Άγιος Ίντρακτ (St Indract), Αγία Ντομινίκα (St Dominica) & οι 9 συμμάρτυρές τους, Μάρτυρες στο Shapwick της Αγγλίας, από Ιρλανδία (+718) – 5 Φεβρουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritaiofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

5603046_orig.jpg

Ιρλανδία

glastonburyabbey.jpg

Ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης

Κελτικής Μονής του Glanstobury της Αγγλίας

η οποία ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα & όπου βρέθηκε

ο τάφος του Βασιλιά Αρθρούρου

Glaston icon.jpg

Εικόνα της Παναγίας του Glastonbury

όπου εικονίζονται & οι Άγιοι Ίντρακτ & Ντομινίκα

(St Indract & Dominica)

glastonbury_abbey.jpg

Άγιος Ίντρακτ (St Indract), Αγία Ντομινίκα (St Dominica) & οι 9 συμμάρτυρές τους,

Μάρτυρες στο Shapwick της Αγγλίας, από Ιρλανδία (+718)

5 Φεβρουαρίου

Αυτή την ημέρα (5 Φεβρουαρίου) στο Παλαιό Αγγλικό Ημερολόγιο αναφέρεται η μνήμη των Αγίων Indractus, Dominica και των συντρόφων τους. Πρέπει να βασιστούμε στον William του Malmsbury για πληροφορίες σχετικά με αυτούς τους Μάρτυρες, οι οποίοι τιμώνταν στο Μοναστήρι του Glastonbury. Ο Άγιος Indractus, ήταν ένας Ιρλανδός γαιοκτήμονας ο οποίος πήγε στη Ρώμη για προσκύνημα μαζί με την Αγία Dominica και εννιά άλλους και στο ταξίδι της επιστροφής τους αποφάσισαν να επισκεφτούν την Δεύτερη Ρώμη, όπως αποκαλούσαν το Glastonbury λόγο των αγίων που σχετίζονταν με αυτό.

Υπάρχει μία παράδοση που λέει πως ο Άγιος Πατρίκιος και η Αγία Bridget πέρασαν λίγο καιρό στο Glastonbury, και υπάρχει μία περιοχή που ονομάζεται Beckery, όπου λέγεται ότι η Bridget ίδρυσε ένα γυναικείο Μοναστήρι στη βάση του λόφου Weary-all Hill. Ήταν κατά τη διάρκεια της πρωινής Λειτουργίας μέσα στο εκκλησάκι της Αγίας Μαρίας της Μαγδαλινής εκεί, όπου σύμφωνα με την Ιστορία του Ιωάννη του Glastonbury, ο βασιλιάς Αρθούρος είδε το όραμα του Σταυρού και την Παναγία μαζί με το Άγιο Βρέφος. Ένας άλλος Ιρλανδός Άγιος σχετίζεται με το Glastonbury και λέγεται Άγιος Benignus, τοπικά γνωστός σαν Άγιος Bennings, ο οποίος ήταν υποτακτικός και διάδοχος του Αγίου Πατρικίου. Εγκαταστάθηκε στην περιοχή Mear τρία μίλια προς τη δύση, όπου κοιμήθηκε και το σώμα του μεταφέρθηκε στο Μοναστήρι του Glastonbury το 901 περίπου τετρακόσια χρόνια μετά.

Όλα αυτά ίσως να έλκυσαν τον Άγιο Indractus και τους άλλους προσκυνητές που ήταν μαζί του, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Shapwick. Οι ντόπιοι άνθρωποι ήταν παγανιστές και πίστεψαν πως η συντροφιά αποτελούταν από πλούσιους εμπόρους, παρότι τα σακίδια τους περιείχαν μόνο μαϊντανό και άλλους σπόρους που σκόπευαν να μεταφέρουν στην Ιρλανδία κατά την επιστροφή τους και οι οδοιπορικές τους ράβδοι ήταν μπρούτζινες και όχι χρυσές. Αφού τους σκότωσαν, οι ντόπιοι πέταξαν τα κορμιά τους σε έναν βαθύ λάκκο, όμως μια στήλη φωτός εμφανίστηκε τη νύχτα αποκαλύπτοντας τον τάφο των Χριστιανών Μαρτύρων. Τα σώματα τους ανασύρθηκαν και θάφτηκαν στο Μοναστήρι του Glastonbury τον 8ο αιώνα κατά τη διάρκεια της ανοικοδόμησης υπό τον βασιλιά Ina.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2016/04/indract-dominica-glastonbury.html

Ορθόδοξη Κελτική & Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Orthodoxy – Rainbow

_86845340_ladtchapel.jpg

Μονή του Glastonbury, Αγγλία

Lady-Chapel.jpg

Advertisements

Σταυρός, το δικό μας Holywood (=Ιερό Ξύλο) – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

http://californiaofmyheart.wordpress.com

CALIFORNIA OF MY HEART

cartel-de-hollywood

Σταυρός, το δικό μας Holywood (=Ιερό Ξύλο)

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

«… Ὁ Ἐσταυρωμένος κάποια στιγμή τελείωσε καί πολύ προσεκτικά καρφώθηκε στό Σταυρό.

Δέν ἦταν μεγάλος ὁ Σταυρός οὔτε μικρός. Ἕνας μέτριος, στητός στή βάσι του, ἀλλά χαριτωμένος βυζαντινός.

“Ποιό παρεκκλήσι νά στολίση”, σκέφθηκε, “καί ποιά Ἁγία Τράπεζα…”.

Ἀμερική! Σέ κάποια σημαντική ἀκαδημαϊκή πόλι!

30 Ἰανουαρίου 19….! Ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν…

Κάποια ἐπισκέπτρια στήν πόλι καί στήν Ἐκκλησία … τό ἔκανε τάμα, νά φέρη γιά τό Ὀρθόδοξο παρεκκλῆσι τόν Ἐσταυρωμένο ἀπ᾽ τήν Ἑλλάδα, ἀπ᾽ τό ἐργαστήρι τοῦ οἰκογενειακοῦ φίλου μέ τόν καταπληκτικό ἁγιογράφο. Ἔτσι ἔγινε.

—Ἄραγε εἶναι εὔκολο ἕνα ταξείδι Ἑλλάδα-Ἀμερική μέσα σέ ἀεροπλάνα καί σέ ἀεροδρόμια μ᾽ ἕναν Ἐσταυρωμένο στήν ἀγκάλη;

Καθόλου. Ἀπορίες, ἐρωτήσεις, μειδιάματα εἰρωνικά, κοροϊδευτικά λόγια, γέλια ἀπ᾽ τούς ἐλεγκτές διαβατηρίων καί τίς ἀεροσυνοδούς… καί τό ἀποκορύφωμα…!:

—Ιs this a boomerang? (εἶναι ἕνα μπούμερανγκ;).

—Νo, this is not a boomerang. Ιts only a Cross (Ὄχι, δέν εἶναι ἕνα μπούμερανγκ. Εἶναι μόνο ἕνας Σταυρός), ἡ ἀπάντησι στήν ἐρώτησι τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ immigration (στόν ἔλεγχο διαβατηρίων) στήν Ἀμερική.

Ιs this a boomerang?

Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ a boomerang; Ἀντήχησαν στ᾽ αὐτιά της ὑβριστικά καί σκληρά αὐτά τά λόγια. Δάκρυα τῆς ἀνέβηκαν στά μάτια καί μονολόγησε: a boomerang?

—Ναί, εἶναι ἕνα boomerang, γιατί ὄχι;

Ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου μέ τόν Ἐσταυρωμένο ἐπάνω εἶναι ἕνα boomerang. Ἕνα boomerang, ὅμως, ἀγάπης γιά τόν ἄπιστο, τόν αἱρετικό, τόν ἑτερόδοξο καί γιά τόν ἀνόητα σοφό, πού στηρίζει τή σοφία του μόνο στήν ἀνθρώπινη γνῶσι καί γιά τόν κακοπροαίρετο χριστιανό καί γιά τόν ψεύτη τό διπλοπρόσωπο, τό συκοφάντη, γιά τόν ἄσπλαχνο καί φυλάργυρο πλούσιο, τό δολοφόνο, γιά τό φθονερό καί τό μνησίκακο, γιά τόν ἀμετανόητο ἁμαρτωλό.

Ἕνα boomerang ἀγάπης πού πληγώνει ὅσους δέν Τόν ἀγαποῦν, δέν Τόν θέλουν, Τόν ὑβρίζουν, Τόν χλευάζουν, Τόν ἐξευτελίζουν μέ τά λόγια τους, τήν πέννα τους, τά συστήματά τους, τούς νόμους τους, τίς φαρισαϊκές τους πεποιθήσεις καί τεχνικές, τίς πονηρές σκέψεις καί τίς ἁμαρτωλές σαρκικές τους ἐπιθυμίες, ἀλλά κι ἕνα boomerang πού προφυλάσσει, ἀσφαλίζει, θωρακίζει, νικᾶ, γαληνεύει, ἰσορροπεῖ καί προειδοποιεῖ».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΣΤΑΥΡΟΣ, ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ

Τό δικό μας Holywood

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

ΑΘΗΝΑ 2011

http://www.truthtarget.gr (Ώρες Εξομολόγησης)

TRUTH TARGET

(2108220542 – 6978461846)

Die Sondag van die Ortodoksie ╰⊰¸¸. •¨* Afrikaans

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

ORTHODOX HEART

South_Africa_Hougaard_Malan_27.jpg

2017-04-12-1.jpg

Die Sondag van die Ortodoksie

https://afrikaansortodoks.wordpress.com

https://afrikaansortodoks.wordpress.com/2012/03/06/die-sondag-van-die-ortodoksie/

BEDEHUIS BETHANIË

Verlede Sondag het ons die Sondag van die Sege van die Ortodoksie gevier. Hier is ‘n uittreksel uit ons bisdomlike blad oor dié fees.

Vandag, op die eerste Sondag van die Groot Vastyd, gedenk ons die oorwinning van die Ortodoksie oor die kettery van die ikonoklasme. In die agste eeu is die Kerk uitmekaar geskeur deur hulle wat beswaar gemaak het teen die verering van die ikone, en in 787 het die Tweede Konsilie van Nicea daarop gereageer deur die rol van ikone in die Kerk te bevestig en te verklaar dat “Wanneer hierdie voorstellings beskou word, dit hulle wat daarna kyk hulle prototipe sal laat gedenk en liefhê .” Die Konsilie het onderskei tussen aanbidding, wat God alleen toekom, en die verering wat ons aan ikone gee, en verklaar dat wanneer ons ‘n ikoon vereer, ons eintlik die werklikheid vereer wat dit verteenwoordig.

Selfs na die Konsilie het die ikonoklasme voortgeduur totdat die keisering Theodora in 844 die Ortodoksie opnuut gevestig het met ‘n plegtige prosessie en verering van die ikone op die eerste Sondag van die Vastyd. Dit was die begin van vandag se fees en vier die sege van die ware leer oor kettery.

Die sege van die Ortodoksie wat ons vandag vier, staan in volledige samehang met die vroeëre stryd vir die Ortodokse geloof, want wat op die spel was, was nie bloot die geldigheid van die verering van die ikone nie, maar juis die werklikheid van die Vleeswording van Christus, wat die Kerk in vroeëre eeue geworstel het om te bely. Omdat God in Christus volledig mens geword het, is die stoflike self geheillig en het dit ‘n geskikte medium geword om Sy beeltenis weer te gee. Soos Sint Johannes van Damaskus geskryf het: “As ‘n mens eers verstaan dat die Onliggaamlike vir jou mens geword het, is dit vanselfsprekend dat jy Sy menslike beeld kan weergee.”

Onomskryfbare Meester, in u goddelike natuur, en in die laaste tye vlees geword, het dit U behaag om omskryfbaar te word; want deur vlees aan te neem, het U ook al die eienskappe daarvan aangeneem. Wanneer ons daarom die vorm van u gelykenis weergee, gee ons dit ‘n relatiewe verering en word ons verhef tot liefde vir U, en in die navolging van die tradisies van die apostels, verkry ons daaruit die genade van heling.

Uit die Vespers vir die Sondag van die Ortodoksie

Uittreksel uit Evangelion. ‘n Bulletin van die Ortodoks-Christelike Geloof, 4 Maart 2012.

Finding the Faith of St Joseph of Arimathea: An Interview with Fr. Jonathan Hemmings, England ╰⊰¸¸.•¨* The tradition of faith in Great Britain goes back to the Apostolic era!

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://greatbritaiofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

ORTHODOX HEART

139970_1024_768.jpg

England

Hemmings-full.jpg

Finding the Faith of St Joseph of Arimathea:

An Interview with Fr. Jonathan Hemmings, England

╰⊰¸¸.•¨*

The tradition of faith in Great Britain goes back to the Apostolic era!

by Tudor Petcu

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

http://journeytoorthodoxy.com/2016/10/finding-the-faith-of-joseph-of-arimathea/

JOURNEY TO ORTHODOXY

A Romanian writer, Tudor is a graduate of the Faculty of Philosophy, University of Bucharest, Romania. He has published a number of articles related to philosophy and theology in different cultural and academic journals. His work focuses on the evolution of Orthodox spirituality in Western societies as well and he is going to publish a book of interviews with Westerners converted to Orthodoxy. In this article, he interviews Fr. Jonathan Hemmings, Orthodox theologian, who is the priest of the Holy Life-Giving Cross Orthodox Church in Lancaster, UK, talks about faith and love in Christ.

╰⊰¸¸.•¨*

1.) Before discussing your conversion to Orthodoxy, I would appreciate it a lot if you could talk about your main spiritual experiences and journies untill you have discovered the Orthodox Church.

First of all, we need to be sure of what we mean when we use the term convert or “conversion.” We all need to be converted – both those who come from different traditions and confessions and those from traditionally Orthodox countries who are referred to as “cradle Orthodox”. Christianity is not a Philosophy, it is a relationship with the All Holy Trinity. We are converted to Christ and we are received into the (Orthodox) Church through Baptism and/or Chrismation. Sometimes this happens in the other order of events. Those who are Baptised Orthodox as babies need to employ the gift of the Holy Spirit given to them; those who are called to the Orthodox Christian faith are prompted by the same All Holy Spirit. As Metropolitan Kallistos said

“We Orthodox know where the Holy Spirit is but we cannot say where He is not.”

As scripture says

“the Holy Spirit moves where He wills.”

One has to experience the Orthodox Church either through her Liturgy or through the “living signposts of the faith” whom God sets before us if we are open to the Truth. By “ living signposts” I mean men and women who possess grace and in whom we see the light of Christ. Christianity in the west tends to be analytical and logical, Eastern Christianity is synthetic and mystical and engages the whole of our being.

You shall love the Lord your God with all your mind with all your strength, with all your heart and with all your soul.

The fact that we do metanoias (reverences or bows) shows that even prayer is a physical as well as a mental process. I have always believed in God, from a little child. I cannot remember a time when I did not believe in God. I had the right Christ, I just needed the right Church. Of course all this was a preparation for me to discover or rather recover the Orthodox faith.

2.) How would you characterise your own spiritual road to Orthodoxy? According to this question, would it be correct to say that Orthodoxy is able to heal the wounded souls?

I am like the Prodigal son in the parable who returns to his father. The Orthodox faith according to tradition was brought to Britain by St Joseph of Arimathea. An early Archbishop of Canterbury was Greek- St Theodore of Tarsus. St Constantine the Great was made Augustus Emperor here in York when he was in charge of the sixth Legion. So did not choose to find something “foreign” I returned to the Church which was established here in Britain.

The Orthodox Church is Universal as we proclaim on the Sunday of Orthodoxy. The Church is the hospital for souls. As Blessed Augustine said

“Our hearts are restless until they find their rest in God”

Restlessness of the spirit is a characteristic of this age. So I have not discovered something new, I have recovered something authentic and original.

3.) Considering all what you have experienced over the years from the spiritual point of view, why is Orthodoxy so precious and meaningful to you?

Well, I believe Orthodoxy is not only original, unchanged and authentic but it is the teaching and preaching of Christ’s Apostles (Kerygma and Paradosi). Tradition is not simply historical, it is vital and dynamic. The Orthodox way fulfils the needs of the whole person and makes the broken person whole. It is precious because it is the

“pearl of great price.”

Once you find it, then you must share this treasure with others and not keep it to yourself.

4.) Do you think that Orthodoxy could be considered a burning bush?

I have a stone from Mount Sinai which contains the image of the bush which Moses saw burning and yet which was not consumed. If you want to forge metal, you must first heat it and out it into the fire and then you can shape it to the tool you require. When we are put into the fire of God, the same happens. It is so God can shape us into the person that He has called us to be. When we are alive in God then we become all flame. We are standing on holy ground, so when we approach God we must do so with awe before the majestic power of God.

5.) Now, I would like you to tell me what does the Orthodox monasticism mean for you and what impressed you most in your monastic pilgrimage, if I can call it like that?

Orthodox Monasteries are “LightHouses” for souls. They are often remote and inaccessible because the quietness for the soul requires asceticism . They are full of angels because the angelic life is lived there. When we say in the Lord’s Prayer

“Thy kingdom come on earth as it is in heaven”

then this is what monks are doing. The very walls of the Churches are filled with prayer and so one can feel tangibly the peace of God. It is this peace which passes all understanding that one experiences. Again I say that Orthodoxy is Life in the sense that we experience it, we live it. I have been to many Orthodox Monasteries in Romania. The most memorable moments are when I met Pr Ioanichie Balan in Sihastria Monastery and when I served the Holy Liturgy with Pr. Teofil Paraian( the blind Staretz) at Sambata de Sus. These were moments when the veil between heaven and earth was very thin.

6.) What would be the difference between you as a heterodox and you as an Orthodox?

I am complete. When Our Lord died on the Cross he said in St Johns Gospel

“It is finished”

but this also means

“It is completed”

that is, the work of salvation. In this sense “conversion” is an extension of what I once was. As C. S. Lewis ( much respected by Orthodox) once put it

“Imagine yourself as a living house. God comes in to rebuild that house. At first, perhaps, you can understand what He is doing. He is getting the drains right and stopping the leaks in the roof and so on; you knew that those jobs needed doing and so you are not surprised. But presently He starts knocking the house about in a way that hurts abominably and does not seem to make any sense. What on earth is He up to? The explanation is that He is building quite a different house from the one you thought of – throwing out a new wing here, putting on an extra floor there, running up towers, making courtyards. You thought you were being made into a decent little cottage: but He is building a palace. He intends to come and live in it Himself.” (C.S. Lewis, Mere Christianity)

As I have said before, I have always loved God but the depths of Orthodoxy provide me with the resources that nourish my soul.

7.) I remember some words which impressed me much while I was discussing with a Swiss writer converted to Orthodoxy. He was saying that he was born to hate but through Orthodoxy reborn to love. How would you characterise these words as a convert to Orthodoxy?

We were all born to love. Christ summarised the Commandments as Loving God and Loving your neighbour. Orthodox Christianity can be summarised in these words. But love is a verb… we must put into action those things which we believe. I am sure the prisons in Romania are full of criminals who would call themselves Orthodox and who have been baptised as such, but sin found a place in their hearts. Glory to God he is merciful and loves mankind! And so we must live out our life in peace and repentance. Being Romanian does not make you Orthodox anymore than being Greek, Russian, Serb or British. There was no ethnic identity in the Garden of Eden before Adam and Eve’s transgressions. May the love of God embrace us all.

╰⊰¸¸.•¨*

This interview is one of many that will be published in the book “The rediscovery of Orthodox heritage of the West” by Tudor Petcu, containing interviews with different Westerners converted to Orthodoxy. It will be published in two volumes and the first one will appear by the end of this year.

Saint Modan, Missionary in Scotland, Founder & Abbot of Dryburgh Abbey & hermit in Dumbarton, Scotland, from Ireland (+6th century) – February 4

http://orthodox-synaxarion.blogspot.com

ORTHODOX SYNAXARION OF CELTIC SAINTS & ALL SAINTS

2_8_5l.JPG

Dryburgh Abbey, Scotland

17271790.jpg

GlasgowButeHallStModan.jpg

Saint Modan, Missionary in Scotland,

Founder & Abbot of Dryburgh Abbey,

& hermit in Dumbarton, Scotland

from Ireland (+6th century)

February 4

Saint Modan was the son of an Irish chieftain. He became a monk and built a chapel at Dryburgh, Scotland, in 522 which he used as a base for several years. This later became the site of a monastery: Dryburgh Abbey.

He was a Missionary in the Falkirk and Stirling areas, and along the Forth, in Scotland continuing until he was elected abbot, a post which he accepted reluctantly. After a number of years he resigned and became a hermit, settling in the Dumbarton area, where he eventually died. His relics were enshrined at Rosneath, Scotland.

Source:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Dryburgh_Abbey,_2004.jpg

Dryburgh Abbey, Scotland

11fe5a1b_d42e_454e_8d6b_98f24b4fd313.jpg

dryburgh-abbey-hotel.jpg

East-Cloister-Aug07-D5492sAR.jpg

201503144321.jpg

img_5044.jpg

Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus), ηγούμενος της Μονής Fulda Γερμανίας, ερημίτης στη Ρωσία & Επίσκοπος Mainz Γερμανίας, Συγγραφέας Συναξαριστή Αγίων (+856) – 4 Φεβρουαρίου

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

8a3815c961db43a92d31f568329a599c.jpg

Γερμανία

4513.jpg

Bl.-Rabanus-Maurus.jpg

Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus)

ηγούμενος της Μονής Fulda Γερμανίας, ερημίτης στη Ρωσία

& Επίσκοπος Mainz Γερμανίας,

Συγγραφέας Συναξαριστή Αγίων (+856)

4 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Γερμανίας και έζησε τον 9ο αιώνα. Γεννήθηκε το 784 στο Mainz της Γερμανίας και σε νεαρή ηλικία έγινε Μοναχός στη Μονή της Fulda της Γερμανίας.

Ως μοναχός της Μονής Fulda της Γερμανίας εργάστηκε στη βιβλιοθήκη της Μονής.

Αναζητώντας μια λεπτομερή κατανόηση της Αγίας Γραφής, σπούδασε ελληνικά, εβραϊκά, συριακά, και τα Γραπτά των Πατέρων της Εκκλησίας. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν επέτρεψε στις πολλές ώρες των σπουδών του να τον κρατήσουν μακρυά από τα καθημερινά πνευματικά του καθήκοντα.

Το 801 χειροτονήθηκε Διάκονος και στη συνέχεια σπούδασε στην Tours της Γαλλίας κοντά στον φημισμένο και ενάρετο λόγιο Αλκουΐνο και πήρε το όνομα Μαύρος (Maurus) στη μνήμη του αγαπημένου μαθητή του Αγίου Βενέδικτου.

Έπειτα επέστρεψε στην Fulda σε ένα από τα μεγάλα κέντρα του Χριστιανικού κόσμου της εκπαίδευσης και το 814 χειροτονήθηκε ιερέας. Το 822 εξελέγη ηγούμενος της Μονής της Fulda όπου υπηρέτησε μέχρι το 842.

Ο Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus) έδειξε μεγάλη αφοσίωση στους Αγίους και είναι ο συγγραφέας και συντάκτης ενός Συναξαριστή Αγιών.

Υπήρξε μεγάλος Απολογητής κατά των αιρέσεων και η αποστροφή του πρός τις αιρέσεις ήταν τόσο μεγάλη που έλεγε ότι οι υποστηρικτές των αιρέσεων μοιάζουν με τον Αντίχριστο.

Ύστερα ο Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus) πήγε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας για να ζήσει ζωή απομόνωσης και προσευχής μέχρι το 847 όπου και τον χειροτόνησαν Επίσκοπο του Mainz της Γερμανίας.

Ο Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus) ως Επίσκοπος στο Mainz της Γερμανίας ήταν γνωστός και αγαπημένος για την έντονη φιλανθρωπία του. Υπερασπίστηκε τα δικαιώματα της Εκκλησίας και διευκρίνισε μέσω των Ιερών Συνόδων τα δόγματα της Εκκλησίας.

Επίσης, ως Επίσκοπος αφιερώθηκε στο κήρυγμα του Λόγου του Θεού και ζητούσε την μετάνοια και επιστροφή των αμαρτωλών στο Θεό.

Η γενναιοδωρία του προς τους φτωχούς ήταν μεγάλη και το 850 που εκδηλώθηκε ένας μεγάλος λιμός τροφοδοτούσε καθημερινά τριακόσους άπορους από το δικό του τραπέζι.

Αντίθετα, με τον εαυτό του ήταν πολύ αυστηρός και ποτέ δεν έτρωγε κρέας, ούτε έπινε κρασί.

Θεωρείται ένας από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους και μεγαλύτερους επιστήμονες της εποχής του και είναι ο συγγραφέας πολλών Λειτουργικών βιβλίων της Εκκλησίας.

Κοιμήθηκε οσιακά το 856.

Πηγή: Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

62091a86d03a2a2e20ea8b38daeb61bf.jpg

Χαιρετισμοί στόν Ἅγ. Ραβάνο
Ἐπίσκοπο Mainz Γερμανίας (4/2, +856)
καί στόν Ἅγ. Ἰωάννη Μαξίμοβιτς,
Ἐπίσκοπο San Francisco τῆς California τῶν ΗΠΑ
& Ἰσαπόστολο Ἀ. Ἀσίας, Δ. Εὐρώπης,
Β. Ἀφρικῆς & Ἀμερικῆς (19/6 & 2/7, +1966),
συντάκτες Συναξαριστῶν τῶν Ὀρθοδόξων Ἁγίων τῆς Δύσεως

Χαῖρε, ἀγαπητέ Ραβάνε
Ἐπίσκοπε Mainz τῆς Γερμανίας·

Χαῖρε, ἀγαπητέ Ἰωάννη Μαξίμοβιτς
Ἐπίσκοπε San Fransisco τῆς California·

Χαῖρε, Ραβάνε, ἀντανάκλασι τῆς εὐσπλαχνίας τοῦ Θεοῦ·
Χαῖρε, ξημέρωμα τῆς αγάπης τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά μας·

Χαῖρε, Μαξίμοβιτς Ἀπόστολε Βορρᾶ καί Νότου·
Χαῖρε, Ἀπόστολε Ἀνατολῆς καί Δύσις·

Χαῖρετε, ὅτι ἡ ἀγάπη σας σχημάτισε
τό Σταυρό στήν καρδιά μας·

Χαῖρετε, συντάκτες Συναξαριστῶν
τῶν Ὀρθοδόξων Ἁγίων τῆς Δύσις.

Χαίρετε, Ἅγιοι Ραβάνε καί Ἰωάννη Μαξίμοβιτς!

http://rejoicecelticsaints.wordpress.com

Χαιρετισμοί Κελτών Αγίων & Πάντων των Αγίων

Rejoice Celtic Saints

112190513.jpg

Άγιος Ραβάνος-Μαύρος (St Rabanus Maurus)

Gregory-IV_Raban-Maur.jpg

Άγιος Μόνταν (St Modan) ιεραπόστολος Σκωτίας, ιδρυτής & ηγούμενος της Μονής του Dryburgh Σκωτίας & ερημίτης στο Dumbarton της Σκωτίας, από Ιρλανδία (+6ος αιώνας) – 4 Φεβρουαρίου & 30 Αυγούστου

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

17271790.jpg

Ερείπια της Ορθόδοξης Κελτικής Μονής του Dryburgh Σκωτίας

όπου ήταν ηγούμενος ο Άγιος Μόνταν (St Modan) τον 6ο αιώνα

2_8_5l.JPG

GlasgowButeHallStModan.jpg

Άγιος Μόνταν (St Modan) ιεραπόστολος Σκωτίας

ιδρυτής & ηγούμενος της Μονής του Dryburgh Σκωτίας,

& ερημίτης στο Dumbarton της Σκωτίας, από Ιρλανδία (+6ος αιώνας)

4 Φεβρουαρίου & 30 Αυγούστου

Ο Άγιος Μόνταν (St Modan) είναι ένας Ιρλανδός Ορθόδοξος Άγιος του 6ου αιώνα, από την Ιρλανδία. Ήταν ο γιος ενός Ιρλανδού οπλαρχηγού. Έγινε μοναχός και έχτισε ένα εκκλησάκι στο Dryburgh της Σκωτίας το 522 το οποίο χρησιμοποίησε ως ιεραποστολική βάση για πολλά χρόνια. Αυτό έγινε αργότερα η θέση ενός Ορθόδοξου Κελτικού Μοναστηριού: Του Αββάειου του Dryburgh.

Ο Άγιος Μόνταν (St Modan) αρχικά ασχολήθηκε με την ιεραποστολή στις περιοχές Falkirk, Stirling και Forth της Σκωτίας, μέχρι που εξελέγη ηγούμενος, μια θέση που δέχτηκε απρόθυμα.

Μετά από αρκετά χρόνια παραιτήθηκε και έγινε ερημίτης στην περιοχή Dumbarton της Σκωτίας, όπου και κοιμήθηκε οσιακώς. Τα Ιερά Λείψανά του σώζονται ως σήμερα, στο Rosneath της Σκωτίας.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

Dryburgh_Abbey,_2004.jpg

Ερείπια της Μονής του Dryburgh Σκωτίας

11fe5a1b_d42e_454e_8d6b_98f24b4fd313.jpg

dryburgh-abbey-hotel.jpg

East-Cloister-Aug07-D5492sAR.jpg

201503144321.jpg

img_5044.jpg