Άγιος Παλλάδιος Ισαπόστολος και 1ος Επίσκοπος Σκωτίας και Ιρλανδίας, από Γαλλία (+450) – 6 Ιουλίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

ire-1_w600.jpg

saint_palladius.jpg

Άγιος Παλλάδιος Ισαπόστολος και 1ος Επίσκοπος Σκωτίας και Ιρλανδίας, από Γαλλία (+450) – 6 Ιουλίου

Ο Άγιος Παλλάδιος ήταν ο πρώτος Επίσκοπος των Χριστιανών της Ιρλανδίας.

Γεννήθηκε σε ευγενή οικογένεια της Γαλατίας, σημερινή Γαλλία, και αρκετοί συγγενείς του ήταν Κληρικοί της Εκκλησίας. Ο Άγιος Παλλάδιος ήταν ο γιος του Exuperantius του Poitiers Γαλλίας.

Ο Άγιος Παλλάδιος είχε βαθμό του Διακόνου της Ρώμης.

Ο Άγιος Παλλάδιος ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη. Στη Ρώμη, ασπάστηκε την σύζυγό του και την κόρη του, αποχαιρετώντας τες με τον τρόπο των Αποστόλων, και ασκήτευσε στη Σικελία γύρω 408-409 και η κόρη του έγινε μοναχή σε κάποιο καλό μοναστήρι της Σικελίας.

Χειροτονήθηκε ιερέας περίπου το 415. Έζησε στη Ρώμη μεταξύ 418 έως 429. Προέτρεψε τον Επίσκοπο της Ρώμης Άγιο Κελεστίνο τον Α´ να στείλει τον Άγιο Γερμανό Επίσκοπο Auxerre Γαλλιας και τον Άγιο Λούπο Επίσκοπο Troyes Γαλλίας στη Μεγάλη Βρετανία, όπου οδήγησαν τους Βρετανούς από την αίρεση του Πελαγιασμού πίσω στην Ορθόδοξη Πίστη.

Ιρλανδία

Το 431 ο Άγιος Παλλάδιος χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον Άγιο Κελεστίνο Α´, Επίσκοπο της Ρώμης (+432) και στάλθηκε ως ο πρώτος Επίσκοπος στους Χριστιανούς της Ιρλανδίας. Έτσι αρχικά ο Ἀγιος Παλλάδιος πήγε στο Hy-Garchon της Ιρλανδίας, όπου βρίσκεται η σημερινή όμορφη πόλη του Wicklow.

Ο Άγιος Παλλάδιος κήρυξε στην Ιρλανδία πριν τον Άγιο Πατρίκιο ώσπου εξορίστηκε από τον βασιλιά του Leinster της Ιρλανδίας, και πήγε στη Σκωτία ως ο πρώτος Επίσκοπός της για να κηρύξει το Ευαγγέλιο και να θεμελιώσει την τοπική Εκκλησία.

Ο Άγιος Παλλάδιος στην Ιρλανδία συνοδευόταν από τέσσερεις συνεργάτες τον Σιλβέστρο και το Σολίνο που παρέμειναν στην Ιρλανδία και τον Αυγουστίνο και τον Βενέδικτο οι οποίοι τον ακολούθησαν στη Σκωτία και μετά την κοίμηση του επέστρεψαν στη χώρα τους.

Σκωτία

Στη Σκωτία προήδρευσε μιας χριστιανικής κοινότητας για περίπου 20 χρόνια η οποία ήταν στο Fordun, δεκαπέντε μίλια νότια του Aberdeen, όπου καί κοιμήθηκε το έτος 450.

Εκεί υπάρχουν και τα ερείπια του αρχαίου Ορθόδοξου μικρού Ναού του 5ου αιώνα του Αγίου Παλλαδίου, όπου Λειτουργούσε ως Επίσκοπος για 20 χρόνια.

Το Fordoun είναι από τις πρώτες χριστιανικές περιοχές στη Σκωτία.

Το αρχαίο Ορθόδοξο Παρεκκλήσι του Αγίου Παλλαδίου στο Fordoun ήταν η περιοχή της τοπικής εκκλησίας που ιδρύθηκε από τον Άγιο Παλλάδιο τον 5ο αιώνα, ο οποίος κήρυξε και κοιμήθηκε εδώ.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Παλλαδίου διατηρήθηκαν σε ασημένια λάρνακα μέσα στο εκκλησάκι αυτό.

Το παρεκκλήσι – επίσης γνωστό ως Paldy Kirk – ήταν η Μητέρα εκκλησία για την περιοχή Mearns.

Τα ερείπια στην επιφάνεια του εδάφους είναι ενός ξωκλησιού του 13ου αιώνα, χτισμένο στη θέση του αρχικού κτιρίου του 5ου αιώνα το οποίο βρίσκεται ακριβώς κάτω από το έδαφος και η είσοδός του με πέτρινα σκαλιά είναι καλλημένη με μιά σχάρα.

Στην κρύπτη αυτή διαφυλάχθηκαν ανά τους αιώνες τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Παλλαδίου όπου πολλοί προσκυνητές ήρθαν να επισκεφτούν.

Ο Ορθόδοξος βασιλιάς Kenneth III ήταν ένας από εκείνους τους προσκυνητές που στο δρόμο του για το Fordoun κοιμήθηκε το 994 μ.Χ.

Στον προθάλαμο της εκκλησίας είναι η πέτρα του Fordoun, ένας όμορφος αρχαίος Ορθόδοξος σκαλισμένος Σταυρός πάνω σε πέτρινη πλάκα η οποία ονομάζεται “Πέτρα του Αγίου Παλλαδίου”. Η πλάκα με το Σταυρό ανακαλύφθηκε το 1787, όταν ο άμβωνας του παρεκκλησίου κατεδαφίστηκε. Ο Σταυρός μπορεί να ήταν κρυμμένος εδώ κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Δείχνει μια θαυμάσια περίπλοκη Σταυρού μέ παραδοσιακά σύμβολα των Πικτών, καθώς και επιγραφές Ogham και ρωμαϊκή γραφή.

Υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες παλιές ταφόπλακες κοντά στο παρεκκλήσι. Μια άλλη πέτρα έχει σκαλισμένο ένα δάχτυλο το οποίο δείχνει προς τα πάνω προς τον Ουρανό και μια λέξη είναι χαραγμένη: “Σπίτι”.

Η Χριστιανική αυτή κοινότητα του Fordoun ήταν η πρώτη χριστιανική ιεραποστολή στο βόρειο τμήμα της Σκωτίας.

Το αρχαίο εκκλησάκι του Αγίου Παλλαδίου είναι προσβάσιμο ανά πάσα στιγμή.

Πηγή:

Wikipedia

Advertisements

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα (Μαλβίνα) της Ρώμης, ο πατέρας της Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος Ρωμαίος Στρατιώτης και οι Άγιοι Ιερομάρτυρες Αλέξανδρος Α´ 5ος Επίσκοπος Ρώμης, Εβέντιος και Θεόδουλος (+116)

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα (Μαλβίνα) της Ρώμης, ο πατέρας της Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος Ρωμαίος Στρατιώτης και οι Άγιοι Ιερομάρτυρες Αλέξανδρος Α´ 5ος Επίσκοπος Ρώμης, Εβέντιος και Θεόδουλος (+116)

╰⊰¸¸.•¨* 

Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα (Μαλβίνα) της Ρώμης (+116) – 31 Μαρτίου

Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος της Ρώμης (+116) – 30 Απριλίου & 30 Μαρτίου

Άγιος Αλέξανδρος Α´, 5ος Επίσκοπος Ρώμης (+116) – 16 Μαρτίου & 3 Μαϊου

╰⊰¸¸.•¨*

Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα ή Μαλβίνα της Ρώμης ήταν κόρη του Τριβούνου (αξιωματικός του Ρωμαϊκού στρατού) Αγίου Μάρτυρα Κουϊρίνου ο οποίος ήταν ο φύλακας των Χριστιανών φυλακισμένων Αγίου ιερομάρτυρος Αλεξάνδρου του Α´, 5ου Επισκόπου Ρώμης και άλλων Χριστιανών Μαρτύρων και ομολογητών.

Ο Κουϊρίνος διατάχθηκε να κρατήσει τον Άγιο Αλέξανδρο Α´ 5ο Επίσκοπο Ρώμης και έναν άνδρα με το όνομα Ερμή στη φυλακή λόγω της χριστιανικής τους πίστης. Κρατήθηκαν σε ξεχωριστές φυλακές που ήταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Και οι δύο ήταν αλυσοδεμένοι και καλά φυλασσόμενοι.

Ο Κουϊρίνος προσπαθούσε να μεταστρέψει τον Ερμή πίσω στους παλιούς ειδωλολατρικούς θεούς, αλλά υποσχέθηκε να γίνει Χριστιανός, αν ο Ερμής θα μπορούσε να αποδείξει ότι υπήρχε μετά θάνατον ζωή.

Ο Ερμής του εξήγησε ότι ο φυλακισμένος Επίσκοπος Ρώμης Αλέξανδρος έχει καλήτερα επιχειρήματα από ότι ο ίδιος και ζήτησε αρκετές φορές για να επισκεφθεί το κελλί της φυλακής του.

Αρχικά ο Κουϊρίνος συμφώνησε με αυτό, αλλά μετά από λίγο θύμωσε, πιστεύοντας ότι αυτές οι επισκέψεις ήταν περριτές και τους απαγόρευσε να μιλάνε ο ένας στον άλλο. Εκείνο το βράδυ ο Ερμής προσευχήθηκεκαι ένας Άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στον Άγιο Επίσκοπο Ρώμης Αλεξάνδρο, απελευθερώνοντας τις Continue reading “Η Αγία Παρθενομάρτυς Βαλβίνα (Μαλβίνα) της Ρώμης, ο πατέρας της Άγιος Μάρτυρας Κουϊρίνος ο Τριβούνος Ρωμαίος Στρατιώτης και οι Άγιοι Ιερομάρτυρες Αλέξανδρος Α´ 5ος Επίσκοπος Ρώμης, Εβέντιος και Θεόδουλος (+116)”

Άγιος Νικόλαος ο Γραικός, ηγούμενος της Μονής του Prata της Ιταλίας (+1010) – 13 Ιανουαρίου

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

Άγιος Νικόλαος ο Γραικός,

ηγούμενος της Μονής του Prata της Ιταλίας (+1010)

13 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Νικόλαος ο Γραικός (ιταλικά: San Nicola Greco) (910-13 Ιανουαρίου 1010) ήταν Αρχιμανδρίτης της κοινότητας των ελληνο-ιταλών μοναχών του Prata, στο Casoli. Τιμάται ως Άγιος και τα Ιερά Λείψανά του σώζονται στην Guardiagrele, μια πόλη της οποίας είναι πολιούχος.

Κατά την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, τον 8ο αιώνα, λόγω της Εικονομαχίας, πολλές κοινότητες μοναχών από την Κωνσταντινούπολη εγκαταστάθηκαν στην νότια Ιταλία (Σικελία, Καλαβρία) δημιουργώντας έτσι το φαινόμενο του ιταλο-ελληνικού μοναχισμού.

Οι επιδρομές των Σαρακηνών τον 10ο αιώνα απείλησαν την επιβίωση αυτών των μοναστικών κοινοτήτων. Το 977, υπό την καθοδήγηση του Αρχιμανδρίτη Ιλαρίωνα, μια ομάδα 28 μοναχών από τα μοναστήρια του Αγίου Μαρτίνου αναζήτησαν καταφύγιο στην περιοχή Sannio.

Πολλοί από τους μοναχούς προτίμησαν να αποσυρθούν ως αναχωρητές στα βουνά του Molise. Ο Αρχιμανδρίτης Ιλαρίων και επτά από τους μαθητές του, συμπεριλαμβανομένου του Αγίου Νικολάου, εγκαταστάθηκαν στο Abruzzo. Εκεί αγόρασαν το κάστρο της Prata, στο Casoli, όπου βρισκόταν το παλαιό αββαείο του Montecassino.

Ο Ηγούμενος Ιλαρίων λόγω ταπεινοφροσύνης δεν είχε επιλέξει διάδοχο γι’αυτό όταν εκοιμήθη οι μοναχοί δεν μπόρεσαν να εκλέξουν νέο ηγούμενο. Έτσι, για την επιλογή, ακολούθησαν μια διαδικασία κατά την οποία κρατούσε ο καθένας ένα δοχείο στις όχθες του ποταμού Aventino, και περίμεναν έως ότου ένα ψάρι έρθει σε ένα από αυτά. Αυτός στου οποίου το δοχείο θα ερχόταν το ψάρι θα ήταν ο νέος ηγούμενος. Τελικά μέσω της διαδικάσιας εξελέγη ηγούμενος ο Άγιος Νικόλαος. Χαρακτηριστικά της ζωής του αποτέλεσαν τα έργα φιλανθρωπίας και η μυστηριακή ζωή. Πέθανε σε ηλικία 100 ετών στη μονή της Prata, πιθανότατα στις 13 Ιανουαρίου του έτους κατά τη θητεία του Πάπα Σεργίου IV (1009-1012).

Στον Ορθόδοξο Μητροπολιτικό Ναό της πόλης Μιχάλοβτσε της Σλοβακίας, έδρα της Μητρόπολης Μιχαλουπόλεως και Κασσοβίας, φυλάσσεται τεμάχιο από το Ιερό Λείψανο του Αγίου Νικολάου του Γραικού, το οποίο δωρήθηκε στην Μητρόπολη Μιχαλουπόλεως με ενέργειες του Μητροπολίτη Γεωργίου.

Η Αγία Σχολαστική η ηγουμένη του Monte Cassino Ιταλίας (+543) & ο αδελφός της Άγιος Βενέδικτος της Nursia Ιταλίας (+547), οι ιδρυτές του ανδρικού & γυναικείου Μοναχισμού στη Δυτική Ευρώπη

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

10383968_630685553718087_2809650331455387958_n

947305be-feed-41e7-aeed-48f09003a49b

Η Αγία Σχολαστική η ηγουμένη του Monte Cassino Ιταλίας (+543) & ο αδελφός της Άγιος Βενέδικτος της Nursia Ιταλίας (+547),  οι ιδρυτές του ανδρικού & γυναικείου Μοναχισμού στη Δυτική Ευρώπη

Η Αγία Σχολαστική (+542) γεννήθηκε στην Ιταλία από μία πλούσια οικογένεια και ήταν η δίδυμη αδελφή του Αγίου Βενέδικτου της Nursia της Ιταλίας. Ο πατέρας της ήταν ο Anicius Eupropius και η μητέρα της η Claudia Abondantia Reguardati.

Η Αγία Σχολαστική γεννήθηκε το 480 στη Nursia της Ubria της Ιταλίας και ήταν αφιερωμένη στο Θεό από νεαρή ηλικία.

Αρχικά έζησε σε ένα μοναστήρι στη Plumbariola περίπου πέντε μίλια από το Όρος Cassino (Monte Cassino) το οποίο βρίσκεται στην πόλη Cassino της Ιταλίας. Έπειτα η Αγία έζησε σε μια σκήτη με μία ή δύο άλλες αφιερωμένες γυναίκες στη βάση του βουνού Cassino όπου υπάρχει μια αρχαία εκκλησία στο όνομά της.

Μία φορά το χρόνο, επισκεπτόταν τον αδελφό της σε μια θέση κοντά στο Μοναστήρι του λατρεύοντας το Θεό μαζί και συζητούσαν πάνω σε διάφορα ιερά κείμενα και πνευματικά θέματα.

Μια μέρα ενώ μιλούσαν και ο Άγιος Βενέδικτος έπρεπε να φύγει για το δείπνο στο Μοναστήρι του, η Αγία Σχολαστική επειδή ένιωθε οτι πλησίαζε η ώρα του θανάτου της του ζήτησε να μείνει να μιλήσουν κι άλλο. Ο Βενέδικτος αρνήθηκε και τότε η Αγία Σχολαστική προσευχήθηκε και αμέσως ξεκίνησε μια άγρια θύελλα. Ο Άγιος Βενέδικτος την ρώτησε “Τι έκανες;” και η Αγία Σχολαστική του απάντησε “Σου ζήτησα κάτι και δεν με άκουσες. Έτσι ζήτησα από το Θεό και το έκανε να με ακούσεις”. Ο Άγιος Βενέδικτος δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στο μοναστήρι του και πέρασε τη νύχτα σε συζήτηση μαζί με την Αγία αδελφή του.

Τρεις ημέρες αργότερα, από το κελί του, είδε την ψυχή της αδελφής του αφήνοντας τη γη και ανεβαίνοντας στον ουρανό με τη μορφή ενός λαμπρού λευκού περιστεριού. Ο Άγιος Βενέδικτος έφερε το Ιερό της Λείψανο στο Μοναστήρι του και το έθαψε στον τάφο που είχε ετοιμάσει για τον εαυτό του.

Η Αγία Σχολαστική είναι η προστάτρια των Μοναζουσών, των παιδιών που πάσχουν/υποφέρουν από σπασμούς καθώς επίσης και όσων την επικαλούνται όταν βρεθούν σε επικίνδυνες και μεγάλες καταιγίδες και βροχές. Η μνήμη της είναι στις 10 Φεβρουαρίου.

Πηγή: Wikipedia

Άγιος Ρίτσαρντ (St Richard) ο Προσκηνητής, Βασιλιάς του Wessex Αγγλίας, κοιμήθηκε στη Lucca της Ιταλίας, από Wessex Αγγλίας (+720) – 7 Φεβρουαρίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Άγιος Ρίτσαρντ (St Richard) ο Προσκηνητής,

Βασιλιάς του Wessex Αγγλίας, κοιμήθηκε στη Lucca της Ιταλίας,

από Wessex Αγγλίας (+720)

7 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Ρίτσαρντ ο Προσκυνητής, Βασιλιάς του Wessex της Αγγλίας γεννήθηκε στο Wessex της Αγγλίας. Ήταν γαμπρός του Αγίου Βονιφατίου (St Boniface) Αρχιεπισκόπου του Mainz Γερμανίας και πατέρας του Άγιου Willibald Επίσκοπου του Eichstätt, του Αγίου Winnebald ηγουμένου Μονής στο Heidenheim και της Αγίας Walburga ηγουμένης μίας Μονής επίσης στο Heidenheim.

Ο Άγιος Ρίτσαρντ σε κάποιες αγιογραφίες απεικονίζεται με την Wuna, η οποία ήταν η σύζυγός του και τα τρία παιδιά του.

Με την προσευχή του βοήθησε τον σοβαρά ασθενή τριών ετών γιο του, Willibald, να θεραπευτεί.

Ο Άγιος Ρίτσαρντ (St Richard) to 721 παραιτήθηκε από Βασιλιάς και ξεκίνησε με πλοίο μαζί με τους δύο γιούς του για προσκυνηματικό ταξίδι. Αρχικά πήγαν στη Γαλλία και έμειναν προσωρινά στη Rouen. Από εκεί ξεκίνησαν την πορεία προσκυνήματος προς την Ιταλία, όπου σταμάταγαν και προσεύχονταν σε κάθε Ι. Ναό κατά μήκος της διαδρομής.

Ο Άγιος Ρίτσαρντ πέθανε ξαφνικά αφού ανέπτυξε μεγάλο πυρετό στην Lucca της Τοσκάνης και θάφτηκε στην εκκλησία του San Frediano η οποία ιδρύθηκε από τον Ιρλανδό μοναχό Frigidian.

Στον τάφο του έγιναν πολλά θαύματα και οι Χριστιανοί άρχισαν να τον τιμούν ως Άγιο και να τον επικαλούνται με τις προσευχές τους.

Η ανιψιά του Αγίου Richard, μια μοναχή που ονομάζεται Hugeburc του Heidenheim, έγραψε ένα συγγραφικό έργο για το Προσκύνημα του Αγίου με τίτλο Hodoeporicon, το οποίο ο Άγιος Willibald, ο γιος του, συνέχισε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στους Αγίους Τόπους. Οι ιστορικοί χρονολογούν το κείμενο μεταξύ 761 και 786.

Μερικά από τα Ι. Λείψανα του Αγίου Ρίτσαρντ μεταφέρθηκαν στο Eichstätt, όπου ο Άγιος Willibald τελικά έγινε Μητροπολίτης.

Η εορτή του Αγίου Ρίτσαρντ είναι στις 7 Φεβρουαρίου.

Πηγή:

Wikipedia

Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Canterbury Αγγλίας, από Ρώμη (+605) – 26 Μαΐου

IMG_2056.JPG

Άγιος Αυγουστίνος

Επίσκοπος Canterbury Αγγλίας, από Ρώμη (+605)

2 Φεβρουαρίου

Οι Σάξονες, οι Αγγλοι, οι Τζιουτς και οι ειδωλολάτρες Γερμανοί, οι άρχισαν να εγκαθίστανται στην Βρεττανία από το 454, αφού απώθησαν δια πυρός και σιδήρου στους ορεινούς τόπους τους Βρεττανούς, εξακολούθησαν να ζουν μέσα στο σκοτάδι της πλάνης και της ειδωλολατρίας.

Ο Επίσκοπος Ρώμης Γρηγόριος ο Μέγας († 12 Μαρτίου), εκπληρώνοντας παλαιό διακαή πόθο του να εκχριστιανίσει τους Αγγλοσάξονες, απέστειλε εκεί τον Αγιο Αυγουστίνο, μοναχό του Αγίου Ανδρέου της ομώνυμης μονής στη Ρώμη, συνοδευόμενο από σαράντα μοναχούς, για να αναλάβει το έργο αυτό.

Αφού έφτασαν μετά από πολλές περιπέτειες στη Βρεττανία, απεβιβάσθησαν στο νησί Τάνετ το 596 και αμέσως ειδοποίησαν τον βασιλιά του Kent Άγιο Έθελμπερτ (St Ethelbert) σχετικά με την άφιξή τους στη χώρα του και για το σκοπό αυτών. Μετά από λίγες μέρες ο βασιλιάς μετέβη αυτοπροσώπως στο νησί, για να τους συναντήσει. Αφού τους άκουσε, δέχθηκε να τους παράσχει διευκολύνσεις, χωρίς όμως να υποσχεθεί ή να δεσμευτεί ότι θα πίστευε κι ο ίδιος στον Χριστό.

Τους παραχώρησε, λοιπόν, κατοικία στο Canterbury, όπως και το ναό του Αγίου Μαρτίνου, τον οποίο είχαν αφήσει οι παλαιοί Βρεττανοί. Το ναό αυτό χρησιμοποιούσε η βασίλισσα Μπέρθα, Χριστιανή από τη Γαλλία, η οποία είχε ως προσωπικό της εφημέριο κάποιον Επίσκοπο από το Παρίσι.

Έχοντας το ναό αυτό ως ορμητήριο οι ιεραπόστολοι μοναχοί άρχισαν να κηρύττουν, να βαπτίζουν και να τελούν τη Θεία Λειτουργία. Πολλοί ειδωλολάτρες προσελκύθηκαν από αυτούς στην Ορθόδοξη πίστη. Μετά την παρέλευση ενός έτους, ο Αγιος Αυγουστίνος μετέβη στην Arles Γαλλίας, όπου χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον Μητροπολίτη Βιργίλιο. Αφού επέστρεψε, απέστειλε στη Ρώμη, τον Λαυρέντιο και τον Πέτρο, για να ζητήσουν και άλλους ιεραποστόλους προς ενίσχυση του έργου τους. Ο Πάπας Γρηγόριος απέστειλε πολλούς εκλεκτούς μαθητές του, μεταξύ των οποίων ήταν ο Άγιος Μελέτιος († 24 Απριλίου), πρώτος Επίσκοπος του Λονδίνου, ο Άγιος Ιούστος († 10 Νοεμβρίου) πρώτος Επίσκοπος Rochester της Αγγλίας, ο Άγιος Παυλίνος (†10 Οκτωβρίου) πρώτος Αρχιεπίσκοπος York της Αγγλίας, και ο Ρουφινιανός, τρίτος Ηγούμενος της μονής των Αγίων Πέτρου και Παύλου Καντουαρίας. Ο Αγιος Βεδέας († 27 Μαΐου) αναφέρει ότι ο Επίσκοπος Ρώμης Γρηγόριος απέστειλε δια των ιεραποστόλων αυτών προς την Εκκλησία της Βρεττανίας πολλά ιερά σκεύη για τη λατρεία, καλύμματα του Θυσιαστηρίου, άμφια των ιερέων, ιερά λείψανα Αγίων και πολλά βιβλία. Το 604 απέστειλε προς τον Αγιο Αυγουστίνο το παλλίον (επισκοπικό ωμοφόριο) με εντολή να χειροτονήσει δώδεκα Επισκόπους υπαγόμενους στην μητροπολιτική του έδρα. Η εντολή αυτή δεν εκτελέσθηκε αμέσως λόγω διαφόρων εκκλησιαστικών δυσχεριών.

Ο Αγιος Αυγουστίνος λίγο πριν την κοίμησή του χειροτόνησε ως διάδοχό του τον Αγιο Λαυρέντιο († 2 & 3 Φεβρουαρίου), για να μην απομείνει χωρίς ποιμένα η νεαρή Εκκλησία.

Ο Αγιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 605 και υπήρξε αναμφίβολα ο θεμελιωτής της Εκκλησίας των Αγγλοσαξόνων.

Πηγή:

Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας,

Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, τ. Μαΐου, σελ. 396-397

 

 

Ορθοδοξία: Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan) Ισαπόστολος & Επίσκοπος Tullich Σκωτίας (+678) – 19 Ιανουαρίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

___2839439-1.jpg

58797832.jpg

Η αρχαία Ορθόδοξη εκκλησία που έκτισε ο Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan)

στο Cowie της Σκωτίας τον 7ο αιώνα

9535367.jpg

Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan / Nachlan)

Ισαπόστολος & Επίσκοπος Tullich Σκωτίας (+678)

19 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ναθάλαν ή Νάχλαν (St Nathalan ή Nachlan) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος που έδρασε στην περιοχή Aberdeenshire της Σκωτίας.

Ο Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan) γεννήθηκε στο χωριό Tullich της Σκωτίας, όπου και έγινε Επίσκοπος. Η παλαιότερη εκκλησία στο Tullich ιδρύθηκε από τον Άγιο Ναθάλαν τον 7ο αιώνα. Επίσης, έχτισε εκκλησίες στο Bothelim και στο Colle της Σκωτίας. Ο Άγιος Ναθάλαν ήταν ένας ευγενής που καλλιεργούσε τη γή. Κατείχε μια μεγάλη περιουσία, την οποία καλλιέργησε και μοίρασε τη συγκομιδή απλόχερα στους φτωχούς.

Ο Άγιος Ναθάλαν ήταν ένας από τους Αποστόλους της Σκωτίας και κατασκεύασε το πρώτο μικρό παρεκκλήσι στο ανεμοδαρμένο Cowie της Σκωτίας κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα.

Ένα πολύ βροχερό καλοκαίρι ο μεγάλος Άγιος Ναθάλαν, στην αδυναμία μιας στιγμής, καταράστηκε τη βροχή η οποία εμπόδιζε την συγκομιδή. Αμεσώς μετανόησε και ως πράξη  μετάνοιας για τη μεγάλη αμαρτία του που καταράστηκε την δημιουργία του Θεού έβαλε αλυσίδες με λουκέτο στο δεξί του χέρι και στο δεξί πόδι του, πέταξε το κλειδί στον ποταμό Dee και αλυσσοδεμένος ξεκίνησε με τα πόδια να πάει στη Ρώμη για να ζητήσει συγχώρεση.

Όταν έφτασε στη Ρώμη κάθισε για δείπνο και όταν έκοψαν στη μέση ένα μεγάλο μαγειρεμένο ψάρι βρήκε το κλειδί των αλυσσιδών του το οποίο είχε ρίξει στον ποταμό Dee πολλούς μήνες προηγουμένως.

Ο Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan) κοιμήθηκε οσιακά το 678 και τιμάται ως ένας από τους Ισαποστόλους της Σκωτίας.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart

sept25cowiebikeprotest064.jpg

254532.b.jpg

PhotoHandler.jpg

Cowie-0523.jpg

27032660.jpg