Ό Άγιος Ευτύχιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (+582), η Θεία Κοινωνία & η εκδίωξη των δαιμόνων

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

From The Ashes by William Patino.jpg

ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΙΟΣ.jpg

Άγιος Ευτύχιος Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (+582)

6 Απριλίου

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

Φρίκη, τρόμος και πανικός κυριεύουν τα δαιμόνια, όταν βρεθούν μπροστά στο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, τη θεία Κοινωνία.

Γι’ αυτό πάντοτε οι δαιμονισμένοι σπαράζουν και χτυπιούνται ελεεινά, όταν πλησιάσουν στα τίμια Δώρα, πράγμα που δε συμβαίνει πριν από τον καθαγιασμό και τη μεταβολή τους.

Είναι και τούτο μια συνεχής και περίτρανη απόδειξη, ότι η θεία Κοινωνία είναι πράγματι Σώμα και Αίμα Χριστού.

Στο βίο του αγίου Ευτυχίου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (6ος αι.), υπάρχει ένα σχετικό περιστατικό.

Στην περιοχή της Αμάσειας, όπου είχε για ένα διάστημα εξοριστεί, βρισκόταν ένα γυναικείο μοναστήρι, που λεγόταν “της Φλαβίας”. Μερικές λοιπόν από τις μοναχές έφεραν στον άγιο ένα πεντάχρονο κοριτσάκι, που είχε κυριευθεί από δαιμόνιο, και δεν πλησίαζε καν τη θεία Κοινωνία? όταν το πήγαιναν να κοινωνήσει, φώναζε, χτυπιόταν, κλωτσούσε και αποστρεφόταν με αηδία και τρόμο τα άχραντα Μυστήρια.

Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή. Ο άγιος θα λειτουργούσε και θα κοινωνούσε τους πιστούς. Είπε λοιπόν να φέρουν και το κοριτσάκι. Πράγματι, το έφεραν και με πολλή βία το ανάγκασαν να δεχτεί στο στόμα του τη θεία Κοινωνία. Αμέσως όμως έβγαλε μιαν άγρια κραυγή και Την έφτυσε χάμω!

Έφριξαν όλοι. Άφησαν το έξαλλο κοριτσάκι να φύγει, ενώ ο άγιος μάζεψε με το στόμα του από το έδαφος το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Παρήγγειλε, ωστόσο, να του ξαναφέρουν το δαιμονισμένο πλάσμα την άλλη μέρα.

Όταν ήρθε, ο άγιος προσευχήθηκε και έχρισε όλα του τα μέλη με άγιο έλαιο. Ύστερα δοκίμασε να το μεταλάβει πάλι. Το κορίτσι, αφού αναστέναξε βαθιά, κοινώνησε άφοβα και ήρεμα. Μόλις κατάπιε τη θεία Κοινωνία, άφησε μιαν άγρια κραυγή, και αμέσως το πονηρό πνεύμα βγήκε από το στόμα του.

Από τη στιγμή εκείνη το κοριτσάκι θεραπεύθηκε οριστικά, και όλοι δόξαζαν τον Κύριο για τη δύναμη και τη φιλανθρωπία Του.

Πηγή:

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία

εκδ. Ι. Μονής Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής

Ώρες Εξομολόγησης:

https://workersectingreece.wordpress.com/ores-eksomologisis/

Αγαπητοί μου φίλοι να ξέρουμε ότι αν δεν έχουμε εξομολογηθεί δεν κάνει να Κοινωνήσουμε.

http://gkiouzelis.wordpress.com

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

 

Άγιος Θεόδωρος Ουσάκωφ ο Ρώσος Ναύαρχος & απελευθερωτής των Επτανήσων από τους Γάλλους κατακτητές – Ένας Ναύαρχος που έγινε Μοναχός & αγίασε (+1817)

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

img002.jpg

1-1.jpg

0_bba82_3da5f1d8_L.jpg

Ὁ Άγιος Θεόδωρος Οὐσακώφ ο Ναύαρχος επαιξε σημαντικὸ ρόλο στὴν ιστορία της σύγχρονης Κέρκυρας, ἀλλὰ καὶ γενικότερα τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, ἀφοῦ εἶναι ὁ ἐλευθερωτὴς τῆς Ἑπτανήσου ἀπὸ τοὺς Γάλλους κατακτητὲς καὶ θεμελιωτὴς τοῦ πρώτου Ἑλληνικοῦ κράτους- τῆς Ἑπτανήσου Πολιτείας (1800-1807) – 347 χρόνια μετὰ τὴν ἅλωση τοῦ 1453 τῆς Πόλης.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Όσιος Θεόδωρος Ουσακώφ μόνασε στην Ι. Μονή Σαναξάρ της Ρωσίας, μοιράζοντας τα υπάρχοντά του σε απόρους ναυτικούς της Σεβαστουπόλεως.

faithful-venerating-relics-of-ushakov-e1272492512290.jpg

Άγιος Θεόδωρος Ουσακώφ ο Ναύαρχος,

Μοναχός στη Μονή Σαναξάρ της Ρωσίας (+1817)

2 Οκτωβρίου

Όχι μόνο οι διάσημοι Έλληνες δόξασαν τη Ρωσία, αλλά και οι Ρώσοι διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο στην ιστορία της Ελλάδας. Ένας από αυτούς ήταν ο ναύαρχος του Ρωσικού Στόλου Θεόδωρος Ουσακώφ.
Γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1745 στο μικρό χωριό Μπουρνάκοβο της περιοχής Ρομανόφσκι της περιφέρειας Γιαροσλάβλ. Προήρθε από μια αρχαία αρχοντική οικογένεια, αν και δεν ήταν πλούσια. Οι γονείς του…ο Θεόδωρος Ιγκνάτιεβιτς και η Παρασκευή Νικίτιτσνα, ήταν πολύ ευσεβείς και βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι.
Όλη η ζωή του πέρασε υπό την ευεργετική επήρεια του θείου του, οσίου Θεοδώρου Σανακσάρκσιι, μεγάλου πολεμιστή του πνευματικού πολέμου. Ο όσιος Θεόδωρος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ίδιο χωριό Μπουρνάκοβο. Νεαρός πήγε να υπηρετήσει στη φρουρά της πρωτεύουσας. Όμως επιθυμώντας να υπηρετεί ως πολεμιστής του Βασιλιά των Ουρανών, δραπέτευσε από την πρωτεύουσα στα έρημα δάση του Ντβίνσκ. Είχε σκοπό να εργάζεται μόνο για τον Θεό, να νηστεύει και να προσεύχεται. Όμως τον βρήκαν και τον έφεραν στην αυτοκράτειρα η οποία κατάλαβε την πρόνοια του Θεού και άφησε τον όσιο Θεόδωρο στο μοναστήρι του Αλεξάνδρου Νέφσκι, όπου έγινε μοναχός το 1748.
Η μεγάλη οικογένεια των Ουσακώφ ήταν μέλος της ενορίας του Ναού των Θεοφανείων, ο οποίος βρισκόταν σε απόσταση 3 βέρστια από το Μπουρνάκοβο, στην αριστερή όχθη του ποταμού Βόλγα. Σε αυτό το ναό ο Θεόδωρος Ουσακώφ βαπτίστηκε, εδώ πήγαινε σχολείο όπου μάθαινε τα γράμματα και την αριθμητική. Επειδή ο Θεόδωρος Ιγκνάτιεβιτς και η Παρασκευή Νικίτιτσνα ήταν πολύ θρησκευόμενοι άνθρωποι, θεωρούσαν ότι έπρεπε να ανατρέφουν στα παιδιά τους υψηλά θρησκευτικά αισθήματα και αυστηρή ηθική. Αυτά τα αισθήματα απέκτησαν δεσπόζουσα θέση σε όλη τη ζωή του. Στο μεγάλο τους σπίτι στο χωριό ο Θεόδωρος είχε όλες τις κατάλληλες συνθήκες για τη σωστή σωματική ανάπτυξη. Ήταν πολύ τολμηρός και συχνά, συνοδευόμενος από άλλα εξίσου τολμηρά παιδιά, έκανε πολλά κατορθώματα που ήταν ακατάλληλα για τη μικρή του ηλικία. Για παράδειγμα, συχνά κυνηγούσε αρκούδες μαζί με τον δήμαρχο του χωριού. Αυτά τα χαρακτηριστικά του, η αφοβία του έναντι οποιουδήποτε κινδύνου, η ανδρεία του, έμειναν για πάντα στον χαρακτήρα του Θεοδώρου. Σεμνός και υπάκουος σε όλα, ο Ουσακώφ αναγεννιόταν και σε στιγμές κινδύνου άφοβα αντιμετώπιζε τον κίνδυνο στο πρόσωπο.
Όταν έκλεισε 16 χρονών, ο Θεόδωρος εξετάστηκε επιτυχώς στη διεύθυνση της «Γκερολντία» (ειδικής Υπηρεσίας που ασχολείτο με τους αριστοκράτες της εποχής) όπου απέδειξε ότι ξέρει γράμματα και εξέφρασε την επιθυμία να περάσει στην ναυτική στρατιωτική σχολή.
Η ναυτική στρατιωτική σχολή βρισκόταν στην Αγία Πετρούπολη. Ο Θεόδωρος Ουσακώφ μπήκε εκεί τον Φεβρουάριο του 1761. Ο μελλοντικός ναύαρχος σπούδαζε επιμελώς, εκφράζοντας ειδικό ενδιαφέρον στην αριθμητική, την ναυσιπλοΐα και την ιστορία. Έγινε ένας από τους καλύτερους φοιτητές και σε πέντε χρόνια αποφοίτησε, έγινε αξιωματικός και ορκίστηκε.

ousakov_062.jpg

Μετά την αποφοίτηση από τη ναυτική στρατιωτική σχολή ο Ουσακώφ πήγε στον στολό της Βαλτικής. Οι βόρειες θάλασσες σπάνια είναι ήσυχες και για τον νέο αξιωματικό ήταν μια καλή ναυτική εμπειρία. Ο νέος αρχικελευστής Θεόδωρος Ουσακώφ πέρασε επιτυχώς το πρώτο του πρακτικό σχολείο της ναυτικής εξάσκησης και πήρε μετάθεση στο νότο, στον στολίσκο της Αζοφικής.
Στο τέλος του 17ου – αρχές του 18ου αιώνα, η Ρωσία είχε στόχο να ξαναποκτήσει τις παραθαλάσσιες περιοχές της Μαύρης Θάλασσας. Το 1775, επί εξουσίας της αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β’, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί στη Μαύρη θάλασσα τακτικός στόλος. Το 1778, σε απόσταση τριάντα βέρστια από την εκβολή του Δνείπερου, εγκαταστάθηκε η ναυαρχία, ιδρύθηκε το λιμάνι και η πόλη Χερσών. Ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής των νεωλκείων για τα πλοία, όμως λόγω της δύσκολης μεταφοράς ξυλείας από τις μακρινές περιοχές της Ρωσίας, η διαδικασία αυτή καθυστέρησε πολύ.
Κάτι άρχισε να κινείται μόνο με την άφιξη των αξιωματικών και των πληρωμάτων των πλοίων.
Τον Αύγουστο του 1783 στη Χερσώνα έφτασε ο καπετάνιος κατηγορίας Β’, Θεόδωρος Ουσακώφ.
Την ίδια εποχή στην πόλη ξέσπασε επιδημία πανούκλας. Η Χερσών τέθηκε σε καραντίνα. Εκείνη την εποχή θεωρούσαν ότι η πανούκλα εξαπλώνεται μέσω του αέρα. Για την προστασία από την ασθένεια, στους δρόμους της πόλης άναβαν φωτιές, σταύρωναν με καπνό τα σπίτια, όμως η επιδημία εντάθηκε. Παρά τη δύσκολη στρατιωτική κατάσταση, η οποία απαιτούσε να συνεχιστεί η κατασκευή των πλοίων, δόθηκε εντολή να τερματιστούν τελείως όλες οι εργασίες και να αποσταλούν όλες οι δυνάμεις για την καταπολέμηση της πανούκλας.
Όλες οι ανθρώπινες δυνάμεις μεταφέρθηκαν στην στέπα. Υπήρχε μεγάλη έλλειψη γιατρών και τα καθήκοντα τους εκτελούσαν οι στρατιωτικοί διοικητές. Ο καπετάνιος Θεόδωρος Ουσακώφ καθιέρωσε αυστηρή καραντίνα και μοίρασε τους ανθρώπους του σε ομάδες. Κάθε ομάδα είχε δική της σκηνή, φτιαγμένη από καλάμι, και στεγνώστρα ρούχων. Αρκετά πιο μακριά βρισκόταν η σκηνή-νοσοκομείο. Στην περίπτωση που σε μια ομάδα κάποιος αρρώσταινε, τον μετέφερναν αμέσως σε ξεχωριστή σκηνή και αποτέφρωναν την παλιά του σκηνή με όλα τα αντικείμενα. Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας παρέμειναν σε καραντίνα. Η επικοινωνία μεταξύ των ομάδων απαγορευόταν αυστηρώς. Ο Ουσακώφ πρόσεχε ακούραστα να εκτελούνται οι παραπάνω κανόνες. Ως αποτέλεσμα τέτοιων ενεργειών του Θεοδώρου Ουσακώφ, η πανούκλα εξαφανίστηκε από την ομάδα του τέσσερεις μήνες πριν από τις άλλες ομάδες. Στην πιο δύσκολη στιγμή της επιδημίας, αυτός δεν έστειλε κανέναν στο νοσοκομείο, που ήταν γεμάτο με άρρωστους, και έσωσε πολλές ζωές στην ομάδα του. Εδώ αποκαλύφθηκε η εξαιρετική του ικανότητα να λύνει τα πιο δύσκολα και απρόοπτα προβλήματα. Και εδώ αποκαλύφθηκε η μεγάλη αγάπη του Θεοδώρου Ουσακώφ για τους κοντινούς του ανθρώπους. Για την ικανότητα να ενεργεί σωστά στην πιο κρίσιμη κατάσταση και για τις ακούραστες του προσπάθειες, ο Θεόδωρος Ουσακώφ προήχθη στον καπετάνιο πρώτης κατηγορίας και βραβεύτηκε με το πρώτο του παράσημο του Αγίου Βλαδιμήρου κατηγορίας Δ’.
Με την συνθήκη μεταξύ της Ρωσίας και της Τουρκίας από τις 28 Δεκεμβρίου του 1783, η Κριμαία προσαρτήθηκε στην Ρωσία. Τότε η Αικατερίνη Β’ εξέδωσε διάταγμα για την δημιουργία οχυρών στα νότια σύνορα. Σύμφωνα με αυτό το διάταγμα έπρεπε να χτιστεί το φρούριο της Σεβαστούπολης. Τον Αύγουστο του 1785 ο καπετάνιος Α κατηγορίας, Θεόδωρος Ουσακώφ, έφτασε στη Σεβαστούπολη από τη Χερσώνα με το θωρηκτό πλοίο «Αγίος Παύλος», με 66 πυροβόλα.

Ушаковы1.jpg

Στις 11 Αυγούστου του 1787 η Τουρκία κήρυξε πόλεμο στη Ρωσία. Για τις πολεμικές επιχειρήσεις δημιουργήθηκε ο στρατός του Αικατερινοσλάβσκ με επικεφαλή τον αρχιστράτηγο Γ.Α. Ποτιόμκιν-Ταβρίτσεσκι και ο ουκρανικός στρατός με επικεφαλή τον αρχιστράτηγο Π. Α. Ρουμιάντσεβ-Ζαντουνάισκι. Στην αρχή το καθήκον των δύο στρατών ήταν μόνο να φυλάνε τα ρωσικά σύνορα. Και μόνο ο στόλος της Σεβαστούπολης έλαβε εντολή να δρα επιθετικά. Σύντομα έγινε η πρώτη μεγάλη μάχη. Ο τουρκικός στόλος είχε στη διάθεση του 17 θωρηκτά πλοία και 8 φρεγάτες, ενώ η Ρωσική ναυτική μοίρα, με επικεφαλή της εμπροσθοφυλακής τον Θεόδωρο Ουσακώφ, είχε μόνο 2 θωρηκτά πλοία και 10 φρεγάτες. Στις 29 Ιουνίου του 1788 οι εχθροί εντόπισαν ο ένας τον άλλον και βρισκόμενοι σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, προσπάθησαν να πάρουν πλεονεκτική θέση και να διατηρήσουν τη γραμμή της μάχης. Όμως στις 3 Ιουλίου η μάχη κοντά στο νησί Φιδονήσι ήταν αναπόφευκτη. Ο Τουρκικός στόλος με όλες τις δυνάμεις του άρχισε να κατεβαίνει προς τα ρωσικά πλοία. Τότε η εμπροσθοφυλακή του Ουσακώφ, «δείχνοντας την επιμέλεια και την τέχνη της» έβαλε ταχύτητα και με αποφασιστική μανούβρα στέρησε την ευκαιρία στον επικεφαλή του Τουρκικού στόλου να καταλάβει τα ρωσικά πλοία. Ταυτόχρονα ο Ουσακώφ έκοψε δύο προπορευόμενα τουρκικά πλοία από τις υπόλοιπες δυνάμεις του τουρκικού στόλου. Αυτά τα πλοία, συνειδητοποιώντας την καταστροφική τους κατάσταση, έσπευσαν να εγκαταλείψουν το πεδίο της μάχης χωρίς να περιμένουν κανένα σήμα από τους δικούς τους συμμάχους. Ο επικεφαλής του τουρκικού στόλου, Αισκί-Γκασσάν, αναγκάστηκε να τα πάρει στο κατόπι. Η Ρωσική ναυτική μοίρα νίκησε.

Osios_Theodoros_Ushakov11.jpg

Παρά το γεγονός ότι αυτή η μάχη δεν είχε ουσιαστική επίδραση στον πόλεμο, ήταν σημαντική για κάποιον άλλο λόγο. Για πρώτη φορά, σε ανοιχτή μάχη, οι λίγες δυνάμεις του ρωσικού στόλου νίκησαν τις πολυάριθμες δυνάμεις του εχθρού τους. Ενώ ο Θεόδωρος Ουσακώφ ήταν αρχηγός μόνο της εμπροσθοφυλακής, στην πραγματικότητα καθοδηγούσε όλη τη ναυτική μοίρα. Η γενναιότητά του, η έξυπνη του τακτική και η υψηλή πνευματική του πτυχή έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη νίκη του ρωσικού στόλου. Ήταν, πρώτα απ΄ όλα, η πνευματική νίκη, στην οποία η χριστιανική αυτοθυσία έδειξε την πραγματική πολεμική τέχνη. Η αδιαμφισβήτητη εμπιστοσύνη στη βοήθεια του Θεού και, συνεπώς, η αφοβία μπροστά στον εχθρό, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά της αρετής του Θεόδωρου Ουσακώφ. Επειδή δεν ήταν ματαιόδοξος, ο Ουσακώφ δεν απέδωσε την επιτυχία στον εαυτό του, αλλά στην γενναιότητα και στην θέληση για τη νίκη των στρατιωτών του: «Όλα τα μέλη της ομάδας μου, του πλοίου «Άγιος Παύλος», εκτελούσαν τα καθήκοντα τους με εξαιρετική επιμέλεια και γενναιότητα και αισθάνομαι υποχρεωμένος να τους επαινέσω για όλα…».
Ολοκληρώθηκε ο πρώτος χρόνος του πολέμου όταν ηττήθηκαν οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις και ο στόλος της Μαύρης θάλασσας κέρδισε μια αποφασιστική νίκη, έχοντας ενσταλλάξει μεγάλο φόβο και τρόμο στους Τούρκους. Ο Θεόδωρος Ουσακώφ προήχθη σε Υποναύαρχο και στις αρχές του 1790 διορίστηκε αρχηγός του στόλου της Μαύρης θάλασσας.

Στις αρχές του Ιουλίου του 1790, κοντά στον πορθμό του Κέρτς έγινε μια άλλη μάχη στην οποία η ναυτική μοίρα του Ουσακώφ κέρδισε για ακόμη μια φορά μια λαμπρή νίκη. «Εκπλήσσομαι ο ίδιος με την ευκινησία και τη γενναιότητα των ναυτών μου, -έγραφε ο Ουσακώφ- πυροβολούσαν στο πλοίο του εχθρού μας με τέτοια επιδεξιότητα, ώστε φαινόταν ότι ο καθένας ήξερε να πυροβολεί εύστοχα». Φυσικά, τέτοια αφοβία και ψυχραιμία που έδειξαν οι ναύτες, υποδεικνύουν το εξαιρετικό παράδειγμα που έδειξε και ο αρχηγός τους. Η Αικατερίνη Β’ έγραφε στον πρίγκιπα Ποτιόμκιν: «Χτες γιορτάσαμε τη νίκη του στόλου της Μαύρης θάλασσας επί των Τούρκων και παρακολουθήσαμε τη δοξολογία στην εκκλησία Καζάνσκαγια… Παρακαλώ πείτε μεγάλο ευχαριστώ από μένα στον Υποναύαρχο Ουσακώφ και στους ναύτες του».
Μετά την ήττα στη μάχη του Κέρτς ο τουρκικός στόλος, σκορπισμένος σε όλη τη θάλασσα, ξανάρχισε να δημιουργεί ενιαία ναυτική μοίρα. Ο σουλτάνος Σελίμ Γ’ έστειλε προς βοήθεια τον αρχηγό του τουρκικού στόλου, Γουσσέιν πασά, στον έμπειρο Ναύαρχο Σαγίντ μπέη. Με αυτόν τον τρόπο ήθελε να αναστρέψει την κατάσταση υπέρ της Τουρκίας. Ομως άλλο είναι η θέληση και άλλο είναι η συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο με τον περίφημο ρωσικό στόλο. Το πρωί στις 28 Αυγούστου, τα πλοία του τουρκικού στόλου ήταν αγκυροβολημένα μεταξύ του Χαντζιμπέη (μεταγενέστερα Οδησσός) και του νησιού Τένδρα. Ξαφνικά από την πλευρά της Σεβαστούπολης ο Γουσσέιν είδε τον ρωσικό στόλο να πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα. Η εμφάνιση του Ουσακώφ οδήγησε σε ακραία σύγχυση τους Τούρκους.
Παρά την αριθμητική υπεροχή, έσπευσαν να κόψουν τα σκοινιά και να απομακρυνθούν χαοτικά προς τον Δούναβη. Ο Ουσακώφ, θεωρώντας δικαίως, ότι ψυχολογικά έχει ήδη νικήσει, διάταξε να πλησιάσουν τον εχθρό σε απόσταση μυδροβόλησης. Μετά από αυτό έριξε όλες τις δυνάμεις πυροβολικού των πλοίων εναντίoν του μπροστινού μέρους του τουρκικού στόλου. Η ναυαρχίδα του Ουσακώφ «Χριστούγεννα» πολεμούσε με τρία εχθρικά πλοία, αναγκάζοντας τα να βγουν από τη γραμμή τους. Τα υπόλοιπα ρωσικά πλοία ακολουθούσαν γενναία το παράδειγμα του αρχηγού τους. Η σύγχυση των Τούρκων αυξανόταν λεπτό προς λεπτό. Τα μπροστινά εχθρικά πλοία, που πιέζονταν από τα ρωσικά, αναγκάστηκαν να τραπούν σε φυγή. Η ναυαρχίδα του Σαγίντ μπέη, «καπουντάνιγια» με 74 πυροβόλα, υπέστη μεγάλη ζημιά και έμεινε πίσω από τον τουρκικό στόλο. Τα ρωσικά πλοία την περικύκλωσαν, όμως η τουρκική ναυαρχίδα συνέχιζε να αμύνεται γενναία. Τότε ο Ουσακώφ, βλέποντας τη μάταιη επιμονή του εχθρού, έστειλε σε αυτόν το πλοίο «Χριστούγεννα», το οποίο πλησίασε σε απόσταση των τριάντα σάζεν και κατέστρεψε όλα τα κατάρτια της ναυαρχίδας. Έπειτα στάθηκε απέναντι από την πλώρη της, έτοιμος να τη βομβαρδίσει. Εκείνη τη στιγμή η «καπουντάνιγια» υπέστειλε τη σημαία της.
Αργότερα ο Ουσακώφ έκανε την εξής αναφορά: «Οι άνθρωποι από το εχθρικό πλοίο βγήκαν πάνω, σήκωσαν τα χέρια και άρχισαν να φωνάζουν παρακαλώντας για έλεος και για τη σωτηρία τους. Όταν το είδα, έδωσα εντολή να σταματήσουμε τη μάχη και έστειλα τις οπλισμένες βάρκες να σώσουν τους Τούρκους ναύτες, επειδή η γενναιότητα και η απελπισία του Τούρκου Ναυάρχου ήταν τόσο απέραντη, ώστε δεν μπορούσε να παραδώσει το πλοίο του μέχρι να καταστραφεί εντελώς».
Μόλις οι Ρώσοι ναύτες έβγαλαν από την «καπουντάνιγια» τον καπετάνιο της, τους αξιωματικούς και τον ίδιο τον Σαγίντ μπέη, το εχθρικό πλοίο τινάχτηκε στον αέρα μαζί με το υπόλοιπο πλήρωμα και το θησαυροφυλάκιο του τουρκικού στόλου. Η έκρηξη της τεράστιας ναυαρχίδας μπροστά στα μάτια ολόκληρου του στόλου, τρομοκράτησε τους Τούρκους και ολοκλήρωσε τη νίκη του Ουσακώφ επί του νησιού Τένδρα.

icon-of-admiral-st-fyodor-ushakov-the-holy-warrior-2.jpg

Το 1791 ο Ρώσο-Τουρκικός πόλεμος ολοκληρώθηκε με τη λαμπρή νίκη του Υποναυάρχου Ουσακώφ κοντά στο ακρωτήριο Καλιακρία. Η Τουρκία ήθελε να καταστρέψει τον ρωσικό στόλο για να αναγκάσει την Ρωσία να συνάψει επωφελή για την Τουρκία ειρήνη. Ο σουλτάνος ζήτησε βοήθεια από τον περίφημο αφρικάνικο στόλο υπό την ηγεσία του Αλγερινού Σεντ-Αλί. Ο Σεντ-Αλί του υποσχέθηκε να φέρει τον Υποναύαρχο Ουσακώφ, δεμένο με αλυσίδες, στην Κωνσταντινούπολη. Θα γινόταν η πιο σπουδαία μάχη. Όλος ο στόλος μας το συνειδητοποιούσε. Ο πρίγκιπας Ποτέμκιν έγραφε στον Oυσακώφ: «Να προσεύχεστε τον Θεό! Ο Θεός θα μας βοηθήσει, να έχετε εμπιστοσύνη σε Αυτόν. Να ενθαρρύνετε τους ανθρώπους σας και να τους προκαλέσετε μεγάλη θέληση να νικήσουν τη μάχη. Ο Θεός να είναι μαζί σας!» Στις 31 Ιουλίου, πλησιάζοντας το ακρωτήριο Καλιακρία, ο Oυσακώφ εντόπισε τον τουρκικό στόλο, τα πλοία του οποίου ήταν αγκυροβολημένα σε μια γραμμή, υπό την κάλυψη των παραθαλάσσιων στρατιωτικών μπαταριών. Η εμφάνιση της ρωσικής ναυτικής μοίρας ξάφνιασε πολύ τους Τούρκους και τους προκάλεσε πανικό. Οι Τούρκοι άρχισαν να κόβουν γρήγορα τα σκοινιά και να σηκώνουν τα πανιά. Λόγω των μεγάλων κυμάτων και του δυνατού αέρα, μερικά πλοία έχασαν τον έλεγχο και συγκρούστηκαν. Ο Oυσακώφ, εκμεταλλεύτηκε το χάος που κυριαρχούσε στον εχθρικό στόλο και πήρε μια πολύ έξυπνη απόφαση. Οδήγησε τον στόλο του μεταξύ των τουρκικών πλοίων και των παραθαλάσσιων στρατιωτικών μπαταριών που πυροβολούσαν ασταμάτητα. Με αυτό τον τρόπο απέκοψε τα τουρκικά πλοία από την ακτή. Η γραμμή των Τούρκων χάλασε και τα πλοία τους ήταν τόσο στριμωγμένα ώστε χτυπούσαν το ένα με το άλλο, προσπαθώντας να κρυφτούν μεταξύ τους. Ο θυσακώφ άρχισε να κυνηγάει τον Σέντ-Αλί με το πλοίο «Χριστούγεννα». Όταν τον πλησίασε, επιτέθηκε αμέσως. Με την πρώτη βολίδα ο Σεντ-Αλί τραυματίστηκε σοβαρά στο σαγόνι. Ο αιμόφυρτος Αλγερινός αρχηγός, ο οποίος πρόσφατα υποσχέθηκε να αιχμαλωτίσει τον θυσακώφ, μεταφέρθηκε από το κατάστρωμα στην καμπίνα του. Τα ρωσικά πλοία περικύκλωσαν τον εχθρό και κυριολεκτικά τον πλημμύρισαν με βολίδες. Ο τουρκικός στόλος καταστράφηκε τελείως και για ακόμα μια φορά αποχώρησε από το πεδίο μάχης. Μόνο το σκοτάδι, ο καπνός από τα όπλα και η αλλαγή κατεύθυνσης του ανέμου έσωσαν τους Τούρκους από την πλήρη καταστροφή και αιχμαλωσία. Όλος ο τουρκικός στόλος, ο οποίος έχασε είκοσι οχτώ πλοία, σκορπίστηκε στη θάλασσα. Τα περισσότερα εχθρικά πληρώματα σκοτώθηκαν, ενώ οι απώλειες στα ρωσικά πλοία ήταν ελάχιστες.
Στην Κωνσταντινούπολη, μη γνωρίζοντας τι έχει συμβεί, γιόρταζαν με μεγάλη χαρά το Κουρμπάν Μπαϊράμ. Όμως σε λίγο αυτή η «απέραντη χαρά μετατράπηκε σε θλίψη και φόβο», που προκλήθηκε από την εμφάνιση στα φρούρια του Βοσπόρου των απομειναριών της ναυτικής μοίρας του «δοξασμένου Αλγερινού» Σεντ-Αλί. Η κατάσταση των πέντε θωρηκτών πλοίων του και των πέντε άλλων μικρότερων ήταν καταστροφική. Κάποια πλοία έχασαν όλα τα κατάρτια τους και εκείνα που σώθηκαν, ήταν αδύνατον να χρησιμοποιηθούν ποτέ ξανά. Τα καταστρώματα ήταν γεμάτα με πτώματα και τραυματίες που πέθαιναν από τα τραύματα. Αυτή η καταστροφική εικόνα ολοκληρώθηκε με το πλοίο του Σεντ-Αλί, το οποίο άρχισε να βουλιάζει μπροστά στα μάτια των Τούρκων, παρακαλώντας για βοήθεια με τα κανόνια των βολίδων…

«Αξιότιμε! Ο στόλος σου δεν υπάρχει πλέον», πληροφορήθηκε ο Τούρκος Σουλτάνος. Εκείνος τρόμαξε τόσο πολύ με αυτό το θέαμα και την ειδοποίηση για την συντριβή του στόλου του, που έσπευσε αμέσως να συνάψει ειρήνη με τη Ρωσία. Στις 29 Δεκεμβρίου του 1791, στο Ιάσιο υπεγράφη η ειρηνευτική συνθήκη. Το ρωσικό κράτος, έχοντας ενισχύσει τη θέση του στο νότο, «πάτησε το σταθερό πόδι του στην ακτή της Μαύρης θάλασσας».
Για την τόσο περίφημη νίκη ο Υποναύαρχος Θεόδωρος Ουσακώφ βραβεύτηκε με το παράσημο του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι.ι
Από την αρχή του πολέμου ο Θεόδωρος Ουσακώφ διορίστηκε επικεφαλής του λιμανιού και της πόλης της Σεβαστούπολης. Μετά τη σύναψη της ειρήνης με την Τουρκία ο Ουσακώφ αμέσως άρχισε να επισκευάζει τα πλοία και να κατασκευάζει διάφορα μικρότερα. Με διαταγή του και με την προσωπική του συμμετοχή, στις ακτές των κόλπων κατασκευάστηκαν αποβάθρες. Ήταν δύσκολο να βρεθούν σπίτια εκεί για τους ναύτες. Έμεναν σε καλύβες και στρατώνες, που βρίσκονταν στους βαλτώδεις κόλπους, όπου οι άνθρωποι αρρώσταιναν και πέθαιναν πολύ συχνά από τον αποπνικτικό αέρα των βάλτων. Ο Θεόδωρος Θεοντόροβιτς, όπως και με την αντιμετώπιση της πανούκλας στη Χερσώνα, άρχισε να λαμβάνει αποφασιστικά μέτρα για να σταματήσουν οι ασθένειες. Χτίστηκαν στρατώνες και νοσοκομείο για τους ναύτες σε υψηλότερα και πιο υγιή σημεία της περιοχής. Ο Ουσακώφ φρόντιζε και για την κατασκευή δρόμων, τη δημιουργία αγορών, πηγαδιών, καθώς και για την παροχή πόσιμου νερού και άλλων προμηθειών ζωτικής σημασίας. Ο Ουσακώφ ξαναέχτισε το μικρό καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου, προστάτη ναυτικών. Μερικές φορές, όταν τα χρήματα που προορίζονταν για τον στόλο της Μαύρης θάλασσας καθυστερούσαν για κάποιο λόγο, ο Ουσακώφ έδινε δικά του χρήματα στη διοίκηση του λιμανιού της Σεβαστούπολης, για να μη σταματάνε οι εργασίες. Ο Ουσακώφ έδειχνε μεγάλο σεβασμό στην περιουσία του κράτους, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να είναι γενναιόδωρος με τα δικά του χρήματα και φειδωλός με τα χρήματα του κράτους. Και πάντα υποστήριζε αυτόν τον κανόνα στην πράξη.
Έχοντας απομακρυνθεί προσωρινά από τους πολέμους, ο διακεκριμένος Ναύαρχος, ο οποίος πάντα σεβόταν την πίστη των προγόνων του, είχε τώρα την ευκαιρία να αφιερώσει χρόνο σε προσευχές. «Κάθε μέρα παρακολουθούσε την πρωινή, τη μεσημεριανή και την απογευματινή λειτουργία και ποτέ δεν εξέταζε τις στρατιωτικές και δικαστικές υποθέσεις πριν την προσευχή.
Και όταν ανακοίνωνε δικαστική απόφαση, πάντα έδειχνε ελεημοσύνη στους πολύτεκνους κατηγορούμενους. Γενικά ήταν άνθρωπος γεμάτος με εξαιρετική καλοσύνη…» Στις αρχές του 1793 τον κάλεσε η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β’, η οποία ήθελε να δει τον ήρωα που απέκτησε τέτοια μεγάλη φήμη. Κατά τη συνάντησή τους η αυτοκράτειρα «είδε σε αυτόν έναν άνθρωπο ειλικρινή, σεμνό, χωρίς απαιτήσεις και ύφος, που μπορούσε να έχει κάποιος άλλος στη θέση του». Για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του στην πατρίδα, η Αικατερίνη Β’ του χάρισε έναν πανέμορφο χρυσό σταυρό με λείψανα αγίων. Την ίδια χρονιά του απονεμήθηκε ο βαθμός του Αντιναυάρχου.
Το 1796 στον θρόνο ανέβηκε ο αυτοκράτορας Παύλος Α.
Ήταν η εποχή όταν η επαναστατική Γαλλία αγνόησε όλους τους νόμους του Θεού και ανθρώπου και σκότωσε τον μονάρχη της. Μετά από αυτό «έβαλε στόχο να κατακτήσει και να υποδουλώσει τα γειτονικά κράτη». Ο Αντιναύαρχος έλαβε εντολή να κινητοποιήσει τον στόλο της Μαύρης θάλασσας. Η πολυπλοκότητα της κατάστασης για την Ρωσία ήταν στην απόλυτη ασάφεια για το από ποιόν εχθρό να προστατεύει τα νότια της σύνορα, Τουρκία η Γαλλία. Η Γαλλία υποκινούσε την Τουρκία για πόλεμο με τη Ρωσία. Οι Τούρκοι, φυσικά, ήθελαν να επανακτήσουν τα εδάφη που είχαν χάσει στον πόλεμο με τη Ρωσία. Όμως από την άλλη, για την Υψηλή Πύλη, η γειτνίαση στα Βαλκάνια με τους Γάλλους γινόταν πολύ πιο επικίνδυνη από την απώλεια της Κριμαίας. Σύντομα ο Σουλτάνος Σελίμ Γ’ δέχτηκε την πρόταση του Ρώσου αυτοκράτορα για συμμαχία εναντίων της Γαλλίας και ζήτησε από τον Παύλο Α΄ να του στείλει μια βοηθητική ναυτική μοίρα.
Στις αρχές του Αυγούστου του 1798, βρισκόμενος κοντά στον κόλπο της Σεβαστούπολης μαζί με τη ναυτική του μοίρα, ο Θεόδωρος Ουσακώφ έλαβε την εντολή του αυτοκράτορα «να ακολουθήσει αμέσως τον τουρκικό στόλο και να τον βοηθήσει να εμποδίσει την Γαλλία στα κακόβουλα σχέδια αυτού του βίαιου λαού, ο οποίος εξολόθρεψε την πίστη, την κυβέρνηση που έχει καθιερώσει ο ίδιος ο Θεός, και τους νόμους του…Αυτός ο λαός το έκανε όχι μόνο εντός της Γαλλίας, αλλά και στα γειτονικά κράτη, οι λαοί των οποίων εξαπατήθηκαν από τις ύπουλες υποβολές των Γάλλων…» Η ρωσική ναυτική μοίρα πήρε κατεύθυνση προς την Κωνσταντινούπολη και σύντομα πλησίασε τον Βόσπορο. Αυτό το γεγονός ήταν αρκετό για την Υψηλή Πύλη να ανακοινώσει αμέσως τον πόλεμο με τη δημοκρατική Γαλλία.
Η Τουρκία συνάντησε τα ρωσικά πλοία εκπληκτικά φιλικά. Οι Τούρκοι εντυπωσιάστηκαν με την καθαριότητα και την αυστηρή τάξη που είχαν. Ένας από τους σπουδαίους άρχοντες, κατά τη συνάντηση με τον βεζίρη, είπε ότι «δώδεκα ρωσικά πλοία κάνουν λιγότερο θόρυβο από μια τουρκική βάρκα. Και οι ναύτες είναι τόσο σεμνοί, ώστε στους δρόμους δεν ενοχλούν καθόλου τους κατοίκους της πόλης». Οι Τούρκοι έμειναν έκπληκτοι και με την εμφάνιση των Ρώσων ναυτών και με το πνεύμα τους. Η ρωσική ναυτική μοίρα έμεινε στην Κωνσταντινούπολη για δύο εβδομάδες. Στις 8 Σεπτεμβρίου, «έχοντας διδάξει στους Τούρκους εξαιρετική τάξη και πειθαρχεία», η ναυτική μοίρα σάλπαρε με κατεύθυνση τα στενά των Δαρδανελίων, στο σημείο ένωσης με τον τουρκικό στόλο. Ο αρχηγός των ενωμένων δυνάμεων διορίστηκε ο Αντιναύαρχος Ουσακώφ. Οι Τούρκοι, γνωρίζοντας από τη δική τους εμπειρία την τέχνη και γενναιότητα του, εμπιστεύτηκαν πλήρως σε αυτόν τον στόλο τους. Ο Καπετάν-Πασάς Καντήρμπεης εν ονόματι του Σουλτάνου, έπρεπε να σέβεται τον Ρώσο Αντιναύαρχο σαν τον «δάσκαλο του».
Έτσι ξεκίνησε η διάσημη Μεσογειακή εκστρατεία του Αντιναύαρχου Θεόδωρου Ουσακώφ, κατά την οποία εκείνος απέδειξε ότι είναι όχι μόνο σπουδαίος αρχηγός του στόλου του, αλλά και σοφός άνθρωπος, συμπονετικός Χριστιανός και ευεργέτης των λαών, τους οποίους έχει απελευθερώσει.
Ο πρώτος στόχος της ναυτικής μοίρας ήταν να καταλάβουν τα Επτάνησα που βρίσκονται κατά μήκος της νότιο-δυτικής ακτής της Ελλάδας. Το πιο σημαντικό νησί ήταν η Κέρκυρα, η οποία έχοντας η ίδια τα ισχυρότερα στην Ευρώπη φρούρια, ήταν επιπλέον προστατευμένη από τους Γάλλους. Για αυτό το λόγο η Κέρκυρα θεωρούνταν απόρθητο νησί. Οι κάτοικοι αυτών των νησιών ήταν Ορθόδοξοι Έλληνες. Στην Κέρκυρα βρισκόταν (βρίσκεται και μέχρι σήμερα) ένα μεγάλο χριστιανικό ιερό κειμήλιο, τα λείψανα του Αγίου Σπυρίδωνα Τριμυθούντος. Ο Θεόδωρος Ουσακώφ έδρασε πανέξυπνα. Πρώτα απ» όλα έστειλε γραπτό μήνυμα στους κατοίκους των νησιών, στο οποίο τους παρότρυνε να βοηθήσουν στην ανατροπή του ανυπόφορου ζυγού των άθεων Γάλλων. Η απάντηση ήταν η ένοπλη βοήθεια του πληθυσμού σε όλες τις περιοχές. Οι κάτοικοι των νησιών ενθαρρύνθηκαν από την άφιξη της ρωσικής ναυτικής μοίρας. Παρά τη δυνατή αντίσταση των Γάλλων, ο στόλος μας με τις αποφασιστικές του ενέργειες απελευθέρωσε το νησί Τσιρίγο, μετά το νησί Ζάκυνθος…
Όταν η γαλλική φρουρά παραδόθηκε στο νησί Ζάκυνθος, «την επόμενη μέρα ο αρχηγός Αντιναύαρχος Ουσακώφ μαζί με άλλους καπετάνιους και αξιωματικούς της μοίρας επισκέφτηκε τον καθεδρικό ναό του Αγίου Διονύσιου Θαυματουργού για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία-ευχαριστία. Τις βάρκες των Ρώσων τις υποδέχτηκαν με κωδωνοκρουσίες και κανονιοβολισμούς. Όλοι οι δρόμοι ήταν διακοσμημένοι με ρωσικές σημαίες, άσπρες με τον μπλε σταυρό του Ανδρέα Πρωτόκλητου. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι κρατούσαν τέτοιες σημαίες στα χέρια τους και φώναζαν συνεχώς: «Ζήτω ο Παύλος Πετρόβιτς! Ζήτω ο απελευθερωτής μας και ο συντηρητής της Ορθόδοξης πίστης στην πατρίδα μας!» Στην αποβάθρα τον Αντιναύαρχο υποδέχτηκε ο κλήρος και οι πρεσβύτεροι. Μαζί τους πήγε στον καθεδρικό ναό και μετά τη λειτουργία προσκύνησε τα λείψανα του Αγίου Διονυσίου, προστάτη του νησιού. Παντού οι κάτοικοι τον δέχονταν με ιδιαίτερη τιμή και χαρούμενες κραυγές. Στα πόδια του πέταγαν λουλούδια, οι μητέρες με δάκρυα χαράς έβγαζαν τα παιδιά τους από τα σπίτια, αναγκάζοντας τα να φιλάνε τα χέρια των αξιωματικών μας και το ρωσικό κρατικό έμβλημα πάνω στις τσάντες των Ρώσων ναυτών. Ένας μάρτυρας σημείωσε: «οι γυναίκες, ειδικά οι ηλικιωμένες, έβγαζαν τα χέρια τους από τα παράθυρα, έκαναν σταυρό και έκλαιγαν».
Το ίδιο συνέβη και στο νησί Κεφαλονιά: «…παντού οι κάτοικοι σήκωναν τις ρωσικές σημαίες και βοηθούσαν τους Ρώσους να βρίσκουν τους Γάλλους, οι οποίοι κρύφτηκαν στα βουνά και σε φαράγγια. Όταν το νησί καταλήφθηκε, ο ντόπιος επίσκοπος και ο κλήρος κρατώντας σταυρούς και όλοι οι άλλοι κάτοικοι υποδέχτηκαν τον αρχηγό των ρωσικών δυνάμεων και τους καπετάνιους των πλοίων με καμπάνες και κανονιοβολισμούς».

mk0804c.jpg

Όμως από την αρχή αυτής της κοινής εκστρατείας, ειδικά κατά τις στρατιωτικές δράσεις, αποδείχτηκε πως η βοήθεια της τουρκικής βοηθητικής μοίρας ήταν λιγότερη από τα προβλήματα τα οποία αυτή προκαλούσε. Παρά τις κολακευτικές διαβεβαιώσεις τους και την ετοιμότητα για συνεργασία, οι Τούρκοι ήταν τόσο ανοργάνωτοι και άγριοι ώστε ο Αντιναύαρχος αναγκάστηκε να τους κρατάει πίσω από τη μοίρα του, αποφεύγοντας να συμμετέχουν πραγματικά στην απελευθέρωση των ελληνικών νησιών. Οι Τούρκοι ηταν αγγαρεία για τους Ρώσους. Και όμως, ως αρχηγός, ο Ουσακώφ έπρεπε να φροντίζει για αυτούς, δηλαδή να τους ταΐζει, να τους ντύνει και να τους εκπαιδεύει στην στρατιωτική τέχνη, ώστε να τους χρησιμοποιήσει έστω και εν μέρει.

Οι ντόπιοι κάτοικοι άνοιγαν τις πόρτες στους Ρώσους, αλλά τις έκλειναν μπροστά στους Τούρκους. Αυτή η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη για τον Θεόδωρο Ουσακώφ. Τότε έδειξε σωστή κρίση της κατάστασης, πολλή υπομονή και πολιτική ευγένεια για να τηρηθούν οι συμφωνίες των συμμάχων και να κρατήσει τους Τούρκους μακριά από την αχαλίνωτη βαρβαρότητα και ωμότητα. Ειδικά στους Τούρκους δεν άρεσε η καλή συμπεριφορά των Ρώσων στους αιχμάλωτους Γάλλους. Όταν ο Θεόδωρος Ουσακώφ δέχτηκε τους πρώτους αιχμάλωτους στο νησί Τσιρίγο, ο Τούρκος Ναύραχος Καντήρμπεης του ζήτησε να κάνει ένα πονηρό πράγμα εναντίων των αιχμαλωτών. «Τι πράγμα;» – ρώτησε ο Ουσακώφ. Ο Καντήρμπεης απάντησε: «σύμφωνα με την υπόσχεση σας, οι Γάλλοι ελπίζουν να γυρίσουν στην πατρίδα τους και τώρα κοιμούνται ήσυχα στο στρατόπεδο μας. Αφήστε με να τους πλησιάσω τη νύχτα και να τους σφάξω όλους». Η συμπονετική καρδιά του Ουσακώφ, φυσικά, απέρριψε αμέσως τέτοια τρομερή ωμότητα και ο Τούρκος Ναύαρχος έμεινε άκρως έκπληκτος με αυτό. Όμως ειδικά πολλά προβλήματα προκαλούσε ο πονηρός και ύπουλος Αλί-Πασάς, ο οποίος ήταν αρχηγός των τουρκικών δυνάμεων ξηράς και είχε συνηθίσει να ασχημονεί ατιμώρητα στην Ελληνική και Αλβανική ακτή.

Στις 10 Νοεμβρίου του 1798 ο Θεόδωρος Ουσακώφ έγραψε στην αναφορά του: «Δόξα τω Θεώ, με τις κοινές δυνάμεις, εκτός από την Κέρκυρα έχουμε απελευθερώσει όλα τα υπόλοιπα νησιά από τους κακόβουλους Γάλλους». Έχοντας μαζέψει όλες τις δυνάμεις στην Κέρκυρα, ο αρχηγός ξεκίνησε τον αποκλεισμό του νησιού και άρχισε να ετοιμάζεται για την επίθεση στο ισχυρότερο φρούριο στην Ευρώπη. Οι συνθήκες του αποκλεισμού, που πραγματοποιούταν από την ρωσική μοίρα, ήταν πολύ δύσκολες για τους ναύτες μας. Πρώτα, υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση στον εφοδιασμό τροφίμων και πυρομαχικών, καθώς και των υλικών για την επισκευή των πλοίων. Κατά τη συμφωνία, όλα αυτά έπρεπε να τα παρέχει η τουρκική πλευρά, όμως πάντα υπήρχαν διαφορές λόγω της κατάχρησης και αμέλειας των Τούρκων υπεύθυνων. Η ναυτική μοίρα βρισκόταν «σε άκρως άσχημη κατάσταση». Οι Τούρκοι ήταν υποχρεωμένοι να στείλουν εγκαίρως το αποβατικό άγημα από την Αλβανική ακτή, με συνολικό αριθμό 14 χιλιάδες άτομα «η παραπάνω εάν το χρειαστεί ο αρχηγός». Στην πραγματικότητα είχαν μαζέψει μόλις το ένα τρίτο από το συνολικό αριθμό. Στην αναφορά για τον αυτοκράτορα ο Αντιναύαρχος έγραψε: «Εάν εγώ είχα μόνο ένα σύνταγμα πεζικού, οπωσδήποτε θα ήλπιζα να καταλάβω την Κέρκυρα κοινώς με τους κατοίκους της, οι οποίοι παρακαλούν μόνο για ένα πράγμα, να μην πλησιάσει το νησί τους κανένα στράτευμα εκτός από το δικό μας». Εκτός από τις διαφορές με τους συμμάχους, ο αποκλεισμός γινόταν πιο δύσκολος λόγω της πεισματικής αντίστασης των Γάλλων και του πολύ βαρύ χειμώνα στον νότο της Ευρώπης.
Ο Ουσακώφ έγραψε σε μια αναφορά του: «Οι ναύτες μας, επιθυμώντας να με ευχαριστήσουν, δούλευαν πάρα πολύ σκληρά και στη βροχή και με την υγρασία και στην παγωνιά. Όλοι άντεχαν τα πάντα με υπομονή και κόπιαζαν πολύ». Ο ίδιος ο Ναύαρχος, υποστηρίζοντας τους ναύτες του, έδειχνε παράδειγμα ακούραστης δραστηριότητας. Ο συμμετέχων εκείνων των γεγονότων, πλωτάρχης Εγκόρ Μεταξά, έγραψε: «Μέρα και νύχτα βρισκόταν αυτός στο πλοίο και εκπαίδευε τους ναύτες στην απόβαση, στη μάχη με όπλα και γενικά σε όλες τις ενέργειες στρατιώτη ξηράς».
Επιτέλους όλα ήταν έτοιμα για την επίθεση, και στο γενικό συμβούλιο αποφάσισαν να εκτελεστεί η επίθεση με τον πρώτο ευνοϊκό άνεμο.
Ο ευνοϊκός άνεμος φύσηξε στις 18 Φεβρουαρίου, και στις επτά το πρωί άρχισε επίθεση. Κατ΄αρχάς, η επίθεση έγινε στο Νησί του Βίδου, που καλύπτει το κύριο φρούριο από τη θάλασσα. Στην περιγραφή του Εγκόρ Μεταξά διαβάζουμε: «οι αδιάκοποι τρομεροί πυροβολισμοί και η βροντή μεγάλων όπλων έκαναν να τρέμει όλη η περιοχή. Ολόκληρο το Νησί του Βίδου ανατινάχθηκε από το μύδρο, και όχι μόνο τα χαρακώματα καταστράφηκαν, αλλά δεν υπήρχε ούτε ένα δέντρο, που δεν ήταν κατεστραμμένο από τέτοιο φοβερό σιδερένιο χαλάζι». Στις πιο επικίνδυνες περιπτώσεις ο Θεόδωρος Ουσακώφ πάντα ήταν το παράδειγμα για άλλους: έτσι έγινε και τότε. Έχοντας σηματοδοτήσει σ΄ όλα τα πλοία να συνεχίσουν τις ενέργειες τους παρά την κίνηση της ναυαρχίδας, ο ίδιος προσέγγισε πολύ κοντά την ακτή απέναντι από την ισχυρότερη πυροβολαρχία των Γάλλων και έπειτα από λίγο βύθισε αυτή, «ενώ είχε μέσα πολλά προετοιμασμένα πυρακτωμένα βλήματα», και τους πυροβολούσε. «Ενώ όλα τα τούρκικα πλοία και οι φρεγάτες τους ήταν πίσω μας και μακριά από το νησί, και αν πυροβολούσαν σ’αυτό. το έκαναν πάνω μας, έτσι δύο βλήματα χτύπησαν μια πλευρά του πλοίου μου» – έγραψε έπειτα ο Ναύαρχος. «Το νησί ήταν γεμάτο με τα βλήματα μας και λόγω του ισχυρού βομβαρδισμού όλες οι πυροβολαρχίες καταστράφηκαν». Την ίδια στιγμή στη ναυαρχίδα «Άγιος Παύλος» ακούστηκε το σήμα για το αποβατικό άγημα. Υπό την κάλυψη του πυροβολικού των πλοίων το αποβατικό άγημα εδραιώθηκε μεταξύ των πυροβολαρχιών του εχθρού και προχώρησε στη μέση του νησιού.

rudolf-baranov-icon-of-admiral-st-fyodor-ushakov-the-holy-warrior-2005-e1272488551621.jpg

Οι Τούρκοι, οι οποίοι αποτελούσαν μέρος του αποβατικού αγήματος, ήταν οργισμένοι με την πεισματική αντίσταση των Γάλλων, και άρχισαν να κόβουν τα κεφάλια όλων των αιχμάλωτων, που έπεφταν στα χέρια τους. Διαδραματίστηκαν βίαιες σκηνές, μια από τις οποίες περίγραψε ένας μάρτυρας: «οι αξιωματικοί και οι ναύτες μας έτρεξαν μετά τους Τούρκους. Οι Μουσουλμάνοι για κάθε κεφάλι λάμβαναν μερικά νομίσματα. Όταν οι δικοί μας κατάλαβαν, ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τη συμπεριφορά των Τούρκων, άρχισαν να εξαγοράζουν τους αιχμάλωτους με τα δικά τους χρήματα. Έχοντας παρατηρήσει, ότι μερικοί Τούρκοι στέκονταν γύρω από έναν νεαρό Γάλλο, ένας από τους αξιωματικούς μας έσπευσε προς αυτόν την ίδια στιγμή που ο καημένος ήδη έλυνε την γραβάτα του, έχοντας μπροστά στα μάτια του τον σάκο γεμάτο κομμένα κεφάλια των συμπατριωτών του. Ο αξιωματικός μας έμαθε, ότι για να εξαγοράσει τον καημένο, πρέπει να έχει μερικά νομίσματα. Όμως δεν είχε αρκετά χρήματα μαζί του, για αυτό έδωσε στους Τούρκους το ρολόι του. Έτσι το κεφάλι του Γάλλου έμεινε πάνω στους ώμους του…». Οι Τούρκοι ούτε φοβούνταν τις απειλές, ούτε ήθελαν να ακούνε τους Ρώσους. Τότε ο αρχηγός του ρώσικου αποβατικού αγήματος έδωσε την εντολή στους στρατιώτες του να περικυκλώσουν τους Γάλλους αιχμάλωτους. Με αυτό τον τρόπο πολλοί αιχμάλωτοι σώθηκαν. Έπειτα ο Εγκόρ Μεταξά έγραψε: «οι Ρώσοι έδειξαν, ότι το αληθινό θάρρος συνδέεται πάντα με ανθρωπιά, ενώ η κάθε νίκη είναι στεφανωμένη με γενναιοδωρία και όχι σκληρότητα και κάθε στρατιώτης πρέπει να είναι Χριστιανός».

Στις δύο το απόγευμα οι Ρώσοι και οι Τούρκοι κατέλαβαν το Νησί του Βίδου. Την επόμενη μέρα στις 19 Φεβρουαρίου του 1799 κατέλαβαν και το φρούριο της Κέρκυρας. Ήταν η μέρα της μεγάλης γιορτής του Ναυάρχου Θεόδωρου Ουσακώφ, της γιορτής του στρατιωτικού ταλέντου και της σταθερής βούλησης του. Σε αυτό τον βοήθησαν η γενναιότητα και οι δεξιότητες των ναυτών του, η εμπιστοσύνη στον αρχηγό τους και η δική του εμπιστοσύνη στο αταλάντευτο θάρρος τους. Ήταν η γιορταστική μέρα του ρωσικού Ορθόδοξου πνεύματος και της αφοσίωσης στην πατρίδα.
Έχοντας μάθει για τη νίκη στην Κέρκυρα, ο μεγάλος Ρώσος στρατηλάτης Σουβόροβ είπε: «Ζήτω ο ρωσικός στόλος! Τώρα αναρωτιέμαι γιατί δεν ήμουν εκεί εκείνη τη στιγμή, έστω και ως αρχικελευστής;».
Την επόμενη μέρα στο πλοίο «Άγιος Παύλος» έφεραν τις γαλλικές σημαίες, τα κλειδιά και το έμβλημα του φρουρίου. Οι χαρούμενοι κάτοικοι του νησιού υποδέχτηκαν τον Ουσακώφ, ο οποίος πήγε αμέσως στην εκκλησία να ευχαριστήσει τον Θεό…
Στις 27 Μαρτίου, την πρώτη μέρα του Πάσχα, ο Ναύαρχος έκανε μεγάλη γιορτή για όλους. Οι κάτοικοι γλεντούσαν όλο το βράδυ.
Για τη νίκη στην Κέρκυρα, στον Θεόδωρο Ουσακώφ απονεμήθηκε ο βαθμός του Ναυάρχου. Ήταν το τελευταίο του βραβείο που έλαβε από τους αυτοκράτορες της Ρωσίας.
Ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς ευχαρίστησε τον Θεό και συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντα του. Στα απελευθερωμένα νησιά έπρεπε να δημιουργηθεί μια νέα μορφή κράτους. Ο Ναύαρχος Ουσακώφ, ως επίσημος αντιπρόσωπος της Ρωσίας, πιστός στις χριστιανικές του αρχές, κατάφερε να δημιουργήσει στα Ιόνια νησιά τέτοια μορφή κυβέρνησης, η οποία εξασφάλισε σε όλο τον λαό «την ειρήνη, τη γαλήνη και την ησυχία». Έτσι απευθύνθηκε στους κατοίκους των νησιών: «Άνθρωποι όλων των λαών και όλων των τάξεων, να σέβεστε τον προορισμό της ανθρωπότητας. Πρέπει να σταματήσουν οι διαφορές και να σωπάσει το πνεύμα της βεντέτας. Πρέπει να υπάρχει ειρήνη, τάξη και ομόνοια!…» Ο Θεόδωρος Ουσακώφ ήταν πιστός υπηρέτης του τσάρου και της πατρίδας του και πάντα υπερασπιζόταν τα συμφέροντα της Ρωσίας. Ταυτόχρονα όμως είχε μεγάλη καλοσύνη και ειλικρινή επιθυμία να δώσει στους Έλληνες, φίλους και συμμάχους των Ρώσων στον πόλεμο εναντίον των κακόβουλων Γάλλων, την ειρήνη και μια καλύτερη ζωή. Έτσι δημιουργήθηκε η Δημοκρατία των Επτανήσων, το πρώτο ελληνικό εθνικό κράτος της σύγχρονης εποχής. Ο Θεόδωρος Ουσακώφ απέδειξε ότι είναι διακεκριμένος γιος της Ρωσίας και αργότερα είπε, ότι είχε την ευτυχία να απελευθερώσει αυτά τα νησιά από τους εχθρούς και να δημιουργήσει μια νέα κυβέρνηση στην οποία κυριαρχεί η ειρήνη, η ομόνοια και η γαλήνη…
Όμως ταυτόχρονα ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς πέρασε μεγάλη ψυχική οδύνη. Κάποιοι Τούρκοι πολέμαρχοι θύμωσαν με τους αυστηρούς κανόνες του Ναυάρχου, ο οποίος απαγόρευε την ωμότητα και την ιεροσυλία των Τούρκων. Αυτοί οι πολέμαρχοι άρχισαν να συκοφαντούν τον Ουσακώφ και να τον κατηγορούν για λάθος απονομή των βραβείων μεταξύ των συμμάχων. 0 τίμιος Θεόδωρος Θεοδώροβιτς αναγκάστηκε να δικαιολογηθεί. Με θλίψη έγραφε: «ποτέ δεν με ενδιέφεραν χρήματα. Η βοήθεια που μου δίνει ο αυτοκράτορας και ο Σουλτάνος είναι αρκετή για να καλύψει τις μικρές μου ανάγκες. Δεν μένω μέσα σε πολυτέλεια, βοηθάω τους φτωχούς. Δεν ισχύει αυτό που λέει ο Καπετάν-Πασάς…». Διαβάζουμε σε ένα άλλο γράμμα: «όλοι οι θησαυροί του κόσμου δεν θα με κολακεύσουν, είμαι πιστός στον αυτοκράτορα και στην πατρίδα μου. Θεωρώ ότι ένα ρούβλι που μου έδωσε ο μονάρχης μου είναι πολύ πιο αξιότιμο παρά όλα τα μαύρα λεφτά του κόσμου».
Υπήρχε και ένας άλλος λόγος για τη ψυχική οδύνη του Ουσακώφ. Τα καλύτερα του χαρακτηριστικά ως πολεμιστή- χριστιανού, για παράδειγμα η ελεημοσύνη του προς τους αιχμαλώτους, πολλές φορές τέθηκε σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της κυβέρνησης. Πολύ συχνά ο Ναύαρχος λάμβανε μηνύματα με το εξής περιεχόμενο: «με όλο το σεβασμό για τη νίκη του ναυάρχου, ο αυτοκράτορας επιθυμεί να συγκρουστεί η Τουρκία με τη Γαλλία. Για αυτό οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ο, τι θέλουν με τους Γάλλους…Και οι Ρώσοι δεν πρέπει να ανησυχούν για αυτό…». Υπήρχαν πάρα πολλές τέτοιες περιπτώσεις!
Και, τέλος, η κατάσταση της ίδιας της ρωσικής ναυτικής μοίρας παρέμενε αρκετά δύσκολη επειδή ήταν αναγκασμένη να συνεχίζει τον πόλεμο με τους Γάλλους. Πρώτα απ» όλα η τροφή, την οποία οι Τούρκοι έστελναν από την Κωνσταντινούπολη, ήταν κακής ποιότητας και καθυστερούσε συνέχεια. Ο Ναύαρχος έγραφε, ότι «αυτή η κατάσταση με στενοχωρεί πάρα πολύ. Από όλη την αρχαία ιστορία δεν γνωρίζω και δεν βρίσκω παρόμοια περίπτωση, όταν κάποιος στόλος ήταν τόσο μακριά χωρίς προμήθειες, όπως είμαστε εμείς τώρα… Δε θέλουμε βραβεία, αλλά επιθυμούμε μόνο να μην αρρωσταίνουν και να μην πεθαίνουν από την πείνα οι ναύτες μας». Αυτά τα λόγια του, γεμάτα θλίψη και σύγχυση, αξίζουν πολλά. Τότε τι βοήθησε τους Ρώσους ναύτες να περάσουν τόσες δοκιμασίες; Φυσικά, τους βοήθησε το Ορθόδοξο πνεύμα τους, η αφοσίωση στον αυτοκράτορα και στην πατρίδα καθώς και το μεγάλο παράδειγμα του αρχηγού τους και η μεγάλη αγάπη για αυτόν. Ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς πάντα μάθαινε τους αξιωματικούς του να θυμούνται έναν απαράβατο κανόνα: ο αρχηγός του πλοίου πάντα θεωρείται προστάτης των άλλων και πατέρας όλου του πληρώματος.
Και όμως η αποστολή του στη Μεσόγειο δεν ολοκληρώθηκε τότε. Στην βόρεια Ιταλία οι Ρώσοι, υπό την ηγεσία του διακεκριμένου Σουβόροβ, προσπαθούσαν να καταστρέψουν τον «ανίκητο» γαλλικό στρατό.
Ο Σουβόροβ ζήτησε από τον Ναύαρχο Ουσακώφ να τον υποστηρίξει από τον νότο. Έτσι, σε στενή συνεργασία, και οι δύο πολεμούσαν τους Γάλλους δημοκράτες στην ξηρά και στη θάλασσα. Οι δύο μεγάλοι γιοι της Ρωσίας έδειξαν σε όλο τον κόσμο τι θα πει η ρωσική στρατιωτική τέχνη.
Τα πλοία που κινούνταν γρήγορα σε όλη την Αδριατική και κατά μήκος των νότιο-δυτικών ακτών της Ιταλίας, προκαλούσαν πανικό στους Γάλλους. Όμως ακόμα και τότε υπήρχαν δολοπλοκίες, αυτή τη φορά από τους Άγγλους. Ο διάσημος Υποναύαρχος τους, Οράτιος Νέλσον, προσπαθούσε να ενοχλεί τον Ουσακώφ με όλους τους δυνατούς τρόπους. Η δόξα του Ρώσου Ναυάρχου εκνεύριζε τον Νέλσον. Αλληλογραφώντας με τους φίλους του, έγραφε ότι ο Ουσακώφ «φέρεται με τόσο υψηλό ύφος που τον σιχαίνεται». Η ήρεμη ευγένεια του Ρώσου Ναύαρχου εκνεύριζε τον Νέλσον: «πίσω από την ευγενική του εμφάνιση κρύβεται μια αρκούδα…» Και με πλήρη ειλικρίνεια έγραφε: «μισώ τους Ρώσους…» Αυτό αισθανόταν και ο ίδιος ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς: «η ζήλια με πλημμύρισε στην Κέρκυρα…Ποιος είναι ο λόγος; Δεν ξέρω…». Εν τω μεταξύ οι Ρώσοι ναύτες και στρατιώτες κατέλαβαν την πόλη Μπάρι, όπου παρακολούθησαν την λειτουργία-ευχαριστία δίπλα στα λείψανα του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού. Έπειτα κατέλαβαν τη Νάπολη και στις 30 Σεπτεμβρίου μπήκαν στη Ρώμη. Ο υπουργός της Νάπολης, Μισούρου, με μεγάλη έκπληξη έγραψε στο Ναυάρχο Ουσακώφ: «Εντός 20 ημερών ένας μικρός ρωσικός στρατός επέστρεψε στο κράτος μου τα δύο τρίτα του Βασίλειου. Έχουν αναγκάσει τους κατοίκους να τους λατρεύουν… Μόνο ο ρωσικός στρατός μπορούσε να κάνει τέτοιο θαύμα. Τι θάρρος! Τι πειθαρχία! Τι ευγενική συμπεριφορά! Εδώ τους λατρεύουν και η ανάμνηση των Ρώσων θα μείνει για πάντα στην πατρίδα μας».
Στο μέλλον τους περίμενε ακόμα η κατάληψη της Μάλτας. Ομως στο τέλος του 1799 ο Ναύαρχος έλαβε εντολή από τον αυτοκράτορα Παύλο Α΄ για τον γυρισμό της ναυτικής του μοίρας στην πατρίδα, στην Σεβαστούπολη…

icon-of-admiral-st-fyodor-ushakov-the-holy-warrior-4-e1272492875871.jpg

Έμεινε ακόμα λίγο χρόνο στην Κέρκυρα ενώ προετοίμαζε τη μοίρα του για το μακρινό ταξίδι, ασχολούμενος με τις υποθέσεις των ντόπιων κατοίκων του νησιού και αποχαιρετώντας τα Επτάνησα. Ο Ουσακώφ αγάπησε τους Έλληνες, ενώ εκείνοι έβλεπαν σε αυτόν έναν φίλο και απελευθερωτή. «Συνέχεια ακούω να παρακαλάει και να παραπονιέται ο λαός και, κυρίως, οι φτωχοί άνθρωποι που ούτε φαγητό δεν έχουν…». Ο Ναύαρχος πάντα βοηθούσε τον λαό να αποκτήσει μια καλύτερη ζωή. Για αυτό τον λόγο οι κάτοικοι των Επτανήσων αποχαιρέτησαν τον Ναύαρχο Ουσακώφ και τους ναύτες του με μάτια γεμάτα δάκρια. Τους ευχαριστούσαν και ευλογούσαν συνέχεια. Η γερουσία της Κέρκυρας τον αποκάλεσε «απελευθερωτή και πατέρα του». «Ο Ναύαρχος Ουσακώφ απελευθέρωσε ηρωικά τα νησιά και κατάφερε να δημιουργήσει την καινούργια μορφή διακυβέρνησης». Οι κάτοικοι της Κέρκυρας χάρισαν στον Ρώσο Ναύαρχο ένα χρυσό σπαθί με πολλά διαμάντια και με την επιγραφή: «από το νησί Κέρκυρα στον Ναύαρχο Ουσακώφ». Πάνω στο χρυσό μετάλλιο που του χάρισαν οι κάτοικοι της Ιθάκης ήταν η επιγραφή: «στον Θεόδωρο Ουσακώφ, τον αρχηγό ναυτικών δυνάμεων της Ρωσίας και τον γενναίο απελευθερωτή της Ιθάκης». Εξίσου αξιότιμα αναμνηστικά βραβεία υπήρχαν και από τα άλλα νησιά. Όμως ο ναύαρχος γνώριζε πλέον πάρα πολύ καλά τη φύση της υψηλής πολιτικής και για αυτό αναχώρησε από τα Ιόνια νησιά με μια αίσθηση ανησυχίας για το μέλλον τους. Είχε μεγάλο βάρος στην καρδιά του…

Στις 26 Οκτωβρίου του 1800 η ναυτική μοίρα του Ναυάρχου Ουσακώφ μπήκε στον κόλπο της Σεβαστούπολης.
Τη νύχτα, στις 11 Μαρτίου του 1801, ο αυτοκράτορας Παύλος Α δολοφονήθηκε από συνωμότες. Στον ρωσικό θρόνο ανέβηκε ο γιος του, Αλέξανδρος Α΄. Η πολιτική της Ρωσίας άλλαζε πορεία. Σύντομα ο Ναύαρχος Ουσακώφ πήρε μετάθεση στην Αγία Πετρούπολη. Τώρα στην αυτοκρατορική αυλή κυριάρχησε η γνώμη περί αχρηστίας του μεγάλου στόλου, αφού η Ρωσία μια κυρίως χερσαία χώρα. Ο τότε υπουργός ναυτιλίας ισχυρίζονταν ότι «ο στόλος είναι η επιβαρυντική πολυτέλεια» και ένας άλλος υπεύθυνος του Υπουργείου Ναυτιλίας έγραφε: «Η Ρωσία δεν πρέπει να είναι πρώτη στη ναυτιλία, επειδή δεν υπάρχει καμιά ανάγκη ούτε χρησιμότητα σε αυτό». Το 1804 Ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς έγραψε μια πολύ λεπτομερή αναφορά για την υπηρεσία του στον ρωσικό στόλο. Σε αυτή την αναφορά συνόψισε τη δραστηριότητα του: «Δόξα τω Θεώ, σε όλη τη διάρκεια των πολλαπλών μαχών με τους εχθρούς μας, όταν ήμουν αρχηγός του ρωσικού στόλου, κανένα πλοίο δεν χάθηκε και κανένας άνθρωπος δεν αιχμαλωτίστηκε».
Με το πέρασμα του χρόνου οι ασθένειες του γίνονταν πιο σοβαρές και η ψυχή του πονούσε πιο συχνά. Όμως ο Ναύαρχος δε ξεχνούσε να φροντίζει τους δικούς του ανθρώπους. Στο σπίτι του πάντα ερχόταν κόσμος να ζητήσει βοήθεια. Σε κάποιους έδινε χρήματα και ρούχα, για τους άλλους, τους πιο φτωχούς, ζητούσε βοήθεια από τους πλούσιους γνωστούς του. Για παράδειγμα, αλληλογραφούσε με έναν ξακουστό φιλάνθρωπο, Π. Σερεμέτεβ, ο οποίος έχτισε το «Στραννοπρίμνι» κτίριο στη Μόσχα προς τιμήν της μακαρίτισσας γυναίκας του. Ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς ζητούσε πολλές φορές βοήθεια από αυτόν: «Γνωρίζοντας την καλοσύνη σας, σας στέλνω δύο σελίδες που μου έστειλαν από μια μακρινή περιοχή και ζητάω την άδεια σας να χτιστούν σπίτια για τους ανάπηρους και άρρωστους, καθώς και μια εκκλησία. Τώρα τους έχω στο σπίτι μου, τους ταΐζω και τους ντύνω». Εκτός από αυτό ο Ουσακώφ συντηρούσε τους ορφανούς ανηψιούς του.
Συνέχιζε να υπηρετεί ως αρχηγός του Βαλτικού στόλου, καθώς και στη Ναυτική διοίκηση της Αγίας Πετρούπολης. Επίσης ήταν μέλος της εξεταστικής επιτροπής στη Ναυτική Σχολή. Ο Θεόδωρος Ουσακώφ εκτελούσε αυτά τα καθήκοντα με μεγάλη επιμέλεια. Με πόνο παρακολουθούσε τα γεγονότα που συνέβαιναν στην Ευρώπη. Τότε είναι που θα ολοκληρωθεί ένα από τα τελευταία στάδια του Γάλλο-Ρωσικού πολέμου, θα υπογραφεί η Συνθήκη του Τιλσίτ, ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α’ θα γίνει σύμμαχος του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και τα Ιόνια Νησιά θα δοθούν στα χέρια των «μοχθηρών» Γάλλων. Όλα αυτά περίμεναν στο μέλλον τον Θεοδώρου Θεοντόροβιτς.
Στις 19 Δεκεμβρίου του 1806 υπέβαλλε στον αυτοκράτορα την αίτηση παραίτησης και έγραψε: «Μόνο ο θεός ξέρει τα συναισθήματα της ψυχής μου και τη θλίψη, που εξάντλησε τις δυνάμεις και την υγεία μου – και ας είναι η θέληση του θεού για την παραίτησή μου. Τα πάντα, που έχουν συμβεί σ’ εμένα, τα αποδέχομαι με βαθύτατη ευλάβεια…». Αυτές οι λέξεις, που στεφανώνουν το πολεμικό κατόρθωμα της περίφημης και κοπιαστικής υπηρεσίας για τι καλό του λαού, δείχνουν, ότι ο ανίκητος Ναύαρχος είχε στην ψυχή του ταπεινότητα και υπακοή στο θέλημα του Θεού και ήταν ευγνώμων στον Θεό για όλα που του είχαν συμβεί. Τέτοια συναισθήματα ήταν αληθινά χριστιανικά.
Έχοντας ολοκληρώσει την υπηρεσία του, έζησε για λίγο στην Αγία Πετρούπολη, συνεχίζοντας να φροντίζει τα ανήψια του. Ταυτόχρονα ετοιμαζόταν να μετακομίσει στο μέρος που θα έμενε μέχρι τον θάνατο του. Είχε μερικά μικρά χτήματα στην πατρική του περιοχή του Γιαροσλάβλ και ένα χωράφι κοντά στη Σεβαστούπολη.
Η ψυχή του Ναυάρχου, η οποία βρήκε τον Θεό ήδη από τη βρεφική ηλικία, ζητούσε ειρήνη, μοναξιά και προσευχή. Έτσι, ο Ναύαρχος πήρε απόφαση, γεμάτη βαθύ νόημα: διάλεξε ένα ήσυχο χωριό να μείνει, Αλεκσέιεβκα, που βρίσκεται στην περιοχή της πόλης Τέμνικοβ. Εκεί δίπλα βρίσκεται το μοναστήρι της Γέννησης της Θεοτόκου. Εδώ στα χρόνια των πολεμικών του κατορθωμάτων ο θείος του, αιδεσιμότατος Θεόδωρος, προσευχόταν για αυτόν. Αναμφίβολα, η επικοινωνία τους μέσω της προσευχής δεν σταμάτησε ποτέ. Γι’αυτό και ήθελε να βρεθεί στο μοναστήρι η ψυχή του ναυάρχου. Εδώ πέθανε και έφυγε στον Θεό ο κοντινότερος άνθρωπος του. Μοναχός και ναυτικός – και οι δύο ήταν στρατιώτες του Χριστού, και οι δύο έκαναν το ίδιο πράγμα: υπηρετούσαν τον Θεό με εξαιρετική πίστη.
Υπάρχει μαρτυρία του ηγουμένου του μοναστηρίου, ιερομονάχου Ναθαναήλ, για την τελευταία περίοδο της γήινης ζωής του Θεοδώρου Θεοδώροβιτς Ουσακώφ: «Ο Ναύαρχος, γείτονας και γνωστός φιλάνθρωπος του μοναστηρίου στο Σανακσάρ, ζούσε μοναχός στο δικό του σπίτι στο χωριό Αλεκσέιεβκα που βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων βέρστια από το μοναστήρι. Κάθε Κυριακή και στις γιορτές ερχόταν στο μοναστήρι για τη θεία λειτουργία. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής, ολόκληρη την εβδομάδα έμενε στο μοναστήρι, σε κελί, νηστεύοντας, ετοιμαζόμενος για την Αγία Μετάληψη. Μερικές φορές έδινε χρήματα στο μοναστήρι και πάντα έδειχνε ελεημοσύνη στους φτωχούς».
Σύμφωνα με τον ιερομόναχο Ναθαναήλ, τις υπόλοιπες μέρες της ζωής του ο Ναύαρχος πέρασε «πολύ λιτά και η ζωή του τελείωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1817, όπως πρέπει να αναπαύεται εν Κυρίω κάθε αληθινός χριστιανός και πιστός γιός της ιερής εκκλησίας. Κατά την βούληση του, θάφτηκε στο μοναστήρι κοντά στον συγγενή του, που ονομαζόταν επίσης Θεόδωρος Ουσακώφ».
Ο αρχιερέας Ασίνκριτ Ιβανόβ έψαλλε τον Θεόδωρο Θεοδώροβιτς στην Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην πόλη του Τέμνικοβ. Αυτός ήταν ο εξομολόγος του Ναυάρχου μια μέρα πριν τον θάνατο του, την ημέρα της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Πολλοί άνθρωποι συνόδευσαν το φέρετρο με τον μακαρίτη Ναύαρχο και, όταν έπρεπε να το θέσουν στο κάρο, ο κόσμος δεν συμφώνησε και συνέχισε να προχωράει κρατώντας το στα χέρια μέχρι την εκκλησία. Εκεί οι μοναχοί του μοναστηρίου συνάντησαν τον πιστό ευγενή. Ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς θάφτηκε κοντά στο τοίχο του καθεδρικού ναού δίπλα στο συγγενή του. Ετσι θα είναι μαζί για πάντα.
Πέρασαν περίπου δύο αιώνες μετά το χριστιανικό θάνατο του Θεοδώρου Θεοδώροβιτς Ουσακώφ. Στην πατρίδα του δεν ξέχασαν τη χριστιανική, εξαιρετικά πνευματική ζωή του και τις αρετές του. Ρώσοι στρατιώτες, ναυτικοί αρχηγοί και ο ορθόδοξος ρωσικός στρατός τηρούσαν τις αρχές του.
Οταν ήρθαν οι μέρες των διωγμών της ορθόδοξης ρωσικής εκκλησίας, το μοναστήρι στο Σανακσάρ, που ήταν θαμμένος ο Θεόδωρος Θεοδώροβιτς, έκλεισε. Το εκκλησάκι, που είχε χτισθεί πάνω στον τάφο του Ναυάρχου, καταστράφηκε εντελώς και τα λείψανά του βεβηλώθηκαν από τους άθεους.

Την περίοδο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου των 1941-1945 η μνήμη της στρατιωτικής δόξας του Θεόδωρου Θεοδώροβιτς Ουσακώφ και των άλλων κόμηδων- στρατιωτικών, Αλέξανδρο Νιέφσκι και Δημητρίου Ντονσκόι, ενέπνευσε τους προστάτες της πατρίδας τους για νέα κατορθώματα. Τότε καθιερώθηκε το πολεμικό παράσημο του Ναυάρχου Ουσακώφ, που έγινε το υψηλότερο πολεμικό βραβείο ναυτικών.

w_3181_1.JPG

Την ίδια χρονιά, το 1944, τέθηκε το ζήτημα για το μέρος του ενταφιασμού του Ναυάρχου Ουσακώφ. Συστήθηκε κρατική επιτροπή, η οποία πραγματοποίησε τις ανασκαφές στο έδαφος του μοναστηρίου στο Σανακσάρ και το άνοιγμα του τάφου του Ναυάρχου Ουσακώφ κοντά στο τοίχο του καθεδρικού ναού. Τα τίμια λείψανα του Θεοδώρου Θεοδώροβιτς εμφανίστηκαν άφθαρτα και αυτό το γεγονός το σημείωσαν στο αντίστοιχο έγγραφο της επιτροπής. Από τότε ο τάφος του Θεοδώρου Ουσακώφ και στη συνέχεια όλο το μοναστήρι Σανακσάρ βρίσκονται υπό την εποπτεία του κράτους. Και έτσι δεν επετράπηκε η καταστροφή της Μονής, που την τιμούσε ο δίκαιος Ουσακώφ.
Το 1991 η Μονή Σανκσάρ επιστράφηκε στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Η τιμή του δικαίου Ουσακώφ αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Στον τάφο του τελείται το μνημόσυνο του και πλήθος των προσκυνητών (κληρικοί, μοναχοί, ευσεβείς κοσμικοί, μεταξύ των οποίων μπορεί να δει κανείς και ναύτες) έρχονται να προσκυνήσουν τον Θεόδωρο Θεοδωρόβιτς Ουσακώφ, που ήταν πρόθυμος υπηρέτης στην πατρίδα του και σε όλο τον λαό του Θεού και που έδειξε ένα μεγάλο παράδειγμα της στρατιωτικής ανδρείας, ευσπλαγχνίας και χριστιανικής ευλάβειας.
Η μνήμη του τιμάται 5 Αυγούστου και 15 Οκτωβρίου με το νέο ημερολόγιο.
Πρόσφατα μάλιστα, όπως αναφέρει η Ρομφαία (www.romfea.gr) η μνήμη του ναύαρχου Ουσακώφ, τιμήθηκε και από τους Έλληνες.
Το σημαντικό γεγονός πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012, στο Ρωσικό Πολεμικό Μεταγωγικό »Novocherkassk», με πρωτοβουλία της Ρωσικής Πρεσβείας στην Αθήνα.

Συγκεκριμένα ο Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Αλευράς από την περίφημη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων στο Άγιον Όρος, προσκλήθηκε ως Πρόεδρος της «ΕΛΑΙΑΣ ΑΜΚΕ» η οποία ασχολείται με την επανέκδοση των επιστολών του Ιωάννη Καποδίστρια, να προσφέρουν μια εικόνα του Αγίου Θεοδώρου Ουζακώφ στον Κυβερνήτη του Μεταγωγικού κ. Βλαντιμίρ Μπόλσουν.
Να σημειωθεί ότι ο Άγιος Θεόδωρος Ουζακώφ είναι προστάτης του Πολεμικού Ναυτικού της Ρωσίας, ενώ η παράδοση της εικόνας έγινε παρουσία του πρώτου γραμματέα της Πρεσβείας κ. Αντών Ζάνιν.

Ο Αρχιμ. Γεώργιος μετά την παράδοση της εικόνας, σε δηλώσεις του αναφέρθηκε στο έργο της «ΕΛΑΙΑΣ» και τις ελληνορωσικές σχέσεις .
Επίσης έκανε αναφορά στις σχέση του Ιωάννη Καποδίστρια με τον Άγιο Θεόδωρο Ουζακώφ, και συγκεκριμένα στην προσφορά της Ρωσίας για την ανεξαρτησία της επτανήσου πολιτείας το 1799 – 1800.
Πρωταγωνιστής τότε υπήρξε ο Ναύαρχος Θεόδωρος Ουζακώφ, ο οποίος μετά 212 τιμήθηκε μ΄ αυτόν τον τρόπο από την »ΕΛΑΙΑ ΑΜΚΕ».

Πηγή: vatopedi.gr

Περιοδικό Ορντέν, 2012,

Ελληνική Έκδοση, σ. 63-67.

Osios_Theodoros_Ushakov11.jpgrudolf-baranov-icon-of-admiral-st-fyodor-ushakov-the-holy-warrior-2005-e1272488551621.jpg

w_3181_1.JPG

Saint Molagga (Molacus / Laicin) of Timolague, Co. Cork, Ireland, his Holy Well & his 3 ancient Monasteries in Ireland (+655) – Timolague Video

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND & BRITISH ISLES

timoleague-friary-2.jpg

7269103_orig copy.jpg

-BRzlrzf.jpg

images-10.jpg

image.jpg

St Molagga’s Monastery in Timoleague, Ireland

1645463_orig.jpg

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,TjYetBHWHimPQ8koeTQqpdnIBK70yaDquX6klwsE4Rx6IYQiPFVi24oHQMj2y_xYvYudaLW0kbKszs_7rOSVP7XxBb6x_SvEyUU.png

Click HERE

Click HERE

Click HERE

Click HERE

Timoleague_abbey.jpg

13af3e1b88a718500452b17c1e99e0e6.jpg

Saint Molagga (Molacus / Laicin) 

of Timolague, Co. Cork, Ireland (+655)

Feast day: January 20

St Molagga’s father was named Dubhligh(dh) and his mother Mioncolla, both of whom were of humble stock and they lived at (Cloch)-Liathmhuire, near Fermoy, Co Cork. The parents were quite old and without children when St Cu(o)imin Fada (12th November) with his brother St Comdhan and some companions passed the way and asked for assistance which was given. After being told of the circumstances of the couple, St Co(u)imin informed them that they would beget a son who would become famous in Ireland for his virtues, sanctity and learning. Also, that he would be a glorious light in his generation, the counsellor and director of the country people and their shield in adversity. Soon, Dubhligh and Mioncolla experienced a miraculous change in their persons; they lost all the signs of age and looked young again. Further, Mioncolla conceived and bore Molagga after 7 months. The people wondered at the changes and how they could have a child. The circumstances of his Baptism also had a miraculous character, which was performed by St Cuimin by happy chance, as the parents met him while intending to go elsewhere. Nearby, a new fountain and stream suddenly appeared to provide water for the Baptism and St Coimin saw angels present at the ceremony.
When growing up, St Molagga acquired many virtues and much knowledge from a number of holy masters and teachers. It is thought that he was trained for a time by St Coimin. When he became an adult a number of disciples attached themselves to him and he founded a monastery near Fermoy, possibly at Tullach-Mhin, Co Tipperary or at Teampall-Molagga, about one mile North-East of Kildorrery (Cill-dá-rí or Church-of-the-Two-Kings), in County Cork. Nearby are found a number of L(e)abba (=bed of)-Molagga which became scenes of miracles for pilgrims in later times.
Around 620, accompanied by other saints and companions, St Molagga visited the court of the local King Cuanna whose queen had just died in childbirth. He Baptised the boy-child as Cuíganmáthair (Caoi-gan-má÷air meaning, sorrow-without-mother) and expressed a wish that the child should not be without a mother, upon which the queen was restored to life. He also predicted an important future for the child.
Some time later, to show his disapproval of the actions of the King and nobles, St Molagga left the area and travelled to Conor (Co Antrim). On the journey he had to pass over water which was accomplished miraculously using merely a framework of twigs in place of a boat. In another place he left his bell behind him and it was miraculously restored to him and the place where this occurred was subsequently called Tearmonn-an-Chluig, or Sanctuary or Glebe or Place-of-the-Bell. Next, he crossed the sea to Scotland and cured a 17-year-old boy who had been dumb from birth. Afterwards he travelled to St David’s monastery in Wales and restored a dead monk to life. There, after some time, he had a vision from an angel who instructed him to return to Ireland. He landed near Dublin where he cured a chieftain of a wasting ulcer. The chieftain thereupon gave him a site for a Church and monastery in Fingall. There he brought bees from Wales and so the place was henceforth called Lann-Beachaire or the Church-of-the-Bees. He then proceeded to Clonmacnoise where he remained for a while before returning to his own territory in Co Cork where he was warmly welcomed back and he was given many gifts for his Church and monastery at Tegh (=House of)-Molagga.

While he was away, Cuíganmáthair had grown up and become King of Munster, but had been struck by a disease and feared for his life. Because of his crimes he resolved on a pilgrimage and thus wanted to abdicate. His nobles and subkings were concerned at this because it would de-stabilise the kingdom so they asked St Molagga for help and in return they conferred the privilege of refuge to his Church. A convention of nobles and clerics was called at Tegh-Molagga which included the Abbot of Emly, the Bishop of Cork, St Cuimin Fada and possibly even St Fursey (Abbot of Lagny). All the problems were resolved and the grants to St Molagga confirmed. One prince objected and was chastised by a miracle. However, he repented and St Molagga cured him. Later, he restored 7 others to life in order for them to make repentance. St Molagga is also said to have founded the Church at Timoleague, Co Cork but some scholars disagree.
In 664, Ireland was struck by a devastating plague, called the Buidhe-Chonaill or Yellow Fever. Corcabhaiscind in South-West Co Clare was particularly badly affected. St Molagga went there and found only 33 men and 28 women alive. He blessed them and there were no further deaths from the plague and later they increased and multiplied. Subsequently, St Molagga was held in the greatest of veneration there, even for a long time after his death, and he became Patron of the locality.
St Molagga is said to have survived the plague even though he was very old at the time. He was distinguished for many virtues and miracles and he was loved and admired by all. He died on the 20th of January but the year in uncertain. Tradition says he was buried at one of the Leaba-Molagga. He is listed in most of the Irish Calendars as well as the Kalendar of Drummond in Scotland. His feast was celebrated in early times, particularly in North-East Cork, Timoleague and in Dublin. The original Church at Timoleague was replaced by a Franciscan Friary in 1240, and nothing remains of our Saint’s monastery. There is an old poetic lament in Gaelic ‘Caoine Tí Molagga’ i.e. The Lament for the House (=Church and monastery) of Molagga.
One of St Molagga’s chief objectives was to shed the light of religion and science, by his instructions and example, over those ages which had been kept in the dark. He also wished to demonstrate the greatness of the Church, and her sanctity allied to the constant progress of Christian civilisation. He proved quite equal to such an undertaking, hard as it was, and not unfraught with peril under difficult conditions. Deep erudition was needed, no apocryphal documents would be accepted, no doubtful texts quoted, nor contestable arguments advanced, when he had to deal with those learned men who were his adversaries, when the relics of paganism were not wholly extinct in Ireland, and when Christians needed the wholesome food of sound doctrine, and the salt of true wisdom, to preserve them from contamination and the dangers of their age. And, whenever was it otherwise? As the French say; “Plus ça change, plus c’est la même chose”.

 

6910431_orig.jpg

St Molagga’s Monastery in Timoleague, Co. Cork, Ireland

panorama-house.jpg

timoleague ireland.JPG

timoleague-cross1.jpg

images-9.jpg

timoleague_friary_ireland_by_jefbouquet-d7a4cdr.jpg

TimAbbeyx1000_4.jpg

images-11.jpg

108701608.jpg

6060490710_df4118354e.jpg

timoleague-abbey-cork.jpg

images-8.jpg

gravesite-at-timoleague.jpg

timoleague-abbey-1.jpg

05.JPG

timoleague-abbey-co-cork-ireland-13th-the-irish-image-collection-.jpg

images-7.jpg

images-6.jpg

images-5.jpg

3609157598_dc992aa8c5.jpg

images-4.jpg

images-3.jpg

timoleague-friary-3.jpg

b7.jpg

Timoleague_20110425_002_CC_JA.jpg

url.jpg

images-2.jpg

timoleagueAbbey.jpg

cork.jpg

Co. Cork, Ireland

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,kXxgD5XIN5zTSbX8Wkg6jxJ21Nrkb_1meW95esBgzQg1lWnQV3XFsaBaePYNGUe7zq0pG437C9s0nvQN17W0Ea5WnmJfBGxVT6w.png

334-39-2014-05-20735467.jpg

The village Kildorrery, Co. Cork, Ireland

where St Molagga founded a small Monastery

called Templemolaga

KildorreryOnIrelandMap.jpg

Labbamolaga Parish Church 001L.jpg

Parish Church

To the north of the oratory is the Parish Church known as Templemolaga. It is a large rectangular building, 11.8 metres in length by 7.2 metres wide. Very little remains of the church apart from the low walls. The west wall has been rebuilt. The present doorway may not be original. The original masonry and plinth at the base of the south wall suggests the church may be Romanesque. We do know that by the 16th century the church lay in ruins.

 

st-molagga-entrance.jpg

Entrance to St. Molagga’s Graveyard

in Kildorrery, Co. Cork, Ireland

url-1

St Molagga’s Well in Templemolaga Monastery

in Kildorrery, Co. Cork, Ireland

dsc07282.jpg

Click HERE

dsc07281.jpg

Labbamolaga Slab 001s

dsc09290.jpg

dsc09284.jpg

dsc09283.jpg

dsc09282

CO-LBMG-0020.jpg

dsc07432.jpg

St Molagga’s Monastery in Kildorrery, Co. Cork, Ireland

dsc07429

1552039_4ef882a4.jpg

Village Kildorrery, Co. Cork, Ireland

& the river Funshion

OldcastletownKildorrery.jpg

Village Kildorrery to Templemolaga Monastery

Fermoy to Templemolaga Monastery

Glanworth_bridge.JPG

River Funshion

26861031.3e973968.640.jpg

13-arch-bridge-over-the-river-funshion-glanworth-county-cork-ireland.jpg

img0017.jpg

JDlabbamolagaChurch.jpg

Other one ancient Monastery of St Molagga in

Labbamolaga, Co. Cork, Ireland

The walls of two churches remain within a subrectagular enclosure. The smaller church has deep antae and a lintelled doorway; inside is a slab which tradition holds indicates the grave of the founding saint. The larger and later church had a nave and chancel, but is without any features, and the walls only remain to a height of c.0.60 m.

The monastery can probably be identified as Tulach-min-Molaga, founded by St Molagga, of Timoleague and Lann Beachaire, in the 7th century. Its current name, literally, ‘Molaga’s bed’, probably refers to the saint’s final resting place or grave here.

Labbamolaga Church 001L.jpg

Labbamolaga Church 002s.jpg

Labbamolaga Church 005s

Labbamolaga Church 003s.jpg

4dcf07a0-24e6-4266-ab29-240d82a1ccfc.jpg

St Molagga’s grave

Labbamolaga Church 004s.jpg

Volute on St Molaige’s Bed

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,tIFXwwVY6lJEvP7FBwVDZcbnWBwJdoGloJ5H1FLE6DNb7O9R2eLJJkO6JYE0grt6nm0ByTPI8QIIPR3rLcu6_eSqF1HZeI0q3HY.png

The town Fermoy & the river Blackwater

fermoy-weir3.jpg

blackwater-between-fermoy-lismore.gif

scenic-barnane-walk-bt.jpg

57159952.jpg

pearse-square-fermoy.jpg

1280px-Blackwater_Bridge_Fermoy_2007_08_08.jpg

Fermoy, Ireland

fermoy-bridge.jpg

Ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) της Ιρλανδίας, το Ιερό Πηγάδι του & οι 3 αρχαίες Ορθόδοξες Μονές του στην Ιρλανδία (+665) – Timolague Video

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND & BRITISH ISLES

7269103_orig copy.jpg

-BRzlrzf.jpg

images-10.jpg

image.jpg

Η αρχαία Ορθόδοξη Μονή που ίδρυσε ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga)

στο Timoleague της Ιρλανδίας

1645463_orig.jpg

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,TjYetBHWHimPQ8koeTQqpdnIBK70yaDquX6klwsE4Rx6IYQiPFVi24oHQMj2y_xYvYudaLW0kbKszs_7rOSVP7XxBb6x_SvEyUU.png

Κλικ ΕΔΩ

Κλικ ΕΔΩ

Κλικ ΕΔΩ (Εσωτερικό Μονής)

Κλικ ΕΔΩ (Εσωτερικό Μονής)

Timoleague_abbey.jpg

13af3e1b88a718500452b17c1e99e0e6.jpg

Άγιος Μολάγγα (St Molagga)

ιδρυτής και ηγούμενος Μονής στο Timoleague της Ιρλανδίας

& άλλων 2 Μονών στην Κομητεία Cork

Ιρλανδίας (+665)

Ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga / Molacus / Laicin) ο Ιρλανδός ιεραπόστολος της Ιρλανδίας και της Μεγάλης Βρεταννίας ήταν μαθητής του Αγίου Δαυϊδ της Ουαλλίας και ιδρυτής και ηγούμενος της Μονής του Fermoy της Ιρλανδίας, στην Κομητεία Cork και κοιμήθηκε στην Ιρλανδία το 665.

Ο πατέρας του Αγίου Μολάγγα (St Molagga) ονομαζόταν Dubhligh και η μητέρα του Mioncolla, οι οποίοι ζούσαν ταπεινά στο (Cloch)-Liathmhuire, κοντά στο Fermoy, στην Κομητεία του Cork της Ιρλανδίας. Οι γονείς του ήταν αρκετά μεγάλοι σε ηλικία και χωρίς παιδιά, όταν o Άγιος Cuimin Fada (12 Νοεμβρίου) με τον αδελφό του Άγιο Comdhan και την συνοδεία τους πέρασαν από το σπίτι του Dubhligh και της Mioncolla και ζήτησαν βοήθεια η οποία και τους δόθηκε.

Αφού μίλησαν για τις συνθήκες της ζωής του ζευγαριού και για το ότι το ζευγάρι δεν είχει παιδιά, ο Άγιος Coimin τους προφήτεψε ότι θα γεννήσουν ένα γιο ο οποίος θα γίνει διάσημος στην Ιρλανδία για τις αρετές του, την αγιότητα του και τη μάθησή του. Επίσης, ότι θα ήταν ένα λαμπρό φως στη γενιά του και σύμβουλος του λαού της χώρας και ασπίδα τους στις αντιξοότητες.

Σύντομα, ο Dubhligh και η Mioncolla βιώσαν μια θαυματουργή αλλαγή στα πρόσωπα τους. Έχασαν όλα τα σημάδια της ηλικίας και έγιναν και πάλι νέοι. Έπειτα, η Mioncolla συνέλαβε και γέννησε τον Molagga μετά από 7 μήνες. Οι άνθρωποι αναρωτήθηκαν για τις αλλαγές τους και πώς μπόρεσαν να έχουν ένα παιδί. Οι συνθήκες του Βαπτίσματος του μικρού Αγίου Μολάγγα (St Molagga) είχαν επίσης ένα θαυματουργό χαρακτήρα, η οποία τελέστηκε από τον Άγιο Cuimin, όταν οι γονείς τον συνάντησαν τυχαία, ενώ σκοπεύουν να πάνε αλλού. Σε κοντινή απόσταση, μια νέα πηγή και ποταμάκι εμφανίστηκαν ξαφνικά για να δώσουν νερό για το Βάπτισμα και ο Άγιος Coimin είδε αγγέλους παρόντες στην τελετή.

Όταν μεγάλωσε ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) απέκτησε πολλές αρετές και πολλή γνώση από μια σειρά ιερών δάσκαλων και καθηγητών. Πιστεύεται ότι είχε εκπαιδευτεί για ένα χρόνο από τον Άγιο Coimin. Όταν έγινε ενήλικας ίδρυσε ένα μοναστήρι κοντά στο Fermoy, ενδεχομένως στο Tullach-Mhin της Κομητείας Tipperary ή στο Teampall-Molagga, περίπου ένα μίλι βορειοανατολικά του Kildorrery (Cill-dá-rí ή Church-of-the-Two-Kings, Εκκλησία των Δύο Βασιλιάδων), στην Κομητεία Cork. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται μια σειρά L(e)abba (=bed of)-Molagga όπου έγιναν πολλά θαύματα σε προσκυνητές.

Περίπου το  620, ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) και η συνοδεία του επισκέφθηκαν το δικαστήριο του τοπικού βασιλιά Cuanna του οποίου η βασίλισσα είχε μόλις πεθάνει στη γέννα. Βάπτισε το αγόρι-το παιδί Cuíganmáthair (Caoi-gan-máthair το οποίο σημαίνει, sorrow-without-mother, θλίψη χωρίς μητέρα) και εξέφρασαν την επιθυμία ότι το παιδί δεν θα πρέπει να είναι χωρίς μητέρα, και τότε η μητέρα βασίλισσα αναστήθηκε και αποκαταστάθηκε στη ζωή. Προέβλεψε επίσης ένα σημαντικό μέλλον για το παιδί.

Λίγη ώρα αργότερα, για να δείξει την αποδοκιμασία του για τις ενέργειες του βασιλιά και των ευγενών, o Άγιος Μολάγγα (St Molagga) εγκατέλειψε την περιοχή και ταξίδεψε στο Conor (Κομητεία Antrim). Στο ταξίδι του για το Conor χρειάστηκε να περάσει πάνω από νερό κάτι που επιτεύχθηκε ως εκ θαύματος, χρησιμοποιώντας απλώς μερικά κλαδιά αντί για βάρκα.

Σε ένα άλλο μέρος ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) ξέχασε το καμπανάκι του (το οποίο κτύπαγαν στην Θεία Λειτουργία πριν Κοινωνήσοιν οι πιστοί) και ως εκ θαύματος το καμπανάκι μεταφέρθηκε στον τόπο όπου ήταν ο Άγιος. Ο τόπος όπου συνέβη το θαύμα αυτό στη συνέχεια ονομάστηκε Tearmonn-an-Chluig, Place-of-the-Bell, δηλαδή Τόπος της Καμπάνας.

Στη συνέχεια, διέσχισε τη θάλασσα και πέρασε απέναντι στη Σκωτία για να θεραπευτεί ένα 17χρονο αγόρι που έπασχε από νοητική στέρηση εκ γεννετής. Στη συνέχεια μετέβη στην Μονή Αγίου Δαβίδ στην Ουαλία και επανέφερε στη ζωή έναν νεκρό μοναχό. Εκεί, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, είδε σε όραμα έναν άγγελο που τον έδωσε εντολή να επιστρέψει στην Ιρλανδία.

Μεταφέρθηκε θαυματουργικά κοντά στο Δουβλίνο, όπου θεράπευσε έναν άρρωστο οπλαρχηγό. Ο οπλαρχηγός του έδωσε για αυτό ένα χωράφι για να κτίσει  μια εκκλησία και μοναστήρι στο Fingall. Εκεί έφερε μέλισσες από την Ουαλία και έτσι ο τόπος πλέον ονομάζεται Lann-Beachaire ή Church-of-the-Bees (=εκκλησία των μελισσών). Στη συνέχεια προχώρησε στην Clonmacnoise όπου παρέμεινε για λίγο πριν επιστρέψει στην επικράτειά του στην Κομητεία Cork, όπου έτυχε θερμής υποδοχής πίσω και του δόθηκαν πολλά δώρα για την εκκλησία και το μοναστήρι του στην Tegh (=House of)-Molagga.

Επίσης ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) ίδρυσε την τοπική Εκκλησία του Timoleague, στην Κομητεία Cork της Ιρλανδίας και θεράπευσε πολλούς ασθενής ώστε να τους βοηθήσει να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους.

Το 664, η Ιρλανδία χτυπήθηκε από έναν καταστροφικό λοιμό, που ονομάζεται Buidhe-Chonaill ή κίτρινος πυρετός. Στο Corcabhaiscind στα Νότιο-Δυτικά της Κομητείας Clare ήταν ιδιαίτερα άσχημα η κατάσταση. Ο Άγιος Molagga πήγε εκεί και βρήκε μόνο 33 άνδρες και 28 γυναίκες στη ζωή. Τους ευλόγησε και δεν υπήρχαν άλλοι θάνατοι από την πανούκλα και αργότερα αυξήθηκαν και πολλαπλασιάστηκαν. Έτσι ο Άγιος Molagga έγινε προστάτης της περιοχής εκείνης.

Διακρίθηκε για πολλές αρετές και θαύματα και αγαπήθηκε και θαυμάστηκε από όλους. Κοιμήθηκε στις 20 Ιανουαρίου, το έτος 655 και θάφτηκε στο Leaba-Molagga.

Πηγή, Μετάφραση & Επιμέλεια:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART

6910431_orig.jpg

Ερείπια της αρχαίας

Ορθόδοξης Μονής του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

στο Timoleague της Ιρλανδίας

panorama-house.jpg

timoleague ireland.JPG

timoleague-friary-2.jpg

timoleague-cross1.jpg

images-9.jpg

timoleague_friary_ireland_by_jefbouquet-d7a4cdr.jpg

TimAbbeyx1000_4.jpg

images-11.jpg

108701608.jpg

6060490710_df4118354e.jpg

timoleague-abbey-cork.jpg

images-8.jpg

gravesite-at-timoleague.jpg

timoleague-abbey-1.jpg

05.JPG

timoleague-abbey-co-cork-ireland-13th-the-irish-image-collection-.jpg

images-7.jpg

images-6.jpg

images-5.jpg

3609157598_dc992aa8c5.jpg

images-4.jpg

images-3.jpg

timoleague-friary-3.jpg

b7.jpg

Timoleague_20110425_002_CC_JA.jpg

url.jpg

images-2.jpg

timoleagueAbbey.jpg

cork.jpg

Κομητεία Cork, Ιρλανδία

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,kXxgD5XIN5zTSbX8Wkg6jxJ21Nrkb_1meW95esBgzQg1lWnQV3XFsaBaePYNGUe7zq0pG437C9s0nvQN17W0Ea5WnmJfBGxVT6w.png

334-39-2014-05-20735467.jpg

To χωριό Kildorrery της Ιρλανδίας

όπου  ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) ίδρυσε άλλο ένα μικρό

Ορθόδοξο Μοναστήρι που ονομάζεται Templemolaga

KildorreryOnIrelandMap.jpg

Labbamolaga Parish Church 001L.jpg

 

st-molagga-entrance.jpg

Eρείπα της αρχαίας

Ορθόδοξης Μονής του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

στο Kildorrery της Ιρλανδίας

url-1

Το Ιερό Πηγάδι του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

στο Kildorrery της Ιρλανδίας στο χώρο του Νεκροταφείου

όπου είναι και τα ερείπια της Μονής του αυτής

Templemolaga

dsc07282.jpg

Κλικ ΕΔΩ

dsc07281.jpg

Labbamolaga Slab 001s

dsc09290.jpg

dsc09284.jpg

dsc09283.jpg

dsc09282

CO-LBMG-0020.jpg

dsc07432.jpg

Ερείπια από την αρχαία Ορθόδοξη Μονή του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

στο Kildorrery, της Κομητείας Cork Ιρλανδίας

dsc07429

1552039_4ef882a4.jpg

Φωτογραφίες από το χωριό Kildorrery της Ιρλανδίας

όπου ίδρυσε την Ορθόδοξη Μονή του ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga)

κοντά στον ποταμό Funshion

OldcastletownKildorrery.jpg

 

Από το χωριό του Kildorrery στα ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής του Αγίου Μολάγγα (St Molagga).

Από την πόλη Fermoy στα ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής του Αγίου Μολάγγα (St Molagga) στο Kildorrery.

Glanworth_bridge.JPG

Ο ποταμός Funshion

26861031.3e973968.640.jpg

13-arch-bridge-over-the-river-funshion-glanworth-county-cork-ireland.jpg

img0017.jpg

JDlabbamolagaChurch.jpg

Η αρχαία Ορθόδοξη Μονή του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

στην Labbamolaga της Κομητείας Cork Ιρλανδίας

η οποία αποτελείται από τα ερείπια 2 αρχαίων Ορθόδοξων Ναών

& τον τάφο του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

 

Labbamolaga Church 001L.jpg

Labbamolaga Church 002s.jpg

Labbamolaga Church 005s

Labbamolaga Church 003s.jpg

4dcf07a0-24e6-4266-ab29-240d82a1ccfc.jpg

Ο τάφος

του Αγίου Μολάγγα (St Molagga)

Labbamolaga Church 004s.jpg

Χαραγμένο σχέδιο

πάνω στον τάφο του Αγίου

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,tIFXwwVY6lJEvP7FBwVDZcbnWBwJdoGloJ5H1FLE6DNb7O9R2eLJJkO6JYE0grt6nm0ByTPI8QIIPR3rLcu6_eSqF1HZeI0q3HY.png

Η πόλη Fermoy της Ιρλανδίας στην Κομητεία Cork

όπου γεννήθηκε ο Άγιος Μολάγγα (St Molagga) την οποία

διασχίζει ο ποταμός Blackwater

fermoy-weir3.jpg

blackwater-between-fermoy-lismore.gif

scenic-barnane-walk-bt.jpg

57159952.jpg

pearse-square-fermoy.jpg

1280px-Blackwater_Bridge_Fermoy_2007_08_08.jpg

Fermoy, Ιρλανδία

fermoy-bridge.jpg

 

Calendário dos Santos: Janeiro – Dezembro ╰⊰¸¸.•¨* Portuguese

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

http://portugalofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

PORTUGAL OF MY HEART

portugal-europe_00438669.jpg

Χριστός και μάρτυρες.png

Calendário dos Santos

Janeiro-Dezembro

JANEIRO
1-Circuncisão de N.S. Jesus Cristo,S.Basílio o Grande
2-S.Silvestre.S.Serafim de Sarov
3-St.Profeta Malaquias.St.Mártir Gordius
4-Synaxe dos 70 apóstolos.S.Theoctist.
5-Sts.Mártires Teopempte e Theonas. Sta.Synclética
6-DOMINDO DA TEOFANIA DE N.S.JESUS CRISTO.
7-Synax de S.João Batista.
8-S.Jorge.StaDominique.S.Cyr
9-St.mártir Polyeucte
10-S.Gregório de Nissa.S.Domiciano.S.Marciano.
11-S.Teodósio
12-Sta.Tatiana.Sta.Eupraxia.S.Savas da Sérvia
13-Sts.mártires Ermilia e Stratonica
14-Memória dos Sts massacrados no Sinai e em Raithou.
15-S.Paulo de Tébas e João de Calyvita.
16-Veneração das correntes de S.Pedro.
17-St.António o Grande
18-Sts. Atanásio e Cyrilo
19-S.Macário do Egypto.S.Márcos Eugénicos de Efêso
20-12ºDOMINGO DE LUCAS.S.Eutimio o Grande.
21-S.Máximo o Confessor.S.Neófito.
22-S.Apóstolo Timóteo.S.mártir Anastásio o Persa
23-Ss.mártires Clemente e Agatangela.
24-Sta.Xénia
25-S.Gregório o Teólogo e St.Auxentios neomártir.
26-S.Xénofon e seus companheiros de ascése.
27-15ºDOMINGO DE LUCAS.Trasladação das relíquias de S.João Crisóstomo.
28-S.Efrem o Sírio
29-Transladação das relíquias de S.Inácio de Antioquia
30-Os Três Santos Hierárcas
31-Ss.anárgiros e taumaturgos Cyr e João

FEVEREIRO
1-St Tryph,Sts.Perpétua e Felicidade
2-Santo encontro de N.S.Jesus Cristo(HYPAPANTE)
3-15ºDOMINGO DE MATEUS.S.Symeão o Theodoco.
4- StºIsidoro de Pelusia.
5-Stas Mártires Agata e Teodulia
6-S.Phótio o Grande,Patriarca de Constantinopla
7-S.Parthenios,Bispo de Lampsaque.S.Lucas
8-St.Theodoro Stratélate.St.Profeta Zacarias
9-Sto.Mártir Nicéforo
10-16ºDOMINGO DE MATEUS.Sto Mártir Charalampos
11-Sto Hieromártir Blaise de Sebaste.StªTeodóra.
12-Sts.Melétios de Atioquia e António de Constantinopla
13-Stos Apóstolos Aquilas e Priscilio.Sto Martiniano
14-Sto Auxentios
15-Sto Apóstolo Onésimo.Sto Antimio o Acião de Chio
16-Sto Mártir Panphilio e seus 12 companheiros
17-17ºDOMINGO DE MATEUS.Sto Megalomártir Teodóro Tyron
18-S.Leão Papa de Roma.
19-Sta.Philotheia de Atenas.Stºs.Filemon e Apphia
20-S.Leão Bispo de Catania,Agaton papa de Roma
21-S.Timóteo,S.Eustatio de Antioquia
22-Os Mártires de Eugénios em Constantinopla
23-Santo Hieromártir Policarpo,Bispo de Esmirna
24-DOMINGO DO FARISEU E DO PUBLICANO(início do Triodo)
25-S.Taraiso,patriarca de Constantinopla.
26-S.Porfírio de Gaza.
27-St. Procópio
28-S. Basílio o Confessor.S.Cassiano.

MARÇO
1-Sta osiomartir Eudoxia de Samaria
2-St.martir Hesychios.S.Hieromártir Theódoto.
3-DOMINGO DO FILHO PRÓDIGO.Sts,Eutrópio,Basilisco e Cleónico.
4-S.Gerásimo do Jordão.
5-St.osiomártir Conon de Isauria.
6-Os 42 mártires de Ammorium
7-São Laurentios , Sts.hieromártires Basilio e Aithéra
8-São Theofilacto de Nicomédia,St.Apóstolo Hermas.
9-Dos Trespassados,Os 40 mártires de Sebaste,STºCesária.
10-DOMINGO DO JUSTO JULGAMENTO DE DEUS.(da abstinência de carne)
11-St.Sofronio,patriarca de Jerusalem.
12-São Gregório o Grande Papa de Roma.S.Symeão,o novo teólogo.
13-Relíquias de São Nicéfero.
14-São Bento de Nursia Patriarca dos monges do Ocidente.
15-St. mártir Agapios,St. Aristóbulo,discipulo de São Paulo.
16-St. mártir Sabino o Egípcio e seus companheiros.
17-DOMINGO DO VERDADEIRO JEJUM(da tirofagia)
18-Segunda feira pura(início da Grande Quaresma).
19-Sts mártires Chrysantia e Dária
20-Memória dos Padres no mosteiro de São Sabbas.
21-São Tiago o Confessor ,Bispo de Catania
22-1º estância do Acatistos.S. Basilio de Ancyra
23-Milagre de S.Teodóro.S.Mártir Nikon.
24-1ºDOMINGO DE QUARSMA(da Ortodoxia).São Zacarias o Recluso.
25-ANUNCIAÇÃO DA MÃE DE DEUS
26-Synaxe do Arcanjo Gabriel
27-Sta.mártir Matron de Salónica
28-St.Hilárion o jovem higouméne de Pelekitis
29-2º estância do Acatistos.Sts, Marco de Aretusa.
30-São João Clímaco.
31-2ºDOMINGO DE QUARESMA(de S.Gregório Palamas), St.Hypacios.

ABRIL
1-Sts mártires Gerontios e Basilides.
2-São Tito o taumaturgo
3-São Nicétas o confessor.São José o Himnógrafo
4-São George de Maleia
5-3ªestância do Acatistos.Claudio, Diodoro e Nicéforo
6-São Eutyches,Patriarca de Constantinopla
7-3ºDOMINGO DE QUARESMA(da veneração da Santa Cruz)
8-Ss,Herodin,Fufus,Agabus,Asyncrétos,Felegon e Hermes.
9-S.mártir Eupsíquios de Cesarea.
10-Ss. mártires Terencio,Pompios,Máximo e Macário.
11-S.hieromártir Antipas,bispo de Pergamo.
12-4ªest.do Acatistos.S.Basílio bispo de Parion.
13-S.Martinho o Confessor,papa de Roma.
14-4ºDOMINGO DE QUARESMA(de S.João Clímaco).
15-S.mártir Crescente de Myra na Lycia.S.Leónidas.
16-SS mártires Agápia,Irene e Chionia de Illyria.
17-St.hieromártir Simeão Bispo de Perse.
18-O Grande Canon de S.André de Creta.
19-St. hieromártir Paphnucios.(Hino Acatistos).
20-Do Acatistos.São Teodóro de Trikina
21-5ºDOMINGO DE QUARESMA.(de S,Maria a Egípsia).
22-São Teodóro o Sykeota.
23-St. megalomártir Georges o Vitorioso
24-São Sabbas o Stratilate e 70 guerreiros martirizados com ele.
25-Santo Apóstolo e Evangelista Marcos.
26-St.hieromártir Basilio Bispo de Amasia
27-Do Santo e justo Lázaro.
28-DOMINGO DE RAMOS.
29-SEGUNDA FEIRA SANTA.
30-TERÇA FEIRA SANTA.

MAIO
1-QUARTA FEIRA SANTA
2-QUINTA FEIRA SANTA(da Cena Mística)
3-SEXTA FEIRA SANTA(da Paixão do Senhor
4-SÁBADO SANTO(da descida do Senhor aos infernos)
5-SANTA PÁSCOA
6-Segunda feira de Páscoa.S.Jorge o vitorioso.
7-Aparição do sinal da Cruz.
8-S.Apóstolo e Evangelista João.S.Arsénio o Grande.
9-S.Profeta Isaias.S.mártir Cristóforo.
10.Da Fonte Vivificante.S.Apóstolo Simão o Zelóta.
11-S.Cyrilo e Metódio,iluminadores do Eslávos.
12-2ºDOMINGO DE PÁSCOA(de Tomás)
13-Sta Glykéria.
14-S.mártir Isidoro de Chio.
15-S.Pacomio o Grande.S.Achilios.
16-S.Teodóro o Santificado discipulo de S.Pacomio.
17-Ss.Apóstolos Adrónica e Julia.S.Nicolau de Metsovon.
18-Ss mártires Pedro,Denis,Cristina e Heráclios.
19-3ºDOMINGO DE PÁSCOA(das Miróforas).
20-S.mártir Tallale.
21-Ss.Constantino e Helena.
22-Ss.mártires Basilisca ,Marcelo e Sofia.
23-S.Miguel o Confessor,de Sinades.
24-S.Symeão eremita do Monte Admirável.
25-IIIªinv.de S.João Batista.
26-4ºDOMINGO DE PÁSCOA(do Paralítico)
27-S.Hieromártir Hlladios.S.joão o Russo.
28-S.Nicétas o Confessor,Bispo de Calcedónia.
29-Mea-pentecóstes.S.megalomártir Teodósia.
30-S.Isac o Confessor,higomenos de Dalmata.
31-S.Apóstolo Hermas,dos 70.S.mártir Ermeios.

JUNHO
1-Sto mártir Justino o Filósofo.Sto Pyrrhus.
2-5ºDOMINGO DE PÁSCOA(da Samaritana)
3-Ss. mártires Luciliano,Claudio,Hipácios,Paulo e Denis.
4-S.Metrofanes.Ss.Marta e Maria.
5-São Doroteo.Sts Nicandro,Apolonios e Jorge.
6-Sto Hilarion o jovem.São Bessarion o taumaturgo.
7-Sto ieromártir Theodoto de Ancyra.
8-São Teodóro o Stratilate.Sta Caliope.
9-6ºDOMINGO DE PÁSCOA.(do cégo de nascença)São Cyrilo de Alexandria.
10-Ss mártires Alexandre e Antonino.
11-Sts,Bártolomeo e Barnabé.
12-Sts, Onofre o Grande e Pedro o Atonita.
13-ASCENSÃO DE N.S.JESUS CRISTO,Sta mártir Aquilina.
14-Sto profeta Eliseo. São Metódios o confessor.
15-St,proféta Amos.S.Jerónimo.
16-7ºDOMINGO DE PÁSCOA.(dos padres do Iºconc.ecuménico).
17-Ss. mártires,Manuel,Sabel e Ismael.
18-Sts mártires Leoncio,Hipácio e Theódulo
19-São Judas irmão do Senhor.S.Zósimo
20-S.hieromártir Metódio de Olimpo, Bispo de Patare.
21-S.mártir Julião de Tarso.S,hieromártir Terencio.
22-Dos Trespassados.S.ieromártir Eusébio de Samosate
23-DOMINGO DE PENTECOSTES.Sta,mártir Agripina
24-Segunda Feira de Pentecostes.NATIVIDADE DE SÃO JOÃO BATISTA.
25-Sta,iosomártir Febronia.
26-S.David de Salónica.
27-S.Samson o hospitaleiro.
28-Transl, das relíquias dos sts,anárgiros Cyr e João.
29-SANTOS APÓSTOLOS PEDRO E PAULO os Protocorifeos.
30-DOMINGO DE TODOS OS SANTOS.Synaxe dos 12 gloriosos e ilustres apóstolos

JULHO
1-4ºDomingo de Mateus.Sts anárgiros Cosmas e Damião.
2-Deposição da túnica da Mãe de Deus.
3-S.Jacinto. S.Anatol Arc.de Constantinopla.
4-S.André o Hierosalimitano bispo de Creta.
5-S.Atanásio o atonita. S.Lampados,S.Sérgio.
6-S.Sisoés o Grande
7-S.Tomás do monte Male.Sta Kyriakie.
8-5º Domingo de Mateus.S.Megalomártir Procopio
9-S.Pancracia de Tauroménia na Sicilia
10-Os 45 mártires de Nicópolis na Arménia
11-Milagre das relíquias de Sta.Eufémia,Sta.Olga de Kiev
12-Sts.mártires Proclus e Hilário.São Miguel
13-Synaxe do Arcanjo Gabriel.St.Estêvão
14-S.Nicodemo o Agiorita,S.Aquilas,S.José
15-MEMÓRIA DOS PADRES DO IV CONCÍLIO ECUMÉNICO
16-S.Athenogenes
17-Sta megalomártir Marina(Margarida)
18-Sts mártires Emiliano,Paulo,Theis e Valentim
19-Sta Macrina,S.Die,Inv.das relíquias de S.Serafim
20-Santo e glorioso Profeta Elias
21-S.Symeoão o louco em Cristo,e João
22-7ºDOMINGO DE MATEUS,Sta.Mirófora Maria Madalena
23-S.Focas,S.Profeta Ezequiel,S.Pelágia de Tinos
24-Sta megalomártire Cristina
25-Dormição de Sta Ana mãe da Theotokos
26-Sta Paraskeva,Sts.Hermolaos,Hermipo e Hermocrata
27-S. megalomártir e anárgiro Pantaleão(Relíquias em Portugal na cidade do Porto(Catedral),chegaram a Portugal depois da queda de Constantinopla num barco Arménio.)
28-Sts apóstolos Procor,Nicanor,Timon e Parmenas
29-8ºDOMINGO DE MATEUS,Sts Kalinicos e Theodoto
30-Sts apóstolos Silas, Silvano Crescente dos70
31-Sto e justo Eudócimo,Sta mártire Julieta de Cesarea

AGOSTO
1-Procissão da Santa Cruz.Os sete irmãos Macabeus
2-Trasl.das relíquias do St.Arquidiácono Estêvão
3-Sts Isac,Dalmata e Fausto
4-Os sete (adormecidos de Eféso)Sta mártire Eudoxia
5-9ºDOMINGO DE MATEUS,antecipação da festa da Transfiguração
6-TRANSFIGURAÇÃO DE N.S.JESUS CRISTO
7-S.mártir Domécio e seus companheiros
8-S.Emiliano o confessor,S.Myron de Créta,S.Gregório
9-S.Apóstolo Matias
10-S.mártir Lourenço,S.ieromártir Sixto,Papa de Roma
11-S.mártir e arquidiácono Euplos.Sta mártir Suzana
12-10º DOMINGO DE MATEUS,S.mártires Fótios e Aniceto
13-martírio de S.Máximo o confessor
14-S.proféta Michee
15-DORMIÇÃO DA MÃE DE DEUS
16-trasladação do Mandilion de N.S.Jesus Cristo
17-S.mártir Myron
18-Stas. mártires Flora e Laura
19-11ºDOMINGO DE MATEUS,s.mártir Andre o Stratilate
20-S.Proféta Samuel
21-S.apóstolo Tadeu dos 70.S.Bassa e suas crianças
22-S.mártir Agatónico e Anssusia
23-Final da festa da dormição.S.Ireneu de Lion
24-S.Cosmas de Etolia.S.ieromártir Eutiques.S.Dinis
25-S.apóstolo Tito Bispo de Créta,discípulo de S.Paulo
26-12ºDOMINGO DE MATEUS,Ss.mártires Adiano e Natália
27-S.Pimen o grande
28-S.Moisés da Etiópia,S.Diomédios e Laurentios
29-S.João Batista
30-Ss.Alexandre João e Paulo,Patriarcas de Constantinopla
31-Dep.do cinto da Mãe de Deus,S.Cypriano

SETEMBRO
1-Novo Ano Eclesiástico.Protecção do Ambiente
2-13ºDOMINGO DE MATEUS,S.Mamanta.S.João
3-S.ieromártir Antímio.S.Teoctiste
4-S.proféta Moisés,S.ieromártir Babylas
5-S.proféta Zacarias e S.Elisabete
6-Aparição do S.Arcanjo Miguel em Xonasse
7-S,mártir Sozon.S.apóstolos Evodio e Onésifero
8-NATIVIDADE DA MÃE DE DEUS
9-ANTES DA EXALTAÇÃO,Synaxe de S.Joaquim e Ana
10-S.mártires Menodoro,Metrodoro e Nymfodoro
11-S.Teodóra de Alexandria,S.Evantia
12-Ss.mártires Autónomo e Cornut
13-S.mártír Cornélio o centurião
14-EXALTAÇÃO DA VENERÁVEL CRUZ
15-S.Nicétas,Filoteu e Symeão
16-DEPOIS DA EXALTAÇÃO,S.Eufémio
17-S.Sofia e suas filhas Fé,Esperança e Caridade
18-S.Euménio bispo de Gortyne.S.mártire Ariana
19-S.mártires Trofimo,Sabatios e Dorimédio
20-S.Eustácio,Theopistia, Agápios e Theopistos
21-S.proféta Jonas.S.apóstolo Codrat dos 70
22-S.ieromártir Focas o taumaturgo
23-1ºDOMINGO DE LUCAS,cocp. de S.João Batista
24-S.protomártir Tecla.S.Silouane do Monte Atos
25-S.Eufrosina de Alexandria.S.Sérgio de Radonege
26-Trespasse do Santo ap´stolo e evangelista João o Teólogo
27-S.mártir Calistrato e os seus companheiros
28-S.Chariton o confessor.S.proféta Baruche
29-S.Cyriaco o anacoreta,S.mártir Petrónia
30-2ºDOMINGO DE LUCAS,S.ieromártir Gregório o Iluminador

OUTUBRO
1-S.Romão Melódo.Da protecção da Mãe de Deus
2-S.ieromártir Cipriano e a Sta virgem Justina
3-S,Dinis o Areópagita,primeiro bispo de Atenas
4-S.ieromártir Hieroteu bispo de Atenas
5-S.mártir Charitina ,S.Metódia
6-S.apóstolo Tomás. um dos doze
7-3ºDomingo de Lucas,Ss. mártires Sérgio e Bacus
8-Sta Pelágia virgem de Antioquia
9-S,apóstolo Tiágo.Stas.Andrónica e Atanásia
10-Sts. mártires Eulampa e Eulampia.S.Teófano
11-Sto Apostolo Filipe, um dos sete diáconos.S.Teófane.
12-Sts. mártires Probus, Taraque e Andrónico.
13-Sts. mártires Carpus,Babylas,Agatonice e Agathodoros.
14-4ºDomingo de Lucas
15-St.osiom´rtir Luciano, padre de Antioquia.
16-St. Login, o Centurião que estava aos pés da cruz.
17-St, proféta Oseas.St osiomártir André.
18-St. Apóstolo e Evangelista Lucas.
19-St proféta Joel.St. mártir Varus e seus companheiros.
20-St megalomártir Artémios.St.Gerásimo de Cefalónia.
21-6º Domingo de Lucas.St.Hilário o grande. S.Cristódulo.
22-St.Abércius
23-St.Apóstolo Tiágo (irmão do Senhor).St.Inácio.
24-St megalom´rtir Aretas e seus companheiros..
25-Sts mártires Marciano e Martyrios, notários.
26-St megalomártir Dimitrios de Salónica.
27-St mártir Nestor de Salónica.
28-7ºDomingo de Lucas(celeb. da Mãe de Deus)
29-Sta osiomártir Anastásia a Romana.
30-Sts Apóstolos Cleopas e Artemas.Sts Zenobio e Zenobia.
31-Sts Apóstolos Stachys,Apelle e Aristóbulo dos 70.

NOVEMBRO
1-Sts taumaturgos e anárgiros Cosmas e Damião.
2-Sts mártires Akindynos, Pegassos e Elpidoforos
3-Sts mártirew Akepsimas, José e Aissalas.
4-5ºDomingo de Lucas.St Joanice o Grande.St mártire Nicandro.
5-Sts mártires Galáktion e Epistémio.
6-S.Paulo o confessor,Arc.de Constantinopla.
7-Os sts mártires de Melitine.St Lázaro o Taumaturgo.
8-Sinaxe dos sts arcanjos Miguel e Gabriel.
9-Sts mártires Onésiforo e Porfirio. SÃO NECTÁRIO DE EGINA.
(patrono da paróquia de Lisboa)
10-Sts apóstolos Erastos,Olimpio, dos 70.St Arsénio.
11-8º Domingo de Lucas.Sts mártires Menas, Vicente e Vitor.
12-S.João o Misericordioso.S.Nil o Sinaita.
13-S.João Crisóstomo Arc. de Constantinopla.
14-St.Apóstolo Filipe, um dos 15.S.Constantino de Hydra.
St mártir Gurias,Samonas e Habib.
16-St apóstolo e evangelista Mateus
17-S.Gregório de Neocesarea.S.Genádio
18-9ºDomingo de Lucas.St. mártir Platão.
19-ST. Profeta Abdias.
20-S.Gregório o Decapolita.S.Próculos de Constantinopla.
21-APRESENTAÇÃO DA MÃE DE DEUS.
22-St.apóstolo Filemon e Archipo.Sta mártir Apia.
23-Sts.Amfiloquio de Iconium e Gregório de Agrigenta.
24-Sts Clemente, Papa de Roma e Pedro.
25-13º Domingo de Lucas.Sta megalomártir Catarina.
26-S.Alypius o Estilita.S.Nicon o convertido.
27-St. megalomártir Tiago o Persa.
28-St. mártir Estêvão o Jovem.St. mártir Irenárca.
29-Sts mártires Paramon e Filomena.S.Dinis.
30-St. apóstolo André, o primeiro chamado.

DEZEMBRO
1-St. proféta Naum.S.Filarete o Misericordioso.
2-14º Domingo de Lucas.St. proféta Abacuc.
3-St proféta Sofonio.
4-Sta Bárbara.S.João Damasceno.S,Serafim.
5-S.Savas o Santificado.St. mártir Diogene.
6-S.Nicolau ,Arcebispo de Myra em Lycia.
7-St. Ambrósio Bispo de Milão.
8-Sts apóstolos Sosténio,Apolos e Tichique dos 70.
9-10º Domingo de Lucas. Conc. da Mãe de Deus.Sta Ana.
10-Sts mártires Menas,Hermógenes e Eugráfio.
11-Sts Daniel o stylita e Lucas o novo stylita.
12-S.Spiridon Bispo de Trimisode em Chipre.
13-Sts mártires Eustrátios,Auxentios e Orestes.Sta Lucia.
14-Sts mártires Tirso, Filemon,Apolonios e Arriano.
15-Sts mártires Euleutérios sua mãe Anthia e Coribia.
16-11º Domingo de Lucas.Sto proféta Ageo e Coribio.
17-Sto proféta Daniel e os 3 jovems.
18-Martirio de S.Sebastião edos seus companheiros.
19-Sto mártir Bonifácio.
20-Sto mártir Inácio o Teóforo, Bispo de Antioquia.
21-Sta mártir Juliana de Nicomédia.
22-Sta megalomártir Anastásia.
23-Domingo ANTES DA NATIVIDADE.os dez mártires de Créta.
24-Sta mártire Eugénia.
25-NATIVIDADE DE NOSSO SENHOR JESUS CRITO.
26-Synaxe da Mãe de Deus.St.Eutimio.
27-St. protomártir e arquidiácono Estêvão.S.Teodóro.
28-Os 20.000 mártires de Nicomédia.Sto apóstolo Nicanor.
29-Santas crianças inocentes, massacradas em Belem.
30-Domingo DEPOIS DA NATIVIDADE.
31-Sta Melania a romana.

Fonte:

IGREJA ORTODOXA

성녀 스콜라스티카 (+543년) St Scholastica ╰⊰¸¸.•¨* Korean

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

16 - 1.jpg

81eabeb4-7566-4a3a-951a-0b44f226fcc7

6c74fe2a-bac3-4eeb-8110-fdd22a2a8002

성녀 스콜라스티카 (+543년) St Scholastica

스콜라스티카 (St Scholastica) (480년 – 543년) 는 베네딕토 수녀회의 초대 수녀원장이며 누르시아의 베네딕토의 여동생이다.

스콜라스티카는 베네딕토의 쌍둥이 누이동생으로 480년경 이탈리아 노르치아에서 태어났다. 어렸을 때 이미 그녀는 자신의 삶을 하느님에게 바치기로 결심했다. 일찍부터 수비아코의 수녀원에 들어가 생활했으며 나중에는 몬테카시노 기슭의 푸마롤라에서 수도생활을 했다. 성녀에 대해서 알려진 몇 안되는 사실은 성 그레고리오의 《성인전》에 나오는 것인데, 그레고리오는 베네딕토의 생애에 대해서 기록하면서 그의 신성함을 증명하는 많은 기적적인 사건들을 설명하고 있다. 스콜라스티카와 베네딕토는 두 수도원의 가운데 있는 한 집에서 정기적으로 만났다. 마지막 만남이 있던 날 스콜라스티카는 수도원으로 돌아가려는 오빠에게 밤새워 영적인 문제에 대해서 이야기를 나누자고 했으나 베네딕토는 수도원의 규율을 어길 수 없어 돌아가려고 했다. 스콜라스티카가 기도를 올리자 하느님은 그녀의 기도를 들어주어 갑자기 무서운 폭풍이 몰아치게 하여 베네딕토는 밤새 그 집에 머물러 있을 수밖에 없었다. 베네딕토가 몬테카시노의 수도원으로 돌아간 며칠 뒤 베네딕토는 스콜라스티카의 영혼이 비둘기 형태로 하늘로 올라가는 것을 보았다.

출처:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart

 

82c6c2e1-abe5-45b6-9935-37321098caef

5dfa1ffd-74e9-475c-86e1-86b172883ee5

308f50c6-6b58-415d-9d22-7054f3df83f8

2573fd5d-0162-438e-8ed4-a3321790347f

5421ddb2-7592-4589-8412-5328f0451f48

e7522a2b-5ea2-4345-ab1d-4a517539c9c0

947305be-feed-41e7-aeed-48f09003a49b

a8982765-7b47-42f7-91c7-cf299354d479

c854f339-d0c9-437e-a007-aa7e80c99ee0

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Η Αγία Σχολαστική (+542) γεννήθηκε στην Ιταλία από μία πλούσια οικογένεια και ήταν η δίδυμη αδελφή του Αγίου Βενέδικτου της Nursia της Ιταλίας. Ο πατέρας της ήταν ο Anicius Eupropius και η μητέρα της η Claudia Abondantia Reguardati.

Η Αγία Σχολαστική γεννήθηκε το 480 στη Nursia της Ubria της Ιταλίας και ήταν αφιερωμένη στο Θεό από νεαρή ηλικία.

Αρχικά έζησε σε ένα μοναστήρι στη Plumbariola περίπου πέντε μίλια από το Όρος Cassino (Monte Cassino) το οποίο βρίσκεται στην πόλη Cassino της Ιταλίας. Έπειτα η Αγία έζησε σε μια σκήτη με μία ή δύο άλλες αφιερωμένες γυναίκες στη βάση του βουνού Cassino όπου υπάρχει μια αρχαία εκκλησία στο όνομά της.

Μία φορά το χρόνο, επισκεπτόταν τον αδελφό της σε μια θέση κοντά στο Μοναστήρι του λατρεύοντας το Θεό μαζί και συζητούσαν πάνω σε διάφορα ιερά κείμενα και πνευματικά θέματα.

Μια μέρα ενώ μιλούσαν και ο Άγιος Βενέδικτος έπρεπε να φύγει για το δείπνο στο Μοναστήρι του, η Αγία Σχολαστική επειδή ένιωθε οτι πλησίαζε η ώρα του θανάτου της του ζήτησε να μείνει να μιλήσουν κι άλλο. Ο Βενέδικτος αρνήθηκε και τότε η Αγία Σχολαστική προσευχήθηκε και αμέσως ξεκίνησε μια άγρια θύελλα. Ο Άγιος Βενέδικτος την ρώτησε “Τι έκανες;” και η Αγία Σχολαστική του απάντησε “Σου ζήτησα κάτι και δεν με άκουσες. Έτσι ζήτησα από το Θεό και το έκανε να με ακούσεις”. Ο Άγιος Βενέδικτος δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στο μοναστήρι του και πέρασε τη νύχτα σε συζήτηση μαζί με την Αγία αδελφή του.

Τρεις ημέρες αργότερα, από το κελί του, είδε την ψυχή της αδελφής του αφήνοντας τη γη και ανεβαίνοντας στον ουρανό με τη μορφή ενός λαμπρού λευκού περιστεριού. Ο Άγιος Βενέδικτος έφερε το Ιερό της Λείψανο στο Μοναστήρι του και το έθαψε στον τάφο που είχε ετοιμάσει για τον εαυτό του.

Η Αγία Σχολαστική είναι ο προστάτρια των Μοναζουσών και η μνήμη της είναι στις 10 Φεβρουαρίου.

Πηγή & επιμέλεια κειμένου:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART

Η Αγία Σχολαστική η ηγουμένη του Monte Cassino Ιταλίας (+543) & ο αδελφός της Άγιος Βενέδικτος της Nursia Ιταλίας (+547), οι ιδρυτές του ανδρικού & γυναικείου Μοναχισμού στη Δυτική Ευρώπη

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

10383968_630685553718087_2809650331455387958_n

81eabeb4-7566-4a3a-951a-0b44f226fcc7

Η Αγία Σχολαστική η ηγουμένη του Monte Cassino Ιταλίας (+543)

& ο αδελφός της Άγιος Βενέδικτος της Nursia Ιταλίας (+547),

οι ιδρυτές του ανδρικού & γυναικείου Μοναχισμού στη Δυτική Ευρώπη

6c74fe2a-bac3-4eeb-8110-fdd22a2a8002

82c6c2e1-abe5-45b6-9935-37321098caef

5dfa1ffd-74e9-475c-86e1-86b172883ee5

308f50c6-6b58-415d-9d22-7054f3df83f8

2573fd5d-0162-438e-8ed4-a3321790347f

5421ddb2-7592-4589-8412-5328f0451f48

e7522a2b-5ea2-4345-ab1d-4a517539c9c0

947305be-feed-41e7-aeed-48f09003a49b

a8982765-7b47-42f7-91c7-cf299354d479

c854f339-d0c9-437e-a007-aa7e80c99ee0

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Η Αγία Σχολαστική (+542) γεννήθηκε στην Ιταλία από μία πλούσια οικογένεια και ήταν η δίδυμη αδελφή του Αγίου Βενέδικτου της Nursia της Ιταλίας. Ο πατέρας της ήταν ο Anicius Eupropius και η μητέρα της η Claudia Abondantia Reguardati.

Η Αγία Σχολαστική γεννήθηκε το 480 στη Nursia της Ubria της Ιταλίας και ήταν αφιερωμένη στο Θεό από νεαρή ηλικία.

Αρχικά έζησε σε ένα μοναστήρι στη Plumbariola περίπου πέντε μίλια από το Όρος Cassino (Monte Cassino) το οποίο βρίσκεται στην πόλη Cassino της Ιταλίας. Έπειτα η Αγία έζησε σε μια σκήτη με μία ή δύο άλλες αφιερωμένες γυναίκες στη βάση του βουνού Cassino όπου υπάρχει μια αρχαία εκκλησία στο όνομά της.

Μία φορά το χρόνο, επισκεπτόταν τον αδελφό της σε μια θέση κοντά στο Μοναστήρι του λατρεύοντας το Θεό μαζί και συζητούσαν πάνω σε διάφορα ιερά κείμενα και πνευματικά θέματα.

Μια μέρα ενώ μιλούσαν και ο Άγιος Βενέδικτος έπρεπε να φύγει για το δείπνο στο Μοναστήρι του, η Αγία Σχολαστική επειδή ένιωθε οτι πλησίαζε η ώρα του θανάτου της του ζήτησε να μείνει να μιλήσουν κι άλλο. Ο Βενέδικτος αρνήθηκε και τότε η Αγία Σχολαστική προσευχήθηκε και αμέσως ξεκίνησε μια άγρια θύελλα. Ο Άγιος Βενέδικτος την ρώτησε “Τι έκανες;” και η Αγία Σχολαστική του απάντησε “Σου ζήτησα κάτι και δεν με άκουσες. Έτσι ζήτησα από το Θεό και το έκανε να με ακούσεις”. Ο Άγιος Βενέδικτος δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στο μοναστήρι του και πέρασε τη νύχτα σε συζήτηση μαζί με την Αγία αδελφή του.

Τρεις ημέρες αργότερα, από το κελί του, είδε την ψυχή της αδελφής του αφήνοντας τη γη και ανεβαίνοντας στον ουρανό με τη μορφή ενός λαμπρού λευκού περιστεριού. Ο Άγιος Βενέδικτος έφερε το Ιερό της Λείψανο στο Μοναστήρι του και το έθαψε στον τάφο που είχε ετοιμάσει για τον εαυτό του.

Η Αγία Σχολαστική είναι η προστάτρια των Μοναζουσών, των παιδιών που πάσχουν/υποφέρουν από σπασμούς καθώς επίσης και όσων την επικαλούνται όταν βρεθούν σε επικίνδυνες και μεγάλες καταιγίδες και βροχές. Η μνήμη της είναι στις 10 Φεβρουαρίου.

Πηγή & επιμέλεια κειμένου:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART