Saint Ita of Killeedy, Co. Limerick, Ireland (+570) – Video of Kilmeedy






2016-06-16 copy.jpg

St Ita of Killeedy, Ireland (+570)

Kilmeedy.8 copy.gif

The Kilmeedy & the Killeedy

where St Ita lived as hermitess & abbess

Kilmeedy, Ireland

Click HERE

The ruins of the ancient church of St. Ita where she lived as hermitess before she founded her monastery in Killeedy.

Killeedy, Ireland

Raheenagh & Ashford, the 2 villages of Killeedy


St Ita of Killeedy, Co. Limerick, Ireland (+570)

January 15


Saint Íte ingen Chinn Fhalad (d. 570/577), also known as Saint Ita, Ida or Ides, was an early Irish nun and patron saint of Killeedy (Cluain Credhail). She was known as the “foster mother of the saints of Erin”. The name “Ita” (“thirst for holiness”) was conferred on her because of her saintly qualities. Her feast day is 15 January.

Ita, called the “Brigid of Munster”, was born in 480 in the present County Waterford. Her father was Cennfoelad or Confhaola and her mother was Necta. Cennfoelad was descended from Felim the lawgiver. Saint Ita follows the example of Brigit in describing the opposition Íte meets in pursuit of her vocation. Genealogies of the saints go so far as to make Íte’s mother, Necht, a daughter of Dallbrónach, and therefore a sister of Brigit’s mother.

She was baptised as Deirdre and grew up in Drum, County Waterford. Ita was said to embody the six virtues of Irish womanhood – wisdom, purity, beauty, musical ability, gentle speech and needle skills. She is also reported to have rejected a prestigious marriage for a life as a consecrated woman religious. At the age of sixteen she moved to Cluain Credhail, a place-name that has ever since been known as Killeedy – meaning “Church of St. Ita” – in County Limerick, where she founded a small community of nuns and resided for the remainder of her life, in community with other consecrated women. Bishop Declan of Ardmore conferred the veil on her.

Saint Ita was led to Killeedy by three heavenly lights. The first was at the top of the Galtee mountains, the second on the Mullaghareirk mountains and the third at Cluain Creadhail, which is nowadays Killeedy. Her sister Fiona also went to Killeedy with her and became a member of the community.

When she decided to settle in Killeedy, a chieftain offered her a large grant of land to support the convent. But Ita would accept only four acres, which she cultivated intensively. The community group seems to have had a school for little boys where they were taught “Faith in God with purity of heart; simplicity of life with religion; generosity with love”. Her pupils are said to have included Saint Brendan, whom Bishop Erc gave to Ita in fosterage when he was a year old. St. Ita kept him until he was six.

The great Navigator visited her between his voyages and always deferred to her counsel. Brendan is believed to have asked her what three things God loved best. “True faith in God and a pure heart, a simple life with a religious spirit and open-handedness inspired by charity,” she answered. The three things God most detested were a scowling face, obstinacy in wrongdoing, and too great a confidence in the power of money.

She dedicated herself to prayer, fasting, simplicity and cultivating a gift for spiritual discernment. She was also endowed with the gift of prophecy and was held in great veneration by a large number of contemporary saints, men as well as women. Ita was said to have a gift for guiding people in holiness. She was much sought after as a spiritual director. During this period of Christianity, the Celtic Church was more advanced than other churches at the time in recognising qualities of spiritual leadership in women and in encouraging women in this role. It is thought that Ita may have been abbess of a double monastery of men and women.

Her life places a great deal of emphasis on her austerity, as told by St. Cuimin of County Down, and numerous miracles are recorded of her. She is also said to be the originator of an Irish lullaby for the infant Jesus, an English version of which was set for voice and piano by the American composer Samuel Barber. She died of cancer and her side was consumed by a beetle. When she felt her end approaching she sent for her community of nuns, and invoked the blessing of heaven on the clergy and laity of the district around Kileedy. Ita died sometime around 570.

Her grave, frequently decorated with flowers, is in the ruins of Cill Ide, a Romanesque church at Killeedy where her monastery once stood. It was destroyed by Viking invaders in the ninth century. A Romanesque church was later built over its ruins, but that too failed to survive. The site, however, remains a place of pilgrimage today.

A holy well nearby, almost invisible now, was known for centuries for curing smallpox in children and other diseases as well. This well has two names – It is called St. Bernard’s Well, but the local name has always been Tobar Bhaile Ui MhÈidÌn, My Little Ita’s Well, coming from the place name, Cill Barra MhÈidÌn. “Church of my little Ita’s Height”.

Not only was St. Ita a saint, but she was the foster-mother of many saints, including St. Brendan the Navigator, St. Pulcherius (Mochoemog) and Cummian.

St Ita is the patron saint of Killeedy, Ireland,[4] and along with St. Munchin is co-patron of the Diocese of Limerick. She is reportedly a good intercessor in terms of pregnancy and eye illnesses.

Another village in County Limerick, Kilmeedy (In Irish – Cill m’Ide, or church of my Ita) has links with the saint as well – having first set up a church in Kilmeedy before the one in Killeedy.



St Ita’s Holy Well in Killeedy, Ireland

Lullaby of St Ita

Jesukin (Little Jesus)

Lives my little cell within;
What were wealth of cleric high,
All is lie but Jesukin.

Nursing nurtured, as ’tis right,
Harbors here no servile spright,
Jesu of the skies, who are
Next my heart through every night.

Jesu, more than angel aid,
Fostering not formed to fade,
Nursed by me in desert wild,
Jesu, Child ofJudah’s Maid.

Unto heaven’s High King contest
Sing a chorus, maidens blest!
He is o’er us, though within
Jesukin is on our breast.


St Ita’s church in Kilmeedy

6th century

Interior detail (1).jpg

Church interior view.jpg




St Ita founded her Monastery in Killeedy, Ireland


Tobar na Molt, Ardfert 001L.jpg

St Ita’s Holy Well Tobar na Molt Holy Well

in Ardvert, Ireland


Tobar na Molt 006s.jpg

wether-s-well copy 2.jpg

 wether-s-well copy.jpg


Saint Ita’s Grave

5 St Ita's Grave.jpg

Tobar na Molt 003s.jpg

Tobar na Molt 004s.jpg

Here are St Ita’s Well & St Ita’s grave in Ardvert, Ireland

Tobar na Molt 008s.jpg

Ita-quote copy.png


Three more Saint Ita’s Holy Wells in Ireland



Ό Άγιος Ντόναλντ (St Donald) του Ogilvy Σκωτίας (+716) & οι Αγίες 9 Παρθένες Κόρες του που έγιναν Μοναχές στο Abernethy της Σκωτίας (+8ος αι.) – Video από τα ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής του Abernethy



abernethy006 21.13.35

Το χωριό Abernethy της Σκωτίας

όπου είναι τα ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής

που ήταν Μοναχές οι 9 Αγίες Κόρες του Αγίου Ντόναλντ (St Donald)




Άγιος Ντόναλντ (St Donald) του Ogilvy Σκωτίας (+716)

& οι 9 Αγίες Κόρες του (9 Αγίες Παρθένες) όπου έγιναν Μοναχές

στην Μονή του Abernethy της Σκωτίας (+8ος αι.)


Τα ονόματα των τριών Αγίων Παρθένων που έχουν διασωθεί είναι

Αγία Φινκάνα (St Fincana), Αγία Φυνντόχα (St Fyndocha),

και Αγία Μαζότα (St Mazota)

15 Ιουλίου


Η Κοιλάδα του Stratchmore στη Σκωτία

όπου γεννήθηκαν και ζούσε ο Άγιος Ντόναλντ (St Donald)

η σύζυγός του & οι 9 Αγίες κόρες του



Ο Άγιος Ντόναλντ (St Donald) ζούσε στο Ogilvy της Σκωτίας, στην Κοιλάδα του Stratchmore τον 8ο αιώνα, με την συζυγό του και τις εννέα κόρες τους. Από τις 9 κόρες του διαζώζονται μόνο τα ονόματά των τριών, οι οποίες είναι η Αγία Φινκάνα (St Fincana / Fink), η Αγία Φυνντόχα (St Fyndocha / Findo) και η Αγία Μαζότα (St Mazota / Mayota / Maik).

Μετά το θάνατο της συζύγου του, αυτός και οι εννέα κόρες του μετέτρεψαν το σπίτι τους σε ερημητήριο και άρχισαν να ζούν ασκητική ζωή, καλλιεργώντας τη γη με τα χέρια, τρώγοντας ελάχιστο ψωμί, πίνοντας νερό μια φορά την ημέρα και δοξολογώντας το Θεό με ύμνους και προσευχές.

Μετά την κοίμηση του Αγίου Ντόναλντ (St Donald) το 716, οι κόρες του εγκαταβίωσαν στο αρχαίο Ορθόδοξο μοναστήρι του χωριού Abernethy της Σκωτίας.

Κοιμήθηκαν οσιακά και θάφτηκαν κάτω από μία μεγάλη βελανιδιά όπου κτίστηκε ένας Ορθόδοξος Κελτικός Ναός.

Αν και δέν γνωρίζουμε περισσότερα περιστατικά από τον βίο τους, ο Άγιος Ντόναλντ (St Donald) και οι 9 Αγίες Παρθένες κόρες του άφησαν το στίγμα τους σε όλη τη Μεγάλη Βρεταννία με άλλο τρόπο. Συχνά συναντιούνται τοποθεσίες στο φυσικό περιβάλλον, όπως Ιερά Πηγάδια, λόφοι και ούτω καθεξής, τα οποία είναι γνωστά ως των “Εννέα Κορών”.

Η μνήμη τους τιμάται στις 15 Ιουλίου.

Το όμορφο χωριό Abernethy (Scottish Gaelic: Obar Neithich), όπου έγιναν οι 9 Αγίες Παρθένες Μοναχές στο Μοναστήρι της Αγίας Μπρίτζιντ (St Brigid), είναι ένα χωριό μεταξύ του Perth και του Kinross της Σκωτίας. Βρίσκεται 13 χιλιόμετρα νότιο-ανατολικά του Perth. Έχει έναν από τους δύο σωζόμενους Κυλινδρικούς Ιερούς Πύργους ιρλανδικού στυλ της Σκωτίας (ο άλλος είναι στο Brechin της Σκωτίας. Και οι δύο είναι υπό την φροντίδα του Historic Scotland). Ο Κυλινδρικός Πύργος του Abernethy έχει 23 μέτρα ύψος και μπορεί κάποιος να ανέβει στην κορυφή, χρησιμοποιώντας μια σύγχρονη μεταλλική σκάλα (ο πύργος είχε αρχικά πολλά ξύλινα πατώματα που συνδέονταν με σκάλες). Ο Κυλινδρικός Πύργος προφανώς κατασκευάστηκε σε δύο στάδια (παρουσιάζεται μια αλλαγή στην τοιχοποιία), και χρονολογείται από τον 9o και 11ο αιώνα.

Το χωριό ήταν κάποτε η “πρωτεύουσα” (ή τουλάχιστον ένα σημαντικό θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο) του βασιλείου των Πικτών (:Σκωτσέζων). Ο αρχαίος Ορθόδοξος Ναός-Μονή που βρίσκεται δίπλα στον Κυλινδρικό Πύργο είναι αφιερωμένος στην Αγία Μπρίτζιτ (St Brigid) του Kildare της Ιρλανδίας (+525) και ιδρύθηκε από την Μοναχή Αγία Νταϊρλουγκντάχ (St Dairlugdach) τη δεύτερη ηγουμένη της Μονής του Kildare της Ιρλανδίας. Είναι ένα από τα σημαντικότερα παλαιοχριστιανικά Μοναστήρια της Ιρλανδίας. Από την εποχή που ολόκληρη η Ιρλανδία ήταν Ορθόδοξη.

Το όνομα του χωριού είναι Κελτικό και σημαίνει “Συμβολή του Nethy” (δηλαδή με τον ποταμό Tay), η πρώτη καταγραμμένη μορφή του ονόματος του χωριού είναι Apurnethige.


Το χωριό Aberthney και ο ποταμός Earn.

Κλικ ΕΔΩ

Τα ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής της Αγίας Μπρίτζιντ (St Brigid) όπου ήταν μοναχές οι Αγίες 9 Κόρες του Αγίου Ντόναλντ (St Donald).

Κλικ ΕΔΩ 


Ο Κυλινδρικός Πύργος και η είσοδος του νεκροταφείου όπου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Μονης του Abernethy.

Κλικ ΕΔΩ

Η άλλη είσοδος από την οποία μπορεί κάποιος να παει στα ερείπα της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής της Αγίας Μπρίτζιντ (St Brigid) στο χωριό Abernethy της Σκωτίας.



May 7th Photograph Kirk Of St Bride Abernethy Scotland.jpg


Ερείπια από την αρχαία Ορθόδοξη Μονή στο Abernethy

όπου ήταν Μοναχές οι Αγίες 9 Κόρες του Αγίου Ντόναλντ (St Donald)

Abernethy Mercat Cross_jpg.jpg




Η είσοδος & το εσωτερικό του Κυλινδρικού Πύργου

δίπλα από το Μοναστήρι της Αγίας Brigid στο Abertheny Σκωτίας

ο οποίος κτίστηκε τον 9ο και τον 11ο αιώνα






Ο αρχαίος Ορθόδοξος Ιερός Πύργος ιρλανδικού στυλ

της Μονής του Abernethy Σκωτίας

Η θέα από την κορυφή του Κυλινδρικού Πύργου

View From The Top Of Pictish Tower Abernethy Perthshire Scotland









Old Graveyard Abernethy.gif


Η μικρή Κοιλάδα & το δάσος του Abernethy της Σκωτίας



Meall a'Bhuachaille-5.JPG

Παραδοσιακό αγγλικό Ποίημα για της 9 Αγίες Κόρες:

Ballad of the Nine Maidens

Barbaric darkness shadowing o’er,
Among the Picts in days of yore
St Donivald, devoid of lore,
Lived in the Glen of Ogilvy.

Beside the forest’s mantling shade,
His daughters nine a temple made,
To shelter rude his aged head
Within the Glen of Ogilvy.

Charred wood-burned ashes formed the floor,
The trunks of pines around the door
Supporting walls of branches hoar,
Turf-roofed in Glen of Ogilvy.

Nine maidens were they spotless fair,
With silver skins, bright golden hair,
Blue-eyed, vermillion-cheeked, nowhere
Their match in Glen of Ogilvy.

Yet these fair maids, like muses nine,
God-like, etherealized, divine,
To perfect some high-souled design
Within the Glen of Ogilvy,
Did with the aged hermit toil,
With their own hand in daily moil,
Hard labouring rude the barren soil
Around the Glen of Ogilvy.

Poor barley bread and water clear,
And that but once a-day, I fear,
Was all their fare from year to year,
Within the Glen of Ogilvy.

A chapel built they rude at Glamis,
From whence, like sound of waving palms,
Arose on high the voice of psalms,
Near by the Glen of Ogilvy.

The hermit dead, they left the glen,
E’er shunning dread the haunts of men,
In oratory sacred then,
Far from the Glen of Ogilvy;

On Abernathy’s holy ground,
From whence their fame spread soon around,
Although no more their songs resound
In their loved Glen of Ogilvy.

Nine maidens fair in life were they,
Nine maidens fair in death’s last fray,
Nine maidens fair in fame alway,
The maids of Glen of Ogilvy.

And to their grave from every land,
Come many a sorrowing pilgrim band
The oak to kiss whose branches grand
Wave o’er the maids of Ogilvy.