В ночь на 31 октября 1997 года он был убит в номере «Гранд-отеля» в Афинах, а мироточивая икона бесследно исчезла[5].

12 ноября 1997 года, спустя 13 дней после убийства, согласно завещанию похоронен на русском кладбище в Свято-Троицком монастыре в Джорданвилле, штат Нью-Йорк (США)[9]. По свидетельству очевидцев, во время похорон, несмотря на долгий срок, на теле были видны лишь следы пыток, но не было признаков тления и запаха. Архиепископ Лавр (Шкурла) не благословил заливать фундамент под кроватку, под которой захоронен гроб с телом мученика: «Будет легче открывать»[10].

9 декабря 1997 года, на сороковой день, на могиле чудесным образом зажглись свечи и продолжали гореть необычно долгое время.[1]

Память[править | править вики-текст]
23-25 ноября 2007 года в Русском Зарубежье было торжественно отмечено памятное духовно-значимое событие: ровно 25 лет назад брат Иосиф был призван Господом на особенное служение. Молитвенно отмеченные в Свято-Троицком монастыре в Джорданвилле даты — 25-летия явления Монреальской Иверской Мироточивой иконы и 10-летней годовщины со дня убиения Её хранителя[11].

14 декабря 2012 года, по благословению Первоиерарха РПЦЗ Митрополита Илариона, была создана епархиальная комиссия Восточно-Американской епархии по канонизации, в задачу которой входит собирание информации и повышение осведомлённости о праведной жизни митрополита Филарета (Вознесенского), а также брата Иосифа Муньоса-Кортеса[12].

* * *

Примечания[править | править вики-текст]
↑ Показывать компактно
↑ Перейти к: 1 2 Инна Симонова. Монреальская трагедия // «Русская линия»
↑ Игумен Феофан. Последний мученик Церкви Христовой, часть 1
↑ Профессор Владимир Воропаев. Мы не должны бояться смерти за Христа
↑ Перейти к: 1 2 3 Вера православная — Иверская Монреальская икона
↑ Перейти к: 1 2 Игумен Феофан. Последний мученик Церкви Христовой, часть 2
↑ Это был Скит Рождества Христова в Катунаках, относившийся греческому старостильному «Матфеевскому синоду» (см. Игумен Феофан. Последний мученик Церкви Христовой, часть 1)
↑ Russian Church ” Епархия
↑ Фонд Памяти Брата Иосифа (Общество Дом Иконы). Монреальская Мироточивая икона и брат Иосиф. — Монреаль, Москва: Паломник, 2003. — 477 с. — 10 000 экз. — ISBN 2-9807705-0-7.
↑ Величайшее чудо XX века: чудотворная Иверская Монреальская икона Божией Матери
↑ Ховелл, Нью-Джерси: В епархиальном центре почтили память бр. Иосифа
↑ Инна Симонова. Паломничество в Джорданвилль
↑ Джорданвилль: Митрополит Иларион возглавил панихиду у гробницы Митрополита Филарета (Вознесенского). Проверено 9 марта 2013. Архивировано из первоисточника 12 марта 2013.

Source: Wikipedia

Святая преподобная мати Димитра Егорова Киевская из Бугарске (+1878) – Serbian

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

2016 - 1.jpg

55395b46-9df7-49cb-8317-918e1f965a8f

205652f7-3120-46df-bd01-fdd7294b5f67

IMGP1153

07_big

Святая преподобная мати Димитра Киевская

(М. А. Егорова 1810-1878 гг.)

основательница Киевского Свято-Введенского монастыря (1878)

18 апреля 2008 года Постановлением Священного Синода Украинской Православной Церкви монахиня Димитра (Матрона Александровна Егорова) была причислена к лику местночтимых святых. Отныне преподобная Димитра, обретя бессмертие, находится в одном ряду со святыми женами Руси.

Монахиня Димитра родилась в 1810 году в городе Силистрия (Болгария). Она была воспитана благочестивыми родителями Александром и Марией в духе православной веры, на многочисленных примерах жития и благочестия святых, прославивших болгарскую землю.

В конце 20-х годов XIX ст. семья преподобной Димитры переселилась в Бессарабию. Муж матушки Димитры, капитан российской армии Иван Егоров геройски погиб в Крымской войне (1853–1856). Сама матушка Димитра принимала участие в обороне Севастополя (1855–1856), помогая раненым на поле боя. За участие в Крымской войне она получила несколько наград, а также медаль за русско-турецкую войну (1877–1878), во время которой организовала лазарет для раненых воинов в своем доме в Киеве.

С 1856 года преподобная Димитра жила в Киеве, вела благочестивую жизнь. Господь привел ее на порог духовной жизни ― Промыслом Божиим матушка Димитра познакомилась с Киевским Митрополитом Исидором (Никольским) (1858–1860), который на долгие годы стал ее духовным отцом и наставником. Она глубоко почитала Митрополита и ничего не предпринимала без его благословения, находясь во всегдашнем послушании своему духовнику. Митрополит Исидор указал матушке подвижнический путь, следуя которым, она многое смогла сделать на благо Церкви и общества, проявить себя в истинно христианской деятельности. По предложению Владыки, матушка Димитра взяла на себя труд по созданию религиозной женской общины для вдов и сирот погибших воинов и бедных бесприютных женщин. В благословение и в покровительство будущей обители Митрополит Исидор преподнес досточтимую Боголюбскую икону Божией Матери.

Благочестивыми трудами матушки Димитры и на ее средства в 1860–1878 годах была создана первая в Киеве религиозная женская община ― Свято-Введенская, утвержденная Указом Императора Александра ІІ от 4/17 марта 1878 года. В 1901 году община была преобразована в общежительный монастырь.

Однако матушка Димитра не смогла возглавить созданную общину. Всевышнему Богу было благоугодно призвать свою праведницу в небесные обители Своя. Преподобная Димитра мирно почила 9/22 марта 1878 года в Санкт-Петербурге, в день памяти Сорока Севастийских мучеников, воинов Христовых. По распоряжению митрополита Исидора она была временно похоронена в Александро-Невской Лавре, в «палатке» при Федоровской церкви.

Преподобная Димитра была тайной монахиней, и постриг ее совершился по особому ходатайству Митрополита Исидора и его свидетельства о том, что матушка давно ведет подготовительную к монашеству жизнь.

8/21 августа 1878 года тело матушки Димитры было перевезено из Санкт-Петербурга в Киев и захоронено, согласно ее предсмертному пожеланию, в Введенской общине, в нижнем храме-усыпальнице. Ежегодно, 9/22 марта, в день ее кончины, и 26 октября/8 ноября, по случаю храмового праздника киевские митрополиты и архимандриты Киево-Печерской Лавры служили Божественную литургию и панихиду у могилы основательницы Свято-Введенской обители. Совершались поминальные службы и в Александро-Невской лавре.

16 сентября (по новому стилю) 1960 года, после закрытия Введенского монастыря, мощи матушки Димитры были перенесены из храма и перезахоронены на Зверинецком кладбище. 8/21 августа 1996 года, по благословению Блаженнейшего Владимира, Митрополита Киевского и всея Украины, и разрешению властей города состоялось обретение мощей матушки Димитры и их возвращение из Зверинецкого кладбища в обитель. При обретении мощей основательницы было установлено, что святые мощи сохранились частично, нетленными остались голова и верхняя часть тела. Под светским платьем подвижницы обнаружен монашеский параман, на лицо матушки был возложен «наличник», а само тело было обернуто мантией. Все это явилось наглядным подтверждением монашеского пострига матушки Димитры.

Современные насельники монастыря являются продолжателями молитвенного почитания памяти строительницы, поддерживая и развивая традиции, совершая богослужения в установленные дни.

Жизнь праведницы продлилась и после ее кончины. Подвигом своей богоугодной жизни преподобная Димитра получила от Господа дар благодатной молитвы и дивное дарование исцеления болезней людей.

Извор:

http://www.vvedenskiy.com.ua/index.php/media-arxiv/87-obitel/жизнеописания-святых/116-преподобная-мати-димитра-киевская

DEN HELLIGE LIBERATA ELLER WILGEFORTIS, PORTUGAL (119-139) – MINNEDAG: 20. JULI – Norwegian

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

http://norwayofmyheart.wordpress.com

NORWAY OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

19137703.jpg

Portugal

2015112508503124534.jpg

Aguas Santas, Spania

tumblr_mkhgy8lyk41rpyguto1_1280.jpg

Hellige Liberata eller Wilgefortis (+139)

Wilgefortis.jpg

00liberata_santa.jpg

Den hellige Liberata eller Wilgefortis (119-139)

Minnedag: 20. juli

Wilgefortis var en av ni døtre av den hedenske kongen av Portugal. Sammen med søsknene ble hun kristen, og hun avla kyskhetsløfte. Faren ville at hun skulle gifte seg med den hedenske kongen av Sicilia, men da ba hun til Gud at han ville gjøre henne så lite tiltrekkende at ingen mann ville se på henne igjen. Gud lot det da vokse ut bart og skjegg i ansiktet hennes, og frieren forsvant. Faren spurte hvordan dette hadde gått til, og hun svarte at hun ikke ville ha noen annen brudgom enn den korsfestede. Rasende sa faren at hun skulle få det som hun ville – og korsfestet henne.

Liberata ble født i år 119 i Balcagia, nå Bayona (gal: Baiona) i provinsen Pontevedra i det sørvestre hjørnet av regionen Galicia i det nordvestre Spania. Hun var datter av de hedenske foreldrene Lucius Castelius Severus og hans hustru Calsia. Han var romersk guvernør i provinsene Gallaecia og Lusitania, som utgjør den vestligste delen av Den iberiske halvøy.

En gang mens mannen var ute og reiste i sine områder, fødte Calsia ni døtre i én fødsel. Hun ble skremt av denne flerfødselen og var full av avsky over det faktum at hun hadde født nilinger som om hun var en simpel bondekone (eller et dyr!). Hun fryktet å bli avvist av mannen for ekteskapelig utroskap, så hun bestemte seg for å kvitte seg med de uønskede døtrene. Hun overlot dem til sin trofaste tjenestepike Sila og ga henne ordre om å drukne dem i største hemmelighet i Río Miñor. Mannen kan ikke ha visst om graviditeten og i alle fall ikke om fødselen.

Men tjenestepiken Sila var nettopp blitt døpt som kristen, så på vei til elven innså hun at hun ikke kunne begå en slik fryktelig forbrytelse. Derfor dro hun til en vennligsinnet families hjem og fikk jentebarna døpt av den hellige biskop Ovidius (San Ovidio) med navnene Quiteria, Liberata, Victoria, Marina, Germana, Eufemia, Marciana, Genibera og Basilia, og de vokste opp i den kristne tro. Av Gudsfrykt ofret de ni søstrene sin jomfruelighet til Herren.

I det andre århundret nådde en fryktelig forfølgelse av de kristne også til Balcagia. Hedningene anga de hellige jomfruene, som ble arrestert og brakt for guvernør Lucius Castelius. Han truet dem med straff hvis de holdt fast ved kristendommen, men de svarte fast at de foretrakk å dø tusen ganger i stedet for å oppgi troen på Kristus. Castelius ble imponert over jentenes styrke og fant også at de hadde en forbløffende likhet med hans hustru. Han spurte om deres opprinnelse og kalte på Calsia, som straks anerkjente dem som sine døtre. Deretter fulgte en kamp i hans hjerte mellom farskjærligheten og en guvernørs plikter. Da han fikk vite at de var hans egne døtre, inviterte han dem til å gi avkall på Kristus i bytte for å kunne leve omgitt av den luksus og komfort som var deres fødselsrett. Han gjorde sitt ytterste for å overbevise dem og ba dem inntrengende om å ofre til gudene. Deres mor prøvde også å overtale dem under mange tårer, men ingenting lyktes. Dette gjorde faren rasende, så han fornyet truslene og ga dem en dag til å bestemme seg for å tilbe avgudene eller dø.

De ni søstrene ble enige om å forhindre den forbrytelsen det ville være dersom det var deres egen far som drepte dem, så de flyktet fra byen etter hver sin rute. Deretter ble hver av dem fanget og led martyrdøden i ulike områder over hele den kjente verden rundt Middelhavet.

De to hellige søstrene Marina (Mariña, Marinha, Margarida, Gema) og Liberata (Librada, Libérate) ha lidd martyrdøden på korset den 18. januar 139 i en alder av tyve år i byen Aguas Santas nær Orense i Galicia. De franske kildene sier at Liberata (Sainte-Libérate) ble halshogd i skogen Montus og ligger i en sarkofag fra 1300-tallet i den befestede kirken Saint-Jean-Baptiste i Mazéres. tre mil fra sin søster Quiteria i Aire-sur-l’Adour. Festen for Marina feires den 18. juli, mens Liberata feires den 20. juli.

Når det gjelder hennes syv andre «søstre», skal den hellige Quiteria ha lidd martyrdøden i Aire-sur-l’Adour i Gascogne i Sør-Frankrike, alternativt i Marjaliza i provinsen Toledo i regionen Castilla-La Mancha, og hennes minnedag er 22. mai. Den hellige Victoria (Vitoria, Rita) feires den 17. november sammen med Acisclus av Córdoba. Den hellige Germana (Gemma) skal ha lidd martyrdøden i Numidia, en av de romerske provinsene i Afrika, som en av gruppen den hellige Paulus av Numidia og sytten ledsagere som har minnedag 19. januar. Basilia (Basilissa) er den samme som den hellige Basilla av Smyrna, mens den hellige Marciana (Marica) led martyrdøden i Toledo og har minnedag den 12. juli. Den hellige Eufemia (Eumelia) led martyrdøden i Auria i Orense og minnes den 16. september. For den hellige Genibera (Genebra, Gemma) oppgir kildene ingen minnedag.

Den hellige Wilgefortis som en helgen som har makt til å ta bort triste tanker, og derfra er det utledet at hennes beskyttelse strekker seg til alle de onder som man ønsker å unngå, spesielt skrøpeligheter og plager. Samtidig er hun den som gir oss godene fred og ro.

På korset sa Liberata til de tilstedeværende at alle som ville huske hennes lidelse, skulle bli befridd fra alle byrder og vanskeligheter. Dette har ført til at hun ble påkalt av menn og kvinner som var fanget i ulykkelige ekteskap. I England er hennes patronat mer spesifikt: Hun påkalles av kvinner som ønsker å kvitte seg med brysomme ektemenn (to be disencumbered) under navnet Uncumber.

Hennes navn på de forskjellige språk viser til hjelp og befrielse fra bekymringer: Liberata (latin, Galicia og Italia), Libérate, Livrade (Frankrike), Livrade (Gascogne), Librada (Spania), Uncumber (England), Kümmernis, Kummernis, Gehilfe, Hülfe, Hulpe (Hilfe) (Tyskland), Ontkommer, Ontkommena, Oncommer, Ontcommer, Ontcommene, Ontcommenit, Ohnkummer (Nederland), Komina, Comera, Comeria, Cumera, Cumerana, Cumernissa, Kumerana, Kummernus, Kumini, Kumernus, Dignefortis, Dinjefortis, Hilgefortis, Reginfledis, Regenfledis, Múnia (i Barcelona, kult utdødd), Combre, Souci, Wilgefortis, Vilgefortis, Virgefortis, Vierge Forte (i Provençe), Eutropia (i Hellas) og Starosta (i Tsjekkia).

Abel-Tasos Gkiouzelis

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART SITES

445px-Erlangen-Eltersdorf_Egidienkirche_Kuemmernis_001.JPG

Hellige Liberata eller Wilgefortis (+139)

220px-Santo_Ovidio.JPG

Hellige biskop Ovidius (+135)

Santo ovidio

3120013977_177bbca6c4.jpg

Ηellige relikvier av Hellige biskop Ovidius (+135)

445px-Piero_di_Cosimo_-_Crucifixion_of_Christ.jpg

Hellige Liberata eller Wilgefortis (+139)

Padornelo Igreja Santa Marinha tecto janeiro 2010 EDC.JPG

Hellige Marina (Mariña, Marinha, Margarida, Gema)

Santa-Mariña-de-Augas-Santas-fontes_santa-400x267.jpg

Hellige Marina

Santa-Mariña-de-Augas-Santas-church-crypt-400x300.jpg

LaudasStaMarinha.jpg

Hellige Marina

9215390819_efd4446d72_b.jpg

Hellige Marina

img1

Hellige Quiteria

2016-03-20.jpg

Hellige Quiteria

2016-03-26.jpg

Hellige Marciana

marciana1.jpg

Hellige Marciana

2016-03-26-1.jpg

Hellige Marciana

santa-vitoria (3).jpg

Hellige Victoria

d1c39afc-2b6e-4fbc-9509-d343f0d8613a

Hellige ikoner av Hl. Liberata eller Wilgefortis

liberata.jpg
465
14bb809f-0a2d-46f1-a21d-4fb6303838e7
165d832d-97dc-4334-9b6e-58b885941a36
3019663
b27c48928c546412bd58585a0b586383
ebbaa54e6045a442eec923476c95d37f
Hl_Kümmernis_süddeutsch

img-Saint-Wilgefortis
j.a.sanchez-sta.librada

SS004__78113.1427064236.190.250

Wilgefortis

25-247x300.jpg

e3bc98ffd84b2565605fe77254ccbde8.jpg

Julia.png

01_jrl1502655.jpg

9ff0c388508d9fd9d7c18a58c817265d.jpg

images-2.jpg

3764de09d1dfbfb8308426561988b175.jpg

1294842be39516d271256464c687eaa8.jpg

285977016_8e187a5f41_m.jpg

bd0379b0e97e27ba07455a43d7a53729.jpg

db7743f1afe95b957f168a78e65e9bb7.jpg

ec9b19c3b3fa8fa1ded63c6eeae20207.jpg

images-1.jpg

images.jpg

IMG_4348

wilgefortheafb13kl400

Wilgefortis.jpg

Ku_776_mmernisVillachMuseum

b77f56a8d20f1916c9383d4878487271

Οι εννεάδυμες Παρθενομάρτυρες της Πορτογαλίας: Αγίες Βιλγκεφόρτις η εσταυρωμένη, Μαρίνα, Κουϊτερία, Γενεύη, Ευφημία, Μαρκιάνα, Γερμάνα, Βασιλεία & Βικτωρία που μαρτύρησαν σε όλη τη Μεσόγειο το 139 μ.Χ. & ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος Braga Πορτογαλίας (+135)

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

http://portugalofmyheart.wordpress.com

PORTUGAL OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

porto-portugal-155.jpeg

Πορτογαλία,

η πατρίδα των εννεάδυμων Παρθενομαρτύρων

2015112508503124534.jpg

Η πόλη Aguas Santas Ισπανίας όπου μαρτύρησε η Αγία Βιλγκιφόρτις ή Λιμπεράτα

& η αδελφή της Παρθενομάρτυς Μαρίνα το 139 μ.Χ.

tumblr_mkhgy8lyk41rpyguto1_1280.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βιγκελφόρτις ή Λιμπεράτα η εσταυρωμένη (+139)

Wilgefortis.jpg

Οι εννεάδυμες Παρθενομάρτυρες της Πορτογαλίας:  

Αγίες Βιλγκεφόρτις η εσταυρωμένη, Μαρίνα, Κουϊτερία, Γενεύη, Ευφημία,

Μαρκιάνα, Γερμάνα, Βασιλεία & Βικτωρία,

Παρθενομάρτυρες στη Μεσόγειο (+139)

& ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος Braga Πορτογαλίας (+135)

Εορτή στις 9/1, 18/1, 19/1, 22/5, 3/6, 12/7, 20/7, 16/9

00liberata_santa.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βιγκελφόρτις ή Λιμπεράτα η εσταυρωμένη

η οποία στις Ι. Εικόνες παρουσιάζεται και με γένια

& χωρίς τα γένια του θαύματος της Παναγίας για να αποφύγει να παντρευτεί

τον ειδωλολάτρη βασιλιά δια της βίας

445px-Erlangen-Eltersdorf_Egidienkirche_Kuemmernis_001.JPG

Τα ονόματα των εννεάδυμων Παρθενομαρτύρων της Πορτογαλίας είναι τα εξής:

Αγία Βιλγκεφόρτις ή Λιβεράτα ή Ευτροπία (St Wilgefortis / Liberata / Eutropia) η εσταυρωμένη, Παρθενομάρτυς στην Aguas Santas Ισπανίας, από Braga Πορτογαλίας (20 Ιουλίου, +139)

Αγία Μαρίνα ή Μαργαρίδα (St Mariña / Margarida), Παρθενομάρτυς στην Aguas Santas Ισπανίας, από Braga Πορτογαλίας (18 Ιανουαρίου, +139)

Αγία Κουϊτερία ή Κυθέρεια (St Quiteria) Παρθενομάρτυς στην Aire-sur-l’Adour Γαλλίας, από Braga Πορτογαλίας (22 Μαΐου, +139)

Αγία Ευφημία ή Ευμελία (St Eufemia / Eumelia) Παρθενομάρτυς στην Auria της επαρχίας Orense της Ισπανίας από Braga Πορτογαλίας (16 Σεπτεμβρίου, +139)

Αγία Μαρκιάνα ή Μαρίκα (St Marciana / Marica) Παρθενομάρτυς στό Toledo της Ισπανίας, από Braga Πορτογαλίας (9 Ιανουαρίου, +139)

Αγία Γερμάνα (St Germana) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (19 Ιανουαρίου, +139) και οι συμμάρτυρές της Άγιοι Παύλος, Γερόντιος, Ἰανουάριος, Σατουρνίνος, Σουξέσσος, Ἰούλιος, Κάτος και Πία, μάρτυρες στήν Νουμίδια Ἀλγερίας (19 Ιανουαρίου, +139)

Αγία Βικτωρία ή Ρίτα (St Victoria / Vitoria / Rita) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (17 Νοεμβρίου, +139)

Αγία Γενιβέρα ή Γενεύη (St Genibera / Genebra / Gemma) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (+139)

Αγία Βασιλεία ή Βασίλισσα (St Basilia / Basilissa) Παρθενομάρτυς από Braga Πορτογαλίας (12 Ιουλίου, +139)

Εορτή στις 9/1, 18/1, 19/1, 22/5, 3/6, 12/7, 20/7, 16/9

220px-Santo_Ovidio.JPG

Ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος της Braga Πορτογαλίας (+135)

3 Ιουνίου

Ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος 3ος Επίσκοπος Braga της Πορτογαλίας ήταν ένας Ορθόδοξος Άγιος του οποίο τα αγάλματα κοσμούν την πόλη Braga της Πορτογαλίας. Γεννήθηκε στη Σικελία της Ιταλίας και το 95 μ.Χ. στάλθηκε από τον Άγιο ιερομάρτυρα Κλήμη Α´ τρίτο Επίσκοπο Ρώμης ως Επίσκοπος στην πόλη Braga της Πορτογαλίας. Εκει στην Braga της Πορτογαλίας βάπτισε της 9 Αγίες Παρθενομάρτυρες όταν εγκαταλήφθηκαν από την μητέρα τους Καλσία. Ο Άγιος Οβίδιος είναι προστάτης των κωφών και όσων πάσχουν από ακουστικές ασθένειες. Μαρτύρησε για την Χριστιανική του Πίστη το 135 μ.Χ.

Santo ovidio

Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος Επίσκοπος Braga Πορτογαλίας (+135)

3120013977_177bbca6c4.jpg

Τα Ι. Λείψανα του Αγίου Ιερομάρτυρος Οβιδίου

Επισκόπου Braga Πορτογαλίας (+135)

445px-Piero_di_Cosimo_-_Crucifixion_of_Christ.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βιγκελφόρτις ή Λιμπεράτα η εσταυρωμένη

Η Αγίες 9 Παρθενομάρτυρες της Πορτογαλίας γεννήθηκαν το έτος 119 στην Braga της Πορτογαλίας. Ἠταν κόρες του ειδωλολάτρη Λούκιου Καστέλιου Σέβερου και της Καλσίας. Ο Λούκιους Καστέλιος Σέβερος ήταν κυβερνήτης των επαρχιών Γαλικίας και Λουσιτανίας, τα οποία αποτελούν τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, σημερινή Ισπανία και Πορτογαλία. Το 119 ενώ ο Λούκιος βρισκόταν σε ταξίδια στις περιοχές του η συζυγός του Καλσία ήταν έγκυος και γέννησε με μία γέννα 9 θυγατέρες. Επειδή η Καλσία φοβήθηκε οτι όταν θα επέστρεφε ο σύζυγός της θα την υποπτευόταν για συζυγικές απιστίες λόγω των πολλών γεννήσεων αποφάσισε να απαλλαγεί από τις ανεπιθύμητες κόρες της και τις έδωσε στην πιστή υπηρέτριά της Σίλα για να τις πνίξει στον ποταμό Miño με αυστηρή μυστικότητα.

Αλλά η Σίλα μόλις είχε βαπτιστεί Χριστιανή, και στο δρόμο προς το ποτάμι συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να διαπράξει ένα τέτοιο φρικτό έγκλημα. Έτσι πήγε τα βρέφη σέ ένα φιλικό Χριστιανικό σπίτι όπου τά βάπτισε ο Άγιος ιερομάρτυς Οβίδιος Επίσκοπος Braga της Πορτογαλίας (+135) με τα ονόματα Κουϊτερία, Λιμπεράτα, Βικτωρία, Μαρίνα, Γερμάνα, Ευφημία, Μαρκιάνα, Γκενιβέρα και Βασιλεία [Quiteria, Liberata, Victoria, Marina, Germana, Eufemia, Marciana, Genibera & Basilia]. Ύστερα τα 9 βρέφη τα παρέλαβαν Χριστιανικές οικογένειες και τα μεγάλωσαν με Χριστιανική πίστη. Και οι 9 αδελφές υπόσχέθηκαν παρθενία για την αγάπη του Χριστού.

Το 139, όταν οι 9 παρθένες ήταν 20 ετών, είχαν ήδη άρχισει στην περιοχή φρικτοί διωγμοί κατά των Χριστιανών. Στη διάρκεια των διωγμών οι 9 παρθένες είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στο να πηγαίνουν κρυφά στις φυλακές και να ελευθέρωνουν τους Χριστιανούς που ήταν φυλακισμένοι για την Πίστη τους στο Χριστό. Έτσι συνελλήφθηκαν και τις έφεραν στον κυβερνήτη πατέρα τους Λούκιο Καστέλιο ο οποίος στην αρχή δεν κατάλαβε οτι ήταν οι κόρες του. Τις απείλησε με τιμωρία αν δεν αρνηθούν το Χριστιανισμό, αλλά οι 9 παρθένες απάντησαν οτι προτιμούσαν να πεθάνουν χίλιες φορές, αντί να εγκαταλείψουν την πίστη στο Χριστό. Ο Καστέλιος εντυπωσιάστηκε με τη δύναμη των κοριτσιών και, επίσης, διαπίστωσε ότι είχαν μια παράξενη ομοιότητα με τη σύζυγό του. Ρώτησε σχετικά με την προέλευσή τους και κάλεσε την Καλσία, η οποία τις αναγνώρισε αμέσως ως κόρες της. Στη συνέχεια ακολούθησε μια μάχη μέσα στην καρδιά του, μεταξύ της πατρικής αγάπης του και των καθηκόντων του ως διοικητή. Όταν έμαθε ότι ήταν δικές του κόρες, τους είπε να αποκηρύξουν το Χριστό με αντάλλαγμα τα υλικά πλούτη και την πολυτέλεια ως κόρες του κυβερνήτη. Έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να τις πείσει και τούς ζήτησε να θυσιάσουν στους ειδωλολατρικούς θεούς. Η μητέρα τους προσπαθούσε επίσης να τις πείσει με πολλά δάκρυα, αλλά δεν πέτυχε τίποτα. Έτσι ο πατέρας θυμωμένος τους έδωσε μια μέρα να αποφασίσουν να λατρέψουν τα είδωλα και να παντρευτούν ειδωλολάτρες ή να πεθάνουν με φρικτά Μαρτύρια.

Οι 9 αδελφές φυλακίστηκαν αλλά κατάφεραν να αποδράσουν ελευθερώνοντας όλους τους άδικα φυλακισμένους και έφυγαν μακρυά για να μην γίνει ο πατέρας τους παιδοκτόνος. Έτσι έφυγαν από την πόλη από διαφορετικές διαδρομές.

Ο πατέρας τους εξαπέλυσε διωγμό εναντίων τους και στη συνέχεια η κάθε μία από τις παρθένές συνελλήφθηκαν σε διαφορετικές πολεις γύρω από τη Μεσόγειο και μαρτύρησαν.

Οι 2 αδελφές Βιλγκεφόρτις (Λιμπεράτα) και Μαρίνα συνελλήφθηκαν στην πόλη Aquas Santas στην επαρχία Orense στη Γαλικία της Ισπανίας και μετά από μαρτύρια τις θανάτωσαν.

Padornelo Igreja Santa Marinha tecto janeiro 2010 EDC.JPG

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μαρίνα που μαρτύρησε

στην Aquas Santas της Ισπανίας

Πρώτα έβαλαν την Αγία Μαρίνα μέσα σε ένα φούρνο για να την κάψουν ζωντανή αλλά της εμφανίστηκε θαυματουργικά ο Ἀγιος Απόστολος Πέτρος όπου την έβγαλε από το φούρνο και της έφερε νερό για να δροσιστεί. Αργότερα αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι της αναπήδησε στο έδαφος θαυματουργικά 3 φορές και δημιουργήθηκαν 3 πηγές στα σημεία αυτά όπου ονομάστηκαν Aguas Santas (=Ιερά Νερά), δίπλα στις οποίες τον 6ο αιώνα μεταξύ 502-593 κτίστηκε Χριστιανικός ναός προς τιμήν της και η σημερινή πόλη Aquas Santas της Ισπανίας.

Στην τοποθεσία του Μαρτυρίου σωζονται ακόμη ο φούρνος των βασανιστηρίων και η φυλακή της Αγία Παρθενομάρτυρος όπου μετατράπηκαν σε Ιερό Ναό τον 6ο αιώνα. Επίσης διασώζεται η μικρή λίμνη-δεξαμενή όπου της έριχνε με θαυματουργικό τρόπο νερό ο Άγιος Απόστολος Πέτρος.

Santa-Mariña-de-Augas-Santas-fontes_santa-400x267.jpg

Φώτογραφίες απο το μέρος Μαρτυρίου της Αγίας Παρθενομάρτυρος Μαρίνας,

τα ιερά νερά, ο φούρνος του Μαρτυρίου,

η δεξαμενή με το ιερό νερό του Αγίου Πέτρου,

η φυλακή στην οποία φυλακίστηκε & ο ιερός ναός του 6ου αιώνα.

Santa-Mariña-de-Augas-Santas-church-crypt-400x300.jpg

LaudasStaMarinha.jpg

9215390819_efd4446d72_b.jpg

Ύστερα από το Μαρτύριο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Μαρίνας ο ειδωλολάτρης πατέρας τους αποφάσισε να παντρέψει την Αγία Λιμπεράτα ή Βιλγκεφόρτις διά της βίας με τον επίσης παγανιστή βασιλιά της Σικελίας. Η Αγία Λιμπεράτα αρνήθηκε και παρακάλεσε την Παναγία να την βοηθήσει να αποφύγει τον γάμο.

Η απάντηση στις προσευχές της ήταν το πρόσωπό της να καλυφθεί από ένα μούσι, κάτι που έκανε τον επίδοξο σύζυγο να ακυρώσει τον γάμο και τον πατέρα της να την τιμωρήσει με σταύρωση.

Στό Σταυρό η Αγία Βιγκελφόρτις (Λιμπεράτα)  είπε στους παρευρισκόμενους ότι όσοι θυμούνται τα δεινά της, θα απελευθερωθούν από όλα τα βάρη και τις δυσκολίες τους.

Έτσι η Αγία Βιγκελφόρτις (Λιμπεράτα) έγινε προστάτιδα των γυναικών που θέλουν να αποφύγουν ένα κακο γαμο και των κακοποιημένων γυναικών.

Η αδελφή τους Αγία Παρθενομάρτυς Κουϊτερία ή Κυθέρεια συνελήφθηκε στην Aire-sur-l’Adour της Γαλλίας και αποκεφαλίστηκε αμέσως μαζί με άλλες Χριστιανές γυναίκες Μάρτυρες. Μόλις αποκεφαλίσθηκε η Αγία Κουϊτερία θαυματουργικά πήρε στα χέρια της την αγία Κεφαλή της και την πήγε στον Ναό της πόλεως που ήταν αφιερωμένος στην Παναγία.

Η αδελφή τους Αγία Παρθερομάρτυς Ευφημία δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τους στρατιώτες που την κυνηγούσαν και στο Εθνικό Πάρκο Peneda-Gerês (National Park Penedo da Santa – Cliff of the Saint) στην Braga της Πορτογαλίας άνοιξε ένας βράχος και την κατάπιε επιτόπου και αμέσως ξεπήδησε μία θερμή πηγή.

Η αδελφή τους Αγία Μαρκιάνα συνελήφθηκε στο Toledo της Ισπανίας όπου και μαρτύρησε.

Η αδελφή τους Αγία Βικτωρία μαρτύρησε στην Κόρδοβα της Ισπανίας.

Η αδελφή τους Αγία Γερμάνα συνελήφθηκε και μαρτύρησε στη Νουμιδία της Β. Αφρικής μαζί με τον Άγιο Μάρτυρα Παύλο και άλλους 17 Μάρτυρες.

Επίσης σε κάποια πόλη της Μεσογείου μαρτύρησαν και οι άλλες δύο αδελφες τους Αγίες Παρθενομάρτυρες Γενιβέρα ή Γενεύη και Βασιλεία.

Επιμέλεια κειμένου:

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART SITES

2016-03-20.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Κουϊτερία η οποία μαρτύρησε στη Γαλλία

img1

Η Αγία Παρθενομάρτυς Κουϊτερία

2016-03-26.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μαρκιάνα του Toledo Ισπανίας

marciana1.jpg

Το Μαρτύριο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Μαρκιάνας στο Toledo της Ισπανίας

2016-03-26-1.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μαρκιάνα του Toledo Ισπανίας

santa-vitoria (3).jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βικτωρία της Κόρδοβα Ισπανίας

d1c39afc-2b6e-4fbc-9509-d343f0d8613a

Ι. Εικόνες της Αγίας Παρθενομάρτυρος Λυμπεράτας ή Βιλγκεφόρτις

liberata.jpg
465
14bb809f-0a2d-46f1-a21d-4fb6303838e7
165d832d-97dc-4334-9b6e-58b885941a36
3019663
b27c48928c546412bd58585a0b586383
ebbaa54e6045a442eec923476c95d37f
Hl_Kümmernis_süddeutsch

img-Saint-Wilgefortis
j.a.sanchez-sta.librada

SS004__78113.1427064236.190.250

Wilgefortis

25-247x300.jpg

e3bc98ffd84b2565605fe77254ccbde8.jpg

Julia.png

01_jrl1502655.jpg

9ff0c388508d9fd9d7c18a58c817265d.jpg

images-2.jpg

3764de09d1dfbfb8308426561988b175.jpg

1294842be39516d271256464c687eaa8.jpg

285977016_8e187a5f41_m.jpg

bd0379b0e97e27ba07455a43d7a53729.jpg

db7743f1afe95b957f168a78e65e9bb7.jpg

ec9b19c3b3fa8fa1ded63c6eeae20207.jpg

images-1.jpg

images.jpg

IMG_4348

wilgefortheafb13kl400

Wilgefortis.jpg

Ku_776_mmernisVillachMuseum

b77f56a8d20f1916c9383d4878487271

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα (Μαλβίνα) της Ρώμης, ο πατέρας της Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος Ρωμαίος Στρατιώτης & οι Άγιοι Ιερομάρτυρες Αλέξανδρος Α´ 5ος Επίσκοπος Ρώμης, Εβέντιος & Θεόδουλος (+116)

http://italyofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

Colosseum_in_Rome,_Italy_-_April_2007

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα (Μαλβίνα) της Ρώμης,

ο πατέρας της Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος Ρωμαίος Στρατιώτης

& ο Άγιος Ιερομάρτυς Αλέξανδρος Α´, 5ος Επίσκοπος Ρώμης (+116)

03marzo31a

Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα της Ρώμης (+116)

31 Μαρτίου

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα ή Μαλβίνα της Ρώμης ήταν κόρη του Τριβούνου (αξιωματικός του Ρωμαϊκού στρατού) Αγίου Μάρτυρα Κουϊρίνου ο οποίος ήταν ο φύλακας των Χριστιανών φυλακισμένων Αγίου ιερομάρτυρος Αλεξάνδρου του Α´, 5ου Επισκόπου Ρώμης και άλλων Χριστιανών Μαρτύρων και ομολογητών.

Ο Κουϊρίνος διατάχθηκε να κρατήσει τον Άγιο Αλέξανδρο Α´ 5ο Επίσκοπο Ρώμης και έναν άνδρα με το όνομα Ερμή στη φυλακή λόγω της χριστιανικής τους πίστης. Κρατήθηκαν σε ξεχωριστές φυλακές που ήταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Και οι δύο ήταν αλυσοδεμένοι και καλά φυλασσόμενοι.

Ο Κουϊρίνος προσπαθούσε να μεταστρέψει τον Ερμή πίσω στους παλιούς ειδωλολατρικούς θεούς, αλλά υποσχέθηκε να γίνει Χριστιανός, αν ο Ερμής θα μπορούσε να αποδείξει ότι υπήρχε μετά θάνατον ζωή.

Ο Ερμής του εξήγησε ότι ο φυλακισμένος Επίσκοπος Ρώμης Αλέξανδρος έχει καλήτερα επιχειρήματα από ότι ο ίδιος και ζήτησε αρκετές φορές για να επισκεφθεί το κελλί της φυλακής του.

Αρχικά ο Κουϊρίνος συμφώνησε με αυτό, αλλά μετά από λίγο θύμωσε, πιστεύοντας ότι αυτές οι επισκέψεις ήταν περριτές και τους απαγόρευσε να μιλάνε ο ένας στον άλλο. Εκείνο το βράδυ ο Ερμής προσευχήθηκεκαι ένας Άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στον Άγιο Επίσκοπο Ρώμης Αλεξάνδρο, απελευθερώνοντας τις αλυσίδες του και φέρνοντάς τον θαυματουργικά στο κελί της φυλακής του Ερμή.

Το επόμενο πρωί ο Κουϊρίνος ήρθε στο κελλί του Ερμή, ως συνήθως, και έμεινε συγκλονισμένος βρίσκοντας τους δύο άνδρες μέσα. Η καρδιά του πλέον μαλάκωσε και ήθελε να ακούσει οτιδήποτε οι δύο Χριστιανοί είχαν να του πουν και έμεινε και μίλησε μαζί τους. Ο Ερμής μοιράστηκε την ιστορία του και είπε πώς ο Επίσκοπος της Ρώμης Αλέξανδρος με τη βοήθεια του Θεού είχε αναστήσει το γιο του από τους νεκρούς. Ακούγοντας αυτό, ο Κουϊρίνος είπε ότι η κόρη του Βαλβίνα είχε μια μεγάλη βρογχοκήλη, και αν ο Επίσκοπος της Ρώμης Αλέξανδρος μπορέσει να την θεραπεύσει, θα πιστέψει και θα γίνει Χριστιανός.

Ο Άγιος Αλέξανδρος Επίσκοπος Ρώμης του ζήτησε να την φέρει στη φυλακή στο κελλί του όπου ήταν φυλακισμένος αρχικά.

«Πώς μπορεί αυτή να σε βρει εκεί, όταν είσαι εδώ με τον Ερμή;”, ρώτησε ο Κουϊρίνος.

“Αυτός που με έφερε εδώ, θα με φέρει, επίσης, πίσω», απάντησε ο Άγιος Επίσκοπος της Ρώμης Αλέξανδρος.

Έτσι ο Κουϊρίνος γρήγορα επέστρεψε στο σπίτι του και έφερε την κόρη του στη φυλακή, στο κελλί που ήταν αρχικά κλειδωμένος ο Επίσκοπος Ρώμης Αλέξανδρος. Εκεί, βρήκαν τον Αλέξανδρο να τους περιμένει υπομονετικά, σφιχτά αλυσοδεμένο με τον τρόπο που ήταν πριν. Βλέποντας αυτό, γονάτισε μπροστά του με ευλάβεια.

Με μεγάλη ευλάβεια, η Βαλβίνα άρχισε να ασπάζεται τις αλυσσίδες του Επισκόπου Ρώμης Αλεξάνδρου και αυτός της είπε:

«Δέν πρέπει να ασπάζεσαι τις δικές μου αλυσσίδες, αλλά πήγαινε να ασπαστείς τις αλυσσίδες του Αγίου Αποστόλου Πέτρου στο κελλί των φυλακών που ήταν φυλακισμένος πριν το Μαρτύριό του και θα γίνεις καλά”.

Γνωρίζοντας ο Κουϊρίνος που είχε φυλακιστεί ο Πέτρος πριν το Μαρτύριο του πήρε τη Βαλβίνα μαζί του και πήγαν γρήγορα εκεί και βρήκαν τις αλυσίδες του Αγίου Αποστόλου Πέτρου. Η Βαλβίνα τις ασπάστηκε με ευλάβεια και θεραπεύτηκε.

Ο Κουϊρίνος αμέσως ελευθέρωσε τον Επίσκοπο της Ρώμης Αλέξανδρο και τον Ερμή και μαζί με τη σύζυγο και την κόρη του βαφτίστηκαν από τον ίδιο τον Επίσκοπο.

Ο Άγιος Επίσκοπος της Ρώμης Αλέξανδρος όρισε ότι το θαύμα αυτό των αλυσίδων του Αποστόλου Πέτρου πρέπει να εορτάζεται από εκείνη την ημέρα και έπειτα, και έκτισε την εκκλησία του Αποστόλου Πέτρου, όπου οι αλυσίδες τοποθετηθηκαν εκεί. Η εκκλησία που ονομάζεται “ad Vincula” ( “σε αλυσίδες”), είναι σήμερα του Αγίου Πέτρου με τις αλυσίδες.

Ο Κουϊρίνος και η Βαλβίνα στη συνέχεια συνελήφθηκαν ως Χριστιανοί και μαρτύρησαν με αποκεφαλισμό στις 30 Μαρτίου το 116 και θάφτηκαν στην Κατακόμβη της Prætextatus στη Via Appia στη Ρώμη.

Το ίδιο έτος μαρτύρησε κ ο Άγιος Αλέξανδρος ο Α´ ο 5ος Επίσκοπος της Ρώμης, μαζί με τους Αγίους Ιερομάρτυρες Πρεσβυτέρους Εβέντιο και Θεόδουλο.

Πηγή: Wikipedia

Επιμέλεια & μετάφραση:

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART SITES

170px-QuirinusBalbina

Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος της Ρώμης,

η θυγατέρα του Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα της Ρώμης (+116)

3_30_quirinus

Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος της Ρώμης (+116)

30 Απριλίου & 30 Μαρτίου

il_340x270.786714589_cf98

image

250px-Quirinus_Schrein

Τα Ι. Λείψανα του Αγίου Μαρτυρος Κουϊρίνου της Ρώμης

Pope_Alexander_I

Άγιος Αλέξανδρος Α´, 5ος Επίσκοπος Ρώμης (+116)

16 Μαρτίου & 3 Μαϊου

ΙΤΑΛΙΑ