Άγιος Μόναν (St Monan) Μοναχός της Μονής της Νήσου May Σκωτίας & ιδρυτής μικρού Ναού στο Five της Σκωτίας (+9ος αιώνας) – 1 Μαρτίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

isleofmay-0128_94398653

Isle-of-May-3416

Ερείπια από το Μοναστήρι του Αγίου Αδριανού στη Νήσο May της Σκωτίας

Isle-of-May-3413

Isle_of_May_Priory_097594_by-James-Allan

Άγιος Ιερομάρτυς Μόναν (St Monan) της Μονής της Νήσου May Σκωτίας

& 6.600 Μάρτυρες στο Fife της Σκωτίας (+874)

1 Μαρτίου

Ο Άγιος Μόναν (St Monan) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Σκωτίας ο οποίος έζησε τον 9ο αιώνα και η εορτή του είναι την 1η Μαρτίου.

Ανατράφηκε από τον Άγιο Αδριανό (St Adrian/Ethernan), τον ηγούμενο της Μονής της Νήσου May της Σκωτίας και στη συνέχεια χειροτονήθηκε Ιερέας. Υπηρέτησε για πολύ καιρό στον Ναό του Αγίου Ανδρέα της Σκωτίας και ύστερα στάλθηκε για να κηρύξει στη Νήσο May μένοντας στο Μοναστήρι του Αγίου Αδριανού.

Το 874 παρεβρέθηκε στο Μαρτύριο του Αγίου Αδριανού και των υπόλοιπων μοναχών από τους Vikings στη Νήσο May και ύστερα πήγε στο Fife της Σκωτίας για ιεραποστολή όπου ίδρυσε ένα παρεκκλήσι το οποίο βρίσκεται στο σημερινό χωριό St Monans.

Την ίδια χρονιά οι Viginks έκαναν επιδρομή στην περιοχή του Fife όπου Μαρτύρησαν 6.600 Χριστιανοί.

Συνέλαβαν και τον Άγιο Μόναν (St Monan) ο οποίος παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο μετά από Μαρτυρικό θάνατο και τα Ι. Λείψανά του είναι θαυματουργικά μέχρι και σήμερα προς όλους.

Τον 14ο αιώνα ο Δαβίδ Β´ Βασιλιάς της Σκωτίας ξαναέκτισε το εκκλησάκι του Αγίου Μόναν στο St Monans του Fife αφού γιατρεύθηκε θαυματουργικά από τις πληγές μίας μάχης χάρη στη μεσολάβηση του Αγίου Μόναν (St Monan).

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Advertisements

Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία και Βιβιάνα και οι γονείς τους Άγιοι Μάρτυρες Φλαβιανός & Δαφρόσα της Ρώμης (+361)

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ & ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Πάνω: Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία & Βιβιάνα

Κάτω: Αγία Μάρτυς Δαφρόσα

Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία και Βιβιάνα 

και οι γονείς τους Άγιοι Μάρτυρες Φλαβιανός & Δαφρόσα της Ρώμης (+361)

╰⊰¸¸. •¨*

Ημέρες μνήμης:

4 Ιανουαρίου: Άγιος Φλαβιανός & Αγία Δαφρόσα

21 Ιουνίου: Αγία Δημητρία

1 Σεπτεμβρίου: Αγία Βιβιάνα

Ρώμη, η πόλη των Μαρτύρων. Το έτος 361, ο αυτοκράτορας Ιουλιανός έκανε τον Απρονιανό Κυβερνήτη της Ρώμης ο οποίος ξεκίνησε διωγμό κατά των Χριστιανών.

Η Αγίές Δημητρία και Βιβιάνα ζούσαν στη Ρώμη και ήταν κόρες Χριστιανών γονέων, του Αγίου Φλαβιανού ένός Ρωμαίου ιππότη και της Αγίας Δαφρόσας της συζύγου του.

Ο Άγιος Φλαβιανός επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα βασανίστηκε και στάλθηκε στην εξορία, όπου και πέθανε από τις πληγές του. Η Αγία Δαφρόσα επίσης επειδή δεν δέχτηκε να αρνηθεί το Χριστό αποκεφαλίστηκε.

Ο διώκτης Απρονιανός πήρε όλα τα υπάρχοντα των δύο θυγατέρων της Αγίας Δαφρόσας, Βιβιάνας και Δημητρίας, και τις άφησε να υποφέρουν από τη φτώχεια και την πείνα με σκοπό να τις πείσει να αρνηθούν το Χριστό και να προσκηνύσουν τα είδωλα. Η Αγίες παρέμειναν σε κατ᾽οίκον περιορισμό με τη βία ώστε να υπομείνουν το μαρτύριο της πείνας. Έτσι περνούσαν όλο το χρόνο τους με νηστεία και προσευχή. Ο Απρονιανός βλέποντας ότι η πείνα δεν είχε καμία επίδραση πάνω τους, τις κάλεσε.

Η Αγία Παρθενομάρτυς Δημήτρια, μετά από το Μαρτύριο της πείνας, αφού ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό, έπεσε νεκρή στα πόδια του τυράννου παραδίδοντας την αγία ψυχή της στο Σωτήρα Χριστό.

Η Αγία Βιβιάνα προοριζόταν για μεγαλύτερα Μαρτύρια. Αρχικά την παρέδοσαν στα χέρια μιας κακιάς γυναίκας που ονομάζόταν Ρουφίνα η οποία μάταια προσπάθησε να την αποπλανήσει. Χρησιμοποιώντας χτυπήματα και εκβιασμούς προσπαθούσε να την κάνει να αρνηθεί το Χριστό αλλά η Χριστιανή παρθένος παρέμεινε πιστή.

Ο Απρονιανός εξοργισμένος με την σταθερότητα της Αγίας παρθένου διέταξε να δεθεί σε μία κολώνα και να μαστιγωθεί άγρια με φραγγέλειο το οποίο είχε μόλυβδο στις άκρες του. Ο Αγία Παρθενομάρτυς Βιβιάνα υπόμεινε το Μαρτύριο με χαρά και παρέδωσε την ψυχή της στον Χριστό ένδοξα.

Το Άγιο Λείψανό της στη συνέχεια τοποθετήθηκε στην ύπαιθρο για να κατασπαραχτεί από τα άγρια ​​ζώα, αλλά κανένα ζώο δεν το αγγίξε. Μετά από δύο ημέρες την έθαψαν.

Πηγές:

Wikipedia

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Μετάφραση & επιμέλεια κειμένου:

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα – Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

c1ec5197ebe3bbec99bc387b4f65be75

[el]image1

Πολωνοί Άγιοι Μαρτυρήσαντες από τους Ρωμαιοκαθολικούς κατά τον 20ο αιώνα

Αγιοποίησις των Νεομαρτύρων της Πολωνίας

8 Ιουνίου 2003

Πράξις της Ιεράς Συνόδου
της Ορθοδόξου Πολωνικής Εκκλησίας
δια την κατάταξιν εις τον χορόν των Αγίων,
των Μαρτύρων του εικοστού αιώνος
εις την επαρχίαν Χελμ και Ποντλάσκια

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Εις τας αρχάς της τρίτης χιλιετηρίδος της χρηστότητος Κυρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία της Πολωνίας δρέπει τους καρπούς της θείας σποράς, οι οποίοι ηυξήθησαν δια της ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως και του μαρτυρικού τέλους του πιστού λαού της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια.

Η περιοχή Χελμ και Ποντλάσκια (σημερινή νότιο-ανατολική Πολωνία), η οποία προ χιλίων ετών ε­δέχθη την ορθόδοξον πίστιν, πολλάκις υπέμεινε δυ­σχερείς περιστάσεις και διωγμούς υπό των αλλοθρή­σκων. Παρ’ όλα ταύτα πάντοτε διετήρησε την αφοσίωσιν εις τον Χριστόν και εις την Αγίαν Εκκλησίαν, δια πρεσβειών της Θεοτόκου, η οποία εδώρησε εις την επαρχίαν Χελμ την θαυματουργόν εικόνα της. Ακόμη και εις τας δυσκολοτέρας δοκιμασίας της πί­στεως, κατά τας οποίας εφαίνετο να σβήνη το φως της Ορθοδοξίας διεφύλαξεν αυτήν την αγίαν κληρονομίαν και παρακαταθήκη της πίστεως όπως την έλαβε απ’ τον Άγιο Βλαδίμηρο.

Αφού παρήλθαν λοιπόν οι φοβεροί διωγμοί και το μέγα σκότος, πάλιν η πίστις λαμπρύνεται, δια της αναδείξεως ομολογητών και μαρτύρων, οι οποίοι ι­διαιτέρως κατά τον εικοστόν αιώνα, επότισαν δια των μαρτυρικών αιμάτων αυτών την χώραν τους.

Το αποκορύφωμα των διωγμών της περιοχής Χελμ και Ποντλάσκια έλαβε χώραν το έτος 1944, και καθώς μαρτυρούν οι εντόπιοι του καιρού εκείνου: «Φοβερά και δυσχερή υπέστημεν από τους εχθρούς της πίστεως οι οποίοι επλημμύρισαν την περιοχή μας με ποταμούς αιμάτων και επυρπόλησαν τας οικίας μας. Κατ’ αυτάς δε τας ημέρας ορισμένοι έλαβον μαρτυρικόν στέφανον, αφιερώσαντες την καρδιάν τους και την πίστιν τους εις τον Θεόν και τον πλησίον τους».

Δια των μαρτυρικών τους αιμάτων και πρεσβειών ενισχύεται η σημερινή εκκλησιαστική μας κοινότης και εμείς διατηρούμε την μνήμην του μαρτυρίου τους, συμφώνως με την κατά το έτος 1944 μαρτυρίαν του το­πικού Ιεράρχου Ιλαρίωνος, ο οποίος είπε: «Εγώ ελ­πίζω ακραδάντως, ότι πολλούς από τους μαρτυρήσαντας ιερείς της επαρχίας μου, η Εκκλησία θα κατατά­ξη εις τον χορόν των Αγίων». Κατά τους πεντήκοντα μεσολαβήσαντας χρόνους ήταν αδύνατον να γίνη η αγιοποίησίς των, εξ αιτίας των μη ευνοϊκών προς τού­το περιστάσεων. Εν τούτοις η μνήμη αυτών παρέμεινε ζωντανή εις τον λαόν της περιοχής, μέχρις ότου η Ορθόδοξος τοπική Εκκλησία, επί τη βάσει ερευνών και στοιχείων ειδικής επιτροπής, απεφάσισε:

1. Καθορίζεται η σύναξις των Αγίων Μαρτύρων και ομολογητών της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια, την πρώτην Κυριακήν του μηνός Ιουνίου.

2. Κατατάσσονται εις τον χορόν των Αγίων:

α) Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Μαρτίς (μαρτυρήσας εις το χωρίον Τερατίν την 4ην Μαΐου 1945).

β) Ο Πρωθιερεύς Παύλος Σβάικο και η πρεσβυτέ­ρα του Ιωάννα (μαρτυρήσαντες εις το χωρίον Γκραμπόβιετς την 28ην Αυγούστου 1943).

γ) Ο Ιερεύς Νικόλαος Χολτς (μαρτυρήσας εις Νοβοσιόλκι, την 2αν Απριλίου 1944).

δ) Ο Ιερεύς Λέων Κορόμπτσουκ (μαρτυρήσας εις Λάσκοφ την ΙΟην Μαρτίου 1944).

ε) Ο Ιερεύς Πέτρος Οχρίσκο (μαρτυρήσας εις Τσαρτόβιετς την ΙΟην Απριλίου 1944).

στ) Ο Ιερεύς Σέργιος Ζαχάρτσκουκ (μαρτυρήσας εις Νάμπρουζ την 6ην Μαΐου 1943).

ζ) Ο Μοναχός Ιγνάτιος (μαρτυρήσας εις την Μο­νήν του Αγίου Ονουφρίου εις Γιαμπλέτσνα, την 10ην Αυγούστου 1942).

3. Να συνταχθούν Απολυτίκιον, Κοντάκιον και μεγαλυνάριον των ανωτέρω Αγίων, ενώ η Ασματική Α­κολουθία του ευρίσκεται εις το Μηναίον των Μαρ­τύρων.

4. Να τιμηθούν όσα άγια λείψανα αυτών ευρέθησαν και να αγιογραφηθή η Εικόνα αυτών.

5. Να ενημερωθούν τα ομόδοξα Πατριαρχεία και οι αυτοκέφαλοι Εκκλησίες.
Δια πρεσβειών πάντων των εν Χελμ και Ποντλάσκ μαρτυρησάντων Αγίων, οι οποίοι παρίστανται εμπρός εις τον θρόνον του Υψίστου, ικετεύοντες Αυτόν υπέρ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του πιστού λαού της πατρίδος των, είθε ο Κύριος να ενισχύση την πίστιν μας και να μας δώση πλουσίαν την ευλογίαν Του. Α­μήν.

† Μακαριώτατος Μητροπολίτης Σάββας,
Αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας.

† Σεβασμιώτατος Σίμων,
Αρχιεπίσκοπος Λοτς και Πόζναν.

† Σεβασμιώτατος Αδάμ,
Αρχιεπίσκοπος Πσέμισλ και Σάνοκ.

† Σεβασμιώτατος Ιερεμίας,
Αρχιεπίσκοπος Βρότσλαβ και Στσέτσιν.

† Σεβασμιώτατος Άβελ,
Αρχιεπίσκοπος Λούμπλιν και Χελμ.

† Θεοφιλέστατος Μύρων, Επίσκοπος Χαϊνούβκα.

† Θεοφιλέστατος Ιάκωβος,
Επίσκοπος Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ.
† Θεοφιλέστατος Γρηγόριος, Επίσκοπος Μπιέλσκι.

Εν Λούμπλιν της 20η Μαρτίου 2003

Εκδόσεις: Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσσαλονίκη

Πηγή:

http://www.impantokratoros.gr/9A4E2737.el.aspx

Video: The Relics of Saint Herman of Alaska, USA (+1836) – Valaam Press, 2006

http://alaskaofmyheart.wordpress.com

ALASKA OF MY HEART

alaska fdfe

stherman

The Relics of Saint Herman of Alaska, USA (+1836)

Valaam Press, 2006

Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας, το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα (+6 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, 2004)

http://romaniaofmyheart.wordpress.com

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

ROMANIA OF MY HEART

Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή

από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας,

το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα

6 Απριλίου

+ Μεγάλη Τρίτη, 2004

Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη Ρουμανική γη το 1967. Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό. Οταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία. Γι’αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά. “Που ήσουν; Ολη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου; Τι σου προσφερε ο Θεός;”. Ενω αυτή δεν έλεγε τίποτα, μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της.

Ηταν εύλαβης και προσευχόνταν πολλές ώρες. Στο σχολικό χορό, όταν τελείωσε το λύκειο δεν ήθελε να πάει. Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους, ενώ εκείνη έλεγε “Δε μπορώ. Ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους πολύ, αλλά συγχωρήστε με δε μπορώ να έρθω στο τραπέζι”. Ειχε χαρακτήρα πράο και ήταν καλή με όλους. Βοηθουσε τους συμμαθητές της στα μαθήματα και καθόνταν τη νύχτα και έγραφε γι’αυτούς. Ήταν Continue reading “Η Αγία Νεομάρτυς Ντανιέλα (Δανιηλία) Μοναχή από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας, το Μαρτυρικό Λουλούδι του Πάσχα (+6 Απριλίου, Μεγάλη Τρίτη, 2004)”

The Martyr of Hospitality: Saint Meinrad the hermit, Martyr in Einsiedeln, Switzerland (+861) – January 21

http://orthodox-synaxarion.blogspot.com

ORTHODOX SYNAXARION

Einsiedeln, Switzerland

The wonder-working statue of the Holy Virgin Mary given to Saint Meinrad by the Abbess Hildegarde of Zürich

The Martyr of Hospitality: Saint Meinrad the hermit, 

Martyr in Einsiedeln, Switzerland (+861)

Saint Meinrad (c. 797 – 21 January 861) was a hermit in Switzerland. He is known as the “Martyr of Hospitality”. His feast day is 21 January.

Meinrad was born into the family of the Counts of Hohenzollern and was educated at the abbey school of Reichenau, an island in Lake Constance, under his kinsmen, the Benedictine Abbots Hatto and Erlebald. There he became a monk and was ordained.

After some years at Reichenau, and the dependent priory at Benken, St. Gallen near Lake Zurich, around 829 he embraced an eremitical life and established his hermitage on the slopes of Etzel Pass, taking with him a wonder-working statue of the Virgin Mary which he had been given by the Abbess Hildegarde of Zurich.

Because so many people sought him out, in 835 he retreated to a hermitage in the forest of Einsiedeln, Switzerland. Inspired by the Desert Fathers, Meinrad practiced a strict asceticism. Gifts presented to him he passed on to poor. He was killed in 861 by the thieves Richard and Peter who wanted the treasures which pilgrims left at the shrine. Meinrad is known as the Martyr of Hospitality.

Over the next eighty years, the hermitage was occupied by a succession of hermits. One of them, named Eberhard, previously Provost of Strasburg, erected a monastery, Einsiedeln Abbey, and became its first abbot. Meinrad was originally buried at Reichenau, but his relics were returned to Einsiedel in 1029.

Source:

Wikipedia

Святой Аббан (St Abban) Ирландии (+620) – 16 марта ╰⊰¸¸.•¨* Russian

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

14590380382_f8abc37616_b.jpg

Continue reading “Святой Аббан (St Abban) Ирландии (+620) – 16 марта ╰⊰¸¸.•¨* Russian”