Saint Nathalan (St Nachlan), Bishop of Tullich, Scotland (+678) – January 19

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

58797832.jpg

The ancient Cowie Church of St Nathalan in Scotland

7th century

9535367.jpg

Saint Nathalan / Nachlan

Bishop of Tullich, Scotland (+678)

January 19

Saint Nathalan or Nachlan (+678) is a saint who was active in the district now known as Aberdeenshire, Scotland. He is also known by the names Saint Nachlan and Saint Nauchlan.

Saint Nathalan was born in the village of Tullich, for which he was eventually appointed as bishop. The earliest church in Tullich was founded by Saint Nathalan in the 7th century. He also built churches at Bothelim and Colle. He was a nobleman who cultivated. He possessed a large estate, which he cultivated and distributed his harvest generously to the poor. He was one of the Apostles of that country.

Saint Nathalan is reputed to have built the first small chapel on the windswept clifftop at Cowie sometime during the 7th century.

One very rainy summer the great saint, in a moment’s weakness, cursed the rain which was hindering the harvest. In penitence for his great sin in cursing God’s creation, Saint Nathalan padlocked his right arm to his right leg, tossed the key into the River Dee and set off to walk to Rome to seek forgiveness. Upon reaching Rome he sat down to supper. However, when he cut open the fish laid before him he found the very key that he had thrown into the Dee many months previously. A pool in the river nearby is still known as “the key pool” for this reason.

Saint Nathalan died on 678.

Source: Wikipedia

sept25cowiebikeprotest064.jpg

254532.b.jpg

PhotoHandler.jpg

Cowie-0523.jpg

6863440.jpg

27032660.jpg

Video: Crosses formed over the Holy Fire – Jerusalem, Church of the Holy Sepulchre, 2015

http://christisrisenindeedheisrisen.wordpress.com

CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!

lake-geneva-187328.jpg

Crosses formed over the Holy Fire –

Jerusalem, Church of the Holy Sepulchre, 2015

Video: Σταυροί σχηματίζονται πάνω από το Άγιο Φώς, Ιεροσόλυμα 2015

http://christisrisenindeedheisrisen.wordpress.com

CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!

switzerland-nature-landscape-grass-mountains-lake-reflection-stones-rock-house-sky-clouds-photography-720P-wallpaper-middle-size.jpg

Σταυροί σχηματίζονται πάνω από το Άγιο Φώς, Ιεροσόλυμα 2015

Το “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με” για Κληρικούς και λαϊκούς – π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

a85f4c0c815ac8d136f0c4fc7c255c35.jpg

Το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με»

για κληρικούς και λαϊκούς

Πηγή:

https://paterstefanos.gr

https://paterstefanos.gr/2014/01/12/το-κυριε-ιησου-χριστε-ελεησον-με-για/

ΠΑΤΗΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Κάποτε, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είχε μία συζήτηση με έναν σεβάσμιο Γέροντα, ονόματι Ιώβ.

Ο Άγιος υπεστήριζε ότι όλοι: νέοι και γέροι, άντρες και γυναίκες, μοναχοί και λαϊκοί, μικροί και μεγάλοι, μπορούν να προσεύχωνται αδιαλείπτως, επικαλούμενοι μέσα από την καρδιά τους τον Ιησού και μάλιστα με την καρδιακή λεγομένη Νοερά προσευχή.

Ο μοναχός Ιώβ είχε επίμονα τις αντιρρήσεις του και επέμενε ότι αυτό είναι έργο μόνο των μοναχών και ασκητών της ‘ερήμου’.

Μετά την συνομιλία τους ανεχώρησε ο καθένας στο κελλάκι του. Και θέλησε ο Ιώβ να προσευχηθεί και μάλιστα νοερά. Και να, πως ο Θεός εδικαίωσε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Στέλνει, λίαν φιλανθρώπως και με άπειρον αγάπη, ουρανόθεν Άγγελο, για να τον διδάξει, ως αμαθή και πείσμονα, εκείνα που δεν γνώριζε, εκείνα που δεν του απεκαλύφθησαν και εκείνα που δεν πίστεψε από το στόμα του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Τι άραγε, να του είπε;

Όλος ανέσπερο φως ο θείος Άγγελος είπε στο μοναχό Ιώβ:

-Μην αμφιβάλλεις ουδόλως, ω πρεσβύτα Ιώβ, για όλα εκείνα που σου απεκάλυψε ο ιερός Γρηγόριος. Η καρδιακή προσευχή ανήκει σε όλους και από του νυν ούτω θα φρονείς και ούτω θα ομολογείς.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, που συστηματοποίησε την Νοερά προσευχή και άθληση και την πρόσφερε πλέον ως διδασκαλία πνευματικά μεστωμένη, υπεστήριζε ότι πρέπει πρώτα να μάθουν όλοι οι ιερείς να εργάζωνται αυτήν την νοερά εργασία, αρχίζοντας από την προφορική Ευχή, και ύστερα να την προσφέρουν στο ποίμνιό τους και ειδικώτερα στα παιδιά.

Μάλιστα, συνιστούσε ο Άγιος η διδασκαλία να αρχίζει από τα σχολεία. Για τις ημέρες μας όμως αυτό είναι όχι μόνο χίμαιρα, αλλά θα μπορούσε να πει κάποιος και εξωφρενικό.

Ποιος δάσκαλος σήμερα θα τολμούσε να μιλήσει στα παιδιά για την Νοερά προσευχή;

Κάποιος όμως νεαρός δάσκαλος το τόλμησε πριν από δέκα περίπου χρόνια, σε κάποιο Δημοτικό σχολείο του Κερατσινίου. Συνιστούσε στα παιδιά για ένα λεπτό να λένε όλα μαζί «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Το έλεγαν και κατέβαινε σύννεφο θείας Χάριτος και όλα τα παιδιά ήσαν ήσυχα! Και παρέμεναν ήρεμα μέχρι το τέλος των μαθημάτων. Και αυτήν την ‘Παλαμική’ υπόδειξη την συνέχισε για αρκετά χρόνια, με τα ίδια πάντοτε αποτελέσματα.

Στο βιβλίο ‘Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού’ βλέπουμε στο πρόσωπο του Προσκυνητού να αναζωπυρώνεται ο πόθος για την εφαρμογή του θεόπνευστου ρήματος του Αποστόλου Παύλου: «αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Αυτό το αποστολικό παράγγελμα ήτο που του άναψε τον θεϊκό ζήλο και η λαχτάρα του γι’ αυτό, τον έκανε να ρωτά παντού και να παρακαλεί τον Θεό να του στείλει διδάσκαλο ικανό και απλανή.

Αναφέρεται στο βιβλίο ότι: «Την εσωτερική προσευχή μπορεί να την αποχτήσει και να την κάνει μέσο επικοινωνίας με τον Ιησού ο καθένας. Δεν κοστίζει τίποτα, παρά την προσπάθεια να βυθιστούμε στην σιωπή και στα βάθη της καρδίας μας, καθώς και στη φροντίδα για την όσο το δυνατόν συχνότερη επίκληση του γλυκυτάτου Ονόματος του Ιησού, που γεμίζει τον άνθρωπο με αγαλίαση».

Για να προχωρήσει όμως η νοερά αυτή εσωτερική εργασία, είναι απαραίτητη η παρουσία εμπείρου και απλανούς οδηγού, όπως στην συνέχεια αναφέρει και ο Προσκυνητής: «Ο Πνευματικός οδηγός μου με άφησε να φύγω, δίδοντάς μου την ευλογία του και λέγοντάς μου ότι κατά το διάστημα, που θα έκανα εξάσκηση για την προσευχή, θα έπρεπε συχνά να τον επισκέπτωμαι και να του λέγω με λεπτομέρεια κάθε απορία και δυσκολία, που θα συναντούσα, επειδή η εσωτερική προσευχή δεν μπορεί να προχωρήσει καλά και με επιτυχία, χωρίς την καθοδήγηση του πνευματικού διδασκάλου…

…Βέβαια εις την αρχή τα πράγματα επήγαν καλά, μα έπειτα η προσπάθεια μ’ εκούραζε πολύ. Αισθανόμουν οκνηρία και στενοχώρια. Μ’ εκυρίευε η νύστα και σύννεφα από σκέψεις όλων των ειδών με περικυκλώσανε.

Επήγα με θλίψη εις τον οδηγό μου να εξομολογηθώ την κατάστασή μου. Παιδί μου, μου είπε, ήρθε επάνω σου η επίθεση του κόσμου του σκότους, επειδή ο κόσμος εκείνος τίποτε άλλο δεν έχει χειρότερο από την ιδική μας εγκάρδια προσευχή. Ο κόσμος αυτός του σκότους προσπαθεί με κάθε τρόπο να σ’ εμποδίσει και να σε απομακρύνει από την προσευχή της καρδίας. (Γιατί; Γιατί σε φθονεί, σε ζηλεύει. Γιατί αν κερδίσεις, του πήρες τη θέση. Ποια θέση; Εκείνη, από την οποία εξέπεσε και την οποία έχασε τότε, υπερηφανευθείς και σκεφθείς ισοθεΐαν). Όμως μη φοβείσαι. Ο Θεός ουδέποτε επιτρέπει τον πειρασμό να είναι για τον άνθρωπο μεγαλύτερος από ό,τι χρειάζεται. Φαίνεται πως πρέπει η ταπείνωσή σου να δοκιμαστεί ακόμα, γιατί, παρά τον περίσσιο σου ζήλο (και την προθυμία) είναι ίσως πολύ νωρίςνα πλησιάσεις την υψηλότερη είσοδο της καρδιάς (να εισέλθει, δηλαδή, κάπως βαθύτερα στον χώρο της καρδιάς). Υπάρχει φόβος να πέσεις σε πνευματικό χάος».

Γι’ αυτό, λοιπόν, κι εμείς, πριν αρχίσουμε την Νοερά προσευχή, καλό θα είναι να επαναλαμβάνουμε το: «Κύριε, δίδαξον ημάς προσεύχεσθαι» την νοερά και μυστική αυτή προσευχή των αγίων Σου Πατέρων. Και ο Κύριος με κάποιον πιστό δούλο Του, αγαθό και απλανή οδηγό, θα μας διδάξει τον τρόπο, ώστε να μπορούμε κι εμείς να ανοίγουμε και να εκχέουμε την καρδιά μας μπροστά σ’ Εκείνον, τον Θεό και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό.

Γιατί δεν υπάρχει τίποτε γλυκύτερο και ωραιότερο και ωφελιμότερο από την πνευματική επικοινωνία με τον Χριστό! Προκειμένου λοιπόν να γκρινιάζουμε ή να μουρμουρίζουμε ή να λέμε οτιδήποτε άλλο, άσκοπο ή αμαρτωλό, ας επαναλαμβάνουμε το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» και μέσα στο ναό ακόμα. Σκύψιμο της κεφαλής και «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με».

>Γλυκάθηκε ο νους; Ε, δεν ξεκολλά από την Ευχή.
>«Ηυφράνθη η καρδία»; Σκλαβώθηκε για πάντα από την θεία αγάπη, από τον θείο έρωτα. Άραγε, δεν το έχετε νοιώσει ποτέ αυτό;…
Εκείνο, λοιπόν, που ενδιαφέρει όλους εμάς, που ζούμε μέσα στον κόσμο, τον φοβερά αμαρτωλό και ξεδιάντροπο, είναι να λέμε την Ευχούλα «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με», κατ’ αρχάς και για αρκετό καιρό προφορικά, φωναχτά ή ψιθυριστά με το κομποσχοίνι, και ύστερα από μέσα μας, παντού και πάντοτε. Όσο περισσότερο θα λέγεται η Ευχή, με υπομονή και με θέρμη ψυχής, τόσο γρηγορώτερα θα γίνει κτήμα μας ένας νέος τρόπος ζωής. Τότε, εφ’ όσον θα έχουν προηγηθεί αρκετές προσπάθειες και πολλοί πειρασμοί, θα αισθανώμεθα και θα βιώνουμε την προσευχή μέσα μας. Θα πυρπολούμεθα από την Ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με», θα γεμίζουμε, θα πληρούμεθα από την χάρι της Ευχής, της Νοεράς προσευχής, και θα καθιστάμεθα ολόκληροι μια προσευχή!…

Και τότε η θεία Χάρις θα λάμπει στο πρόσωπό μας. Μέσα στους πειρασμούς θα έχουμε ειρήνη στην καρδιά. Μέσα στους διωγμούς και στα μαρτύρια, θα έχουμε την χάρι της υπομονής και της ησυχίας από την καλή μαρτυρία της συνειδήσεώς μας. Θα μας θλίβει ο ένας, θα μας κατατρέχει ο άλλος, αλλά μέσα μας θα βασιλεύει μια παράδοξη και ανείπωτη γλυκύτητα.

Αποσπάσμα από το βιβλίο “Η Ευχή μέσα στον κόσμο” του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Plus l’homme mène une vie spirituelle, plus il se spiritualise – Saint Jean de Cronstadt, Russie (+1908) ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

RUSSIA OF MY HEART

kola-peninsula.jpg

big23734.jpg

ioann_kronshtadskij_2.jpg

Saint Jean de Cronstadt, Russie (+1908):

Plus l’homme mène une vie spirituelle, plus il se spiritualise. En tout il commence à voir Dieu, en tout il voit la manifestation de sa toute-puissance. Toujours et partout il se voit comme demeurant en Dieu et dans sa dépendance. Mais plus l’homme mène une vie charnelle, plus il devient entièrement charnel. Il ne voit Dieu en rien, même dans les manifestations les plus miraculeuses de sa Toute-puissance. Il ne voit partout et toujours que réalité charnelle et matière: “Il n’y a point de crainte de Dieu devant ses yeux”(Ps. 35:2).

Come my Light – Saint Demetrius of Rostov, “the Chrysostom of Russia” (+1709)

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

image9.jpg

unnamed.jpg

“Come my Light, and illumine my darkness. Come, my Life, and revive me from death. Come, my Physician, and heal my wounds. Come Flame of divine love, and burn up the thorns of my sins, kindling my heart with the flame of Your love. Come, my King, sit upon the throne of my heart and reign there. For You alone are my King and my Lord.”

—Saint Demetrius of Rostov, “the Chrysostom of Russia” (+1709)

13-sv_D_Rostovski_suvr_ru_ikona.jpg

St Dimitrius of Rostov, Russia

81e8fd37169a2afc6626aeca6d7d946b.jpg

1028dimitri-rostov0012.jpg

Synaxariet – Orthodoxe Helgens Levneder ╰⊰¸¸.•¨* Danish

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

652e65a09d4f6098dcccacbd5cef5b00.jpg

synaxariet-11.jpg

Synaxariet

Orthodoxe Helgens Levneder

Kilde:

http://www.imparaklitou.gr

http://www.imparaklitou.gr/index.php?option=com_virtuemart&view=productdetails&virtuemart_product_id=160&virtuemart_category_id=21&Itemid=529

Beskrivelse

Udarbejdet af Munkepræsten Macarius af Simono-Petra-Klosteret. Oversat til Dansk af Munken Fotius (Ole Fr. Stjernfelt) af Paracletens Kloster. (2936 Sider)

Et synaxarium kan oversættes ved en helgenbeskrivelse; liv og i en række tilfælde mirakler. som tilskrives en person, der er blevet kanoniseret som en helgen.
I fire meget smukt indbundne bind er for hver af årets dage beskrivelser af helgener, som har relation til dagene. Hvert bind omfatter et kvartal.

Bind IV har et alfabetisk navneregister over de helgener, som er blevet grundigt bekrevet, og tillige er deres dag eller dage nævnt.

De enkelte bind kan transporteres uden at blive beskadiget, idet der er vedlagt et særligt skånebind, som passer til hver af værkets fire dele.

Det fornemme værk er forsynet med omfattende fodnoter til uddybning af og forklaring på forhold i teksten, der ikke kan formodes at være almen kendte. En mængde sort-hvide gengivelser af ikoner i relation til helgener og begivenheder medvirker til at værket er så smukt.

Endvidere er der også farvegengivelser af ikoner, der relaterer til årets største religiøse fester.