聖 巴西流或巴西略(St Basilius Magnus 约330年-379年1月1日) ╰⊰¸¸.•¨* Chinese

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HRART

SAINTS OF MY HEART

Portknockie-Cliffs-ntl.jpg

01_vasileios2.jpg

聖 巴西流或巴西略

(St Basilius Magnus 约330年-379年1月1日)

聖 巴西流或巴西略(St Basilius Magnus 约330年-379年1月1日),該撒利亞主教,4世纪教会领袖。

约330年,巴西流生于該撒利亞加帕多家的一个富有而敬虔的家庭。其父老圣巴西流,母亲聖伊美利雅,祖母聖婦長馬克利諾,長姊聖女馬克利納,弟弟女撒的貴格利,以及彼得,色巴思(Sebaste)主教。有历史学家认为东正教的圣女Theosebia是他最年幼的妹妹。
幼年时,巴西流随家人迁往本都(Pontus);但他不久就回到加帕多家与母族住在一起,因而他有可能由其祖母抚养长大。
巴西流在君士坦丁堡及雅典学习,四五年间,他结识了同学拿先素斯的貴格利,并和未来的皇帝尤里安成为朋友。他们都受到俄利根很大影响。
在雅典期间,他开始了对宗教的严肃思考。他寻访叙利亚和阿拉伯的隐修者,学习敬虔热诚,以及如何以苦修战胜肉体。
此後,他擔任本都的Annesi附近的一家女修院的院長。其時,他母親伊美利雅已是寡婦及其長姊馬克利納等都在那裡度敬虔禱告的生活。色巴斯的優斯塔修当时已在本都隐修,因此受到巴西流的尊敬。然而他们在教理上存在分歧,导致他们两人渐行渐远。在360年君士坦丁堡的会议上,作为半亚流主义者安居拉主教巴西流的随员,他与坚持“同质”(homoousia)者一起共同反对亞流主義。与亚他那修一样,他也反对马西顿派。
巴西流因为他的主教Dianius签署了Rimini会议所定的信条而与之决裂,直至Dianius逝世前才与之和好。巴西流在365年成为該撒利亞长老,这可能是他上司优西比乌(并非教会史家优西比乌)的请愿的结果,因他们希望以他的智慧反对人多势众,又有皇帝瓦林斯支持亞流主義者。
370年,巴西流接任优西比乌成为該撒利亞主教。由于該撒利亞教区的重要性,其主教是本都当然的督主教。他不仅热衷于正统,对于对手的优点他也不会视而不见。为了和睦的缘故,他在不牺牲真理的情况下可以妥协放弃正统所使用的术语。瓦林斯千方百计地要把亞流主義引进他的教区,而他则尽其所能抵挡。皇帝有意将他放逐,可是最终没有下手。
为了使教会摆脱亞流主義,巴西流亦曾向西方教会寻求支持,也得到亚他那修的帮助。然而在圣灵的本质上,巴西流遭到了质疑,尽管他也认为圣灵与父子本质相同,但出于东方教会的传统,并不使用homoousios一语。因为这一原因,约于371年时,他遭到修士中极端分子的非难,而亚他那修则为他辩白。他与優斯塔修因教义上的分歧而引致猜疑,而另一方面,他对极端的“同质说”感到不快,在他看来,这是复活的撒伯流主义异端。
巴西流生前未能亲见教会摆脱意见分歧的困扰,也没能看到他在东西教会之间的努力取得成功。他染上肝病,而他的苦修生活加速了他的早逝。
他曾在該撒利亞建立救济机构,作为救济院,医院和收容所。
Adversus Eunomium《驳犹诺米》,巴西流于363年至364年间写作三卷反对犹诺米所持的父子不同说的极端亚流主义观点。《驳犹诺米》前三卷由巴西流所作,而第四卷和第五卷则是托名之作,作者并非巴西流或老底嘉主教阿波林,有可能是岱迪瑪。
De Spiritu Sancto《论圣灵》,是巴西流對於聖靈位格所寫的第一本完整論文,其中巴西流以圣经和古教会的传统证明圣灵的神性。這本書對於尼西亞信經的修訂,並最後增加描述三位一體第三位的條款,具有很大的影響力。
在解经方面,他留下了Homiliae in Hexaemeron《论创世六天》,和对诗篇的解经Homiliae super Psalmos,十七篇。
他在伦理及隐修方面的著作是Moralia和Regulæ。前者是为在俗信徒写作的道德伦理指南,而后者是为隱修制定的規則,在東方教會隱修院奉為圭臬,分长短两篇。在留下的不计其数的证道中,除了关于教义和解经之外,其反对高利贷和关于368年饥荒的内容也很引人注目,也有的教导对殉道者和他们遗物的敬礼。巴西流教导后生学习古典著作的重要性。
巴西流留下的书信有三百余通,对于了解当时的教会历史具有尽管他受到疾病的折磨并身处动荡的教会,从他的书信中仍可以看到其达观,温良的态度。
大多数以巴西流命名的禮典实际上并非他本人的作品,但其中保留了巴西流收集整理教会礼仪的成果。拜占庭禮儀中,《大聖巴西略禮典》一年只用十次左右,《金口聖若望禮典》则更常用。[1]
巴西流所有的作品皆编入Patrologia Graeca,其拉丁译本质量参差。

該撒利亞的巴西流的三位一體論

巴西流的三位一體論是從反駁歐諾米、馬其頓紐派和敵聖靈派的論戰中發展出來。巴西流三位一體論的特色在於他對聖父,對聖子,對聖靈這三方面均有論述,尤其對於聖靈的神性提出有利的辯護,奠定了三位一體論最後一項的基礎。他三位一體論的論述有幾個重點:

1.巴西流從一個本質的觀點來認定父、子與聖靈不是三位神,因為他們具有同等的神聖實質,而這個本質比祂們的個體更真實,又絕對不會破壞祂們的獨立性。他也特別強調神的神的「奧秘」,他認為神的本質非世人能透測,也不可能被理解的,這個觀念也成為東方基督教思想的主要神學公理。

2.對於聖子的「生」,巴西流認為不能把神聖的生(生產)與人類的誕生,拿來作為次位論的類比。他訴諸陽光的類比來證明「生(受生的過程)也可以是永恆」的邏輯。所以父永恆生子,兒子是永恆從父受生的,但也不能以神永恆生一子,來推論子次等於生祂的父神。

3.巴西流的聖靈論的基礎來自於《聖經》,他根據《約翰福音》15章26節和《馬太福音》28章18至20節的經文主張聖靈是神,因為《聖經》稱祂為主,是賜予生命者,又說祂是自父而出,並且與聖父、聖子一同受敬拜的。他以聖靈能知道神的事,來證明聖靈是神。此外,他訴諸基督徒的得救經歷是來自聖靈的成就,以此來確立聖靈不可能與父,子有別。

巴西流對三位一體論的最大的貢獻,乃在於將聖子的本質與位格分開,他強調神只有一本質,卻有三個位格,即父的位格、子的位格以及靈的位格。這定義在公元381年的君士坦丁堡公會議被定為正統,成為東方教會對三位一體的標準解釋。該撒利亞的巴西流的三位一體論

資源:

Wikipedia

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας, Επίσκοπος Καισαρείας Καππαδοκίας & ανάργυρος ιατρός (+379) – 1 Ιανουαρίου

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

2017-02-01-1.jpg

01_vasileios2.jpg

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας,

Επίσκοπος Καισαρείας Καππαδοκίας & ανάργυρος ιατρός,

αδελφός Αγίων Γρηγορίου Νύσσης, Μακρίνας καί Πέτρου Σεβαστείας,

από Άννησα Πόντου (+379)

1 Ιανουαρίου

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

“… τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησας”. – Με τη φράση αυτή, το απολυτίκιο, απόλυτα επιτυχημένα, τονίζει την κοινωνική προσφορά του Άγιου Βασιλείου, που με τη θεία διδασκαλία του στόλισε με αρετές τα ήθη και τη ζωή των ανθρώπων.

Ο Μέγας αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας γεννήθηκε το 329, κατ’ άλλους το 330 μ.Χ. στη Νεοκαισάρεια του Πόντου, σύμφωνα με τα γραφόμενα του φίλου του Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου. Τα δε εγκυκλοπαιδικά λεξικά αναφέρουν σαν πατρίδα του Μ. Βασιλείου την Καισαρεία της Καππαδοκίας.

Οι γονείς του Βασίλειος (και αυτός), που καταγόταν από την Νεοκαισάρεια του Πόντου και Εμμέλεια, που καταγόταν από την Καππαδοκία, αν και κατά κόσμον ευγενείς και πλούσιοι, είχαν συγχρόνως και ακμαιότατο χριστιανικό φρόνημα.
Αυτοί μάλιστα έθεσαν και τις πρώτες -καθοριστικής σημασίας-πνευματικές βάσεις του Αγίου.

Με εφόδιο αυτή τη χριστιανική ανατροφή, ο Βασίλειος αρχίζει μια καταπληκτική ανοδική πνευματική πορεία. Έχοντας τα χαρίσματα της ευστροφίας και της μνήμης, κατακτά σχεδόν όλες τις επιστήμες της εποχής του. Και το σπουδαιότερο, κατακτά τη θεία θεωρία του Ευαγγελίου, που την κάνει αμέσως πράξη με την αυστηρή ασκητική ζωή του. Ας αναφέρουμε όμως, περιληπτικά, την πορεία των δραστηριοτήτων του. Μετά τις πρώτες του σπουδές στην Καισαρεία και κατόπιν στο Βυζάντιο, επισκέφθηκε, νεαρός ακόμα, την Αθήνα, όπου επί τέσσερα χρόνια συμπλήρωσε τις σπουδές του, σπουδάζοντας φιλοσοφία, ρητορική, γραμματική, αστρονομία και ιατρική, έχοντας συμφοιτητές του τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό (τον θεολόγο) και τον Ιουλιανό τον Παραβάτη.

Από την Αθήνα επέστρεψε στην Καισαρεία και δίδασκε την ρητορική τέχνη. Αποφάσισε όμως, να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή και γι’ αυτό πήγε στα κέντρα του ασκητισμού, για να διδαχθεί τα της μοναχικής πολιτείας στην Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία και Μεσοποταμία. Όταν επέστρεψε, αποσύρθηκε σε μια Μονή του Πόντου, αφού έγινε μοναχός και ασκήθηκε εκεί με κάθε αυστηρότητα για πέντε χρόνια (357-362). Ήδη τέλεια καταρτισμένος στην Ορθόδοξη Πίστη, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον επίσκοπο Καισαρείας Ευσέβιο. Ο υποδειγματικός τρόπος της πνευματικής εργασίας του δεν αργεί να τον ανεβάσει στο θρόνο της αρχιεροσύνης, διαδεχόμενος τον Ευσέβιο στην επισκοπή της Καισαρείας (370). Με σταθερότητα και γενναίο φρόνημα, ως αρχιερέας έκανε πολλούς αγώνες για την Ορθόδοξη Πίστη. Με τους ορθόδοξους λόγους που συνέγραψε, κατακεραύνωσε τα φρονήματα των κακοδόξων.

Στους αγώνες του κατά του Αρειανισμού αναδείχτηκε αδαμάντινος, ούτε κολακείες βασιλικές του Ουάλεντα (364-378), που πήγε αυτοπροσώπως στην Καισαρεία για να τον μετατρέψει στον Αρειανισμό, ούτε οι απειλές του Μόδεστου μπόρεσαν να κάμψουν το ορθόδοξο φρόνημα του Αγίου.

Υπεράσπισε με θάρρος την Ορθοδοξία, καταπλήσσοντας τον βασιλιά και τους Αρειανούς. Ακόμα, αγωνίστηκε κατά της ηθικής σήψεως και επέφερε σοφές μεταρρυθμίσεις στο μοναχισμό.

Η δε υπόλοιπη ποιμαντορική δράση του, υπήρξε απαράμιλλη, κτίζοντας την περίφημη “Βασιλειάδα”, συγκρότημα με ευαγή Ιδρύματα, όπως φτωχοκομείο κ.ά., όπου βρήκαν τροφή και περίθαλψη χιλιάδες πάσχοντες κάθε ηλικίας, γένους και φυλής. Να αναφέρουμε επίσης ότι ο Μ. Βασίλειος, εκτός των άλλων έργων του, έγραψε και Θεία Λειτουργία, που, μετά την επικράτηση αυτής της συντομότερης του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, τελείται 10 φορές το χρόνο:

την 1η Ιανουαρίου (όπου γιορτάζεται και η μνήμη του),
τις πρώτες πέντε Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής,
τις παραμονές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων,
την Μ. Πέμπτη και
το Μ. Σάββατο.

Στα πενήντα του χρόνια ο Μέγας Βασίλειος, εξαιτίας της ασθενικής κράσεώς του και της αυστηρής ασκητικής ζωής του (ορισμένες πηγές λένε από βαριά αρρώστια του ήπατος ή των νεφρών), την 1η Ιανουαρίου του 378 ή κατ’ άλλους το 379 με 380, εγκαταλείπει το φθαρτό και μάταιο αυτό κόσμο, αφήνοντας παρακαταθήκη και Ιερή κληρονομιά στην ανθρωπότητα ένα τεράστιο πνευματικό έργο.

Πηγή:

https://plus.google.com/u/0/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) της Αγγλίας & της Γαλλίας – Από σκλαβα, βασίλισσα & από βασίλισσα Μοναχή (+680) – 30 Ιανουαρίου

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

160418172831-beautiful-england-11-scafell-pike-and-wastwater-in-wasdale-valley-super-169.jpg

3439026616688872720-account_id=209.jpg

38edb8d6b89de32893c68eb5decd68a31.jpg

30_jan_bathildis_regent_of_france.jpg

Αγία Βαθίλδις (St Bathildis)

η Ελεήμων Αγγλίδα Βασίλισσα της Γαλλίας

Από σκλαβα, βασίλισσα & από βασίλισσα Μοναχή (+680)

30 Ιανουαρίου

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2014/06/bathilde-680.html

Ορθόδοξη Κελτική Εκκλησία

Orthodoxy-Rainbow

Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis), είχε Αγγλοσαξονική καταγωγή. Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) αιχμαλωτίστηκε το 641 από Δανούς εισβολής και πουλήθηκε στον Erchinoald, τον διοικητή του παλατιού του Clovis του Δεύτερου βασιλιά των Φράγκων. Γρήγορα κέρδισε την εύνοια όλων, γιατί είχε γοητεία, ομορφιά και μια ευγενική και χαρισματική φύση. Κέρδισε την συμπάθεια των άλλων υπηρετών γύρω της καθώς τους βοηθούσε πολύ. Τους καθάριζε τα παπούτσια και επιδιόρθωνε τα ρούχα τους και η φωτεινή και ελκυστική διάθεση της στρεφόταν προς όλους γύρω της.

Ο διοικητής, εντυπωσιασμένος από τις ωραίες αρετές της, επιθύμησε να την κάνει νύφη του, όμως η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis), λόγο της ταπεινοφροσύνης της έντυσε τον εαυτό της με κουρέλια και κρύφτηκε ανάμεσα στους ποιο ανάξιους υπηρέτες του παλατιού και εκείνος μη μπορώντας να τη βρει στο συνηθισμένο τόπο όπου βρισκόταν και πιστεύοντας πως δραπέτευσε παντρεύτηκε μια άλλη γυναίκα.

Ο επόμενος που της φανέρωσε την αγάπη του, ήταν ο ίδιος ο βασιλιάς. Όταν πέταξε τα κουρέλια της και εμφανίστηκε πάλι στον τόπο όπου ήταν, ο βασιλιάς παρατήρησε την χάρη και την ομορφιά της και εκδήλωσε την αγάπη του για αυτήν. Έτσι το 649, η τότε 19 χρονών δούλα με το όνομα Bathildis έγινε βασίλισσα της Γαλλίας γεγονός το οποίο δέχτηκαν με χαρά η βασιλική αυλή και οι κάτοικοι του βασιλείου. Έκανε τρεις γιους με τον Clovis: τον Clotaire τον τρίτο, τον Childeric τον δεύτερο και τον Theodoric τον τρίτο. Όλοι τους έγιναν βασιλιάδες. Με τον θάνατο του Clovis ( 655-657), βασίλεψε για 8 χρόνια καθώς ο μεγαλύτερος γιος της ήταν μόλις 5 χρονών και είχε σαν σύμβουλο της τον Άγιο Ελίγιο (St Eligius) (γιορτάζει στις 1 Δεκεμβρίου).

Ήταν μια αγαθή βασίλισσα και βασίλεψε με σοφία. Αντίθετα με κάποιους οι οποίοι ανεβαίνουν ξαφνικά σε υψηλά κοινωνικά επίπεδα και αποκτούν πλούτο, δεν ξέχασε ποτέ πως ήταν σκλάβα και έκανε ότι μπορούσε για να ελευθερώσει όσους ήταν αιχμάλωτοι. Λέγεται ότι η βασίλισσα Βαθίλδη ήταν η ποιο αγία και ποιο αφοσιωμένη γυναίκα. Η ευλαβική της γενναιοδωρία δεν γνώριζε όρια. Θυμούμενη τα δικά της δεσμά, έδινε μεγάλα χρηματικά ποσά για να ελευθερώσει αιχμαλώτους. Βοήθησε να εξαπλωθεί ο Χριστιανισμός μιμούμενη τους αγώνες του αγίου Owen (γιορτάζει στις 24 Αυγούστου), του Αγίου Leodegar (γιορτάζει στις 2 Οκτωβρίου) και πολλών άλλων επισκόπων.

Εκείνο τον καιρό οι ποιο φτωχοί κάτοικοι της Γαλλίας συχνά αναγκαζόντουσαν να πουλήσουν τα ίδια τους τα παιδιά για σκλάβους προκειμένου να τα βγάλουν πέρα με τους υψηλούς φόρους που τους επέβαλαν. Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) μείωσε τους φόρους, απαγόρευσε την πώληση Χριστιανών σκλάβων και ανακοίνωσε πως κάθε σκλάβος που θα πατούσε το πόδι του στη Γαλλία θα ήταν αμέσως ελεύθερος. Έτσι αυτή η γυναίκα κέρδισε την αγάπη του λαού της και έγινε μια πρωτοπόρος στην κατάργηση της δουλείας.

Ίδρυσε πολλά γυναικεία μοναστήρια, όπως αυτό του Corbie, του αγίου Denis και του Chelles, το οποίο έφερε τον πολιτισμό σε άγριες και έρημες περιοχές οι οποίες κατοικούνταν μόνο από λύκους και άλλα άγρια ζώα. Υπό την καθοδήγηση της δάση και ερημιές καλλιεργήθηκαν, χωράφια με σιτηρά και βοσκοτόπια πήραν τη θέση τους και η γεωργία άνθησε. Έχτισε νοσοκομεία και πούλησε τα κοσμήματα της για να εφοδιάσει όσους είχαν ανάγκη. Τελικά, όταν ο Clotaire ωρίμασε αποσύρθηκε στο δικό της γυναικείο μοναστήρι του Chelles, κοντά στο Παρίσι, όπου υπηρέτησε τις άλλες μοναχές με ταπεινοφροσύνη και υπάκουγε την ηγουμένη σαν η τελευταία από τις αδερφές.

Αναπαύτηκε στο Chelles πριν να φτάσει τα 50 της χρόνια. Καθώς πέθαινε είπε πως είδε μια σκάλα που έφτανε από το ιερό ως τον ουρανό και σκαρφάλωσε σε αυτή με τη συνοδεία αγγέλων.

Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) είναι η προστάτιδα των παιδιών. Αγία Βαθίλδις (St Bathildis), προσευχήσου στον Θεό για εμάς.

Paris_Jardins_Luxembourg_Sainte_Bathilde_2014.jpg

Αγία Βαθίλδις (St Balthidis)

1714.jpg

saint-bathildes-queen.jpg

200px-Saint_Bathild.jpg

8023650873748345664-account_id=206.jpg

Σύναξη των Αγίων της Γαλλίας

6156170985218784257-account_id=206.jpg

Αγία Βαθίλδις (St Balthidis)

בלדכילדיס הקדושה ╰⊰¸¸.•¨* Eastern Orthodox Christian Church: The Life of Saint Bathildis in Hebrew language

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

alport3.jpg

30_jan_bathildis_regent_of_france.jpg

3439026616688872720-account_id=209.jpg

(+680) St Bathlildis בלדכילדיס הקדושה

בינואר 30

(Saint Bathlildis) בלדכילדיס הקדושה

בלדכילדיס או בלדתילד (Baldechildis וגם Balthild‏, Bathilda‏, Baudour או Bauthieult;‏ נולדה ב-626 לערך – נפטרה ב-30 בינואר 680) הייתה אשתו של כלוביס השני מלך נויסטריה ובורגונדיה.

שתי המסורות מציגות אותה כבת העלית האנגלו סקסית, ייתכן שהייתה קרובת משפחה של ריקברט, מלך ממלכת מזרח אנגליה, המלך הפגאני האחרון שם. אחרי שריקברט הודח מכס השלטון על ידי סיגיברט נמכרה בלדכילדיס לעבדות. היא הגיעה, עדיין כנערה צעירה, למשק הבית של ארכינולד (Erkinoald), שהיה המיורדומוס בנויסטריה, תחת כלוביס השני.

על פי ה-Vita Sanctae Bathildis, בלדכילדיס הייתה נערה יפה, חכמה, צנועה וקשובה לצרכיהם של אחרים. ארכינולד, שאשתו נפטרה, נמשך לשפחה ורצה להנשא לה. בלדכילדיס שלא רצתה להינשא לו התחבאה עד שהוא נישא בשנית. בשלב זה הבחין בה המלך כלוביס עצמו וביקש את ידה בשנת 649. על פי המסופר הייתה בת 19 בהינשאה לכלוביס והוא עצמו היה, לפי הגרסאות השונות, בין גיל 12 ל-16.

לפי המקורות, גם כמלכה נשארה צנועה וחסודה והתפרסמה בזכות תרומותיה הנדיבות ומעשי הצדקה שלה. בין תרומותיה היו מנזר קורבי (וכן מענק קיום שנתי עבורו מתוך המסים שנאספו בעיר פוס) ומנזר של (Chelles). היא תמכה גם בקדוש קלאודיוס ובמנזר שלו.

נולדו לה שלושה בנים שהפכו למלכים: כילדריך, כלותאר ותאודריק.

לאחר שנפטר בעלה, ככל הנראה בין השנים 655 ל-658 (התאריך המדויק אינו ידוע) ירש אותו בנה בן ה-5, כלותאר השלישי והיא הפכה לעוצרת בשמו עד הגיעו לגיל בגרות בשנת 664. כמלכה הייתה מדינאית מיומנת, ביטלה את המנהג של מסחר בעבדים נוצרים ואף ביקשה את שחרורם של ילדים שנמכרו לעבדות. על פי הסיפור, כאשר שלושת בניה הגיעו לגיל מתאים וקיבלו כל אחד נחלה (כלותאר בנויסטריה, כילדריק באוסטרזיה ותיאודוריך כנראה בבורגונדי) ויתרה בלדכילדיס על סמכויות השלטון ועל תוארה והצטרפה (או אולצה להצטרף) למנזר. את שארית חייה הקדישה כדי לשרת את העניים וחולים.

בלדכילדיס נקברה במנזר אותו הקימה, מנזר של מחוץ לפריז. הגיוגרפיה עליה (Vita Baldechildis) נכתבה זמן קצר לאחר מותה, כנראה בקהילת של. בדומה להגוגיורפיות אחרות על קדושים מהשושלת המרובינגית, גם הגיוגרפיה זו מספקת מספר עובדות היסטוריות. פולחן קדושים שלה החל בשנת 833 כאשר שרידיה הועברו מהמנזר הישן לכנסייה חדשה שנבנתה. בלדכילדיס הוכרזה כקדושה כ-200 שנה אחרי מותה על ידי האפיפיור ניקולאס הראשון.

בחקר היסטורי, למרות שההגיוגרפיה שלה מדגישה את צניעותה כשפחה, בהקשר של תרבות המאה השביעית נראה כי בלדכילדיס הייתה פילגש שהעניק ארכינולד כמתנה לכלוביס.

Source:

Wikipedia

38edb8d6b89de32893c68eb5decd68a3.jpg

בלדכילדיס הקדושה

Paris_Jardins_Luxembourg_Sainte_Bathilde_2014.jpg

1714.jpg

saint-bathildes-queen.jpg

200px-Saint_Bathild.jpg

8023650873748345664-account_id=206.jpg

6156170985218784257-account_id=206.jpg

Saint Bathildis, Queen of France & Nun of Chelles in France, from England (+680) – January 30

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

Lake-District-Conde-Nast-Traveller-26Sept13-Alamy_b_646x430.jpg

30_jan_bathildis_regent_of_france.jpg

3439026616688872720-account_id=209.jpg

Saint Bathildis,

Queen of France & Nun of Chelles in France, from England (+680)

January 30

Saint Balthild of Ascania (Old English: Bealdhild, ‘bold sword’ or ‘bold spear; around 626 – January 30, 680), also called Bathilda, Baudour, or Bauthieult, was the wife and queen of Clovis II, the king of Burgundy and Neustria (639–658).

Saint Balthild was sold into slavery as a young girl and served in the household of Erchinoald, the mayor of the palace of Neustria to Clovis.

Saint Balthild was born circa 626–627. She was beautiful, intelligent, modest and attentive to the needs of others. Erchinoald, whose wife had died, was attracted to Balthild and wanted to marry her, but she did not want to marry him. She hid herself away and waited until Erchinoald had remarried. Later, possibly because of Erchinoald, Clovis noticed her and asked for her hand in marriage.

Even as queen, Saint Balthild remained humble and modest. She is famous for her charitable service and generous donations. From her donations, the abbeys of Corbie and Chelles were founded: it is likely that others such as Jumièges, Jouarre and Luxeuil were also founded by the queen. She provided support for Saint Claudius of Besançon and his abbey in the Jura Mountains.

Saint Balthild bore Clovis three children, all of whom became kings: Clotaire, Childeric and Theuderic.

When Clovis died (between 655 and 658), his eldest son Clotaire succeeded to the throne, aged five. His mother St Balthild acted as the queen regent. As queen, she was a capable stateswoman. She abolished the practice of trading Christian slaves and strove to free children who had been sold into slavery. This claim is corroborated by Jane Tibbetts Schulenburg, who mentions that St Balthild and Saint Eloi (who was also known as Eligius, according to Dado) “worked together on their favorite charity, the buying and freeing of slaves”. After her three sons reached adulthood and had become established in their respective territories (Clotaire in Neustria, Childeric in Austrasia, and Theuderic in Burgundy), St Balthild withdrew to her favourite Abbey of Chelles near Paris.

Saint Balthild died on January 30, 680, and was buried at the Abbey of Chelles, east of Paris. Saint Balthild was canonised by Pope Nicholas I, around 200 years after her death.

Source:

Wikipedia

38edb8d6b89de32893c68eb5decd68a3.jpg

St Bathildis

Paris_Jardins_Luxembourg_Sainte_Bathilde_2014.jpg

1714.jpg

saint-bathildes-queen.jpg

200px-Saint_Bathild.jpg

8023650873748345664-account_id=206.jpg

Saints of France

6156170985218784257-account_id=206.jpg

St Balthidis

Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) η Αγγλίδα, βασίλισσα Γαλλίας & Μοναχή στη Μονή του Chelles Γαλλίας (+680) – 30 Ιανουαρίου

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

115719__sky-clouds-hills-sheep-fence-summer-england_p.jpg

30_jan_bathildis_regent_of_france.jpg

3439026616688872720-account_id=209.jpg

Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) βασίλισσα Γαλλίας

& Μοναχή στη Μονή του Chelles Γαλλίας, από Αγγλία (+680)

30 Ιανουαρίου

Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis), είναι μία Ορθόδοξη Αγία η οποία από σκλάβα έγινε βασίλισσα. Γεννήθηκε στην Αγγλία το 626 και το όνομά της σημαίνει “τολμηρό σπαθί” ή “τολμηρό δόρυ”. Oνομάζεται επίσης Bathilda, Baudour, ή Bauthieult.

Σε νεαρή ηλικία αιχμαλωτίσθηκε και πουλήθηκε ως σκλάβα στη Γαλλία, στο πάλατι του πλούσιου Erchinoald.

Ο Erchinoald, του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει, προσελκύσε την Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) και ήθελε να την παντρευτεί, αλλά εκείνη δεν ήθελε. Έτσι η Αγία κρυβόταν όσο μπορούσε μέχρι να παντρευτεί ο Erchinoald κάποια άλλη. Αργότερα, πιθανώς λόγω του Erchinoald, ο βασιλιάς της Γαλλίας Clovis παρατήρησε την Αγία και ζήτησε το χέρι της σε γάμο.

Και από σκλάβα έγινε βασίλισσα!

Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) ήταν όμορφη, έξυπνη, μετριοφρων και πάντα προσεκτική στις ανάγκες των άλλων. Ακόμη και ως βασίλισσα παρέμεινε ταπεινή και μετριόφρων. Έκανε πολλές ελεημοσύνες σε φτωχούς, φιλανθρωπίες και γενναιόδωρες δωρεές για την ίδρυση Ορθοδόξων Ιερών Μονών. Από τις δωρεές της, ιδρύθηκαν οι Μονές του Corbie, του Chelles όπως και οι Μονές των πόλεων Jumièges, Jouarre και Luxeuil της Γαλλίας. Επίσης βοήθησε στις ανάγκες και στη στερέωση άλλων Όρθοδόξων Μονών της Γαλλίας.

Η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) και ο βασιλιάς Clovis έκαναν τρία παιδιά, τα οποία έγιναν οι βασιλιάδες Clotaire, Childeric και Theuderic.

Όταν ο βασιλιάς Clovis πέθανε (μεταξύ 655 και 658), ο μεγαλύτερος γιος του Clotaire τον διαδέχθηκε στο θρόνο σε ηλικία πέντε ετών. Η μητέρα του Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) ήταν βασίλισσα μέχρι να ενηλικιωθεί ο γιός της. Ως βασίλισσα ήταν πολύ δίκαιη.

Επίσης η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) μαζί με τον Άγιο Eloi, γνωστός και ως Άγιος Ελίγιος (St Eligius) αγόραζε σκλάβους και τους ελευθέρωνε. Πολλοί από τους σκλάβους που αγόραζε και ελευθέρωνε ήταν Χριστιανοί και παιδιά.

Όταν ενηλικιώθηκαν οι τρεις γιοί της και έγιναν βασιλιάδες ο καθένας στο έδαφός τους, (ο Clotaire βασιλιάς Νευστρίας, ο Childeric βασιλιάς Αυστρασίας και Theuderic βασιλιάς Βουργουνδίας της Γαλλίας), η Αγία Βαθίλδις (St Bathildis) αποσύρθηκε στην αγαπημένη Μονή της στο Chelles κοντά στο Παρίσι και έγινε Μοναχή.

Κοιμήθηκε οσιακά στις 30 Ιανουαρίου του 680. Θάφτηκε στη Μονή του Chelles, ανατολικά του Παρισιού. Ο βίος της γράφτηκε αμέσως μετά το θάνατό της και ανακηρύχθηκε επίσημα ως Αγία από τον Ορθόδοξο Πάπα Ρώμης Νικόλαο Α´ περίπου το 880, διακόσια χρόνια μετά την κοίμησή της.

Πηγή πληροφοριών:

Wikipedia

Επιμέλεια:

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

38edb8d6b89de32893c68eb5decd68a3.jpg

Αγία Βαθίλδις (St Balthidis)

Paris_Jardins_Luxembourg_Sainte_Bathilde_2014.jpg

1714.jpg

saint-bathildes-queen.jpg

200px-Saint_Bathild.jpg

8023650873748345664-account_id=206.jpg

Σύναξη των Αγίων της Γαλλίας

6156170985218784257-account_id=206.jpg

Αγία Βαθίλδις (St Balthidis)

π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης, ένας αγιασμένος ιερέας στον Πλάτανο Τρικάλων (+1975) – 29 Ιανουαρίου

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

CxlYQZ0UoAAVQ6D.jpg

gagastathis.jpg

277056-PAPADHMHTRHS GKAGKASTATHS.jpg

π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης,

Πρεσβύτερος στόν Πλάτανο Τρικάλων (29/1, +1975) [Κοίμηση]

29 Ιανουαρίου

Ο παπά – Δημήτρης γεννήθηκε το 1902 στον Πλάτανο Τρικάλων, χωριό που για 42 ολόκληρα χρόνια, (1931-1973) υπηρέτησε ως εφημέριος «ελλαμπόμενος από τας ακτίνας του Αγίου Πνεύματος». Και εκεί στις 29 Ιανουαρίου, 1975, «εξήχθη εις αναψυχήν, συναντήσας το Φως της ζωής». Η φτώχεια δεν του επέτρεψε να πάρει μόρφωση και μικρός έγινε τσοπανόπουλο. Βόσκοντας, όμως, τα πρόβατα, άρχισε να έχει τις πρώτες πνευματικές εμπειρίες. Γράφει ο ίδιος: “Για να ενδυναμώσω την πίστη μου διάβαζα στην καλύβα μου βίους Αγίων. Απέφευγα τις συναναστροφές του κόσμου.

Επί τούτου επήγαινα στις πιο βαθιές χαράδρες και προσευχόμουν. Πολλά βράδυα έρχονταν δαίμονες (…) για να με εξοντώσουν αλλά οι Αρχάγγελοι δεν τους επέτρεπαν και έφευγαν άπρακτοι”. Σε ηλικία 19 ετών κατατάχθηκε στην Χωροφυλακή. Πριν φύγει από το χωριό πέρασε από τους προστάτες του Αρχαγγέλους. “Τους προσκύνησα και τους παρακάλεσα: Με καλεί η πατρίδα να πηγαίνω. Σας θέλω να με ενισχύσετε, να με βοηθήσετε και να έλθω πάλιν σώος και αβλαβής, όπως φεύγω τώρα”. Πολέμησε στην Μικρά Ασία. Στην μεγάλη καταστροφή της Σμύρνης, οι προστάτες του Αρχάγγελοι τον έσωσαν θαυματουργικώς πολλές φορές. Γράφει ο παπα-Δημήτρης:

“Έφθασα στην Σμύρνη Σάββατο, την ώρα που κτυπούσαν οι καμπάνες. Τι συγκινητικόν ήτο! Αργά την νύκτα έρχεται και πάλιν ο γέρων (εννοεί τον Αρχάγγελο) και μου λέγει: να (…) πας εις το δεύτερο λιμάνι. Περί ώρα 9, παρά τέταρτο, να μπεις εις το πλοίον και θα βγείς εις την Χίον. Εγώ είμαι μαζί σου, μη φοβείσαι. Έτσι και έγινε. Βγήκα εις την Χίο και έπειτα στην Αθήνα. Από την Αθήνα με έστειλαν εις την Κομοτηνή. Εκεί τακτικά εκκλησιαζόμουν και έμαθον και την ψαλτική. Γυρίζοντας από το στρατιωτικό εγράφηκα εις άλλο Δημοτικό Σχολείο και πήρα απολυτήριον έκτης Δημοτικού, για να γίνω Ιερεύς. Την 24ην Μαΐου 1931 έγινα Διάκονος και εις τας 26 του ιδίου μηνός έγινα Ιερεύς”. Τότε άρχισε η θαυμαστή ποιμαντική, ασκητική, ιερατική, εθνική και κοινωνική ζωή του παπα-Δημήτρη. Ως πατέρας (εννέα παιδιών μάλιστα), ιερεύς και ποιμένας, πονούσε με αγάπη ολόκληρο το ποίμνιο του, ολόκληρο το χωριό του. Είχε γεμίσει όλους τους χώρους του μικρού χωριού του με εικονοστάσια, σταυρούς, εικόνες κλπ. Ήταν φιλάνθρωπος, ελεήμων, ανοιχτόκαρδος, κοινωνικός, έχοντας πάντοτε καραμέλες για τους μικρούς και μικροποσά για τους ενδεείς μεγάλους. Ενδιαφερόταν για βιβλιοθήκες, έκανε επισκέψεις, έδινε δώρα, έστελνε επιστολές. Ήταν μέσα σ΄όλα, αλλά ουσιαστικά ζούσε έξω από όλα. Ήταν ασκητής στον κόσμο, έχοντας απόλυτη άνεση, με τον Θεό, με τους Ταξιάρχες και τους Αγίους. Μια φορά όταν πέρασε αβρόχοις ποσίν ένα πλημμυρισμένο ποτάμι, (για να σωθεί έτσι από εχθρούς) πολύ απλά είπε: “Ε ! τον τσακώσαμε τον Γιώργη, τον πιάσαμε τον Ευεργέτη”.

Ο Ηγούμενος τους Ι.Μ.Σιμωνόπετρας, Αιμιλιανός, που είχε στενό σύνδεσμο με τον παπα-Δημήτρη, γράφει: “Και ο ύπνος του σώματος του και η νήψις τους ψυχής του και η μύησις των οφθαλμών του και ο λόγος του και η σιωπή του ήσαν στοιχεία και μέσα επικοινωνίας με τον Θεόν και τους φίλους του Θεού. Εζη συνηρμοσμένος εν τω μυστικώ σώματι τους Εκκλησίας, έζη την Βασιλείαν του Θεού, τα φαινόμενα θεωρών, τα αόρατα κατανοών”.
Η πνευματικότητα, η πίστη του και η γενναιότητά του, φάνηκαν στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Η ευρύτερη περιοχή γύρω από τον Πλάτανο ελεγχόταν από τον ΕΛΑΣ. Ο παπα- Δημήτρης, μόνος παπάς σε όλη την περιοχή, αρνιόταν να συνοδοιπορήσει με τους κομμουνιστές. Κατήγγειλε τα άθεα πιστεύω τους.

Κυνηγήθηκε αλύπητα και κινδύνευσε πολλές φορές. Πολλοί, ακόμα και οι οικείοι του, του έλεγαν να σωπάσει, αλλά αυτός αρνιόταν. Γράφει: “Μου λέει η παπαδιά μου. Παπά χαζάθηκες τελείως; Εσύ θα φέρεις το αποτέλεσμα; Δεν βλέπεις όλους τους παπάδες των χωριών, που κάθονται στα σπίτια τους, δουλεύουν και τρώγουν με τους οικογένειες τους; Εγώ τους απαντώ. Θα πεθάνω για τον Χριστό και όχι για τον χρυσό. Κομμουνιστής εγώ δεν γίνομαι.” Ο παπα-Δημήτρης δεν φοβόταν γιατί συνοδοιπορούσε με τους Αγίους, τους Ταξιάρχες και τον Αη-Νικόλα. Γράφει ο ίδιος:

‘Όταν στις 20 Οκτωβρίου 1945, Κυριακή πρωί, κτύπησα την καμπάνα, μας περιεκύκλωσεν αντάρτικος στρατός. Το χωριό μας ήταν με ομάδα εθνική και γι΄ αυτό ήθελαν να μας εξοντώσουν. Άρχισαν να ρίχνουν πυρά τους φοβερισμό. Εγώ μόλις είχα μπει στην Εκκλησία, έκαμα τον σταυρό μου, παρεκάλεσα τον Άγιο Νικόλαο και φεύγω. Εκείνοι από το φυλάκιο ρίξανε άφθονες σφαίρες με το πυροβόλο, καμία τους δεν με εκτύπησε. Ακολούθησα ένα ρέμα, τα Αμπέλια και έχασαν τα ίχνη μου. Επήγαινα προς το χωριό Βασιλική που είχε εθνικό στρατό και ομάδα, για να φυλαχθώ. Κοντά στα σύνορα των δύο χωριών, Ριζώματος-Βασιλικής με έφτασαν. Είχαν διατάξει 10 ιππείς και με τον αρχηγό να με πιάσουν. Με κυνηγούσαν, έβριζαν και έριχναν με τα Στεν, χωρίς να μπορούν να με φονεύσουν. Οι σφαίρες τρύπαγαν τα ράσα. Με πλησίασαν και με περιεκύκλωσαν στα 50 μέτρα γύρω-γύρω, φωνάζοντας: κερατά τράγο, πού θα πας; (με έβριζαν ελεεινά). Εγώ ευρισκόμενος εν μέσω κινδύνου, εσήκωσα τα χέρια προς τον ουρανό και εφώναξα από το βάθος της ψυχής: Μιχαήλ Αρχιστράτηγε, σώσε με, κινδυνεύω. Ω του θαύματος! Σαν αστραπή παρουσιάσθη ο Αρχάγγελος Μιχαήλ εις τον αρχηγό. Είδα ένα νέο με σπαθί, που έκοψε τα σχοινιά από την σέλα του αλόγου, τον έριξε κάτω και τον έσπασε την σπονδυλική στήλη.

Οι υπόλοιποι έμειναν ακίνητοι, ωσάν να τους είχε κτυπήσει ηλεκτρισμός. Ακούω μια φωνή, ήταν του αρχηγού τους, να λέγει: Εχεις όριο ζωής και υψηλούς προστάτας. Ευχαριστώ, τους απήντησα. Τους συγχώρησα και τους ευχήθηκα ο Θεός να τους φωτίσει, να μετανοήσουν και να γίνουν καλοί άνθρωποι. Να λέτε την αλήθεια, τους είπα, να έχετε τον Θεό βοήθεια και έφυγα σιγά-σιγά για τον προορισμό μου”.

Η ζωή του έκτοτε και μέχρι της ασθενείας του ήτο μία διαρκής κένωση του εαυτού του υπέρ πάντων. Τον άκουγες να λέγει “Τρέξε παπα- Δημήτρη, τρέξε, ο διάβολος έζωσε και πάλι το χωριό”. Το κομποσχοίνι έλιωνε στα χέρια του υπέρ πάντων και όταν καμμιά φορά αγνοούσε τα ονόματα, μουρμούριζε: “υπέρ του διευθυντού του ΚΤΕΛ, υπέρ του οδοντιάτρου, υπερ…υπέρ…”. Επισκεπτόταν μοναστήρια για πνευματική αναψυχή και δύναμη, είχε αναπτύξει πνευματικό δεσμό με τους μακάριους γέροντες π. Φιλόθεο Ζερβάκο, π. Αμφιλόχιο Μακρή, π. Εφραίμ Κατουνακιώτη, με τους οποίους αλληλογραφούσε και εξωμολογείτο. Αν και ασπούδαστος, είχε ακέραιη ορθόδοξη πίστη, γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα και διάκριση πνευμάτων. Γράφει ο ίδιος: “Όταν το 1971 ήλθαν οι μεγάλοι των ξένων εκκλησιών στα Τρίκαλα, πήγα και τους είδα και λέγω: φύγε παπαδημήτρη ογλήγορα και μην κοιτάς πίσω”.
Όταν του διαγνώσθηκε καρκίνος, τον Φεβρουάριο του 1970 υπεβλήθη σε εγχείριση στον Ευαγγελισμο. Θαύμα μεγάλο και ζωντανό έγινε. Γράφει ο ίδιος σε επιστολή του: “Οι ιατροί του ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ μου το ανήγγειλαν καθαρά το πικρό φιρμάνι.

Εγώ εδόξαζα τον Θεόν, που μου έδωκε αυτό το μεγάλο δώρον, τον καρκίνον, για να με δοκιμάσει. Η εγχείρισις κράτησε 5 ώρες. Τις επόμενες ημέρες είχα μία διάθεση που μου ερχόταν να κατέβω από το κρεββάτι. Δεν αισθανόμουν τίποτα. Το βράδυ, που έμεινα μόνος, ήλθαν δύο άγνωστοι και με φύλαγαν και με ανακούφιζαν. Χαρά Θεού και ευλογία Θεού εκείνο το βράδυ, που δεν μπορώ να περιγράψω. Ολοι εθαύμασαν πως έζησα”. Επέστρεψε ο πατήρ-Δημήτριος στο χωριό του, έχοντας υγεία πλέον, ιδιαίτερα εύθραυστη. Το 1973 νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ για «ανώτερες σπουδές», όπως έλεγε χαριτολογώντας. Ο Θεός προετοίμαζε τον δούλο του. Στις 29/1/1975, μετά πολύμηνους φρικτούς πόνους ο Θεός τον δέχθηκε. Πριν αναχωρήσει για τις σκηνές των δικαίων έλεγε: “Όταν βρώ εκεί θέσιν, τότε θα έρχομαι και θα σας βοηθώ. Αμ, πώς! Θα ξεχάσω τα πνευματικά μου παιδιά;”

Κωνσταντίνος Αθ. Οικονόμου, Δασκάλος – Συγγραφέας

Πηγή:

http://aktines.blogspot.gr/2014/01/291-1975.html

Ακτίνες