Ορθόδοξο Αγγλοσαξονικό Πατερικό: Η Τιμία Κεφαλή του Αγίου Μάρτυρα Βασιλιά Έντμουντ (St Edmund) της Ανατολικής Αγγλίας (+869) – 30 Νοεμβρίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Autmnal-Sunset-on-Wast-Water-from-the-Slabs

Αγγλία

saint_edmund

Ἅγιος Βασιλιάς-Μάρτυρας

Ἔντμουντ (St Edmund) τῆς Ἀνατολικῆς Αγγλίας (+869)

30 Νοεμβρίου

Οἱ εἰδωλολάτρες ἐπέστρεψαν στά πλοῖα τους, ἀφοῦ πέταξαν τήν κεφαλή τοῦ Ἁγίου Μάρτυρα Βασιλιά Ἔντμουντ (St Edmund) τῆς Ἀνατολικής Ἀγγλίας, μέσα σέ πυκνές βατομουριές γιά νά μείνη ἄταφη. Τότε ἦρθαν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς καί βρῆκαν τό ἀκέφαλο σῶμα, ἀλλά δέν μποροῦσαν νά βροῦν τήν κεφαλή. Κάποιος ἄνδρας, ὁ ὁποῖος ἦταν παρών στό μαρτύριο τοῦ Ἀγίου, εἶπε ὅτι νόμιζε πώς εἶχαν κρύψει τό κεφάλι κάπου στό δάσος.

Ἔτσι ὀργανώθηκε μιά ὁμάδα ἀναζητήσεως, ἡ ὁποία ἐρεύνησε ἐξονυχιστικά τούς θάμνους καί τίς βατομουριές. Καί καθώς φώναζαν ὁ ἕνας στόν ἄλλο, ἡ κεφαλή ἀπάντησε: “Ἐδῶ! Ἐδῶ! Ἐδῶ!”, μέχρι πού ἦρθαν ὅλοι στόν τόπο ὅπου αὐτή βρισκόταν. Καί ἐκεῖ τήν εἶδαν νά βρίσκεται ἀνάμεσα στά δύο πόδια ἑνός γκρίζου λύκου, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνο δέν τολμοῦσε νά τήν βλάψη ὁ ἴδιος, ἀλλά καί τήν προστάτευε ἀπ᾽ τά ὑπόλοιπα θηρία.

Εὐχαριστώντας τόν Παντοδύναμο Θεό γιά τά θαύματά του, ὁ λαός πῆρε τήν κεφαλή καί τήν μετέφερε πίσω στήν πόλι. Ὁ λύκος τούς ἀκολουθοῦσε σάν νά ἦταν ἐξημερωμένος, καί κατόπιν, ἀφοῦ τόν συνόδευσε μέχρι τήν πόλι, ἐπέστρεψε στό δάσος. Τά πλήθη τοῦ λαοῦ ἔνωσαν τήν κεφαλή μέ τό σῶμα, καί κατόπιν τό ἔθαψαν ὅσο καλύτερα μποροῦσαν, ἀνεγείροντας βιαστικά ἕνα ξύλινο παρεκκλήσιο ἐπάνω ἀπό αὐτό.

Ἀπό το βιβλίο:

Ἀγγλοσαξονικό Πατερικό,

ἐκδ. Ἅγ. Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ, 2015

 

Advertisements

Άγιος Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής του Σούπρασλ (Suprasl) Πολωνίας, Οσιομάρτυρας στη Θεσσαλονίκη, από Λιθουανία (+1516) ╰⊰¸¸.•¨* Ένας δολοφόνος που αγίασε

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Suprasl, Πολωνία

Supralzabytki4

Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Suprasl της Πολωνίας

Ikona

Ο Αγιος Οσιομάρτυρας Αντώνιος του Suprasl Πολωνίας

& ο Άγιος Θεοδόσιος της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου

sw-antoni-supraski

Άγιος Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής του Suprasl Πολωνίας,

Οσιομάρτυρας στη Θεσσαλονίκη, από Λιθουανία (+1516)

4 Φεβρουαρίου

╰⊰¸¸.•¨*

Ένας δολοφόνος που αγίασε

Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής Σούπρασλ (Supraśl) της Πολωνίας ήταν ένας Ρουθηνός Μοναχός και Μάρτυρας, ο οποίος τιμάτε ιδιαιτέρως στην Πολωνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι Ρουθηνοί αποτελούν Σλαβική φυλή, κατά άλλους Κελτική φυλή, που μαζί με τους συγγενικούς προς αυτούς Ουκρανούς αποτελούν τον τύπο των Μαλορρώσων στη ΒΔ Βουκοβίνα (ιστορική περιοχή στην Κεντρική Ευρώπη που σήμερα μοιράζεται μεταξύ της Ρουμανίας και της Ουκρανίας).

Ο Άγιος Αντώνιος του Σούπρασλ γεννήθηκε στο έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας σε Ορθόδοξη οικογένεια, αν και η κοινωνική του κατάσταση και το Continue reading “Άγιος Αντώνιος-Ονούφριος της Μονής του Σούπρασλ (Suprasl) Πολωνίας, Οσιομάρτυρας στη Θεσσαλονίκη, από Λιθουανία (+1516) ╰⊰¸¸.•¨* Ένας δολοφόνος που αγίασε”

Άγιος Πατρίκιος Ισαπόστολος της Ιρλανδίας (+461)

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

AgiosPatrickIreland02.jpg

StPatrick1

Άγιος Πατρίκιος Ισαπόστολος της Ιρλανδίας (+461)

Εορτή: 17 Μαρτίου

Ανακομιδή Ι. Λειψάνων: 10 Ιουνίου

Ο Άγιος Πατρίκιος (λατινικά: Patricius, ιρλανδικά: Naomh Pádraig) ήταν ένας Κέλτης Βρετανός και χριστιανός ιεραπόστολος, ο οποίος είναι γενικώς αποδεκτός ως ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας (παρόλο που η Μπρίγκιτ του Κίλνταρε και ο Κολούμπα είναι επισήμως επίσης προστάτες άγιοι). Η καταγωγή του ήταν ρωμαιοβρετανική. Πιθανόν γεννήθηκε το 390 στη σημερινή βορειοδυτική ακτή της Βρετανίας, σε ένα σήμερα άγνωστο μέρος ονόματι Bannavem Taburniae. Ήταν γιος ενός δημοτικού συμβούλου και ο παππούς του ήταν ιερέας. Έχοντας το ρωμαϊκό όνομα Patricius, που σημαίνει ευγενής, μεγάλωσε μιλώντας λατινικά αλλά δεν έδινε καμία σημασία στις αρχές του Χριστιανισμού.

Όταν ήταν περίπου 15 χρονών απήχθη από Ιρλανδούς πειρατές. Όντας σκαβωμένος εργάστηκε ως βοσκός για έξι χρόνια. Σαν βοσκός προσευχόταν συχνά και έτσι γνώρισε το Θεό. Μετά απ’ αυτά τα έξι χρόνια είδε ένα όνειρο που τον πληροφορούσε ότι θα γυρνούσε στην πατρίδα του. Είναι άγνωστο εάν δραπέτευσε ή τον ελευθέρωσαν, πάντως τελικά κατάφερε να επιστρέψει στην οικογένειά του. Εκεί εκπαιδεύτηκε για να γίνει ιερέας και ταξίδεψε σε μοναστήρια στη Γαλατία, όπου έμεινε για κάποιο καιρό. Ίσως σ’ αυτά τα μοναστήρια συγκαταλέγεται και αυτό του Λερίν στα νότια της Γαλλίας, ένα φημισμένο μοναστήρι που ιδρύθηκε επηρεασμένο από τους μεγάλους Αιγύπτιους μοναχούς όπως ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας.

Περίπου το 435 ο Πατρίκιος επέστρεψε στην Ιρλανδία από την Γαλατία σαν επίσκοπος. Το Άρμαγκ (Armagh) στα βόρεια της Ιρλανδίας έγινε έδρα της επισκοπής και ενθάρρυνε την μοναστική ζωή εκεί. Στο Άρμαγκ ίδρυσε και ένα σχολείο. Από εκεί έκανε πολλά ιεραποστολικά ταξίδια, κηρύγματα, διδασκαλίες, βαπτίσεις και ίδρυσε εκκλησίες και μοναστήρια.

Ο επίσκοπος Πατρίκιος μας άφησε γραπτά που σώζονται ως σήμερα. Σώζεται η Ομολογία του, η αυτοβιογραφία του, ένα γράμμα που καταδικάζει τη δουλεία και ο αξιοσημείωτος ύμνος του (breastplate), όπου ομολογεί την απόλυτη πίστη του στο Χριστό. Ήταν ένας εξαιρετικός ποιμένας ψυχών. Σύμφωνα με την παράδοση έδιωξε όλους τους δαίμονες και όλα τα φίδια από την Ιρλανδία. Μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί δηλητηριώδη φίδια στην Ιρλανδία.

23-10-638

Επίσης δίδαξε το μυστήριο της μίας και ομοουσίου Αγίας Τριάδος χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το τριφύλλι, ένα τοπικό φυτό του οποίου τα φύλλα αποτελούνται από τρία κομμάτια αλλά στην ουσία είναι ένα. Τιμώμενος πολύ, κοιμήθηκε εν Κυρίω περίπου το 461.

Σήμερα ο άγιος Πατρίκιος είναι ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας. Είναι ο πιο δημοφιλής από όλους τους Ιρλανδούς αγίους, καθώς θεωρείται ότι αυτός εισήγαγε με επιτυχία τον Χριστιανισμό στην Ιρλανδία. Διάφορα μέρη της χώρας είναι συνδεδεμένα μ’ αυτόν, όπως το Άρμαγκ, Ντάουνπατρικ, Κρόαγκ Πάτρικ και Σάουλ, παρόλο που δεν είναι γνωστό πού βρίσκονται σήμερα τα λείψανά του. Τιμόταν ιδιαιτέρως ακόμη από τα ρωμαϊκά χρόνια και όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά και στις νοτιοδυτικές ακτές της Ουαλίας και τις βορειοδυτικές ακτές της Αγγλίας, για παράδειγμα στο Χεϊσάμ.

Η γιορτή του αγίου Πατρικίου τελείται στις 17 Μαρτίου.

Άγιος Μόναν (St Monan) Μοναχός της Μονής της Νήσου May Σκωτίας & ιδρυτής μικρού Ναού στο Five της Σκωτίας (+9ος αιώνας) – 1 Μαρτίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

isleofmay-0128_94398653

Isle-of-May-3416

Ερείπια από το Μοναστήρι του Αγίου Αδριανού στη Νήσο May της Σκωτίας

Isle-of-May-3413

Isle_of_May_Priory_097594_by-James-Allan

Άγιος Ιερομάρτυς Μόναν (St Monan) της Μονής της Νήσου May Σκωτίας

& 6.600 Μάρτυρες στο Fife της Σκωτίας (+874)

1 Μαρτίου

Ο Άγιος Μόναν (St Monan) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Σκωτίας ο οποίος έζησε τον 9ο αιώνα και η εορτή του είναι την 1η Μαρτίου.

Ανατράφηκε από τον Άγιο Αδριανό (St Adrian/Ethernan), τον ηγούμενο της Μονής της Νήσου May της Σκωτίας και στη συνέχεια χειροτονήθηκε Ιερέας. Υπηρέτησε για πολύ καιρό στον Ναό του Αγίου Ανδρέα της Σκωτίας και ύστερα στάλθηκε για να κηρύξει στη Νήσο May μένοντας στο Μοναστήρι του Αγίου Αδριανού.

Το 874 παρεβρέθηκε στο Μαρτύριο του Αγίου Αδριανού και των υπόλοιπων μοναχών από τους Vikings στη Νήσο May και ύστερα πήγε στο Fife της Σκωτίας για ιεραποστολή όπου ίδρυσε ένα παρεκκλήσι το οποίο βρίσκεται στο σημερινό χωριό St Monans.

Την ίδια χρονιά οι Viginks έκαναν επιδρομή στην περιοχή του Fife όπου Μαρτύρησαν 6.600 Χριστιανοί.

Συνέλαβαν και τον Άγιο Μόναν (St Monan) ο οποίος παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο μετά από Μαρτυρικό θάνατο και τα Ι. Λείψανά του είναι θαυματουργικά μέχρι και σήμερα προς όλους.

Τον 14ο αιώνα ο Δαβίδ Β´ Βασιλιάς της Σκωτίας ξαναέκτισε το εκκλησάκι του Αγίου Μόναν στο St Monans του Fife αφού γιατρεύθηκε θαυματουργικά από τις πληγές μίας μάχης χάρη στη μεσολάβηση του Αγίου Μόναν (St Monan).

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία και Βιβιάνα και οι γονείς τους Άγιοι Μάρτυρες Φλαβιανός & Δαφρόσα της Ρώμης (+361)

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ & ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Πάνω: Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία & Βιβιάνα

Κάτω: Αγία Μάρτυς Δαφρόσα

Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία και Βιβιάνα 

και οι γονείς τους Άγιοι Μάρτυρες Φλαβιανός & Δαφρόσα της Ρώμης (+361)

╰⊰¸¸. •¨*

Ημέρες μνήμης:

4 Ιανουαρίου: Άγιος Φλαβιανός & Αγία Δαφρόσα

21 Ιουνίου: Αγία Δημητρία

1 Σεπτεμβρίου: Αγία Βιβιάνα

Ρώμη, η πόλη των Μαρτύρων. Το έτος 361, ο αυτοκράτορας Ιουλιανός έκανε τον Απρονιανό Κυβερνήτη της Ρώμης ο οποίος ξεκίνησε διωγμό κατά των Χριστιανών.

Η Αγίές Δημητρία και Βιβιάνα ζούσαν στη Ρώμη και ήταν κόρες Χριστιανών γονέων, του Αγίου Φλαβιανού ένός Ρωμαίου ιππότη και της Αγίας Δαφρόσας της συζύγου του.

Ο Άγιος Φλαβιανός επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα βασανίστηκε και στάλθηκε στην εξορία, όπου και πέθανε από τις πληγές του. Η Αγία Δαφρόσα επίσης επειδή δεν δέχτηκε να αρνηθεί το Χριστό αποκεφαλίστηκε.

Ο διώκτης Απρονιανός πήρε όλα τα υπάρχοντα των δύο θυγατέρων της Αγίας Δαφρόσας, Βιβιάνας και Δημητρίας, και τις άφησε να υποφέρουν από τη φτώχεια και την πείνα με σκοπό να τις πείσει να αρνηθούν το Χριστό και να προσκηνύσουν τα είδωλα. Η Αγίες παρέμειναν σε κατ᾽οίκον περιορισμό με τη βία ώστε να υπομείνουν το μαρτύριο της πείνας. Έτσι περνούσαν όλο το χρόνο τους με νηστεία και προσευχή. Ο Απρονιανός βλέποντας ότι η πείνα δεν είχε καμία επίδραση πάνω τους, τις κάλεσε.

Η Αγία Παρθενομάρτυς Δημήτρια, μετά από το Μαρτύριο της πείνας, αφού ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό, έπεσε νεκρή στα πόδια του τυράννου παραδίδοντας την αγία ψυχή της στο Σωτήρα Χριστό.

Η Αγία Βιβιάνα προοριζόταν για μεγαλύτερα Μαρτύρια. Αρχικά την παρέδοσαν στα χέρια μιας κακιάς γυναίκας που ονομάζόταν Ρουφίνα η οποία μάταια προσπάθησε να την αποπλανήσει. Χρησιμοποιώντας χτυπήματα και εκβιασμούς προσπαθούσε να την κάνει να αρνηθεί το Χριστό αλλά η Χριστιανή παρθένος παρέμεινε πιστή.

Ο Απρονιανός εξοργισμένος με την σταθερότητα της Αγίας παρθένου διέταξε να δεθεί σε μία κολώνα και να μαστιγωθεί άγρια με φραγγέλειο το οποίο είχε μόλυβδο στις άκρες του. Ο Αγία Παρθενομάρτυς Βιβιάνα υπόμεινε το Μαρτύριο με χαρά και παρέδωσε την ψυχή της στον Χριστό ένδοξα.

Το Άγιο Λείψανό της στη συνέχεια τοποθετήθηκε στην ύπαιθρο για να κατασπαραχτεί από τα άγρια ​​ζώα, αλλά κανένα ζώο δεν το αγγίξε. Μετά από δύο ημέρες την έθαψαν.

Πηγές:

Wikipedia

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Μετάφραση & επιμέλεια κειμένου:

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα – Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

c1ec5197ebe3bbec99bc387b4f65be75

[el]image1

Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα

Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας

8 Ιουνίου 2003

Πράξις της Ιεράς Συνόδου
της Ορθοδόξου Πολωνικής Εκκλησίας
δια την κατάταξιν εις τον χορόν των Αγίων,
των Μαρτύρων του εικοστού αιώνος
εις την επαρχίαν Χελμ και Ποντλάσκια

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Εις τας αρχάς της τρίτης χιλιετηρίδος της χρηστότητος Κυρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία της Πολωνίας δρέπει τους καρπούς της θείας σποράς, οι οποίοι ηυξήθησαν δια της ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως και του μαρτυρικού τέλους του πιστού λαού της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια.

Η περιοχή Χελμ και Ποντλάσκια (σημερινή νότιο-ανατολική Πολωνία), η οποία προ χιλίων ετών ε­δέχθη την ορθόδοξον πίστιν, πολλάκις υπέμεινε δυ­σχερείς περιστάσεις και διωγμούς υπό των αλλοθρή­σκων. Παρ’ όλα ταύτα πάντοτε διετήρησε την αφοσίωσιν εις τον Χριστόν και εις την Αγίαν Εκκλησίαν, δια πρεσβειών της Θεοτόκου, η οποία εδώρησε εις την επαρχίαν Χελμ την θαυματουργόν εικόνα της. Ακόμη και εις τας δυσκολοτέρας δοκιμασίας της πί­στεως, κατά τας οποίας εφαίνετο να σβήνη το φως της Ορθοδοξίας διεφύλαξεν αυτήν την αγίαν κληρονομίαν και παρακαταθήκη της πίστεως όπως την έλαβε απ’ τον Άγιο Βλαδίμηρο.

Αφού παρήλθαν λοιπόν οι φοβεροί διωγμοί και το μέγα σκότος, πάλιν η πίστις λαμπρύνεται, δια της αναδείξεως ομολογητών και μαρτύρων, οι οποίοι ι­διαιτέρως κατά τον εικοστόν αιώνα, επότισαν δια των μαρτυρικών αιμάτων αυτών την χώραν τους.

Το αποκορύφωμα των διωγμών της περιοχής Χελμ και Ποντλάσκια έλαβε χώραν το έτος 1944, και καθώς μαρτυρούν οι εντόπιοι του καιρού εκείνου: «Φοβερά και δυσχερή υπέστημεν από τους εχθρούς της πίστεως οι οποίοι επλημμύρισαν την περιοχή μας με ποταμούς αιμάτων και επυρπόλησαν τας οικίας μας. Κατ’ αυτάς δε τας ημέρας ορισμένοι έλαβον μαρτυρικόν στέφανον, αφιερώσαντες την καρδιάν τους και την πίστιν τους εις τον Θεόν και τον πλησίον τους».

Δια των μαρτυρικών τους αιμάτων και πρεσβειών ενισχύεται η σημερινή εκκλησιαστική μας κοινότης και εμείς διατηρούμε την μνήμην του μαρτυρίου τους, συμφώνως με την κατά το έτος 1944 μαρτυρίαν του το­πικού Ιεράρχου Ιλαρίωνος, ο οποίος είπε: «Εγώ ελ­πίζω ακραδάντως, ότι πολλούς από τους μαρτυρήσαντας ιερείς της επαρχίας μου, η Εκκλησία θα κατατά­ξη εις τον χορόν των Αγίων». Κατά τους πεντήκοντα μεσολαβήσαντας χρόνους ήταν αδύνατον να γίνη η αγιοποίησίς των, εξ αιτίας των μη ευνοϊκών προς τού­το περιστάσεων. Εν τούτοις η μνήμη αυτών παρέμεινε ζωντανή εις τον λαόν της περιοχής, μέχρις ότου η Ορθόδοξος τοπική Εκκλησία, επί τη βάσει ερευνών και στοιχείων ειδικής επιτροπής, απεφάσισε:

1. Καθορίζεται η σύναξις των Αγίων Μαρτύρων και ομολογητών της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια, την πρώτην Κυριακήν του μηνός Ιουνίου.

2. Κατατάσσονται εις τον χορόν των Αγίων:

α) Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Μαρτίς (μαρτυρήσας εις το χωρίον Τερατίν την 4ην Μαΐου 1945).

β) Ο Πρωθιερεύς Παύλος Σβάικο και η πρεσβυτέ­ρα του Ιωάννα (μαρτυρήσαντες εις το χωρίον Γκραμπόβιετς την 28ην Αυγούστου 1943).

γ) Ο Ιερεύς Νικόλαος Χολτς (μαρτυρήσας εις Νοβοσιόλκι, την 2αν Απριλίου 1944).

δ) Ο Ιερεύς Λέων Κορόμπτσουκ (μαρτυρήσας εις Λάσκοφ την ΙΟην Μαρτίου 1944).

ε) Ο Ιερεύς Πέτρος Οχρίσκο (μαρτυρήσας εις Τσαρτόβιετς την ΙΟην Απριλίου 1944).

στ) Ο Ιερεύς Σέργιος Ζαχάρτσκουκ (μαρτυρήσας εις Νάμπρουζ την 6ην Μαΐου 1943).

ζ) Ο Μοναχός Ιγνάτιος (μαρτυρήσας εις την Μο­νήν του Αγίου Ονουφρίου εις Γιαμπλέτσνα, την 10ην Αυγούστου 1942).

3. Να συνταχθούν Απολυτίκιον, Κοντάκιον και μεγαλυνάριον των ανωτέρω Αγίων, ενώ η Ασματική Α­κολουθία του ευρίσκεται εις το Μηναίον των Μαρ­τύρων.

4. Να τιμηθούν όσα άγια λείψανα αυτών ευρέθησαν και να αγιογραφηθή η Εικόνα αυτών.

5. Να ενημερωθούν τα ομόδοξα Πατριαρχεία και οι αυτοκέφαλοι Εκκλησίες.
Δια πρεσβειών πάντων των εν Χελμ και Ποντλάσκ μαρτυρησάντων Αγίων, οι οποίοι παρίστανται εμπρός εις τον θρόνον του Υψίστου, ικετεύοντες Αυτόν υπέρ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του πιστού λαού της πατρίδος των, είθε ο Κύριος να ενισχύση την πίστιν μας και να μας δώση πλουσίαν την ευλογίαν Του. Α­μήν.

† Μακαριώτατος Μητροπολίτης Σάββας,
Αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας.

† Σεβασμιώτατος Σίμων,
Αρχιεπίσκοπος Λοτς και Πόζναν.

† Σεβασμιώτατος Αδάμ,
Αρχιεπίσκοπος Πσέμισλ και Σάνοκ.

† Σεβασμιώτατος Ιερεμίας,
Αρχιεπίσκοπος Βρότσλαβ και Στσέτσιν.

† Σεβασμιώτατος Άβελ,
Αρχιεπίσκοπος Λούμπλιν και Χελμ.

† Θεοφιλέστατος Μύρων, Επίσκοπος Χαϊνούβκα.

† Θεοφιλέστατος Ιάκωβος,
Επίσκοπος Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ.
† Θεοφιλέστατος Γρηγόριος, Επίσκοπος Μπιέλσκι.

Εν Λούμπλιν της 20η Μαρτίου 2003

Εκδόσεις: Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσσαλονίκη

Πηγή:

http://www.impantokratoros.gr/9A4E2737.el.aspx

Ο Άγιος ερημίτης Μέινραντ (St Meinrad) του Einsiedeln της Ελβετίας και το θαυματουργικό Ορθόδοξο Άγαλμα της Παναγίας (+861)

http://orthodox-synaxarion.blogspot.com

ORTHODOX SYNAXARION

Einsiedeln, Ελβετία

Το θαυματουργικό Άγαλμα της Παναγίας που έδωσε στον Άγιο Μέινραντ (St Meinrad) η ηγουμένη Hildegarde από τη Μονή της Ζυρίχης

Ο Άγιος ερημίτης Μέινραντ (St Meinrad) του Einsiedeln της Ελβετίας και το θαυματουργικό Ορθόδοξο Άγαλμα της Παναγίας (+861)

Ο Άγιος Μέινραντ (St Meinrad) ο οποίος είναι γνωστός ως “Μάρτυρας της Φιλοξενίας” ήταν ένας Ορθόδοξος ερημίτης της Ελβετίας και έζησε τον 9ο αιώνα, όταν ολόκληρη η Δυτική Ευρώπη ήταν Ορθόδοξη.

Ο Άγιος Μέινραντ (St Meinrad) γεννήθηκε το 797 στην Ελβετία, στην οικογένεια των Κόμηδων του Hohenzollern και εκπαιδεύτηκε στο σχολείο της Μονής της Νήσου Reichenau, ενός νησιού στη λίμνη Constance της Ελβετίας, κοντά στους συγγενείς του, τους Βενεδεκτίνους Μοναχούς Hatto και Erlebald. Εκεί έγινε μοναχός και χειροτονήθηκε ιερέας.

Μετά από μερικά χρόνια, γύρω στο 829, έγινε ερημίτης, πέρνωντας μαζί του ένα θαυματουργικό Άγαλμα της Παναγίας το οποίο του είχε δώσει η ηγουμένη Hildegarde του Μοναστηριού της Ζυρίχης.

Επειδή πολλοί άνθρωποι τον αναζητούσαν, το 835 κατέφυγε σε ένα ερημητήριο στο δάσος του Einsiedeln της Ελβετίας. Εμπνευσμένος από τους Πατέρες της Ερήμου, ο Άγιος Μέινραντ (St Meinrad) έκανε αυστηρή άσκηση. Τα δώρα που του είχαν δώσει οι προσκυνητές τα έδωσε στους φτωχούς. Σκοτώθηκε το 861 από τους κλέφτες Ρίτσαρντ και Πέτρο που ήθελαν τους θησαυρούς που οι προσκυνητές του είχαν δώσει.

Κατά τα επόμενα ογδόντα χρόνια στη Σκήτη του έζησαν πολλοί ερημίτες. Ένας από αυτούς, ονομάστηκε Eberhard και έχτισε ένα μοναστήρι, όπου έγινε ο πρώτος ηγούμενός του. Ο Άγιος Μέινραντ (St Meinrad) αρχικά θάφτηκε στο Reichenau, αλλά τα Ι. Λείψανά του επιστράφηκαν στον Einsiedel το 1029.

Η εορτή του είναι 21 Ιανουαρίου.

Πηγή:

Wikipedia