Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας, το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα (+6 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, 2004)

http://romaniaofmyheart.wordpress.com

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

ROMANIA OF MY HEART

Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή

από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας,

το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα

6 Απριλίου

+ Μεγάλη Τρίτη, 2004

Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη Ρουμανική γη το 1967. Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό. Οταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία. Γι’αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά. “Που ήσουν; Ολη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου; Τι σου προσφερε ο Θεός;”. Ενω αυτή δεν έλεγε τίποτα, μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της.

Ηταν εύλαβης και προσευχόνταν πολλές ώρες. Στο σχολικό χορό, όταν τελείωσε το λύκειο δεν ήθελε να πάει. Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους, ενώ εκείνη έλεγε “Δε μπορώ. Ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους πολύ, αλλά συγχωρήστε με δε μπορώ να έρθω στο τραπέζι”. Ειχε χαρακτήρα πράο και ήταν καλή με όλους. Βοηθουσε τους συμμαθητές της στα μαθήματα και καθόνταν τη νύχτα και έγραφε γι’αυτούς. Ήταν Continue reading “Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας, το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα (+6 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, 2004)”

Advertisements

Η Θεία Λειτουργία, ο Άγιος Μηνάς της Ρουμανίας & τα πτηνά του ουρανού – Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Tescohatchie Misty Morning by Erwin Buske.jpg

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Ζούσε σ’ ένα μοναστήρι της Ρουμανίας, ένας κεχαριτωμένος ιερεύς, ό πατήρ Μήνας, ό μετέπειτα Όσιος Μηνάς. Αυτός, μετά τη Θεία Λειτουργία, για να ξεκούραστη, έβγαινε στο δάσος, διότι το μο­ναστήρι ήταν μέσα σε δάση, κι εκεί έψελνε και δοξολογούσε τον Θεό με αναστάσιμα τροπάρια καίμε πολλά άλλα.
Τότε μαζεύονταν τα πουλιά του δάσους γύρω του: στο κεφαλάκι του, στους ώμους του, στα χέρια του, αυτός δε τρυφερά τα χάιδευε. Τις περισσότερες φορές, όταν ό πατήρ Μηνάς έψελνε, τα πουλιά βουβαίνονταν και τον άκουγαν.
Επειδή οι Λειτουργίες άρχιζαν νύχτα και τελείωναν με το χάραμα, ώσπου να κάνη Κατάλυσι και να ξεντυθή, ξημέρωνε, έβγαινε ό ήλιος κι έτσι έβγαινε έξω πρωί- πρωί μέσα στο δάσος και χαιρόταν τη φύση και την παρουσία των πουλιών. Κι εκεί Όλοι μαζί αινούσαν και δοξολο­γούσαν τον Θεό.
Παρατηρήθηκε, λοιπόν, στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ότι, όταν είχαν πανηγυρική Θεία Λειτουργία και αργούσε να τελείωση, και μάλιστα αργούσε πολύ μετά την ανατολή του ηλίου, τα πουλιά μαζεύον­ταν πάνω στην ‘ Εκκλησία! Την ώρα της Μεταβολής των Τιμίων Δώρων, πού ό ιερεύς έλεγε “τα Σα εκ των Σων”, τότε όλα τα πουλιά πάνω στην Εκκλησία βουβαίνονταν! Και στο “έξαιρέτως της Παναγίας, Άχραντου…”, στα Ρουμανικά βέβαια, και ενώ ή χορωδία έψαλλε το “”Άξιον εστί”, τότε πάλι τα πουλιά άρχιζαν να κελαηδούν!'”

Παρόμοιο γεγονός μου αφηγήθηκε κάποιος πιστός, πού συνέβη και στον Ναό της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, κατά την Θεία Λειτουργία της παραμονής των Θεοφανείων του έτους 1998.
Δεκάδες σπουργίτια και άλλα πουλιά, φτερουγίζοντας μέσα κι έξω από τον Ναό, από τα ανοικτά παράθυρα του τρούλου, κελαηδούσαν και τιτίβιζαν ζωηρά. Την ώρα, όμως, του Καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων βουβάθηκαν και ακινητοποιήθηκαν όλα, για να ξαναρχίσουν μετά το “Έξαιρέτως της Παναγίας Άχραντου…”.

Πηγή:

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία

εκδ. Γκέλμπεσης

Πειραιάς 2006

ΡΟΥΜΑΝΙΑ

ΕΛΛΑΔΑ