Heilige Ia von Irland & Cornwall (+450) ╰⊰¸¸.•¨* German

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

201209052000.jpg

Irland

Saint Ia of Cornwall.png

Heilige Ia von Irland & Cornwall (+450)

Heilige Ia ist eine kornische Heilige, deren Tradition mindestens bis in das 5. Jahrhundert zurückgeht und nach der die Hafenstadt St Ives benannt wurde. Sie ist auch unter den Namen Ives und Hya bekannt. Ihr Gedenktag ist der 3. Februar.

Ia eine irische Jungfrau nobler Herkunft, die zu spät die irische Küste erreichte, um Gwinear und seine Begleiter auf ihrer Reise nach Cornwall zu begleiten. In ihrer Verzweiflung ließ sie sich auf dem Strand zu einem Gebet nieder, wonach sie ein kleines auf dem Wasser schwimmendes Blatt entdeckte. Als Ia das Blatt mit ihrem Stab berührte, vergrößerte es sich auf wundersame Weise zu der Größe eines Bootes, das Ia aufnehmen und nach Cornwall bringen konnte, wo sie noch vor Gwinear ankam.

In der damaligen Gemeindekirche befand sich auch ihr Grab. Venton Ia, eine Quelle in der Nähe des Porthmeor Beach, eines der beiden zu St Ives gehörenden Strände, ist ihr ebenfalls geweiht. Ferner wurde Ia eine Kapelle in Troon bei Camborne zugeeignet. Auch die bretonische Gemeinde Plouyé, deren Name „Gemeinde der Ia“ bedeutet, könnte mit derselben Heiligen in Verbindung stehen.

Quelle: Wikipedia

3666289_orig.jpg

ia.jpg

92635675.jpg

st-ives-panorama-cornwall-uk-famous-fishing-port-61752779.jpg

St. Ives, Cornwall

27T_St-Ives.jpg

stives-harbour-summer.jpg

6206bf6d1df58f9474952c03752400cd.jpg

Святая Ия (St Ia) Корневилльская Из Ирландии (+450) — Принцесса, христианская мученица – 3 февраля ╰⊰¸¸.•¨* Russian

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

RUSSIA OF MY HEART

Irland.jpg

Ирландии

Saint Ia of Cornwall.png

Святая Ия (St Ia) Корневилльская Из Ирландии (+450)

Святая Ия Корневилльская Из Ирландии (V век) — принцесса, христианская мученица. Память 3 февраля.

Святая Ия Корневилльская (валл.: Ia), известная также как Хия (лат. Hia), или Эйа (Eia), или Ив (англ. Ives), была просветительницей Корнуолла, по преданию была ирландской принцессой, сестрой св. Эрка (Erc), Юни (Euny) и Анты (Anta). Она была обращена в Христову веру св. Патриком Старшим и решила отправиться с просветительской миссией в Корнуолл, вместе со свв. Фингаром (Fingar) и Фиалой (Piala).

Предание гласит, что они уплыли без неё. Оставшись на берегу и горько рыдая, она вознесла свою молитву ко Господу. Внезапно её внимание привлёк плававший перед нею маленький листик плюща. Она коснулась его посохом, намереваясь потопить, но количество листьев стало приумножаться, и они образовали плот, на котором она и переправилась через Ирландское море, прибыв в Пенвис (англ.) (Penwith), что в Корнуолле, даже раньше тех, кто оставил её на берегу.

Там она стала духовной ученицей св. Бервина (Berwyn), иначе Барика (Baricus, Barric), и вскоре она объединила свои усилия со св. Элвином (Elwyn) и его 777 соработниками.

Она основала храм в Пен Динас (англ.) (Pen Dinas), и её святой источник Вентон Эйа (Venton Eia), иначе Ффинан Ия (Ffynnon Ia) был неподалёку от Портмеора (Porthmeor). Она также построила часовню в Труне (Troon), что в приходе Кэмборн (англ.) (Camborne) неподалёку от другого источника, называемого Фентон Иар (Fenton Ear), или Ффинон Иа (Ffynnon Ia). Вероятно, она бывала и в Бретани, где Плуйе (англ.) (Plouyé) неподалёку от Карэ-Плуже (Carhaix) назван в честь неё.

Присутствие Ии не всем было по душе в тех краях — она была умучена на реке Хейл (англ.) (Hayle) и похоронена в местечке, называемом нынче Сент-Айвс (St Ives), что в Корнуолле, покровительницей которого она почитается. Над её могилой там была воздвигнута церковь, освящённая в её честь.

Святую Ию изображают одетой в белую шерсть, как ирландскую игумению, иногда с белой вуалью, иногда в короне и держащей листья.

Источник: Wikipedia

3666289_orig.jpg

ia.jpg

92635675.jpg

st-ives-panorama-cornwall-uk-famous-fishing-port-61752779.jpg

Сент-Айвс (St Ives), Корнуолле

27T_St-Ives.jpg

stives-harbour-summer.jpg

6206bf6d1df58f9474952c03752400cd.jpg

Saint Ia, Missionary & Virgin Martyr in Cornwall, England, from Ireland (+450) – February 3

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

Cliffs-of-moher-ireland-X2.jpg

Ireland

Saint Ia of Cornwall.png

Saint Ia,

Missionary & Virgin Martyr in Cornwall, England,

from Ireland (+450)

February 3

Saint Ia of Cornwall (also known as Eia, Hia or Hya) was an evangelist and martyr of the 5th century in Cornwall. She was an Irish princess, the sister of Saint Erc of Slane and a student of Saint Baricus.

St Ia went to the seashore to depart for Cornwall from her native Ireland along with other saints. Finding that they had gone without her, fearing that she was too young for such a hazardous journey, she was grief-stricken and began to pray. As she prayed, she noticed a small leaf floating on the water and touched it with a rod to see if it would sink. As she watched, it grew bigger and bigger. Trusting God, she embarked upon the leaf and was carried across the Irish Sea. She reached Cornwall before the others, where she joined Saint Gwinear and Felec of Cornwall. They had up to 777 companions.

She founded an oratory in a clearing in a wood on the site of the existing Parish Church that is dedicated to her. Ia was martyred under “King Teudar” (i.e., Tewdwr Mawr of Penwith) on the River Hayle and buried at what is now St Ives, where St Ia’s Church—of which she is now the patron saint—was erected over her grave. The town built up around it. Her feast day is February 3.

Source: Wikipedia

3666289_orig.jpg

 St Ia of Ireland & Cornwall

ia.jpg

92635675.jpg

st-ives-panorama-cornwall-uk-famous-fishing-port-61752779.jpg

St. Ives, Cornwall, England

27T_St-Ives.jpg

stives-harbour-summer.jpg

6206bf6d1df58f9474952c03752400cd.jpg

Αγία Ία (St Ia), Ιεραπόστολος & Παρθενομάρτυς στο St. Ives της Κορνουάλης της Αγγλίας, από Ιρλανδία (+450) – 3 Φεβρουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

northern-ireland-beach-900x600-srgb.jpg

Ιρλανδία

Saint Ia of Cornwall.png

Αγία Ία (St Ia), Ιεραπόστολος & Παρθενομάρτυς

στο St. Ives της Κορνουάλης της Αγγλίας,

από Ιρλανδία (+450)

3 Φεβρουαρίου

Η Αγία Ία (St Ia) ήταν μία Ιρλανδή πριγκίπισσα, αδερφή του Αγίου Erc. Λέγεται πως γνώρισε την Αληθινή Πίστη σε νεαρή ηλικία από τον Άγιο Πατρίκιο τον Φωτιστή της Ιρλανδίας. Έπειτα αποφάσισε να συντροφεύσει τον Άγιο Fingar και τον Piala οι οποίοι θα έπλεαν για την Cerniw (Κορνουάλη).

Παρόλα αυτά άφησαν την Ιρλανδία χωρίς αυτήν και η Αγία Ια πλησίασε την ακτή μόνο για να τους δει να εξαφανίζονται στον ορίζοντα.

Κλαίγοντας πικρά, κάθισε κάτω στην άμμο για να προσευχηθεί. Ένα μικρό φύλλο μέσα στο νερό τράβηξε την προσοχή της και το άγγιξε με την βέργα της με σκοπό να το κάνει να βουλιάξει. Αντί αυτού όμως, το φύλλο άρχισε να μεγαλώνει συνεχώς. Σύντομα ήταν τόσο πλατύ και ανθεκτικό, που η Ια μπόρεσε να ανέβει επάνω του και να το χρησιμοποιήσει σαν βάρκα.

Έτσι έπλευσε μέσα στην Ιρλανδική θάλασσα και έφτασε στο Penwith της Cerniw πριν ακόμη και από αυτούς που την είχαν αφήσει στην ακτή.

Η Αγία Ία έγινε μαθήτρια του Αγίου Berwyn και σύντομα την ακολούθησε ο Άγιος Elwyn και 777 σύντροφοι.

Ίδρυσε την εκκλησία του Pen Dinas. Το Ιερό Πηγάδι της το Venton Eia (ή Ffynnon Ia) ήταν κοντά στο Porthmeor.

Εγκατέστησε ένα εκκλησάκι στο Troon στην ενορία Camborne, δίπλα σε άλλο Ιερό Πηγάδι, το Fenton Ear (ή Ffynnon Ia). Ίσως να ταξίδεψε στη Βρετάνη, όπου η περιοχή Plouyé δίπλα στο Carhaix έχει το όνομα της.

Η παρουσία της Ια στο Penwith δεν ήταν αρεστή σε όλους και καταδιώχθηκε από τον τοπικό ηγεμόνα, Βασιλιά Tewdar. Τελικά την βρήκε τόσο ενοχλητική που κατέληξε στο να την δολοφονήσει. Θάφτηκε στο Porth Ia (St. Ives) και εορτάζεται στις 3 Φεβρουαρίου.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3211.html

Ορθόδοξη Κελτική & Αγγλοσαξονική Εκκλησία

3666289_orig.jpg

Αγία Ία (St Ia) η Ιρλανδή

ia.jpg

Αγία Ία (St Ia) η Ιρλανδή Μάρτυς

92635675.jpg

φ

st-ives-panorama-cornwall-uk-famous-fishing-port-61752779.jpg

Το St. Ives της Κορνουάλης της Αγγλίας

στο οποίο μαρτύρησε & θάφτηκε η Αγία Ία

& όπου πήρε το όνομά του από την Αγία

27T_St-Ives.jpg

stives-harbour-summer.jpg

6206bf6d1df58f9474952c03752400cd.jpg

Υπάρχει Αρχάγγελος Ουριήλ και επιτρέπεται να προσευχόμαστε σε αυτόν; – Απαντήσεις στις ερωτήσεις σας

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

SAINTS OF MY HEART

comment_NLVL2egoVTi2lupD5OxII7GJowLVN67b.jpg

SynaxisAngels.jpg

Ερώτηση:

Υπάρχει Αρχάγγελος Ουριήλ και επιτρέπεται να προσευχόμαστε σε αυτόν;

Απάντηση:

Επειδή στην Αγία Γραφή δεν αναφέρεται Αρχάγγελος με το όνομα Ουριήλ δεν επιτρέπεται να προσευχούμαστε σε Αρχάγγελο Ουριήλ. Μπορείς  να προσεύχεσαι στους Αρχάγγελους Γαβριήλ, Μιχαήλ και Ραφαήλ οι οποίοι αναφέρονται μέσα στην Αγία Γραφή. Επίσης μπορείς να προσεύχεσαι στούς Αγίους Αρχαγγέλους γενικά λέγοντας “Άγιοι Αρχάγγελοι πρεσβεύσατε υπέρ ημών”.

Άγιος Στυλιανός ο Παφλαγόνας, ο Προστάτης των παιδιών (+5ος αιώνας) – 26 Νοεμβρίου

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://orthodox-synaxarion.blogspot.com

http://gkiouzelis.blogspot.com

SAINTS OF MY HEART

SAINTS BOOK – ORTHODOX SYNAXARION

ORTHODOX HEART SITES

256122_gory_rzeka_drzewo_odbicie.jpg

st-stylianos-web.jpg

Άγιος Στυλιανός ο Παφλαγόνας,

ο Προστάτης των παιδιών (+5ος αιώνας)

26 Νοεμβρίου

Ο Άγιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας , μεταξύ του 400 και 500 μ.Χ. Ήταν ευλογημένος από την κοιλιά της μητέρας του ακόμη. Όσο μεγάλωνε, τόσο με την Χάριν του Θεού γινόταν κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Από την παιδική του ηλικία έδειξε τα σπάνια προτερήματα της αγιασμένης ζωής του. Αν και ήταν και αυτός παιδί και νέος και έφηβος, μολο­νότι είχε κι εκείνος σάρκα, εν τούτοις δεν άφη­σε τις επιθυμίες να μολύνουν το πνεύμα και την ψυχή του. Ήταν αγνός, αγνότατος. Δεν άφησε επίσης να τον κυριεύσει κανένα γήινο πάθος. Δεν επέτρεψε στα πλούτη και στην φιλοπλουτία να κυριαρχήσουν στη ψυχή του και να την υποτάξουν στην φθορά και στην απώλεια.

Με την δύναμη και την Χάρη του Θεού πολέ­μησε όλα τα δολώματα της φθαρτής και πρόσκαι­ρης ζωής. Φιλοσόφησε με την αληθινή σοφία του Θεού και είδε πόσο πρόσκαιρος και τιποτένιος είναι ο υλικός τούτος κόσμος. Αποφάσισε έπειτα να βαδίσει με την επιθυμία της ψυχής του. Η ψυχή του τον καλούσε σε αγώνες ηθικούς και ωραίους. Τον καλούσε στην άσκηση της αρε­τής. Του έδειχνε τον δύσκολο και δύσβατο δρόμο της αιωνίας ζωής, της παντοτινής ευτυχίας.

H αγνή και πιστή καρδιά του υπάκουσε στην φωνή της ψυχής του. Και η πρώτη ενέργειά του ή­ταν να πουλήσει την περιουσία του και να την μοιράσει στους φτωχούς της Εκκλησίας. Και όταν δεν του είχε απομείνει τίποτε πια από την πατρική κληρονομία , γεμάτος ανακούφιση και χαρά, είπε:

«Πέταξα μια βαρειά άγκυρα, που με κρατού­σε δεμένο κοντά στις επιθυμίες του φθαρτού σώ­ματος. Πέταξα από πάνω μου την φθορά και την απώλεια. Τώρα ανοίγεται μπροστά μου πιο ευδιά­κριτος ό δρόμος της αληθινής ζωής. Απαλλαγμέ­νος, λοιπόν, ο Άγιος από τα φθαρτά, αλλά και συγχρόνως με ευτυχισμένη την καρδιά του, διότι μοίρασε τα πλούτη του σε φτωχούς δυστυχισμένους και σε θεάρεστα άλλα έργα, σκέφτεται πως θα ζήσει τιμιότερα και αγιότερα τη ζωή του.

Με μοναδική πλέον περιουσία τα ενδύματά του, αρχίζει ένα σκληρό και αγωνιστικό στάδιο σύμφωνα με την διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Αφού, λοιπόν, με τις ευεργεσίες του, ανέβασε ο μακάριος Στυλιανός το γήινο θησαυρό του στους ουρανούς, και τον ασφάλισε, πήγε σε ένα μονα­στήρι και ντύθηκε το μοναχικό σχήμα. Από τη στιγμή εκείνη καμιά γήινη σκέψη, καμιά υλική παρένθεση δεν μπορεί να τον απομακρύνει από την πίστη του και την προσευχή του. Τίποτε άλλο δεν φροντίζει και τίποτε άλλο δεν επιδιώκει, παρά μονάχα ό,τι είναι αρεστό στο άγιο θέλημα του Θεού. Αγωνίζεται πως να αρέσει στον Κύριο, πως να τελειοποιήσει την ψυχή του, πως να κερδίσει τον Παράδεισο. Καμιά δική του θέληση, που αντιστρατεύεται το θέλημα του Θεού, δεν βρίσκει θέση στη ζωή του. Η αυστηρή ασκητική του ζωή είναι απερίγραπτη. Η αγιότητά του αρχίζει να αστράφτει. Η ταπει­νοφροσύνη του λαμποκοπάει. Η αγνότητά του θαμ­πώνει. Η νηστεία του είναι αυστηρότατη. Η προσευ­χή του αληθινή επικοινωνία με τον Θεό.

Οι αγρυ­πνίες του είναι θαυμαστές. Τρεις στόχους έβαλε για σκοπό του να επιτύχει ως μοναχός: την ακτημοσύνη, την αγνότητα και την υπακοή. Τους τρεις αυτούς στόχους τους πέτυχε. Και στις τρεις αυτές αρετές πήρε, σαν να πούμε , άριστα ο Άγιος Στυλιανός. Την ακτημοσύνη του την είδαμε. Δεν κράτη­σε για τον εαυτό του από την περιουσία του τίπο­τε απολύτως. Ούτε φρόντισε ν’ αποκτήσει ποτέ στη ζωή του κάτι τι και αυτός. Έζησε με φτώχεια και τελεία ακτημοσύνη.

Την αγνότητα του επίσης και την ηθικότητα του την κράτησε πολύ ψηλά. Κρατούσε τη ψυχή του καθαρή «από παντός μολυσμού σάρκας και πνεύματος». Αγωνιζότανε στις επιθέσεις του ε­χθρού να μη τον αγγίξει η βρωμερή αμαρτία. Στο μυαλό του στριφογύριζαν πάντα τα λόγια τού Κυρίου μας που είπε: «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Ευτυχισμένοι δηλαδή και καλότυχοι είναι όσοι έχουν καθαρή την καρδιά τους από τη βρώμα της ανηθικότητας διότι αυ­τοί θ’ αξιωθούν να δούνε το Θεό στη Βασιλεία των Ουρανών. Η υπακοή του στο Γέροντα του και τους άλ­λους ήταν παραδειγματική. Αγωνίστηκε σκληρά να κόψει «το δικό του θέλημα», που στηρίζεται στον εγωισμό. Είναι πολύ δύσκολο να κόψη κανείς το θέλημα του. Αυτό το ξέρουν όσοι αγωνίζονται τον πνευματικόν αγώνα. Ο Άγιος Στυλιανός πολέμησε στο Μοναστήρι εκείνο σκληρά εναντίον των τριών εχθρών, της σάρκας, του κόσμου και του διαβόλου. Για να καταβάλει τον καθένα από αυτούς χρειάσθηκε πόλεμος πολυχρόνιος, σκληρός και ανύστακτος. Στις τρεις αυτές λέξεις κρύβονται ηρωισμοί και παλαίσματα υπεράνθρωπα.

Έτσι ο Άγιος Στυλιανός αποδεικνύεται λαμπρό αστέρι της ασκητικής ζωής.
Γίνεται παράδειγμα σε νεότερους και παλαιότερους. Όλοι τον θαυμάζουν και τον προβάλλουν σαν παράδειγμα. Τον έχουν σαν πρότυπο μιμήσεως. Άλλα η αυστηρότητα εκείνη του ασκητικού βίου δεν του είναι αρκετή, θέλει να πλησιάσει περισσότε­ρο στην τελειότητα. Επιθυμεί, τώρα την πλήρη μόνωση τον αυστηρότατο ασκητισμό: τον αναχωρητισμό. Αποχαιρετάει τους αδελφούς μονα­χούς στο Μοναστήρι και αποσύρεται ο Άγιος μακριά σε έρημο και ακατοίκητο μέρος. Εκεί στην έρημο κατασκηνώνει σ’ ένα σπήλαιο.

Το νέο στάδιο της ασκητικής του ζωής είναι ουράνιας τελειότητας. Οι μέρες και οι νύχτες του κυλούν με λογισμούς, με σκέψεις και προσευχές για τον Τρισυπόστατο Θεό. Ψάλλει ολόψυχα το μεγαλείο του Θεού. Υμνεί την Αγία Τριάδα. Ζει ενωμένος με τον Θεό! Τίποτε δεν διασπά την θεϊκή του γαλήνη.
Όλα όσα βρίσκονται γύρω του και όσα προβάλλουν στον μακρινό του ορίζοντα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά αποδείξεις του Δημιουργού. Μελετά τα δημιουργήματα του Θεού και δυναμώνει πιο πολύ η πίστη του.

Και ο ερημίτης Στυλιανός εκεί στην ησυχία της ερήμου είχε τον καιρόν να παρατηρεί τα δημι­ουργήματα του Θεού και να φιλοσοφεί επάνω σ’ αυτά. Έβλεπε τον Δημιουργό σε όλα, διότι εσκέπτετο, ότι ήταν αδύνατον να γίνει μόνος του αυτός ο τρισμέγιστος κόσμος, τόσον ωραίος, σκόπιμος και αρμονικός. Έβλεπε τον Θεόν στα απειροπληθή άστρα του ουρανού , που στροβιλίζονται στο αχανές διάστημα με τόση ταχύτητα, αλλά και ακρίβεια.

Τα έβλεπε όλα αυτά και αναφωνούσε με τον Δαυίδ: «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού ποίησιν δέ χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα». Ξεσπού­σε κατόπιν σε δοξολογία, λέγοντας: «Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε! Πάντα εν σοφία εποίησας. Επληρώθη η γη της κτίσεως Σου»!

Δύο βιβλία διάβαζε συνεχώς στην έρημο: το βιβλίο της φύσεως και το βιβλίο της Αγίας Γραφής. Η καρδιά του , η διάνοια του , η ψυχή του , όλη η ύπαρξή του είναι ολόθερμα δοσμένη στον Θεό. Θείο και ιερό ρίγος διαπερνά την ασκητική σάρκα του, καθώς η ψυχή του εμβαθύνει στο κάλ­λος της θείας Δημιουργίας. Το άγιο πάθος της αγάπης του οσίου Στυλια­νού προς το πανάγιο Όνομα του Θεού τον συγκλο­νίζει. Όλη η δύναμη του είναι συγκεντρωμένη στη θεία αυτή αγάπη. Εγκαταλείπει έτσι ο Άγιος το σαρκικό εγώ του. Παύει να φροντίζει για την τροφή του. Τρεφόταν με χόρτα της ερήμου. Και όταν δεν υπήρχαν αυτά, ο Θεός δεν τον άφηνε. Ο Θεός, που θαυματουργεί δια τους Αγίους και μέσω των Αγίων, δεν άφηνε τον σεβάσμιο όσιο να εξαντληθεί από την πείνα. Τον κράτησε στην ζωή στέλνοντας του τροφές με τους αγγέλους, όπως έστελνε και στους άλλους Αγίους, στον Προφήτη Ηλία, τον Άγιο Μάρκο τον Αθηναίο τον φιλόσοφο και λοιπούς.

Πολλά χρόνια έζησε τη σκληρή ζωή του αναχωρητού. Πάλεψε στην έρημο επί δεκαετίες ολό­κληρες σκληρά με τον διάβολο και τον εαυτό του. Πάλεψε να ξεριζώσει τα πάθη του , να αποκτήσει τις αρετές και να φθάσει στην αγιότητα που θέλει ο Θεός, ο Οποίος είπε: «γίνεσθε Άγιοι , ότι Εγώ Άγιος ειμί».

Ο Δημιουργός ήθελε να ζήσει ακόμη ο Άγιος Στυλιανός, για να λαμποκοπά με την αρετή του και να παραδειγματίζει με την αυστηρότητα της ασκητικής του ζωής. Ήθελε η έμψυχος εκείνη στήλη της εγκράτει­ας, ο φωτεινός λύχνος της ερήμου , να λάμψει σ’ όλα τα πέρατα της γης. Ήθελε ο Θεός να φανούν οι ποικίλες αρετές του. Ο λύχνος όμως πρέπει να βρίσκεται ψηλά , για να φέγγει σ’ όλους και όχι να κρύβεται και να χά­νεται η λάμψη του. Έτσι και εκείνοι , που φεγγο­βολούν με τις αρετές τους , τους φανερώνει ο Θεός για να γίνονται φως στο δρόμο της ζωής των άλ­λων. Έτσι και ο Άγιος Στυλιανός, αφού με τους σκληρούς ασκητικούς αγώνας του στολίστηκε με τις αρετές και ήταν σαν λαμπάδα, με το γλυκό και ζεστό φως, αφού έφθασε σε ύψη δυσθεώρητα αρε­τής, μπορούσε να χύσει στο λαό το ιλαρό φως της αγιότητάς του, προς δόξαν Θεού και σωτηρία αν­θρώπων. Ο δίκαιος Θεός θα έδειχνε ακόμη στον κόσμο πως αντιδοξάζει εκείνους , που λατρεύουν το όνο­μά Του και Τον δοξάζουν.

Διαδόθηκε, λοιπόν, η φήμη του Αγίου Στυλια­νού παντού. Πλήθος κόσμου από διάφορα μέρη συνέρρεαν μ’ ευλάβεια προς τον Άγιον για να θαυ­μάσουν την αγιότητα του και ν’ αποκομίσουν ψυχι­κά και σωματικά αγαθά. Η αγία του μορφή, τα σοφά του λόγια, οι προτροπές του άλλαξαν την ζωή πολλών ανθρώπων. Πολλοί ήταν εκείνοι που γοητευμένοι από την ασκητικότητά του, εγκατέ­λειπαν τον κακό εαυτό τους και μετανοούσαν και αναγεννιόνταν ψυχικά. Συγκινητικές ήταν οι εκδηλώσεις των Χριστια­νών που τον επισκέπτονταν στην έρημο, εκεί στο ασκητήριο του. Ήξερε να γαληνεύει τις ταραγμένες ψυχές. Κοντά του έτρεχαν και άλλοι ασκητές για να ενισχυθούν με τα λόγια του και την λάμψη του στο σκληρό ασκητικό βίο. Γνώριζε ο Άγιος Στυλιανός, ότι για να κερδίσει κανείς την Βασιλεία των Ουρανών πρέπει να έχει τη ψυχή του, σαν τη ψυχή των μικρών παι­διών που είναι αθώα. Ήξερε, ότι τα παι­διά έχουν αγγελικές ψυχές. Γι´ αυτό ήθελε να τα βοηθάει, να τα προστατεύει τα παιδιά. Και στην αγία του εκείνη επιθυμία ο Παντο­γνώστης Θεός του έδωσε την Χάρη Του, να μπορεί να κάνει θαύματα.

Ο Θεός βράβευσε το ιερό του αίσθημα και του έδωσε την θαυματουργική δύναμη να θεραπεύει τα ασθενικά παιδιά. Μητέρες από κον­τινά και μακρινά μέρη, με φορτωμένα στους ώμους ανάπηρα και άρρωστα παιδιά έτρεχαν , με πόνο και πίστη, κοντά στον Άγιο για να ζητήσουν την θεραπεία των παιδιών τους. Μέρες ολόκληρες βάδιζαν μέσα σ’ έρημα μέρη για να βρουν την δοξασμένη από τον Θεό ασκη­τική σπηλιά του Αγίου Στυλιανού. Και όταν έφθασαν εκεί, με δάκρυα στα μάτια έπεφταν στα πόδια του Γέροντα ασκητή, δόξαζαν τον Θεό, που τον συνάντησαν και τον παρακαλού­σαν να γιατρέψει τα παιδιά τους. Ο Άγιος Στυλιανός γεμάτος καλωσύνη και συμπόνοια έπαιρνε τ’ άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε το Θεό να τα γιατρέψει. Ο Δεσπότης των Ουρανών άκουγε την ολόψυχη προσευχή του και ο Άγιος θαυματουργούσε. Παιδιά άρρωστα εύρισκαν την υγειά τους.

Πα­θήσεις διαφόρων ειδών εξαφανίζονταν. Μπροστά στη δύναμη του Θεού καμιά αρρώστια δεν μπο­ρούσε ν’ αντισταθεί. Μανάδες έκλαιγαν από χαρά έξω από το ασκητήριο του. Και άλλες καταφιλούσαν με σεβα­σμό και ευγνωμοσύνη το χέρι του Αγίου γέροντα, δοξάζοντας τον Θεόν. Δοξολογούσε κι’ εκείνος ακατάπαυστα το Άγιο Όνομά Του και τον ευχαριστούσε για τα θαύ­ματα αυτά , που τον αξίωνε να κάνει. Έπειτα γεμάτος στοργή κοίταζε τα αθώα πλασματάκια που είχαν λυτρωθεί από την αρρώστια. Ένα γλυκό χαμόγελο, χαμόγελο αγγελικό άνθιζε στο πρόσωπο του σεβασμίου ασκητού. Τα θαύματα όμως αυτά γινόταν γνωστά σ’ όλα τα μέρη και κόσμος πολύς έτρεχε στον Άγιο Στυλιανό για να τον παρακαλέσει να γιατρέψει από κάποια ασθένεια τα παιδιά του.

Έτσι δόξαζε ο Άγιος Θεός το όνομα του ο­σίου Στυλιανού που αφιέρωσε τη ζωή του για τη δό­ξα του Θεού. Αλλά δεν ήταν μόνο τα θαύματα της θεραπεί­ας των παιδιών που δόξαζαν το όνομα του ταπει­νού Αγίου Στυλιανού. Ο Άγιος απέκτησε φήμη ως θαυματουργού, διότι έκανε τους άτεκνους εύτεκνους, με την προσ­ευχή του. Με την προσευχή του Αγίου Στυλιανού πολλές στείρες τεκνοποιούσαν. Πολλοί πιστοί Χριστιανοί με την ευλογία του, αν και ήταν άτεκνοι πρωτύτερα , απέκτησαν ωραία και γεμάτα υγεία παιδιά.

Πολλοί μάλιστα καλοί Χριστιανοί και μετά την κοίμηση του, επικαλούμενοι το όνομα του Αγίου και ζωγραφίζοντας σαν τάμα την εικόνα του , α­πέκτησαν παιδιά, αν και είχαν χάσει την ελπίδα πια να τεκνοποιήσουν.

Εν τω μεταξύ απ’ όλα τα μοναστήρια πήγαι­ναν στον γέροντα ασκητή για να ευφρανθούν κον­τά του , το άρωμα της αγιότητας του. Μοναχοί και ασκητές ζητούσαν από τον Άγιο δάσκαλο συμβουλές, για το πως πρέπει να αντιμε­τωπίζουν τους πειρασμούς και πως να επιβάλλουν την γαλήνη στα κοινόβια τους. Όλοι τον έβλεπαν σαν πρότυπο αγίας ασκητι­κής ζωής. Η προσωπικότητα του ήταν γεμάτη ταπεινοφροσύνη και άστραφτε από ουράνιο κάλλος.

Και εκείνος ακούραστος με αγγελική γαλήνη τους δίδασκε, τους καθοδηγούσε, τους γέμιζε την καρδιά, τους στερέωνε στην πίστη, τους διέλυε τις αμφιβολίες. Ειρήνευε με τις συμβουλές του από μακριά όσα μοναστήρια είχαν εσωτερικές διχόνοιες. Έτσι έζησε κι έτσι δόξασε το όνομα του Θεού και δοξάσθηκε από τον Ουράνιο Πατέρα ο Άγιος Στυλιανός. Όταν έφθασε σε βαθειά γεράματα, έστειλε ο Θεός τους Αγγέλους Του και πήραν την αγία του ψυχή, για να την αναπαύσουν από τους πολύ­χρονους κόπους, τις στερήσεις και τη σκληρότητα της ασκητικής ζωής. Κοιμήθηκε , λοιπόν, ο Άγιος πλήρης ημερών και αρετών.

Πού τον έθαψαν, δεν γνωρίζουμε, ούτε διασώθηκαν άλλα στοιχεία από την κουρασμένη και αγιασμένη ζωή του. Έμεινε όμως το όνομά του. Τον σέβεται και τον τιμά όλη η Ορθόδοξη Χριστιανωσύνη. Τον επικαλούνται στις ανάγκες τους και προπάντος για τα άρρωστα παιδιά τους. Κτίζουν στο όνομα του μεγαλοπρεπείς Ναούς. Τα θαύματα του Αγίου συνεχίζονται και μετά την κοίμησή του. Και σήμερα ο Άγιος Στυλιανός εξακολουθεί να είναι προστάτης των παιδιών. Λένε μάλιστα, ότι από την λέξη «στυλώνει» που σημαίνει «στηρίζει τη υγεία των παιδιών».

Ο Άγιος εικονογραφείται με ένα νήπιο σπαργανωμένο στην αγκαλιά του που συμβολίζει ότι είναι ο προστάτης των νηπίων. Η μνήμη του Αγίου Στυλιανού εορτάζεται στις 26 Νοεμβρίου.

Πηγή:

Από το βιβλίο: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ» του Αρχ. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου, Εκδόσεις: Ορθόδοξου Τύπου

round_icon.jpg

stylianos-1.jpg

1e3ebf693a957f5cc2aebf20c036c8be.jpg

Stylianos of Paphlagonia3 email.jpg

url.jpg

stylianos.jpeg

AGIOS-STYLIANOS.png

St Stylianos de Paphlagonie, Asie Mineure – 26 Novembre ╰⊰¸¸.•¨* French

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://orthodox-synaxarion.blogspot.com

http://gkiouzelis.blogspot.com

SAINTS OF MY HEART

SAINTS BOOK – ORTHODOX SYNAXARION

ORTHODOX HEART SITES

5641648175_98a6df173c_b.jpg

st-stylianos-web.jpg

St Stylianos de Paphlagonie, Asie Mineure

26 Novembre

Choisi par Dieu depuis le sein de sa mère, Saint Stylianos se détacha des illusions de ce monde, distribua ses biens aux pauvres et embrassa la vie monastique. Il s’illustra avec vaillance dans les combats de l’ascèse et, au bout de quelques années de vie commune, partit pour mener la vie solitaire dans une grotte. Il y recevait sa nourriture de la main d’un Ange et devint bientôt intercesseur efficace auprès de Dieu pour le soulagement des malades: en particulier pour la guérison des maladies infantiles et pour la délivrance des femmes restées stériles. C’est dans ces circonstances que la prière du Saint reste toujours efficace pour ceux qui l’invoquent avec foi de nos jours.

Source: Wikipedia

round_icon.jpg

stylianos-1.jpg

1e3ebf693a957f5cc2aebf20c036c8be.jpg

Stylianos of Paphlagonia3 email.jpg

url.jpg

stylianos.jpeg

AGIOS-STYLIANOS.png