Αγγλία 2015: Εμφάνιση του Νέου Ιερομάρτυρα Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτη (+1979) στο Νοσοκομείο Queen Elisabeth του Birbingham της Αγγλίας

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

10685560_902026013171161_513313604077029691_n.jpg

Birmingham, Αγγλία

Wall_painting_of_Saint_Philoumenos_of_Jacob's_Well_Church_in_Palestine.jpg

AgiosFiloumenosNeoieromartyras02.jpg

Φιλούμενος ο Αγιοταφίτης,

ιερομάρτυς στο Φρέαρ του Ἰακώβ & της Σαμαρείτισσας στη Σαμαρεία Παλαιστίνης,

από Ορούντα Λευκωσίας Κύπρου (+1979)

29 Νοεμβρίου

Μαρτύρησε από Εβραίους οι οποίοι τον κατακρεούργησαν με τσεκούρι κόβοντας και τα 3 δακτυλά του όπου έκανε το σημείο του Σταυρού στην προσπάθειά τους να τον κάνουν να αρνηθή τη Χριστιανική Πίστη.

images-1.jpg

Την Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015 και ώρα Αγγλίας 1:00 μ.μ., ως Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγίου Ανδρέα Μπέρμιγχαμ Αγγλίας, όπου φιλοξενούμε το Ιερό Λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου μαζί με το Πετραχήλι του Αγίου Φιλουμένου που μαρτύρησε στο Φρέαρ του Ιακώβ στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τον Γέροντα Νεκτάριο Μουλατσιώτη πήραμε το Πετραχήλι του Αγίου Φιλουμένου και επισκεφθήκαμε το νοσοκομείο “Queen Elisabeth” για να σταυρώσουμε την ασθενή Κυριακή πνευματικό μου παιδί.

Όταν ανεβήκαμε στον έβδομο όροφο ο Γέροντας Νεκτάριος κρατούσε μέσα στην Λειψανοθήκη το Άγιο Πετραχήλι του Αγίου Φιλουμένου, εγώ απευθύνθηκα στην νοσοκόμα και ζήτησα την άδεια να περάσουμε στο δωμάτιο 35 για να σταυρώσει ο Γέροντας την ασθενή.

Η νοσοκόμα δεν μας επέτρεπε την είσοδο. Την ρωτώ:

–Γιατί δεν μας επιτρέπετε την είσοδο;

–Διότι απαγορεύεται να εισέλθετε πάνω από 3 άτομα. Και ήδη μέσα στο δωμάτιο είναι ένας συγγενής.

–Ποιοι τρεις; Μα είμαστε δυο!

–Είστε τρεις και μην είστε αγενής.

–Μα ποιος τρίτος; Δεν υπάρχει. Δεν βλέπετε καλά; Φώναξέ μου την Προϊσταμένη σου…

Τότε ο Γέροντας Νεκτάριος γυρίζει και μου λέει:

–Είναι μαζί μας ο Άγιος Φιλούμενος γι’ αυτό μας βλέπει τρεις. Μη μιλάς και προχώρα.

Ήλθε η Προϊσταμένη και μας άφησε και περάσαμε και οι “τρεις”!!!

Η εμφάνιση του Αγίου Φιλουμένου ήταν ορατή. Το δε Πετραχήλι του ακόμα και τώρα ευωδιάζει.

Μεγάλη η δόξα του Θεού μας και η δόξα των Αγίων μας.

4.jpg

agios_fioumenos_eikona.jpg

シラクサのルチア St Lucy of Sicily – Japanese

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

sic.jpg

lucia.jpg

シラクサのルチア

╰⊰¸¸.•¨*

2366269470466963689-account_id=33.jpg

8528603234666102671-account_id=33.jpg

シラクサのルチア

シラクサのルチア (イタリア語:Santa Lucia, 英語:Saint Lucy 伝承による生没年:283年-304年)は、聖ルチアの名で知られるキリスト教の殉教者。目、及び視覚障害者、そしてシラクサの守護聖人。

記念日は、西欧では12月13日。

『ルチア』とはラテン語で光を意味するLuxまたはLucidから派生した名前である。

確かなことは、ディオクレティアヌス帝支配下のシラクサで304年に殉教したという事のみである。彼女の犠牲はローマに広まり、6世紀には彼女を信仰の守護者として、教会全体で讃えるようになった。
ローマ人であったルチアの父が死ぬと、彼女と母エウティシアは何の後ろ盾もなかった。エウティシアは4年あまりも瀉痢に苦しんだが、ルチアは聖女シチリアのアガタの奇跡を聞きつけ、ミサに参加した。エウティシアの病が癒されるよう、2人は聖アガタの墓前で一晩中祈り続けた。いつしか母子は眠ってしまうと、ルチアの枕元に聖アガタが姿を見せ、『私がそうしたように、あなたはすぐシラクサの栄光となるのです。』と言った。エウティシアはたちまち全快した。
エウティシアはルチアを異教徒と政略結婚させようとしたが、ルチアは自身の処女を守るために、持参金を貧者への施しとしてほしいと拒んだ。エウティシアは持参金が良い遺産になると示唆したが、ルチアは逆に母を説き伏せた。自分にはより高貴な婚約者(すなわちキリスト)がいるというのである。その異教徒は思いのままにならないルチアに怒り、彼女を実はキリスト教徒であり、神への犠牲として火炙りにすべきだと密告した。ルチアを引き立てに来た兵士たちは、彼女を動かすことができなかった。ルチアは聖霊に満たされた、山のように強固な存在となっていたのである。牛の一群に彼女をつないでも動かなかった。彼女の喉元に剣を突き立てても、ルチアは自らを迫害する者たちに予言していたのである。最後の拷問として、ルチアは両目をえぐり出された。奇跡が起き、ルチアは目がなくとも見ることができた。絵画や像では、彼女はしばしば黄金の皿の上に自分の眼球を載せた姿で描かれる。

Wikipedia

2844155712073188921-account_id=33.jpg

シラクサのルチア

7441044749603493449-account_id=33.jpg

958538545490972791-account_id=33.jpg

8650911132556130788-account_id=33.jpg

4567398441139256685-account_id=33.jpg

5278443079669474474-account_id=33.jpg

6115881600043043531-account_id=33.jpg

3751256705576952291-account_id=33.jpg

images-3.jpg

6654487691340020937-account_id=33.jpg

7579947064154087327-account_id=33.jpg

St. Lucy.jpg

3574720288873023817-account_id=33.jpg

2272521272485931960-account_id=33.jpg

5909080499612418101-account_id=33.jpg

5931848421276218549-account_id=33.jpg

5886297645949774202-account_id=33.jpg

4326168610076477073-account_id=33.jpg

6214807148633236733-account_id=33.jpg

1563912177732432851-account_id=33.jpg

200px-Santa_Lucia_-_Quirizio_da_Murano.jpg

lucia relics.jpg

8677571023734734532-account_id=33.jpg

3529673257518599416-account_id=33.jpg

8995145895443444998-account_id=33

748913603724607673-account_id=33.jpg

2908450407672617869-account_id=33.jpg

4901350946300101280-account_id=33.jpg

5903549158221619778-account_id=33.jpg

3832608807850328011-account_id=33.png

images-2.jpg

Niccolò_di_Segna_-_Saint_Lucy_-_Walters_37756.jpg

776ab2e81e9970830b71e0773e1eabd5.jpg

3260307254532450598-account_id=33.jpg

4561323165918594721-account_id=33.png

207532297272117954-account_id=33.jpg

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

170px-Jacobello_del_Fiore_Santa_Lucía_en_el_sepulcro_de_Santa_Agüeda_PC_Fermo.jpg

3168109997612206552-account_id=33.jpg

9171833621228657738-account_id=33.jpg

3612696882032550958-account_id=33.jpg

91346ca4d593f1af8016b766bf494778.jpg

220px-Francesco_del_Cossa_-_Saint_Lucy.jpg

Saint Lucy the Virgin Martyr of Syracuse in Sicily, Italy (+304)

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

Sicily-Italy1.jpg

Sicily, Italy

lucia.jpg

Saint Lucy the Virgin Maryr of Syracuse in Sicily, Italy (+304)

December 13

╰⊰¸¸.•¨*

The Holy Relics of Saint Lucy

2366269470466963689-account_id=33.jpg

St Lucy’s Grave

8528603234666102671-account_id=33.jpg

http://www.abbamoses.com

http://www.abbamoses.com/months/december.html

GOD IS WONDERFUL IN HIS SAINTS

During Diocletian’s persecutians, the Christian maiden Lucy went with her mother on pilgrimage to the tomb of St Agatha (February 5), to pray for her mother’s healing from an ailment. Saint Agatha appeared to Lucy in a dream and said ‘Lucy, my sister, why do you ask from me what your own faith can obtain? Your mother is healed. You will soon be the glory of Syracuse as I am of Catania.’ Lucy’s mother was healed from that day, and Lucy determined to consecrate herself entirely to God. She broke off an engagement to a nobly-born young man and gave her large dowry of land and jewels to the poor. Her would-be husband angrily denounced her as a Christian to the Governor of Syracuse.

At the tribunal, Lucy firmly confessed her faith in Christ and refused to make sacrifice to the gods. The Governor ordered that she be placed in a brothel, but his minions were unable to move her from the place where she stood, even when they tied her with ropes and attempted to drag her with oxen. The Governor asked what witchcraft she used, to which she answered ‘I do not use witchcraft — it is the power of God that is with me. Bring ten thousand of your men if you wish; they will not be able to move me unless God wills it.’ The men then lit a fire around her, but it did not harm her. Finally they beheaded her where she stood. With her last words, she predicted the deaths of Maximian and Diocletian, and the coming of peace to the Church.

2844155712073188921-account_id=33.jpg

7441044749603493449-account_id=33.jpg

958538545490972791-account_id=33.jpg

8650911132556130788-account_id=33.jpg

4567398441139256685-account_id=33.jpg

5278443079669474474-account_id=33.jpg

6115881600043043531-account_id=33.jpg

3751256705576952291-account_id=33.jpg

images-3.jpg

6654487691340020937-account_id=33.jpg

7579947064154087327-account_id=33.jpg

St. Lucy.jpg

3574720288873023817-account_id=33.jpg

2272521272485931960-account_id=33.jpg

5909080499612418101-account_id=33.jpg

5931848421276218549-account_id=33.jpg

5886297645949774202-account_id=33.jpg

4326168610076477073-account_id=33.jpg

6214807148633236733-account_id=33.jpg

1563912177732432851-account_id=33.jpg

lucia relics.jpg

8677571023734734532-account_id=33.jpg

3529673257518599416-account_id=33.jpg

8995145895443444998-account_id=33

748913603724607673-account_id=33.jpg

2908450407672617869-account_id=33.jpg

4901350946300101280-account_id=33.jpg

5903549158221619778-account_id=33.jpg

3832608807850328011-account_id=33.png

images-2.jpg

Niccolò_di_Segna_-_Saint_Lucy_-_Walters_37756.jpg

776ab2e81e9970830b71e0773e1eabd5.jpg

3260307254532450598-account_id=33.jpg

4561323165918594721-account_id=33.png

207532297272117954-account_id=33.jpg

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

170px-Jacobello_del_Fiore_Santa_Lucía_en_el_sepulcro_de_Santa_Agüeda_PC_Fermo.jpg

3168109997612206552-account_id=33.jpg

9171833621228657738-account_id=33.jpg

3612696882032550958-account_id=33.jpg

91346ca4d593f1af8016b766bf494778.jpg

220px-Francesco_del_Cossa_-_Saint_Lucy.jpg

Αγία Λουκία η Παρθενομάρτυς στις Συρακούσες της Σικελίας στην Ιταλία (+304) & Video με το άφθαρτο Ι. Λείψανό της

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

16176160780_529a8b85ca_b.jpg

Σικελία, Ιταλία

lucia.jpg

Αγία Λουκία η Παρθενομάρτυς στις Συρακούσες

της Σικελίας στην Ιταλία (+304)

╰⊰¸¸.•¨*

Ως τιμωρία για το ότι ήταν Χριστιανή την έκλεισαν σε πορνείο

& επειδή αντιστεκόταν στους προσερχομένους μαρτύρησε διά ξίφους

μετά από φρικτά Μαρτύρια.

13 Δεκεμβρίου

Το άφθαρτο Ι. Λείψανο της Αγίας Παρθενομάρτυρος Λουκίας

2366269470466963689-account_id=33.jpg

Ο άδειος τάφος της Αγίας Παρθενομάρτυρος Λουκίας

8528603234666102671-account_id=33.jpg

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

Η Αγία Λουκία κατήγετο από τις Συρακούσες της Σικελίας [1] και εμαρτύρησε κατά το έτος 304 μ.Χ. όταν ηγεμόνας της Σικελίας ήταν ο Πασχάσιος και αυτοκράτωρ της Ρώμης ο Διοκλητιανός. Υπήρξε παρθένος, μεμνηστευμένη με κάποιον ειδωλολάτρη.

Η μητέρα της Ευτυχία υπέφερε από χρόνια αιμορραγία και έτσι ηναγκάσθη μαζί της να καταφύγη στην Κατάνη στον ναό της θαυματουργού Αγίας Αγάθης († 5 Φεβρουαρίου 251 μ.Χ.) για να θεραπευθή η Ευτυχία. Εκεί ωραματίσθη καθ’ ύπνους την Αγία Αγάθη η οποία την εβεβαίωσε ότι η μητέρα της θα θεραπευθή και ότι η ιδία θα τύχη μαρτυρικού τέλους [2].

Αφού απεκαταστάθη η υγεία της μητέρας της, η Αγία Λουκία διεμοίρασε την περιουσία της στους πτωχούς και ανέμενε προσευχομένη το τέλος της κατά τους λόγους της Αγίας Αγάθης. Η εμμονή της στην πατρώα πίστι και η εν γένει στάσι της ήταν η αιτία που εκινήθη ο μνηστήρας της εναντίον της. Δεν εδίστασε μάλιστα να την καταγγείλη στον ηγεμόνα Πασχάσιο ως χριστιανή. Εκείνος μετά την ανάκρισι που της έκανε, διέταξε να την κλείσουν σε πορνείο για να ατιμασθή [3]. Και όμως θεία δύναμι την εκράτησε αμετακίνητη στο σημείο που ευρίσκετο παρόλο που στην αρχή την ετραβούσαν οι στρατιώτες με ορμή και ύστερα την έδεσαν σε ζυγό που έσερναν πολλά ζευγάρια βόδια. Οι στρατιώτες θυμωμένοι που δεν κατόρθωσαν τον σκοπό τους την άλειψαν με πίσσα, ρετσίνι και λάδι και της έβαλαν φωτιά για να καή ζωντανή· και όμως, θεϊκή επέμβασι ήταν εκείνη που έσβησε την φωτιά…

Στην συνέχεια της έβγαλαν τα μάτια με ξιφίδιο και ένας στρατιώτης εβύθισε το μαχαίρι του στον λαιμό της και την εγκατέλειψαν αιμόφυρτη. Η Αγία εζήτησε να μεταλάβη των Αχράντων Μυστηρίων και εφοδιασμένη έτσι παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο αφού προηγουμένως προεφήτευσε για το σύντομο τέλος της ειδωλολατρείας και την νίκη και επικράτησι του Χριστιανισμού [4].

Το 886 μ.Χ. ο Άγιος Λέων Επίσκοπος Κατάνης († 20 Φεβρουαρίου) ανήγειρε ιδίοις εξόδοις περικαλλή ναό προς τιμήν της. Το ιερό της σκήνος άφθαρτο και ευωδιάζον μετεφέρθη στην Κωνσταντινούπολι όπου παρέμει­νε μέχρι το 1204 οπότε και οι σταυροφόροι το μετέφεραν στην Βενετία το έτος 1280. Από το 1860 φυλάσσεται και προσκυνείται στον ναό των Αγίων Ιερεμίου και Λουκίας[5]. Το 1955 η κάρα της εκαλύφθη με περίτεχνη επένδυσι από σφυρήλατο ασήμι σε σχήμα κεφαλής. Η μνήμη της τιμάται στις 13 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.

Στην εικονογραφία παρουσιάζεται να κρατά κλάδο φοίνικος και ένα πινάκιο με μάτια για να ενθυμούμεθα το μαρτύριό της.

Το όνομά της στα λατινικά προέρχεται από το lux-lucis που σημαίνει φως και κατ’ επέκτασιν σημαίνει Φωτεινή. Η εορτή της δώδεκα ημέρες προ των Χριστουγέννων προαναγγέλει το φως που έρχεται στον κόσμο με την γέννησι του Θεανθρώπου. Όλη η Ευρώπη εορτάζει αυτή την ημέρα. Στην Σουηδία[6] μάλιστα ένα μικρό κορίτσι φορά στο κεφάλι του στέμμα με αναμμένα κεριά και βαστά δύο αναμμένες λαμπάδες. Με την συνοδεία και άλλων λευκοφορεμένων κοριτσιών παριστάνει την Αγία Λούκια που φέρνει το φως των Χριστουγέννων. Επισκέπτονται τα σπίτια και τραγουδούν τα κάλαντα της Αγίας Λουκίας. Για το Παλέρμο της Σικελίας η μνήμη της είναι ημέρα νηστείας κατά την οποία καταλύουν ένα μόνο μικρό αρτίδιο από ρεβυθάλευρο (panelle)[7] για να προστατεύη τα μάτια τους η Αγία.

Η Αγία Λουκία της οποίας οι οφθαλμοί εξορύχθησαν «δάνεισε» στην νεώτερη εικονογραφία του 20ού αιώνος στην Αγία Παρασκευή το πινακίδιο με τα μάτια για να μας θυμίζη ότι εθεράπευσε τα μάτια του βασιλιά Αντωνίνου.

Κατά παλαιά παράδοσι η Αγία Λουκία ετιμάτο ως προστάτις των οφθαλμών.

Έτσι τιμάται ακόμη και στην παλαίφατο Ιερά Μονή Κεχροβουνίου (Οσίας Πελαγίας) Τήνου[8] με πανηγυρική θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Τιμίου Προδρόμου (εσωτερικώς της Ιεράς Μονής).

«Φίλτρω πτερωθείσα τω θεϊκώ, μνήστορος γηίνου, υπερέδραμες την στοργήν, και οδμαίς αΰλοις, του Λόγου επομένη, Λουκία αθληφόρε, νομίμως ήθλησας»[9].

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1. Ευστρατιάδου Σωφρονίου Μητροπολίτου πρ. Λεοντοπόλεως, «Αγιολόγιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας», Έκδοσις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήναι 1955, σελ. 279.

2. Γεωργούλη Κ.Δ., «Λουκία η Παρθενομάρτυς», εν Θ.Η.Ε., Αθήναι 1966, τόμος 8ος, στ. 393.

3. «Συναξάριον Εκλησίας Κωνσταντινουπόλεως», Βρυξέλλες 1902, στ. 306.

4. Τασούλα Μανουήλ, «Η οσιομάρτυς Αγία Παρασκευή», Αθήνα 1995, σελ. 46-47.

5. Ό.π.

6. Τασούλα Μανουήλ, «Σικελικά άνθη στον κήπο του ουρανού» (οι Αγίες Παρθενομάρτυρες Αγάπη, Λουκία, Παρασκευή και Ευθαλία), Αθήνα 2001, σελ. 77.

7. Ό.π.

8. Διήγησι μοναχής Θεοφανούς Βιδάλη και λοιπών μοναζουσών της Ιεράς Μονής ταύτης.

9. Μεγαλυνάριον της Αγίας· Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου, «Νέος Ενιαύσιος Στέφανος», Άγιον Όρος 2006, σελ. 152.

Πηγή:

Ιερομονάχου Δημητρίου Καββαδία

εκδ. Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Ελικώνα

Αθήνα 2013

2844155712073188921-account_id=33.jpg

7441044749603493449-account_id=33.jpg

958538545490972791-account_id=33.jpg

8650911132556130788-account_id=33.jpg

4567398441139256685-account_id=33.jpg

5278443079669474474-account_id=33.jpg

5909080499612418101-account_id=33.jpg

2272521272485931960-account_id=33.jpg

6115881600043043531-account_id=33.jpg

3751256705576952291-account_id=33.jpg

images-3.jpg

6654487691340020937-account_id=33.jpg

7579947064154087327-account_id=33.jpg

St. Lucy.jpg

3574720288873023817-account_id=33.jpg

5931848421276218549-account_id=33.jpg

5886297645949774202-account_id=33.jpg

4326168610076477073-account_id=33.jpg

6214807148633236733-account_id=33.jpg

1563912177732432851-account_id=33.jpg

lucia relics.jpg

Το άφθαρτο Ιερό Λείψανο της Αγίας Λουκίας

8677571023734734532-account_id=33.jpg

3529673257518599416-account_id=33.jpg

8995145895443444998-account_id=33

748913603724607673-account_id=33.jpg

2908450407672617869-account_id=33.jpg

4901350946300101280-account_id=33.jpg

5903549158221619778-account_id=33.jpg

3832608807850328011-account_id=33.png

images-2.jpg

Niccolò_di_Segna_-_Saint_Lucy_-_Walters_37756.jpg

776ab2e81e9970830b71e0773e1eabd5.jpg

3260307254532450598-account_id=33.jpg

4561323165918594721-account_id=33.png

207532297272117954-account_id=33.jpg

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

170px-Jacobello_del_Fiore_Santa_Lucía_en_el_sepulcro_de_Santa_Agüeda_PC_Fermo.jpg

3168109997612206552-account_id=33.jpg

9171833621228657738-account_id=33.jpg

3612696882032550958-account_id=33.jpg

91346ca4d593f1af8016b766bf494778.jpg

220px-Francesco_del_Cossa_-_Saint_Lucy.jpg

Η καρδιά & ο Θεός – Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος Επίσκοπος Ταμπώφ Ρωσίας (+1894)

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

3c15aug chris moore.jpg

Feofan.jpg

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Επίσκοπος Tambov & Vladimir Ρωσίας (+1894)

10 Ιανουαρίου

OsiosTheophanis02.jpg

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

Ο Θεός βρίσκεται παντού. Και σαν βρει καρδιά που δεν Του εναντιώνεται, καρδιά ταπεινή, μπαίνει μέσα της και τη γεμίζει χαρά. Τόση είναι η χαρά της καρδιάς που έχει μέσα της το Θεό, ώστε κολλάει πάνω Του και δεν θέλει ποτέ να Τον αποχωριστεί. Σε καρδιά φουσκωμένη από εγωισμό δεν πλησιάζει ο Κύριος. Κι έτσι αυτή καταθλίβεται, μαραζώνει και σιγολιώνει, βυθισμένη στην άγνοια, τη λύπη και το σκοτάδι. Όσο αμαρτωλοί κι αν είμαστε, μόλις στραφούμε με μετάνοια και πόθο προς τον Κύριο, η θύρα της καρδιάς μας ανοίγει σ’ Εκείνον. Η εσωτερική ακαθαρσία ξεχύνεται έξω, για να παραχωρήσει τη θέση της στην καθαρότητα, την αρετή, τον ίδιο το Σωτήρα, τον μεγάλο Επισκέπτη της ψυχής, τον κομιστή της χαράς, του φωτός, του ελέους. Θείο δώρο είναι αυτή η ευλογημένη κατάσταση, όχι δικό μας κατόρθωμα. Και αφού είναι δώρο, πρέπει να ευχαριστούμε το δωρητή με ταπείνωση. Ταπείνωση! Η βάση κάθε αρετής και η προϋπόθεση της πνευματικής καρποφορίας! Έχετε ταπείνωση; Έχετε το Θεό. Τα έχετε όλα! Δεν έχετε ταπείνωση; Τα χάνετε όλα! Να συντηρείτε, λοιπόν, στην καρδιά σας το αίσθημα της ταπεινοφροσύνη ς. Η φυσική και ομαλή σχέση μας με το Θεό προϋποθέτει καρδιά έμπονη, συντριμμένη και ολοκληρωτικά αφοσιωμένη σ’ Αυτόν, καρδιά που μυστικά αναφωνεί κάθε στιγμή: “Κύριε, εσύ τα γνωρίζεις όλα· σώσε με!”. Αν παραδοθούμε στα χέρια Του, η σοφή και άγια βουλή Του θα κάνει μ’ εμάς και σ’ εμάς ό,τι είναι πρόσφορο για τη σωτηρία μας… Το έργο της αδιάλειπτης προσευχής δεν είναι μόνο για τους ησυχαστές, αλλά για όλους τους χριστιανούς, στους οποίους ο Κύριος, μέσω του αγίου αποστόλου, παραγγέλλει: «Αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Υπάρχουν διάφορες βαθμίδες προσευχής μέχρι την αδιάλειπτη. Όλες είναι έργο του Θεού, που παρακολουθεί τις καρδιές των ανθρώπων εξίσου, ανεξάρτητα από την ιδιότητα τους ως μοναχών ή κοσμικών. Και όταν μια καρδιά, όποια κι αν είναι, στρέφεται σ’ Αυτόν, την πλησιάζει με αγάπη και ενώνεται μαζί της.

Πώς διατηρείται στην καρδιά ο φόβος του Θεού. Ο φόβος του Θεού είναι γέννημα της πίστεως και προϋπόθεση της πνευματικής προκοπής. Όταν εγκατασταθεί στην καρδιά, σαν τον καλό νοικοκύρη τα ταχτοποιεί όλα. Έχουμε φόβο Θεού; Αν ναι, ας ευχαριστήσουμε τον Κύριο, που μας τον έδωσε, και ας τον φυλάξουμε σαν πολύτιμο θησαυρό. Αν, όμως, δεν τον έχουμε, ας κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον αποκτήσουμε, γνωρίζοντας ότι για την έλλειψή του ευθύνονται η απροσεξία και η αμέλειά μας. Από το φόβο του Θεού γεννιέται η μετάνοια, η συντριβή, το πένθος για τις αμαρτίες. Μακάρι το αίσθημα αυτό, ο πρόδρομος της σωτηρίας, να μην απομακρύνεται ποτέ από την καρδιά! Για να διατηρηθεί μέσα μας ο φόβος του Θεού, πρέπει να κρατάμε αδιάλειπτη τη μνήμη του θανάτου και της Κρίσεως, ενωμένη με τη συναίσθηση της παρουσίας του Κυρίου: Ο Θεός είναι πάντα κοντά μας και μέσα μας, βλέποντας, ακούοντας και γνωρίζοντας τα πάντα, ακόμα και τους πιο κρυφούς λογισμούς μας. Όταν αυτή η τριάδα -φόβος Θεού, μνήμη θανάτου, συναίσθηση θείας παρουσίας- εγκατασταθεί μέσα μας, τότε η προσευχή ξεχύνεται από την καρδιά αυθόρμητα· τότε η ελπίδα της σωτηρίας γίνεται στερεή. Το φόβο του Θεού τίποτα δεν τον διατηρεί τόσο, όσο η μνήμη της φοβερής Κρίσεως. Η μνήμη, όμως, αυτή δεν πρέπει να μας δημιουργεί αθυμία, αλλά να μας εμπνέει αγωνιστικότητα και μετάνοια. Ας προσπαθούμε να μένουμε αμόλυντοι από το ρύπο της αμαρτίας. Κι αν κάποτε-κάποτε αμαρτάνουμε, ας καθαριζόμαστε με την Εξομολόγηση. Έτσι, ελπίζοντας πάντα στο έλεος του Θεού, δεν θα λιποψυχούμε. Ο Κριτής μας, άλλωστε, είναι σπλαχνικός και φιλάνθρωπος. Δεν ψάχνει να βρει κάτι για να μας καταδικάσει. Απεναντίας, ψάχνει κάτι, το παραμικρό, για να μας δικαιώσει. Θεός και συνείδηση. Αν εγκάρδια αποφασίσετε να υπακούετε πάντοτε στον Κύριο και μ’ ολόκληρη την πολιτεία σας να ευαρεστείτε Εκείνον μόνο, κι αν ύστερα, σε κάθε αδιέξοδο και κάθε ανάγκη σας, στρέφεστε με πίστη και αφοσίωση πάλι σ’ Εκείνον μόνο, τότε να είστε βέβαιος ότι όλα στη ζωή σας, τόσο την πνευματική όσο και την εγκόσμια, θα εξελίσσονται με επιτυχία. Είναι μεγάλο πράγμα να συνειδητοποιήσει κανείς ότι χωρίς το Θεό τίποτα δεν μπορεί να κάνει και, αφού το συνειδητοποιήσει, να καταφεύγει με εμπιστοσύνη στη βοήθειά Του.

Εκείνον μόνο, κι αν υστέρα, σε κάθε αδιέξοδο και κάθε ανάγκη σας, στρέφεστε με πίστη και αφοσίωση πάλι σ’ Εκείνον μόνο, τότε να είστε βέβαιος ότι όλα στη ζωή σας, τόσο την πνευματική όσο και την εγκόσμια, θα εξελίσσονται με επιτυχία. Είναι μεγάλο πράγμα να συνειδητοποιήσει κανείς ότι χωρίς το Θεό τίποτα δεν μπορεί να κάνει και, αφού το συνειδητοποιήσει, να καταφεύγει με εμπιστοσύνη στη βοήθειά Του. Η συνείδηση πρέπει να κατευθύνει σωστά τη ψυχή και να την πληροφορεί αλάθητα για το αγαθό σε κάθε περίσταση. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να το κάνει, αν δεν είναι καθαρή και φωτισμένη. Ας την καθαρίσουμε, λοιπόν, με την άσκηση και την τήρηση των εντολών του Κυρίου, που απαλλάσσουν την καρδιά από τα πάθη, και ας τη φωτίσουμε με το θείο φως, μελετώντας το Ευαγγέλιο. Από κει θα αντλήσουμε τους σοφούς κανόνες, με τους οποίους θα χειραγωγήσουμε τη συνείδησή μας στο άγιο θέλημα του Θεού.

Πηγή:

Αγ. Θεοφάνους του Εγκλείστου

Ο δρόμος της ζωής

εκδ. Ι.Μονή Παρακλήτου Αττικής

ib683.jpg

Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

url.jpg

 

Saint Abel de l’Irlande, évêque de Reims et abbé de Lobbes de Belgique (+751) – 5 août ╰⊰¸¸.•¨* French

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://france of my heart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

muckross-head-donegal-ireland-353_4.jpg

Irlande

7077656276861384079-account_id=28

Saint Abel de l’Irlande,

évêque de Reims et abbé de Lobbes de Belgique (+751)

5 août

8900638597034696075-account_id=28

Saint Abel, archevêque de Reims, abbé de Lobbes, décédé vers 751, était originaire de l’Irlande, et florissait au milieu du viiie siècle.

On ignore les circonstances qui le déterminèrent à quitter son pays natal et dans quelle province il passa ses premières années. Peut-être était-il un de ces évêques missionnaires qui venaient encore alors, quoique en moindre nombre, évangéliser les peuples du nord des Gaules et de la Germanie. Cette conjecture parâit assez vraisemblable lorsqu’on considère ses relations avec saint Boniface, apôtre de la Germanie, le lieu où il se retira et le genre de vie qu’il embrassa quand il dut quitter son siège de Reims.

Après la mort de saint Rigobert, il avait été choisi, au concile de Soissons, en 743 ou 744, pour lui succéder dans le gouvernement d’une église bouleversée par l’indiscipline de plusieurs membres du clergé et par les violences des leudes.

Saint Abel jouissait d’une si grande considération parmi ses collègues de l’épiscopat, que, dans ce même concile de Soissons, présidé par saint Boniface de Mayence, on lui conféra une juridiction extraordinaire sur une partie du nord de la Gaule, avec pouvoir de juger les causes entre les évêques, leur clergé et leurs diocésains; de rétablir la discipline dans les monastères d’hommes et de femmes; de faire restituer à ces établissements, ainsi qu’aux églises, les biens alienés, et d’empêcher les abbés d’aller en personne à le guerre[1]. En 745, il assista aussi à un concile qu’on nomme vulgairement le Troisième Concile germanique, mais qui a été le sixième synode présidé par saint Boniface.

Les usurpateurs des biens de l’église de Reims avaient opposé à Abel un certain Milon, qui s’empara du siège archiépiscopal et qui força le pasteur légitime à chercher un refuge dans l’abbaye de Lobbes. Abel y avait probablement demeuré antérieurement. Comme les saints évêques-abbés Ursmar et Ermin, il fut chargé, à la demande unanime des religieux, de la direction de ce monastère. Comme eux aussi il s’appliqua à évangéliser les peuples des contrées voisines.

Après avoir édifié ces religieux par l’éclat de ses vertus et procuré un très-grand bien aux âmes, il mourut paisiblement, le 5 août.

Au rapport des historiens, saint Abel était un homme doué de toutes les vertus, très-versé dans les saintes Écritures et dans d’autres sciences sacrées, un pasteur plein de sollicitude et d’activité, dont la sainteté est reconnue par une foule de témoignages. Son nom se trouve dans plusieurs anciens martyrologes.

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

6796-reims-locator-map.jpg

Reims, France

stock-photo-58200770.jpg

Reims, France

reims_vente_immeuble_99657991753281146.jpg

Reims, France

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,QZbCxSYhs4mUMHLirXhILXVoC4H6Im7kBTIlPgSiKJOTOxTVvBeLQt2LPHylJrL7logUXxdPyn2-EMg8roB4XrnNbm9yXpgbMct-io7cRC91vzBt8rhrXbVw4eNgBOwR7Q6wUysIbmGfjL2EIClEdXd6YMs-Z2Qw_JiFNla-P-2aKGf4QThAVBRlZYPiOUozLXpz2NyPK1aOb.png

Lobbes, Belgique

13628147_1167324876631481_736126426_n.jpg

Lobbes, Belgique

13078539975_0bd59f526f.jpg

Lobbes, Belgique

Saint Abel the Irish Bishop of Reims in France & Abbot of a Monastery in Lobbes, Belgium (+751) – The Odor of Sanctity

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://france of my heart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

NI_BG_Carrick.jpg

Ireland

7077656276861384079-account_id=28

Saint Abel from Ireland

The Irish Bishop of Reims in France

& Abbot in the Monastery of Lobbes in Belgium (+751)

The Odor of Sanctity

August 5

8900638597034696075-account_id=28

Saint Abel was born in Ireland, and was a noted churchman, accompanying St. Boniface on his missions to the European Continent. He was chosen as archbishop of Remis by Pope Saint Zachary, a nomination ratified by the Council of Soissons in 744. However, a usurper named Milo occupied the see and would not relinquish it.

Saint Abel retired to a monastery at Lobbes, and was installed as abbot. He died there in the “odor of sanctity.”

Saint Abel is one of the most well known saints in the world. He was commemorated as patron saint of the blind and lame.

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

6796-reims-locator-map.jpg

Reims, France

stock-photo-58200770.jpg

Reims, France

reims_vente_immeuble_99657991753281146.jpg

Reims, France

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,QZbCxSYhs4mUMHLirXhILXVoC4H6Im7kBTIlPgSiKJOTOxTVvBeLQt2LPHylJrL7logUXxdPyn2-EMg8roB4XrnNbm9yXpgbMct-io7cRC91vzBt8rhrXbVw4eNgBOwR7Q6wUysIbmGfjL2EIClEdXd6YMs-Z2Qw_JiFNla-P-2aKGf4QThAVBRlZYPiOUozLXpz2NyPK1aOb.png

Lobbes, Belgium

13628147_1167324876631481_736126426_n.jpg

Lobbes, Belgium

13078539975_0bd59f526f.jpg

Lobbes, Belgium

Άγιος Άβελ ο Ιρλανδός, Επίσκοπος Reims Γαλλίας & ηγούμενος Μονής στο Lobbes Βελγίου (+751) – Το άρωμα της Αγιότητας

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://france of my heart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

Elia-Locardi-Irish-Dreams-The-Kerry-Coastline-Ireland-900.jpg

Ιρλανδία

7077656276861384079-account_id=28

Άγιος Άβελ Επίσκοπος Reims Γαλλίας,

ηγούμενος στη Μονή του Lobbes Βελγίου, από Ιρλανδία (+751)

Το Άρωμα της Αγιότητας

5 Αυγούστου

8900638597034696075-account_id=28

Ο Άγιος Άβελ (St Abel) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος που γεννήθηκε στην Ιρλανδία και ήταν ιεραπόστολος Κληρικός που συνόδευε τον Άγιο Βονιφάτιο στις Αποστολές του προς την Ευρωπαϊκή ήπειρο και ιδιαιτέρως στην Γαλλία και στην Γερμανία. Στην Σύνοδο της Soissons της Γαλλίας ο Άγιος Άβελ ο Ιρλανδός επιλέχτηκε ως Αρχιεπίσκοπος Reims της Γαλλίας από τον Ορθόδοξο Πάπα της Ρώμης Άγιο Ζαχαρία.

Ο Άγιος Άβελ ο Ιρλανδός ως Επίσκοπος Reims έμεινε μόνο τα έτη 744-748 γιατί ο έκπτωτος Επίσκοπος Milo του σφετερίσθηκε την Επισκοπική θέση και τον έδιωξε. Έτσι, ο Άγιος Άβελ από ταπείνωση αποσύρθηκε σε ένα Μοναστήρι στο Lobbes του Βελγίου όπου τον έκαναν ηγούμενο της Μονής. Κοιμήθηκε εκεί το 751 με το «άρωμα της αγιότητας».

Ο Άγιος Άβελ είναι ένα από τους πιο αγαπημένους Αγίους της Ευρώπης και τιμάται ως προστάτης των τυφλών και των χωλών.

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

6796-reims-locator-map.jpg

Reims, Γαλλία

stock-photo-58200770.jpg

Reims, Γαλλία

reims_vente_immeuble_99657991753281146.jpg

Reims, Γαλλία

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,QZbCxSYhs4mUMHLirXhILXVoC4H6Im7kBTIlPgSiKJOTOxTVvBeLQt2LPHylJrL7logUXxdPyn2-EMg8roB4XrnNbm9yXpgbMct-io7cRC91vzBt8rhrXbVw4eNgBOwR7Q6wUysIbmGfjL2EIClEdXd6YMs-Z2Qw_JiFNla-P-2aKGf4QThAVBRlZYPiOUozLXpz2NyPK1aOb.png

Lobbes, Βέλγιο

13628147_1167324876631481_736126426_n.jpg

Lobbes, Βέλγιο

13078539975_0bd59f526f.jpg

Lobbes, Βέλγιο

 

Sanktulo Carranog de Irlando, Kimrio & Cornualles (+6-a jarcento) ╰⊰¸¸.•¨* Esperanto

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND AND BRITISH ISLES

SAINTS OF MY HEART

Llangrannog-from-south-cliffs

Llangrannog, Kimrio

Edited-04.Llangrannog-Beach-CRMW22-1680x1050

Sanktulo Carranog 

de Irlando, Kimrio & Cornualles

(+6-a jarcento)

Carannog13may9-1.jpg

Sanktulo Carantoc estis kelta sanktulo de la frua 6-a jarcento.

Li naskiĝis en la antaŭ kimra regno Ceredigion, kaj estis filo de reĝo de tiu lando (aŭ Ceredig aŭ ties filo Corun). Tamen li mem ne deziris heredi la tronon, kaj fuĝis al la marborda vilaĝo Llangrannog. Kolombo forportis la rabotaĵojn produktatajn kiam li estigis fajron, kaj Carantoc fondis preĝejon en la loko kie la birdo formetis ilin. Li translokiĝis al Kornvalo antaŭ ol prediki en Irlando. Post kiam li revenis en Kimrion li migris al Somerset, kie, ĉe Dunster, li havis disputon kun Reĝo Arturo kaj Cador, Duko de Kornvalo. Poste, ĉe Carhampton (Somerset), li aŭ malsovaĝigis drakon aŭ mortigis serpenton kiu terurigis la loĝantaron de Carhampton. Pro tio Reĝo Arturo donis al Carantoc la rajton fondi monaĥejon tie.

Li mortis aŭ en Inis Baithen aŭ en Dulane. Lia fest-tago estas la 16-an de majo.

Fonto: Wikipedia

Statue_of_St_Carannog,_Llangrannog,_Wales.jpg

display_image-1

Sanktulo Carranog & Sanktulo Curig

Oct03Mosaic1.jpg

Sanktulo Carranog kaj la drako

uk-wales-ceredigion-llangrannog-harbour-st-caranog-mosaic-in-seafront-g8bh8t.jpg

village.jpg

Llangrannog, Kimrio

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,TrsbKBFHdj-Yf1H7V2UKvXj4LceVEEwNWTDOo00KS37S_prKmH-D02fracUIBJxvQocV1wqij9j3VbpxuiziLcwLG-iQ443M_po.png

_68612514_stcaranog549.jpg

Sanktulo Carranog

La_Vallée_des_Saints_-_statues_Carnoët_07

_67805362_caranog.jpg

201_0.jpg

15438838747_53a8274448_b.jpg

image-4.jpg

7973350017615669309-account_id=23

the-new-mosaic-at-llangrannog-seafront-dmade-by-the-pupils-of-pontgarreg-d3n1k5.jpg

llangrannog_header.jpg

Llangrannog, Kimrio

pant_4b

11_0.jpg

tandis_2b.jpg

llangrannog-beach-cardigan-bay.jpg

Sant Íte (St Ita) ingen Chinn Fhalad (+570) ╰⊰¸¸.•¨* Breton (Brittany, France)

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://celticholywells.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

CELTIC HOLY WELLS

3 Tubrid

wether-s-well.jpg

2016-06-16 copy.jpg

2016-06-161.jpg

Sant Íte ingen Chinn Fhalad (+570)

Sant Íte ingen Chinn Fhalad, lesanvet “Brigid of Munster”, ha marvet war-dro 570 pe 577, anavezet ivez evel Ita, Ida pe Ides, a oa ul leanez ha santez iwerzhonat, maeronez Cluain Credhail (Killeedy). D’ar 15 a viz Genver e vez lidet.

Ganet eo er vro azo bremañ County Waterford. Pan eas da leanez ec’h eas da chom da g-Cluain Credhail, anavezet ivez evel Killeedy — da lavarout eo “Iliz Santez Ita”– e County Limerick. Eno e oa e penn ur gumuniezh merc’hed. Krediñ a reer e oa gante ur skol evit paotredigoù ma veze kelennet ar feiz kristen. En o zouez e vije bet Sant Brendan.

Wikipedia

Kilmeedy.8 copy.gif

https://www.google.gr/maps/@52.4143654,-8.9147584,3a,75y,37.31h,83.91t/data=!3m6!1e1!3m4!1soMD7RsQk9XiOrfkae_68Kg!2e0!7i13312!8i6656?hl=el

Cluain Credhail

st-itas-well.jpg

122749280.jpg

Interior detail (1).jpg

Church interior view.jpg

get_map.jpg

1cb12b94e6eeb88658c744ced17065f5.jpg

IMG_1719-1024x682.jpg

0115ita.jpg

Tobar na Molt, Ardfert 001L.jpg

Tobar na Molt 006s.jpg

new-p-i-atobar-na-molt-wethers-well2015-ireland-kerry-tralee-ardfert-wethers-well-tobar-na-molt-st-brendon-holy-well-well-natural-spring-water.jpg

wether-s-well copy 2.jpg

 wether-s-well copy.jpg

st-ita-s-grave-at-wether.jpg

5 St Ita's Grave.jpg

Tobar na Molt 003s.jpg

Tobar na Molt 004s.jpg

https://www.google.com/maps/d/u/0/viewer?hl=en&msa=0&z=11&ie=UTF8&mid=1zYTScrKJ9dKv7-WyCJNm8Ix6sCA

Tobar na Molt 008s.jpg

Ita-quote copy.png

dsc_0233.jpg

dsc_0239.jpg

22d10084789671aa55153715ee47b2a0.jpg

Sant Carranog o Iwerddon, Cymru yn Chernyw (+6ed ganrif) ╰⊰¸¸.•¨* Welsh

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND AND BRITISH ISLES

SAINTS OF MY HEART

pant_4b.jpg

Llangrannog, Cymru

Edited-04.Llangrannog-Beach-CRMW22-1680x1050

Sant Carranog

Carannog13may9-1.jpg

Statue_of_St_Carannog,_Llangrannog,_Wales.jpg

display_image-1

St Carranog & St Curig

Oct03Mosaic1.jpg

Sant Carranog a’r ddraig yng Nghernyw

uk-wales-ceredigion-llangrannog-harbour-st-caranog-mosaic-in-seafront-g8bh8t.jpg

Sant Carranog

o Iwerddon, Cymru yn Chernyw

(+6ed ganrif)

Fai 16

Sant o ddiwedd y 5ed i ddechrau’r 6ed ganrif oedd Carranog (ganwyd c. 470; Gwyddeleg: Cairnech; Llydaweg: Karanteg; Lladin: Carantocus; Saesneg: Carantoc; Cernyweg: Crantoc). Yn ôl y llawysgrif Progenies Keredic Regis de Keredigan, a sgwennwyd ar ddechrau’r 13eg ganrif, roedd yn fab i’r Brenin Ceredig, ond yn ôl Peniarth 12 ac 16 (a Iolo tud. 110 a 125) roedd yn fab i Corun ac felly’n ŵyr i Ceredig. Ceir felly peth dryswch yn ei gylch.

Dywed y Progenies i Garannod wrthod etifeddu gorsedd Deheubarth Cymjru ar ôl ei dad, gan fynd yn feudwy. Trigodd mewn ogof syml ychydig yn uwch na phentref Llangrannog heddiw. Ymwelid ag ef yn aml gan golomen, a chredodd Carranog mai negesydd Duw ydoedd. Un diwrnod, tra roedd Carranog yn naddu ffon gyda chyllell, ymwelodd y golomen gan ddwyn rhai o’r naddion pren yn ei big a hedfan i ffwrdd. Credodd Carranog mai Duw oedd yn anfon nesges iddo, ac felly dilynodd y golomen, ac islaw’r ogof, gollyngwyd y naddion. Denghonglwyd hyn gan Garannog fel neges gan Dduw, a oedd yn nodi’r fan lle y dylai godi eglwys, a dyna a wnaeth: codwyd eglwys yno o blethwaith a chlai yn y fan lle mae’r eglwys presennol.

Ychydig wedyn, aeth Carannog ar daith, gan ymweld â Llydaw, Gwlad yr Haf, Cernyw ac Iwerddon. Ceir pentref yn Carhampton, Gwlad yr Haf a Crantock yng Nghernyw, sy’n dwyn ei enw. Credir iddo farw yn Iwerddon ar yr 16eg o Fai.

ffynhonnell: Wikipedia

village.jpg

Llangrannog, Cymru

data=RfCSdfNZ0LFPrHSm0ublXdzhdrDFhtmHhN1u-gM,TrsbKBFHdj-Yf1H7V2UKvXj4LceVEEwNWTDOo00KS37S_prKmH-D02fracUIBJxvQocV1wqij9j3VbpxuiziLcwLG-iQ443M_po.png

_68612514_stcaranog549.jpg

Sant Carranog

La_Vallée_des_Saints_-_statues_Carnoët_07

_67805362_caranog.jpg

201_0.jpg

15438838747_53a8274448_b.jpg

image-4.jpg

7973350017615669309-account_id=23

the-new-mosaic-at-llangrannog-seafront-dmade-by-the-pupils-of-pontgarreg-d3n1k5.jpg

llangrannog_header.jpg

Llangrannog, Cymru

11_0.jpg

tandis_2b.jpg

llangrannog-beach-cardigan-bay.jpg

Llangrannog-from-south-cliffs.jpg

Πολλαπλασιασμός κερασμάτων! – Ένα θαύμα του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου πριν κοιμηθεί (+1994)

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & ST PAISIOS OF MY HEART

Dettifoss II by Snorri Gunnarsson.jpg

OCIOS-PAICIOS1.jpg

Πολλαπλασιασμός κερασμάτων!

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Κάποιος επισκέπτης του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου (+1994) πίστευε ότι στην εποχή μας δε γίνονται θαύματα. Ο Γέροντας διέγνωσε τη δυσπιστία του και του είπε:

-Πάρε αυτό το κουτί και κέρασε τους επισκέπτες. (Οι επισκέπτες ήσαν περίπου 12 και το κουτί είχε τρία γλυκά)

-Μα, Γέροντα…

-Κάνε όπως σου λέω και πάρε και εσύ κέρασμα.

(Πράγματι αφού τους κέρασε όλους πήρε και ο ίδιος. Στο τέλος διαπίστωσε ότι στο κουτί υπήρχαν ακόμη τρία γλυκά).

-Τίποτα δεν είναι αδύνατο για το Θεό.

Σαν-σήμερα-το-1994-«εκοιμήθη»-ο-Άγιος-Παΐσιος-ο-Αγιορείτης-540x330.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

12 Ιουλίου

Mtakatifu Martino wa Tours, Ufaransa (+397) ╰⊰¸¸.•¨* Swahili

http:/franceofmyheart.wordpress.com

http://africaofmyheart.wordpress.com

http//saintsofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

AFRICA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

baoba_tree_1.jpg

tumblr_mdt8114ntB1rz3pvd.jpg

Mtakatifu Martino wa Tours, Ufaransa

st_martin.jpg

Mtakatifu Martino wa Tours, Ufaransa (+397)

Mtakatifu Martino wa Tours (Savaria, Panonia, leo Hungaria 316 – Candes-Saint-Martin, Gaul, leo Ufaransa 397) alikuwa mmonaki, halafu askofu (kuanzia 371 hadi kifo chake).

Alipokaribia kifo, walimuomba asiondoke, naye akasali hivi: “Ee Bwana, nikihitajiwa bado na watu wako, sikatai uchovu wa kazi: utakalo lifanyike!”

Maisha yake yaliandikwa na Sulpicius Severus yakawa kielelezo cha vitabu juu ya watakatifu.

Sifa yake ilienea haraka hivi kwamba aliheshimiwa kama mtakatifu ingawa hakuwa mfiadini kama kawaida ya wakati ule.

Sikukuu yake inaadhimishwa tarehe 8 Novemba.

Chanzo: Wikipedia

St_Martin_Icon_2006.jpg

Άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Tours Γαλλίας (+397)

8aprilcelestine

458e61bbc7356f25718610e1cd27d0c1

1111martin9

bischof_martin_von_tours

MINOLTA DIGITAL CAMERA

St Martin

St-Martin-of-Tours_b

20aeeb6c4e0af6551ec9b2ea04ef4987

Η Προσευχή του Αγίου Μαρτίνου Επισκόπου Tours Γαλλίας (+397) – Αρχαία μαρτυρία από την Ορθοδοξία της Δύσης

http:/franceofmyheart.wordpress.com

http//saintsofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

ClKXoHVUsAQ6-5X.jpg

tumblr_mdt8114ntB1rz3pvd.jpg

Άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Tours Γαλλίας (+397)

8 Νοεμβρίου

st_martin.jpg

Η Προσευχή του Αγίου Μαρτίνου

Επισκόπου  Tours Γαλλίας

╰⊰¸¸.•¨*

Αρχαία μαρτυρία από την Ορθοδοξία της Δύσης.

Η νοερά προσευχή και άσκηση υπήρχαν πάντοτε στην ζωή της Εκκλησίας

Μία από τις σημαντικώτερες ενδείξεις ότι ο Θεός δεν εγκατέλειψε ακόμη την αναξία μας γενεά μέσα στους πονηρούς αυτούς καιρούς είναι ότι παρά τους συνεχείς κλονισμούς και εκτροχιασμούς δεν απωλέσαμε ακόμη την μυστική μνήμη και βίωσι της προσευχής της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Το ότι δε η επιβίωσις αυτή ωδήγησε τελικώς και σε αναβίωσι αποτελεί ένα ακόμη με γαλύτερο σημείο του απείρου πλάτους των οικτιρμών του Κυρίου, καθώς και η νεώτερη θεολογία και ζωή παρουσιάζει εμφανείς τάσεις αναβαπτίσεως στην μυστική Παράδοσι, αλλά και ξένοι κύκλοι, Ορθόδοξοι και μη, σπεύδουν διψασμένοι να μαθητεύσουν στην σωστική αυτή διδαχή.

Είναι διάχυτη όμως και σε μας — και ακόμη περισσότερο στους ξένους — η αντίληψις πως η σημερινή Ορθόδοξη πρακτική της προσευχής είναι μία επί μέρους και ειδική παράδοσις του βυζαντινού μοναχισμού (κυρίως από τον 9ο αιώνα και μετά) και όχι η γενική καθολική παράδοσις του Χριστιανισμού- ακόμη δε περισσότερο πως η λεγομένη νηπτική παράδοσις της νοεράς προσευχής αποτελεί απλώς προϊόν του ησυχαστικού κινήματος του 14ου αιώνος, παρόλο που οι ίδιοι οι ησυχασταί δεν έπαυσαν ποτέ να εξηγούν, πως η διδασκαλία τους ανάγεται σε αυτήν όλων των προηγουμένων Πατέρων, βιώθηκε απ’ όλους τους μεγάλους αγίους, παλαιούς και νέους, όσιους και μάρτυρες, και διήκει μέχρι τους Αποστολικούς χρόνους, την διδασκαλία των Ευαγγελίων, αλλά και αυτής της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι και πολλοί φωτισμένοι νεώτεροι διδάσκαλοι προσπάθησαν και προσπαθούν να άρουν τις ηθελημένες αυτές παρεξηγήσεις και να καταδείξουν στον σύγχρονο κόσμο την εκπληκτική αυτή ενότητα και συνέχεια.

Η αδιάσπαστη αυτή ενότητα και συνέχεια του μυστικού βιώματος της Εκκλησίας γίνεται ακόμη πιο εκπληκτική (και απροσδόκητη ίσως), όταν επισημαίνεται και σε έργα αρχαίων «Δυτικών» Πατέρων η βίους αγίων της αρχαίας Ορθοδόξου Δύσεως, γραμμένους μάλιστα ατά λατινικά. Εξέχον τέτοιο παράδειγμα είναι ο βίος του αγίου Μαρτίνου, επισκόπου στην Ορθόδοξη Γαλλία του 4ου αιώνος. Σ’ αυτό το σύντομο σημείωμα, ας μας επιτροπή να ρίξουμε ένα βλέμμα (αδιάκριτο ίσως και ανάρμοστο, αλλά πάντως πλήρες πόθου) στις σχετικές πτυχές του βίου του, όπως μας τις παραδίδουν οι αρχαίες λατινικές μαρτυρίες.

Ο Άγιος.

Ο άγιος Μαρτίνος έζησε μέσα στον 4ο αιώνα (316-397) κατά τους χρόνους του Μ. Κωνσταντίνου και των διαδόχων του. Καταγόταν από Ρωμαϊκή — τότε περιοχή της σημερινής Ουγγαρίας, αλλά έδρασε ως επί το πλείστον στην Β. Ιταλία και κυρίως στην Γαλατία, δηλ. την σημερινή Γαλλία. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός περίπου 25 χρόνια, αλλά στη συνέχεια παραιτήθηκε από πόθο για την μοναχική ζωή και υπήρξε ο πρώτος εισηγητής του ωργανωμένου μοναχισμού στη Δύσι. Παράλληλα εξελέγη και επίσκοπος της πόλεως Τουρώνης (σημερινής Τουρ της κεντρικής Γαλλίας), όπου αρχιεράτευσε επί περισσότερο από 26 χρόνια. Η δράσις του υπήρξε πολυσχιδής και, έκτος των άλλων, ανεδείχθη και μέγας θαυματουργός, ώστε ανέστησε και νεκρούς. Μετά θάνατον τα θαύματα συνεχίσθηκαν στον τάφο του ακατάπαυστα επί αιώνες, και μάλιστα και μετά την εγκατάστασι των Φράγκων στις περιοχές εκείνες. Σιγά-σιγά έγινε ο δημοφιλέστερος άγιος της Δύσεως και τιμήθηκε με χιλιάδες ναούς, αλλά σήμερα το ιστορικό του πρόσωπο έχει υποστή ποικίλες αλλοιώσεις, οι οποίες άλλωστε εκφράζουν και τις γνωστές παρεκκλίσεις του «Δυτικού» Χριστιανισμού.

Διαβάζοντας λοιπόν τις αρχαίες μαρτυρίες για τον βίο αυτού ακριβώς του άγιου, τον βλέπουμε να αγιάζεται και να θεούται μέσα από τις ίδιες ακριβώς πρα κτικές, που αποτελούν μέχρι και σήμερα την πνευματική παράδοσι της Ορθοδοξίας, ενώ στη Δύσι όχι μόνο έχουν αθετηθή, αλλά και θεωρούνται πλέον δεισιδαι μονίες και προσθήκες των Ανατολικών. Ρίγη συγκινήσεως διαπερνούν τον ανα γνώστη των αρχαίων αυτών μαρτυριών, ο όποιος αντιλαμβάνεται αμέσως την ιδιαίτερη βαρύτητα και σημασία τους. Εδώ θα αναφερθούμε μόνο στην προσωπική βίωσι της προσευχής από τον άγιο, μια και η κοινή λατρεία είναι μάλλον θέμα της Λειτουργικής.

Η πρακτική της περιστασιακής προσευχής.

Σκηνές προσευχής μπροστά σε δύσκολες περιστάσεις και κυρίως πριν από θαυματουργίες απαντούν πολύ συχνά μέσα στον βίο του αγίου Μαρτίνου. Εντύπωσι όμως προκαλεί το γεγονός ότι σχεδόν πάντοτε προτιμά μία στάσι, που μπορεί τελικά να αποδοθή στα ελληνικά με το ρήμα προσπίπτει. Πρόκειται για την λατινική λέξι prosternitur (=καταστρώννυται, στρώνεται κάτω). Ακόμη σήμερα στην oρθόδοξη παράδοσι ομιλούμε για στρωτές μετάνοιες! Η στάσις αυτή θεωρείται σκανδαλώδης από τον σύγχρονο κόσμο, ενώ βιώνεται με αδιάσπαστη συνέχεια στην Ορθοδοξία και συναντάται κατά κόρον και στην εικονογραφία, όπως π.χ. στους μαθητές στην Μεταμόρφωσι, στις Μυροφόρους στο «Χαίρετε», στην Μαρία στην Ανάστασι του Λαζάρου και σε μεγάλο πλήθος άλλων παραστάσεων. Άλλωστε σήμερα ένας σεβαστός αριθμός μεγάλων (στρωτών) μετανοιών αποτελεί το κυρίως μέρος του μοναχικού κανόνος, αλλά και της προσευχής κάθε ευλαβούς Χριστιανού. Κατά τον βιογράφο του άγιου Μαρτίνου αυτό υπήρξε «αγαπημένη συνήθεια» και μόνιμο «προσφιλές όπλο» του άγιου, ενώ οι πνευματικοί του απόγονοι, που τον έχουν επί χίλια πεντακόσια χρόνια για προστάτη τους, περιφρόνησαν την «προσκύνησι» και τις «μετάνοιες» ως ανατολίτικες δουλοπρέπειες και προτίμησαν την «αξιοπρεπή» genuflectio των Φράγκων ιπποτών («κάμψι» του δεξιού γόνατος μέχρι το έδαφος με το σώμα σε όρθια θέσι) ή το άνετο ευθυτενές γονάτισμα πάνω στο ειδικό υπερυψωμένο σανίδι των εδράνων των δυτικών ναών, καθιστώντας έτσι φανερή την αδυναμία της θεολογίας τους να συλλαβή την αξία της σωματικής ταπεινώσεως και του σωματικού κόπου για τον ερχομό της Χάριτος του Θεού.

Στον άγιο Μαρτίνο δεν λείπουν και όλα τα υπόλοιπα συμπαρομαρτούντα της ορθοδόξου παραδόσεως: Η προσευχή γίνεται «εν σάκκω και σποδώ»! Πράγματι, όποτε ήθελε να δώση ιδιαίτερη έμφασι στην δέησί του έστρωνε κάτω ένα δέρμα (κιλίκιον) και στάχτη, η άλλοτε φορούσε το κιλίκιον ως ένδυμα και έραινε με στάχτη το κεφάλι του, πρακτικές που είναι γνωστές ήδη από την Π. Διαθήκη και εκφράζουν βαθεία μετάνοια και εκζήτησι του θείου ελέους. Ο σύγχρονος κόσμος τα θεωρεί όλα αυτά απελπιστικά και μελαγχολικά, μη εννοώντας πως η συναίσθησις της αμαρτωλότητος και αναξιότητος είναι απαραίτητη προϋπόθεσις, για να φθάση κανείς στην αίσθησι του μεγαλείου της «δωρεάν» ευσπλαχνίας του Θεού και ακολούθως να Τον δοξολογήση εκ καρδίας ως Σωτήρα όλων των ειλικρινώς μετανοούντων. Έτσι το πένθος και τα δάκρυα, στοιχεία πολύ βασικά της ορθοδόξου ζωής, καθίστανται χαροποιά και σωστικά και το «Κύριε ελέησον» δεν είναι ο αν τίποδας, αλλά το αχώριστο ταίρι του «Δόξα σοι ο Θεός».

Πολύ συχνά επίσης η προσευχή του αγίου Μαρτίνου συνοδεύεται από αγρυπνίες και νηστείες και την λοιπή «άσκησι». Τουλάχιστον σε μία περίπτωσι μάλιστα, αυτές είναι τριήμερες και μας υπενθυμίζουν τα περίφημα «τριήμερα» της Ορθοδοξίας! Ο άγιος, λέγει ο βιογράφος του, είχε κάνει τις νύκτες ημέρες… Σήμερα και τα δύο αυτά στοιχεία της κατά Θεόν ασκήσεως έχουν τόσο παραγνωριστή και ατονίσει στην Δύσι, ώστε μόλις και μετά βίας να συνάντησης κάποια σεβαστά απομεινάρια τους στα πιο «παραδοσιακά» δυτικά μοναχικά τάγματα, ενώ οι προγραμματισμένες και χρονομετρημένες (μέχρι και πεντάλεπτες!) λειτουργίες της ημέρας είναι ο κανών.

Επίσης η ενέργεια της προσευχής του αγίου ολοκληρώνεται με το σημείο του Σταυρού, το όποιον ονομάζεται «λάβαρον» (vexillum). Να λοιπόν, γιατί και σήμερα στον μοναχικό κανόνα οι «μετάνοιες» συνοδεύονται πάντοτε από σταυρούς.

Αυτού του είδους η προσευχή του αγίου ήταν κάτι περισσότερο από «αποτελεσματική»: Συνταρασσόταν γη και ουρανός, οι δαίμονες έφριτταν, οι ενεργούμενοι συγκλονίζονταν και ωρύονταν, οι άγγελοι κατέβαιναν εις συνομιλίαν του αγίου και ο Κύριος έκλινε το ους Του, επακούοντας την δέησι και επιτελώντας θαυμαστών δυνάμεων και σημείων!

Η πρακτική της αδιάλειπτου νοεράς προσευχής.

Όμως για τον άγιο Μαρτίνο η προσευχή δεν ήταν υπόθεσις κάποιων στιγμών και μόνον, αλλά τρόπον τινά υπόθεσις μιας ολοκλήρου ζωής. Ο βιογράφος του μας παρέχει την καταπληκτική για τον τόπο και τον χρόνο μαρτυρία, πως ο άγιος «semper orabat» (=πάντοτε προσευχόταν)! Παράλληλα συναντούμε κάποιες νύξεις για την μυστική ζωή του, oι όποιες προφανώς προέρχονται από περιστασιακές δικές του εκμυστηρεύσεις στους μαθητές του, σχετικά με το πως εκτελούσε την εντολή του «αδιαλείπτως προσεύχεσθε».

Το κύριο συστατικό αυτής της πνευματικής καταστάσεως είναι η διηνεκιή ανάτασις της ψυχής προς τα ουράνια («animus caelo semper intentus»). Πρέπει να παρατηρήσουμε πως εδώ η σημασία της λέξεως ψυχή (animus, και όχι anima) ταυτίζεται απόλυτα με εκείνη της λέξεως νους των μεταγενεστέρων Πατέρων, πρόκειται δηλ. για νοερά προσευχή.

Βασική προϋπόθεσις της είναι η συνεχής εμμονή στο έργον Θεού (opus Dei) Ο όρος αυτός, αντίθετα με αυτό που ήθελαν να καταλάβουν πολλοί Δυτικοί ή δυτικίζοντες, ουδέποτε σημαίνει εξωστρεφείς καλές πράξεις, παρά αποκλειστικά και μόνον την πνευματική εργασία, δηλ. αυτό που εννοούμε σήμερα στο Άγιον Όρος όταν λέμε ότι κάποιος «κάνει τα πνευματικά του»: ατομική προσευχή, κανόνας, ανάγνωσις κατανυκτικών βιβλίων, μνήμη θανάτου, μνήμη Θεού, δάκρυα κλπ. Έτσι τηρείται μία θαυμαστή ισορροπία μεταξύ «σχόλης» και «ασχολίας» δια της καταργήσεως και των δύο. Σχολασμός πλέον δεν είναι η νοσηρή ραθυμία και απραγία, αλλά η απόθεσις των βιοτικών απασχολήσεων και ασχολία δεν είναι η κοσμική τύρβη της ανθρώπινης πολυπραγμονίας, αλλά η ενεργός πνευματική εργασία.

Ανθρωπίνως θα έλεγε κανείς, πως ήταν αδύνατον ο άγιος να προσευχόταν νοερώς και κατά την διάρκεια της αναγνώσεως η της ενασχολήσεως με τις υποθέσεις της επισκοπής. Και όμως! Για να το καταλάβουμε αυτό ο βιογράφος του μας δίδει για παράδειγμα μια καθημερινή εικόνα, που έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε πως αποτελεί ερμηνευτική παραβολή από το στόμα του ίδιου του άγιου Μαρτίνου: Ας προσέξουμε τους σιδηρουργούς, όταν κτυπούν το σφυρί στο αμόνι. Αφού δώσουν μερικά γερά κτυπήματα, έπειτα δεν σταματούν αμέσως, αλλά εξακολουθούν να κτυπούν σιγά-σιγά και χωρίς να καταβάλλουν προσπάθεια, έπειτα πάλι χτυπούν δυνατά, και μετά πάλι σιγά και μηχανικά κ.ο.κ. Έτσι λοιπόν στα διαλείματα ανάμεσα στα κύρια κτυπήματα δεν σταματούν, αλλά συνεχίζουν χαλαρώτερα και δίχως έντασι. Η συνέχισις αυτή οφείλεται στην «φόρα» που έχουν από προηγουμένως και σε προθέρμανσι για την επόμενη προσπάθεια. Κατά τον ίδιο τρόπο και ο νους, όταν κοπιάση και αγωνισθή στην προσευχή, στην συνέχεια εξακολουθεί την ευχή χωρίς έντασι και κόπο, αλλά χαλαρά, ξεκούραστα και δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια, ενόσω ασχολείται κανείς και με διάφορες απαραίτητες εργασίες. Με αυτή την εικόνα λοιπόν ο άγιος εξηγούσε παραβολικά στους μαθητές του το αδιάλειπτον της προσευχής του. Καταλαβαίνουμε ότι η εργασία αυτή απαιτεί κόπο και έντασι κατά την διάρκεια της κυρίως προσευχής και διαρκή καρδιακή προσήλωσι προς τον Θεό σε κάθε στιγμή της ζωής.

Δεν έλειψαν στον άγιο Μαρτίνο και τα θεωτικά αποτελέσματα της ευχής: Μία βασική αρετή, που διατρέχει ολόκληρο το μήκος και το πλάτος της πολιτείας του, υπήρξε η απάθεια, εκφραζόμενη ως παντοτεινή παραμονή στην ίδια κατάστασι και διαρκής αταραξία (υποδηλώνεται με τον όρο constantia). Ακόμη όλοι αναγνώρι ζαν μία αίσθησι ουράνιας αγαλλιάσεως στο πρόσωπο του! Μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του όχι μόνο κράτησε τον νου του στα ουράνια, αλλά και από την επιθανάτια κλίνη ακόμη δεν ήθελε να γυρίση στο πλευρό, για να έχη προσηλωμένο το βλέμμα του στον ουρανό. Την ώρα του θανάτου του το πρόσωπο του θα λάμψη σαν πρόσωπο αγγέλου!

Με αφορμή ένα άλλο περιστατικό, ο άγιος θα μας δώση ακόμη μία σημαντική διδασκαλία περί προσευχής: Ο βιογράφος του μας διηγείται με κάθε λεπτομέρεια πως ενεπλάκη σε μία πυρκαγιά, την ώρα που κοιμόταν μετά από μία πολύ κοπια στική ήμερα. Ξύπνησε τρομαγμένος και στην κατάστασι αυτή ο πειρασμός κατάφε ρε να του υποκλέψη τον νου. Όπως ομολογούσε ο ίδιος, δεν προσέφυγε αμέσως «στα όπλα της προσευχής και το λάβαρο του Σταυρού», αλλά καταγινόταν πανικόβλητος να ανοίξη την πόρτα. Όμως το μάνταλο δεν άνοιγε… Σε λίγο «ελθών εις εαυτόν», προσέπεσε στην γνώριμη του στάσι προσευχής και η φωτιά υποχώρησε θαυματουργικώς.

Να λοιπόν, γιατί οι άγιοι μισούν την τύρβη και την ταραχή του κόσμου και αγαπούν τις ερημίες! Να γιατί χίλια χρόνια αργότερα θα ομιλούν για ησυχία και ησυχασμό και ο κόσμος πάλι δεν θα τους καταλαβαίνη! Όμως εμείς πιστεύουμε ότι και τώρα και εις τον αιώνα θα εύχωνται για τον φωτισμό του ιδικού μας τα λαίπωρου και εσκοτισμένου νοός. Αμήν.

Ιωάννης μ. Άγιαννανίτης

*Πλήρης παρουσίασις των σχετικών με τον άγιο Μαρτίνο μαρτυριών γίνεται στην πρόσφατη έκσοσι Ήλιος σε έναν κόσμο που δύει Άγιον Όρος 1989

Πηγή:

περιοδ. Αγιορείτικη Μαρτυρία

Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου

τεύχ. 4

St_Martin_Icon_2006.jpg

Άγιος Μαρτίνος Επίσκοπος Tours Γαλλίας (+397)

8aprilcelestine

458e61bbc7356f25718610e1cd27d0c1

1111martin9

bischof_martin_von_tours

MINOLTA DIGITAL CAMERA

St Martin

St-Martin-of-Tours_b

20aeeb6c4e0af6551ec9b2ea04ef4987

 

Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν Επίσκοπος & Ισαπόστολος της Ιαπωνίας (+1912)

http://japanofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

JAPAN OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

870706082-fujinomiya-mont-fuji-ciel-romantique-lever-de-soleil.jpg

180px-NikolaiJapan188207.jpg

Άγιος Νικόλας Κασάτκιν

Επίσκοπος & Ισαπόστολος της Ιαπωνίας (+1912)

╰⊰¸¸.•¨*

2 Φεβρουαρίου

3 Φεβρουαρίου & 16 Φεβρουαρίου

japan-1.JPG

40291.jpg

Ο Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν εγεννήθη εις Σμολένσκ της Ρωσίας τω 1836. Οι γονείς του είχον βαθυτάτην ευσέβειαν. Ο πατήρ του ήτο διάκονος και η μήτηρ του θυγατέρα διακόνου. Ο Ιβάν, ως ωνομάζετο, εφλογίζετο εκ του πόθου να αφιερωθή εις τον Χριστόν και δη να υπηρετήση τον Κύριον ως Ιεραπόστολος. Εσπούδασεν εις την Θεολογικήν Σχολήν της Πετρουπόλεως. Εκάρη μοναχός, λαβών το όνομα Νικόλαος, και εν συνεχεία εγένετο διάκονος και πρεσβύτερος τω 1860.

Η ιερά Σύνοδος της Ρωσικής Εκκλησίας διώρισε τον Άγιον ως εφημέριον του ρωσικού Προξενείου της Ιαπωνίας. Μετά πολλής χαράς ο Άγιος απεδέχθη τον διορισμόν και έφθασε, μέσω Σιβηρίας, εις την Ιαπωνίαν τον Ιούλιον του 1861. Η Continue reading “Άγιος Νικόλαος Κασάτκιν Επίσκοπος & Ισαπόστολος της Ιαπωνίας (+1912)”

Saint Bonosa the Virgin Martyr in Porto Romano, Ostia, Italy (+207)

http://italyofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

16133301494_80852b7d6c_b.jpg

Ostia, Italy

53306074.jpg

246278427978657270-account_id=15.jpg

Saint Bonosa of Porto Romano, Ostia, Italy (+207)

458016417412357900-account_id=15.jpg

Saint Bonosa the Virgin Martyr,

in Porto Romano, Ostia, Italy (+207)

July 15

Saint Bonosa the Virgin Martyr, martyred at Porto Romano, at the mouth of the Tiber, near Rome & Ostia on 207.

Snip20160610_14.png

The Holy Relics of Saint Bonona

St.-Bonosa.jpg

Magnus.jpg

458016417412357900-account_id=15.jpg

bonosa.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa) του Porto Romano της Ostia Ιταλίας (+207) – Μία άγνωστη Ορθόδοξη Αγία

http://italyofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

SYNAXARION-HAGIOLOGY

SAINTS OF MY HEART

53306074.jpg

Ostia, Ιταλία

246278427978657270-account_id=15.jpg

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa)

του Porto Romano της πόλεως Ostia Ιταλίας (+207)

458016417412357900-account_id=15.jpg

Η Αγία Μπονόσα (St Bonosa)

του Porto Romano της Ostia Ιταλίας (+207)

15 Ιουλίου

Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa) μαρτύρησε στο Porto Romano στις εκβολές του ποταμού Τίβερη, κοντά στην Ρώμη και στην πόλη Ostia της Continue reading “Η Αγία Παρθενομάρτυς Μπονόσα (St Bonosa) του Porto Romano της Ostia Ιταλίας (+207) – Μία άγνωστη Ορθόδοξη Αγία”

Ι. Εικόνα Πάντων των Ορθοδόξων Αγίων της Ιρλανδίας & των Βρεταννικών Νήσων

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND & BRITISH ISLES

cliffs_of_moher_with_rainbow_by_pixllmania-d4g29nw.jpg

All-Saints-of-British-Isles-and-Ireland.jpg

Σύναξι Πάντων των Ορθοδόξων

Αγίων της Ιρλανδίας & των Βρεταννικών Νήσων