Ο Άγιος ιερομάρτυς Κάτογκ (St Cadoc) της Ουαλίας (+580) & η Ιεραποστολή στους αιρετικούς

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

 ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

wales2_v-contentgross

Ουαλία

196792.b.jpg

Η τοποθεσία όπου ήταν

η αρχαία Ορθόδοξη Μονή του Αγίου Κάτογκ (St Catog)

196785.b.jpg

196783-b

Ἅγιος Κάτογκ (St Cadoc / Cadwg),

ἱερομάρτυς στό Weedon Ἀγγλίας,

ἱδρυτής Μονῆς στό Lllancarfan Οὐαλλίας (+580)

╰⊰¸¸.•¨*

Επίσης εορτάζει στις: 8 Ιανουαρίου

24 Ιανουαρίου, 6 Φεβρουαρίου, 24 Φεβρουαρίου,

25 Σεπτεμβρίου & 8 Οκτωβρίου

Πηγή:

http://www.ierapostoles.gr

Ιεραποστολές

Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής

Ο Άγιος Κάντοκ (St Cadoc) γεννήθηκε στο Monmouthshire της Ουαλίας κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από οικογένεια ευγενών. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Gundleus και της Gladys. Οι γονείς του, παρόλο που είχαν βασιλική καταγωγή και ήταν οικονομικά και κοινωνικά αποκατεστημένοι, έγιναν μοναχοί, ακολούθησαν τον ασκητικό βίο και τιμούνται από την Εκκλησία ως Άγιοι. Τόσο η μητέρα του όσο και ο πνευματικός του πατέρας, ο ερημίτης ιερέας Tathan, τον στήριξαν και τον καθοδήγησαν στην εν Χριστώ ζωή. Ο Άγιος αρνήθηκε τις επίγειες δόξες και τα αξιώματα που του πρόσφερε ο κόσμος, ως τέκνο επιφανών γονέων, και αφοσιώθηκε στη διάδοση του Ευαγγελίου στα έθνη, ως τέκνο του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Αξιώθηκε του αγγελικού σχήματος και της εις πρεσβύτερον χειροτονίας. Ήταν ιδρυτής του Μοναστηριού στο Llancarfan, πλησίον του Cardiff της Νοτίου Ουαλίας. Το μοναστήρι αυτό, στο οποίο ηγούμενος διατελούσε ο Άγιος Κάντοκ, «πλημμύρισε» από εκατοντάδες μοναχούς και περικυκλώθηκε από πλήθος σκήτες και ασκητές που καθοδηγούνταν πνευματικά από τον Άγιο. Στο εσωτερικό της μονής ο Κάντοκ ίδρυσε ιερατική σχολή, ένα «εργαστήριο Αγίων», αφού εκεί γαλουχήθηκαν με τα νάματα της πίστεως εξέχουσες πνευματικές μορφές όπως ο Άγιος Finnian και ο Άγιος Barrog. Λέγεται μάλιστα ότι αυτή τη σχολή την επισκέφτηκε – αλλά και δίδαξε μερικές φορές – ο μεγάλος Άγιος Gildos, που διατηρούσε στενή εν Χριστώ φιλία με τον Κάντοκ. Το μοναστήρι του Llancarfan είχε αποκτήσει χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης και είχε επιπλέον ένα νοσοκομείο, το οποίο περιέθαλπε όχι μόνο τους μοναχούς, αλλά όλους τους αναγκεμένους της περιοχής. Άξιο αναφοράς είναι το περιστατικό εκείνο της επίθεσης ληστών στο μοναστήρι· το περικύκλωσαν και ετοιμάζονταν να το λεηλατήσουν, όταν ο σοφός και συνετός ηγούμενος ώθησε τους εκατοντάδες μοναχούς να ψάλλουν όλοι μαζί. Έτσι, οι ληστές τράπηκαν ντροπιασμένοι σε φυγή.

Ο Άγιος δεν αναπαύθηκε από το τεράστιο σε διαστάσεις πνευματικό έργο που επιτελούσε, αλλά επιβεβαιώνοντας το ρητό «ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Αποκ. 22, 11) κινήθηκε φλεγόμενος από αποστολικό φρόνημα με κατεύθυνση την Κορνουάλη, τη Σκωτία και την Ιρλανδία, όπου κήρυξε το Ευαγγέλιο και οδήγησε πλήθος ανθρώπων στο Χριστό, ακόμα και στο μοναχικό βίο.

Το 580 με 590 μ.Χ., βρήκε μαρτυρικό τέλος από Αγγλοσάξονες ειδωλολάτρες, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ενώ προσευχόταν για τους χριστιανούς της χώρας του, δηλαδή τους νεοφώτιστους αδελφούς και υιούς του.

Η μνήμη του τιμάται στις 24 Ιανουαρίου εκάστου έτους.

196788.b.jpg

Ιεραποστολή προς τους αιρετικούς

Παραπάνω, ψηλαφήσαμε το ιεραποστολικό φρόνημα του Αγίου Κάντοκ και παρακολουθήσαμε το ουσιαστικό έργο που επιτέλεσε, αφού προσέλκυσε πλήθος ειδωλολατρών στο Χριστιανισμό. Επειδή όμως, οι χώρες που διακόνησε και πρόσφερε την Ορθόδοξη Μαρτυρία ο Άγιος κατοικούνται σήμερα από Χριστιανούς κυρίως αιρετικούς και, επιπλέον, ο μήνας Ιανουάριος λαμπρύνεται από εορτάζοντες ομολογητές και αγωνιστές πατέρες της Εκκλησίας μας, οι οποίοι με τη γενναία και ηρωική τους στάση ωφέλησαν τους αιρετικούς, αξίζει να προσανατολίσουμε τη σκέψη μας πάνω στο ζήτημα της ιεραποστολής προς αυτούς.

Οι Άγιοι Βασίλειος ο Μέγας, ο αδελφός του Γρηγόριος Νύσσης, Κύριλλος και Αθανάσιος αρχιεπίσκοποι Αλεξανδρείας, Μάρκος ο Ευγενικός, Μάξιμος ο Ομολογητής, Γρηγόριος ο Θεολόγος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πρωταρχικά κατέδειξαν στους αιρετικούς την αλήθεια. Έπειτα κατήργησαν το ψεύδος και σε καμία περίπτωση δεν τους εγκατέλειψαν στην πλάνη τους, αλλά αντιθέτως, τους δίδαξαν την αλήθεια ανόθευτη και επανέφεραν πολλούς από αυτούς στην Ορθοδοξία, ακόμα και με κίνδυνο τη ζωή τους.

Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο οποίος υπερέβη τον φιλήσυχο εαυτό του χάριν της ομολογίας της πίστεως και πέτυχε την απελευθέρωση των κατοίκων της Κωνσταντινουπόλεως από τα δίχτυα των αιρέσεων, του αρειανισμού και των πνευματομάχων, αλλά και την επιστροφή τους στην Ορθοδοξία. Είναι ευρέως γνωστό πως, φτάνοντας στη Βασιλεύουσα, ο Γρηγόριος δε βρήκε ούτε ένα ναό στα «χέρια» των Ορθοδόξων για να λειτουργήσει, παρά μόνον το ναό της Αγίας Αναστασίας, μιας κατ’ οίκον εκκλησίας, από της οποίας τον άμβωνα εκφωνούσε τα συγκλονιστικά του κηρύγματα υπέρ της θεότητας του Αγίου Πνεύματος. Όλη η παραπάνω δράση του είχε ως αποτέλεσμα, παρ’ όλο που αποχωρούσε από τον θρόνο της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως ως «πληγωμένος αετός», να έχει αποκαταστήσει την Ορθοδοξία στις καρδιές των κατοίκων της.

Υπάρχει λοιπόν, κατά το πρότυπο των ιερών πατέρων που προαναφέραμε, επιτακτική και άμεση η ανάγκη ιεραποστολής. Όχι μόνον των κρατών της αφρικανικής ηπείρου ή των χωρών του «Τρίτου Κόσμου», όπως πολλοί τις αποκαλούνε, αλλά και των εθνών του «δυτικού, πολιτισμένου κόσμου», εις πάντα τα έθνη. Όχι μόνο σε παγανιστές και ειδωλολάτρες, αλλά και σε αιρετικούς Χριστιανούς. Όχι μόνο στους υπανάπτυκτους λαούς, αλλά και στους ανεπτυγμένους. Βεβαίως, με διαφορετικό τρόπο, όχι όμως με διαφορετικό φρόνημα. Σίγουρα στο μεγαλύτερο μέρος του «Δυτικού Κόσμου», οι άνθρωποι δεν πεινούν, δε διψούν, δεν τους λείπουν τα ρούχα. Ωστόσο, οι ψυχές τους πεινούν και διψούν και ποθούν να γνωρίσουν την αλήθεια. Ποια αλήθεια; Τη μία και μοναδική, την Ορθοδοξία.

Από την άλλη πλευρά, δεν επιτρέπεται να γεμίζει η καρδιά μας -όλων όσοι αγωνίζονται για την διάδοση του ευαγγελίου στα έθνη- από μίσος, εμπάθεια και ανταγωνιστικότητα προς τους αιρετικούς. Γι’ αυτό άλλωστε και ο Ιερός Χρυσόστομος τονίζει:

«Δεν πολεμώ με υλικά όπλα, αλλά με το λόγο καταδιώκω, όχι τον αιρετικό, αλλά την αίρεση∙ δεν αποστρέφομαι τον άνθρωπο, αλλά μισώ την πλάνη και θέλω να τον αποσπάσω από αυτήν. Δεν κάμνω πόλεμο προς ουσία, αλλά θέλω να διορθώσω τη γνώμη, που τη διέφθειρε ο διάβολος. Το ίδιο και ο γιατρός, θεραπεύοντας τον άρρωστο δεν πολεμά το σώμα, αλλ’ απαλλάσσει το σώμα από την κάκωση»***.

Με ποιον όμως τρόπο επιτελούμε έργο ιεραποστολικό προς τους αιρετικούς;

Με το διάλογο, τη συζήτηση, αν φυσικά είμαστε γνώστες των αληθειών και των εμπειριών της πίστεως μας. Κι αυτή η συζήτηση είναι ανάγκη να διεξάγεται όχι σε συλλογικό επίπεδο, αλλά σε ατομικό. «Αν όμως είμαστε ασθενέστεροι ως προς την πίστη, ας αποφεύγουμε τις συναναστροφές μ’ αυτούς, ας απομακρυνόμαστε από τις συγκεντρώσεις τους, ώστε να μη γίνει η αιτία της φιλίας, αφορμή ασεβείας»****.

Με την παρουσία των Ορθοδόξων μητροπόλεων και ενοριών -που, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν-, οι οποίες λειτουργούν, διακονούν και προσφέρουν Ορθόδοξη μαρτυρία στους κατοίκους των πόλεων και των χωρών του «Δυτικού Κόσμου».

Με το παράδειγμά μας, αφού οφείλουμε να είμαστε -κατά το αγιογραφικό- «τὸ φῶς τοῦ κόσμου» και πόλις η οποία «οὐ δύναται κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη» (Ματθ. 5:14). Και τέλος,
Με την προσευχή μας για τους αιρετικούς, που ο Ιερός Χρυσόστομος την αποκαλεί το «ασφαλέστερο όπλο»*****.

╰⊰¸¸.•¨*

* Dmitry Lapa, Venerable Cadoc, Abbot of Llancarfan in Wales
** Χριστοφόρου Κομμοδάτου, Οι Άγιοι των Βρεττανικών νήσων, Αθήνα 1985, σ. 62
*** ΕΠΕ, Λόγος στον ιερομάρτυρα Φωκά, εκδ.«Γρηγόριος Παλαμάς», τ. 37, Θεσσαλονίκη 1989, σ. 297
**** Χρυσοστόμου, ΕΠΕ, Περί Ακαταλήπτου Β΄, εκδ.«Γρηγόριος Παλαμάς», τ. 35, Θεσσαλονίκη 1989, σ. 75
***** ΕΠΕ, Περί Ακαταλήπτου Β΄, εκδ.«Γρηγόριος Παλαμάς», τ. 35, Θεσσαλονίκη 1989, σσ. 74-76

196789.b.jpg

Άγιος Κάτογκ (St Cadoc) της Ουαλίας

St Cado.jpg

220px-St_Catwg_in_Catwg.jpg

196790.b.jpg

Ο Άγιος Κάντογκ (St Cadoc) και οι γονείς του

Άγιοι Gundleus (Gwynllyw) & Gwladys

196791.p.jpg

Άγιος Gundleus (Gwynllyw)

ο πατέρας του Αγίου Κατόγκ (St Cadog)

Advertisements

Pure & absolute Confession – Saint Joseph the Hesychast of Holy Mount Athos, Greece (+1959) – August 15

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

SAINTS OF MY HEART

晚霞.jpg

Agios-Iosif-Isihasthis.jpg

Saint Joseph the Hesychast

of Holy Mount Athos, Greece (+1959)

August 15

unnamed-8.jpg

Pure and absolute Confession

Take great care to clean yourself with pure and absolute Confession. Do not leave any sin inside of you, so the enemy cannot find a way to throw you down again.

—Saint Joseph the Hesychast

Holy Mount Athos, Greece (+1959)

Source:

http://www.orthodoxpath.org

http://www.orthodoxpath.org/saints-and-elders-counsels/this-is-where-the-king-is/

ORTHDOX PATH

Ορθοδοξία: Άγιος Μπρίθγουαλντ (St Brithwald) Επίσκοπος Ramsbury Αγγίας (+1045) – 22 Ιανουαρίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

6f8400863016120bdeef07fa4e46ee76.jpg

St Brithwald_of_Wilton.jpg

Άγιος Μπρίθγουαλντ (St Brithwald)

Επίσκοπος Ramsbury Αγγίας (+1045)

22 Ιανουαρίου

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2013/12/brihtwold-wilton-975-1045.html

Ορθόδοξη Κελτική Εκκλησία

Orthodoxy-Rainbow

Ο Άγιος Μπρίθγουαλντ (St Brithwald) ήταν ένας μοναχός στο ιστορικό Μοναστήρι του Glastonbury, στο Somersetshire (Αγγλία). Ο Ιωάννης του Glastonbury τον αποκαλεί “μοναχό με ευλάβεια στην πίστη”. Το 1005, ο άγιος Brihtwold χειροτονήθηκε Επίσκοπος του Ramsbury, όπου υπηρέτησε με πίστη για 40 χρόνια. Σύμφωνα με τον F. Vere Hodge “κάποια στιγμή ένοιωσε αποκομμένος από την μοναστική ζωή και επέστρεψε στο Glastonbury για να τη συνεχίσει” .

Ο Ιωάννης του Glastonbury με συγκίνηση αναφέρει τα αμέτρητα δώρα του αγίου Brihtwold προς το μοναστήρι κατά τη διάρκεια που ήταν Επίσκοπος, από τα οποία τα ποιο ενδιαφέροντα είναι οι τρεις λειψανοθήκες, μια για τον Άγιο Guthlac, τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Oswald.

Αυτές είχαν χαραγμένες επάνω τους το παρακάτω κείμενο:

Ο ταπεινός ιερέας, Brihtwold,
προς τον Υψηλότερο Άρχοντα και τη μητέρα Του Μαρία,
προσφέρει αυτά τα μικρά δώρα με ευσεβή καρδιά,
και τα εμπιστεύεται στην παλιά Εκκλησία του Glastonbury
με την ελπίδα να κερδίσει τις γλυκές απολαύσεις της αιωνίου ζωής.

Τον Άγιος Μπρίθγουαλντ (St Brithwald) τον θυμούνται και για το προφητικό του χάρισμα. Είχε προφητέψει για τον Άγιο Έντουαρντ τον Ομολογητή. Ο Ιωάννης του Glastonbury μας λέει την ιστορία όπως συνέβη παρακάτω:

Κάποτε, στον καιρό του βασιλιά Cnut (Κανούτος) 1016-1035, αυτός ο άνδρας (ο Άγιος Brihtwold) πέρασε τη νύχτα με ολονύχτια προσευχή, σκεπτόμενος τα βασιλικά αποθέματα της Αγγλίας τα οποία είχαν εξαντληθεί. Καθώς προσευχόταν, τον πήρε ο ύπνος και τότε μεταφέρθηκε στον Ουρανό και είδε τον απόστολο Πέτρο να στέφει τον Άγιο Έντουαρντ σαν βασιλιά (ο Εντουαρντ ήταν γιος του Æthelred, ο οποίος ήταν πατέρας του Edmund Ironside και ήταν εκείνη την εποχή εξόριστος στην Νορμανδία). Είδε τον Πέτρο να αποκαλύπτει την αγιότητα του Έντουαρντ με τα 23 χρόνια στα οποία θα κυβερνούσε. Και όταν ο μοναχός ρώτησε για τη διαδοχή του Έντουαρντ και την επιτυχία του βασιλείου, ο Πέτρος απάντησε «Το βασίλειο της Αγγλίας είναι το βασίλειο του Θεού, μετά τον Έντουαρντ ο Θεός θα φέρει έναν βασιλιά σύμφωνα με τη δική Tου θέληση».

Ο Άγιος Μπρίθγουαλντ (St Brithwald) κοιμήθηκε εν Κυρίω το 1045 και θάφτηκε στο μοναστήρι όπου είχε αποσυρθεί.

 

Saint Wendreda, Hermitess of March, Cambridgeshire, England (+7th century) – January 22

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

e7dc089f516885f7aa28dead975a19a6.jpg

St Wendreda.jpg

Saint Wendreda, Hermitess of March,

Cambridgeshire, England (+7th century)

January 22

Source:

http://www.antiochian.org/node/17342

ANTIOCHIAN ORTHODOX CHRISTIAN ARCDIOCESE OF NORTH AMERICA

St. Wendreda was the daughter of seventh-century King Anna, one of the earliest Christian kings. At a time when Christianity was putting down roots among the Anglo-Saxon peoples of England, St. Wendreda and her sisters, Etheldred and Sexburga, were enthusiastic missionaries spreading the Gospel of Christ.

Shunning the life of a princess, Wendreda dedicated herself to healing. She eventually settled in a small settlement called Mercheford, where some humble fisherman resided. Her sister, Etheldred, went on to found the monastery at Elyl, while her other sibling, Sexburga, became abbess of a monastery in Minster.

Later, Wendreda founded a community at March, Cambridgeshire, dedicated to healing. She passed peacefully into the heavenly kingdom, and her relics, enshrined in gold, were buried in the Ely Cathedral.

However, in 1016, the relics were carried off in battle in the hopes they would bring victory. At the Battle of Ashingdon, the conquering Danish king, a pagan, seized the relics, but soon was converted to Christianity. He took the relics to the Canterbury Cathedral where they rested for the next 300 years.

2436741880236160199-account_id=192.jpg

St Wendreda

6137144880065200397-account_id=192.jpg

Αγία Βεντρέντα (St Wendreda), ιδρύτρια Μονής, ηγουμένη & ερημήτρια στο March του Cambridgeshire της Αγγλίας (+7ος αιώνας) – 22 Ιανουαρίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

river_ouse.jpg

St Wendreda.jpg

Αγία Βεντρέντα (St Wendreda),

ιδρύτρια Μονής, ηγουμένη & ερημήτρια στο March

του Cambridgeshire της Αγγλίας (+7ος αιώνας)

22 Ιανουαρίου

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2017/01/wendreda-march-cambridgeshire.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ORTHODOXY-RAINBOW

Η Aγία Βεντρέντα (St Wendreda) (+7ος αιώνας) ήταν κόρη του βασιλιά Anna ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους Αγγλοσάξονες Χριστιανούς βασιλιάδες της Αγγλίας. Σε μία εποχή όπου η Χριστιανοσύνη ρίζωνε ανάμεσα στους Αγγλοσάξονες της Αγγλίας, η Aγία Βεντρέντα (St Wendreda) και οι αδερφές της, Etheldreda και Sexburga, ήταν ενθουσιώδης ιεραπόστολοι και διέδιδαν το Ευαγγέλιο του Χριστού.

Εγκαταλείποντας τη ζωή της πριγκίπισσας, η Aγία Βεντρέντα (St Wendreda) αφιέρωσε τη ζωή της στο να θεραπεύει. Τελικά εγκαταστάθηκε σε μία μικρή περιοχή ονόματι Mercheford όπου ζούσαν μερικοί ταπεινοί ψαράδες. Η αδερφή της, Etheldreda, πήγε να ιδρύσει το μοναστήρι του Ely όταν η άλλη αδερφή της, η Sexburga, έγινε ηγουμένη ενός μοναστηριού στο Minster.

Αργότερα, η Aγία Βεντρέντα (St Wendreda) ίδρυσε μία κοινότητα στο March, στο Cambridgeshire, η οποία ασχολούταν με θεραπείες. Κοιμήθηκε ειρηνικά και τα λείψανα της, τοποθετημένα σε μία χρυσή λειψανοθήκη, τοποθετήθηκαν στον Καθεδρικό του Ely.

Το 1016 τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο πεδίο της μάχης με την ελπίδα να φέρουν τη νίκη. Στην μάχη του Ashingdon, ο νικητής Δανός βασιλιάς, ένας παγανιστής, πήρε τα λείψανα, αλλά σύντομα ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Πήγε τα λείψανα στον Καθεδρικό του Canterbury όπου βρίσκονταν για τα επόμενα 300 χρόνια.

2436741880236160199-account_id=192.jpg

Αγία Βεντρέντα (St Wendreda)

6137144880065200397-account_id=192.jpg

Αγία Αγνή η Ρωμαία, 13χρονη Παρθενομάρτυς στη Ρώμη, αδελφή της Αγίας Παρθενομάρτυρος Εμερεντιάνας της κατηχουμένης (+305) – Προστάτρια των νέων κοριτσιών – 14 Ιανουαρίου & 21 Ιανουαρίου

http://italyofmyheart.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

ITALY OF MY HEART

tumblr_nj2ml2Npgy1rd8524o1_1280.jpg

Rome.jpg

Ρώμη, η πόλη των Μαρτύρων

mucenita_agnia.jpg

Αγία Αγνή η Ρωμαία

555126023691011700-account_id=187.jpg

Τα Ι. Λείψανα της Αγίας Αγνής της Ρωμαίας

3059752109920591537-account_id=187.jpg

Ο τάφος της Αγίας Παρθενομάρτυρος Αγνής της Ρωμαίας

Κατακόμβη της Αγίας Αγνής, Ρώμη

8049511171299917169-account_id=187.jpg

Αγία Αγνή η Ρωμαία,

13χρονη Παρθενομάρτυς στη Ρώμη,

αδελφή της Αγίας Παρθενομάρτυρος Εμερεντιάνας της κατηχουμένης (+305)

Προστάτρια των νέων κοριτσιών

14 Ιανουαρίου & 21 Ιανουαρίου

Καταγωγή

Η Αγία Αγνή έζησε στους πρώτους χρόνους του Χριστιανισμού, στον καιρό των τρομερών διωγμών. Καταγόταν από την θεομάχο και κοσμοκράτειρα Ρώμη. Είχε λαμπρούς και ευγενείς γονείς. Ήταν από αριστοκρατικό γένος. Η Αγνή ήταν αγνή και στο σώμα και στην ψυχή. Το επώνυμο της δεν το γνωρίζουμε. Πάντως, η ζωή της συμφωνούσε απόλυτα με το όνομά της. Ήταν νέα δεκαεξάχρονη αγνή, αγνοτάτη. Είχε ζωή αγνή και καθαρή σαν κρύσταλλο. Ζούσε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον, αλλά αυτή εργαζόταν ιεραποστολικά, για να διαδώσει την πίστη του Χριστού και πιο πέρα.

Η Αγνή είχε ένθεο και μεγάλο ζήλο. Μάζευε στο σπίτι της διάφορες φίλες της και τις πρότρεπε να γνωρίσουν τον Χριστό ως Θεό και Αυτόν μόνον να λατρεύουν για Θεό, διότι οι άλλοι ήσαν ψεύτικοι θεοί. Η Αγνή, καίτοι νεαρή, εν τούτοις ποτέ δεν έπαυε να διδάσκει τα λόγια του Χριστού σε όσες γυναίκες έρχονταν κοντά της. Τις διαφώτιζε και στο θέμα της σωφροσύνης και της ηθικής καθαρότητος. Συνεβούλευε να αγαπήσουν τον Αληθινό Θεό και εκείνον να λατρεύουν.

Όλα αυτά μαθεύτηκαν και προκάλεσαν, φυσικά, την αγανάκτηση του Άρχοντα της Ρώμης. Διέταξε να την φέρουν κοντά του. Άρχισε να της, λέγει να θυσιάσει στα είδωλα.
Διαφορετικά η τιμωρία, που την περίμενε θα ήταν τρομακτική. Δεν δίστασε μάλιστα να της πη ότι, όταν αρνηθεί θα την ρίξει σε πορνοστάσιο. Γνώριζε, ότι για μια νέα Χριστιανή, αυτό θα ήταν το μεγαλύτερο μαρτύριο. Η απάντησης όμως της Αγνής προς τον Ρωμαίο άρχοντα ήταν θαρραλέα και άξια θαυμασμού:
-Ούτε στους θεούς σου θυσιάζω, ούτε για το πορνοστάσιο με ενδιαφέρει, διότι πιστεύω ακράδαντα, πως ο Θεός θα με φυλάξει απ’ όλα αυτά, του απάντησε.

Η Μάρτυς διαπομπεύεται

Ο εγωιστής και βάρβαρος άρχοντας, δεν μπορούσε να ακούει αυτές τις θαρραλέες απαντήσεις και θέλησε να ρεζιλέψει την Αγία. Γι αυτό κάλεσε εκεί τον άνθρωπο, που είχε το πορνοστάσιο με τις διεφθαρμένες γυναίκες. Προηγουμένως της έβγαλε τα ενδύματα και την άφησε με ένα μόνο φόρεμα. Έτσι ημίγυμνη διέταξε να την περιφέρουν μέσα στην πόλη και να την βλέπουν οι άνθρωποι. Θέλησε να την ρεζιλέψει. Δεν ήταν χειρότερη τιμωρία για την αγνοτάτη παρθένο Αγνή, από αυτή την διαπόμπευση μέσα στους δρόμους.της Ρώμης. Και όμως χάριν του Χριστού την υπέμεινε.

Θάνατος αμαρτωλών πονηρός
Αφού την περιέφεραν ημίγυμνη στους κεντρικότερους δρόμους της πόλεως, την παρέλαβε τότε και την έφερε πράγματι ο πορνοστασιάρχης στο πορνοστάσιο. Πως η Αγία θα αντέξει το μαρτύριο; Γι αυτό προσευχόταν στο Θεό να την προστατέψει από την αμαρτία. Και ο Θεός την προστάτεψε, ώστε να μείνει αμόλυντη και να μη χάσει τον θησαυρό της παρθενίας.

Ήρχοντο εκεί πολλοί για να την ατιμάσουν. Κανένας όμως από αυτούς δεν μπόρεσε να επιτύχει αυτό που ήθελε, διότι μόλις την πλησίαζαν ναρκώνονταν και έτσι εμποδιζόταν! Η επιθυμία τους ψυχραινόταν τόσο, που γινόντουσαν σαν νεκροί! Αυτό έκαμε εντύπωση σε όλους, που το πληροφορήθηκαν. Τότε παρουσιάσθηκε και κάποιος υπερήφανος, που κόμπαζε και υπερηφανευόταν πολύ. Έλεγε, ότι ούτος θα ατιμάσει οπωσδήποτε την Αγία. Και σαν θηλυμανής ίππος, πλησίασε την παρθένο. Η αδύνατη Αγνή κατέφυγε στην προσευχή, στο Νυμφίο της Χριστό. Και ω του θαύματος! Ο Χριστός επενέβει και νεκρώθηκε. Έπεσε στη γη πεθαμένος, λες και τον βάρεσε κεραυνός.

Κάποιος που βρέθηκε εκεί κοντά και είδε το θαύμα, εφώναξε:
-Μεγάλη η πίστης των Χριστιανών.
Το θαύμα αυτό διαδόθηκε αμέσως σ’ όλη την Ρώμη. Πολλοί από θαυμασμό ήρχοντο εκεί για να δουν την Άγια Αγνή την ηρωίδα του Χριστού, τη θαυματουργό! Θαύμαζαν τότε
και ομολογούσαν:
-Μεγάλη είναι η δύναμις του Χριστού.
Πολλοί τότε πιστέψανε.

Και πάλι στο κριτήριο

Ο Άρχοντας, όταν πληροφορήθηκε όλα αυτά, και τον μυστηριώδη θάνατο του βρωμερού εκείνου, διέταξε να φέρουν την Αγνή μπροστά του. Ήταν πολύ αγριεμένος και στενοχωρημένος. Με πικρόχολα και αυστηρά λόγια της λέγει:
-Δεν μου λες, παμπόνηρο κορίτσι, με ποιόν τρόπο θανάτωσες τον νέον;
Και η Αγία, με όλο το θάρρος και την ειλικρίνεια της, του εξιστορεί το θαύμα:
-Άκουσε, Άρχοντα. Όταν εσύ διέταξες να με ατιμάσουν και με έφερναν στο καταραμένο και σιχαμερό εκείνο σπίτι, με ακολούθησε ένας ασπροντυμένος νέος. Αυτός ο νέος
καθόταν κοντά μου και νέκρωνε την επιθυμία εκείνων, που με πλησίαζαν. Ο ίδιος θανάτωσε και τον νέον αυτόν και τον έκαμε, όπως βλέπεις. Και τούτο, διότι με πλησίαζε με υπερηφάνεια και θρασύτητα, και είχε σκοπό να με ατιμάσει, να αμαρτήσει, να με κάμει και μένα ν’ αμαρτήσω.
-Και ποιός είναι εκείνος ο ασπροντυμένος, που σε βοήθησε; την έρωτα ξανά ο Άρχοντας.
-Ο Κύριος και Θεός μου, του απάντησε, έστειλε τον Άγγελο του και με εφύλαξε από κάθε ατιμία και προσβολή.
-Για να μας αποδείξεις, ότι λες αλήθεια, παρακάλεσε τον Θεό σου ν’ αναστηθεί αυτός ο νεκρός, λέγει ο άρχοντας.
-Ο Χριστός μου, λέγει η Αγία, έχει την δύναμη να τον αναστήσει. Να δούμε όμως, αν θα πιστέψετε σεις;

Η Αγία τότε γονάτισε, σήκωσε τα χέρια προς τον Ουρανό και με κλαμένα από τη συγκίνηση και θερμή πίστη μάτια, προσευχήθηκε στο Θεό. Το θαύμα έγινε! Ο νεκρός αναστήθηκε και περπατούσε, όπως και πρώτα!

Το στεφάνι του Μαρτυρίου

Το θαύμα τούτο το είδαν όλοι, όσοι βρέθηκαν εκεί και τα χάσανε. Άλλοι από αυτούς πίστεψαν και έγιναν Χριστιανοί. Άλλα και άλλοι απέδωκαν το θαύμα σε μαγεία και έμειναν οι δύστυχοι στην απιστία τους. Φώναξαν δε στον άρχοντα να την φονεύσει, διότι, δήθεν, ήταν μάγισσα. Έτσι ο σκληρός και πορωμένος άρχοντας δίδει διαταγή να ανάψουν φωτιά.

Εκεί μέσα θα έριχνε την Αγία, για να την κάψει ζωντανή. Αμέσως η διαταγή έγινε έργον. Ανάψανε μια μεγάλη φωτιά στην μεγάλη αυλή του Διοικητηρίου. Οι φλόγες υψώνονταν και η φωτιά τριζοβολούσε.

Η Αγία όμως μένει άφοβη. Κάμνει το σημείο του Σταυρού. Έτσι σφράγισε τον εαυτό της, με το παντοδύναμο όπλο. Ύστερα μπήκε στη μέση της φωτιάς με μεγάλο θάρρος.
Σαν τους τρεις παίδες μέσα στο καμίνι της φωτιάς, προσευχότανε, μέχρις ότου οι φλόγες έκαψαν το παρθενικό και ανέγγιχτο από βέβηλα χέρια σώμα της. Την αγία ψυχή της έφεραν φτερωτοί άγγελοι κοντά στο Θεό. Ο Θεός της εφύλαξε τον θησαυρό της παρθενίας.

Μόλις έσβησε η φωτιά, μερικοί πιστοί Χριστιανοί σήκωσαν κρυφά και ευλαβικά τα τίμια οστά της και τα ενταφίασαν. Δόξασαν συγχρόνως τον Θεό, για την γενναιότητα και το θάρρος, που δίδει στους μάρτυρες Του.

Η Άγια και η Αρχαιολογία

Στη Ρώμη υπάρχει η Κατακόμβη της Αγίας Αγνής. Είναι από τις ονομαστότερες κατακόμβες. Κατ’ αρχάς ήσαν ιδιωτικά κοιμητήρια. Κατόπιν όμως έδιδαν την ονομασία επιφανών Αγίων. Την ονομασία της Αγίας Αγνής την έδωσαν γιατί εκεί ετάφη η παρθενομάρτυς Αγνή. Είναι κατακόμβη με πολλούς ορόφους. Έχει πάρα πολλούς τάφους πρώτων Χριστιανών αλλά και μαρτύρων κατά μέγα μέρος, όπως π.χ. της Αγίας μάρτυρος Σαβίνης.

Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος προς τιμήν της Αγίας Αγνής έχει κτίσει εκεί στην Ρώμη
βασιλική. Έκτισε ένα θαυμάσιο δηλαδή Ναό, με τρία κλίτη και υπερώα, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα.

Το θαύμα της Κωνσταντίνης

Η θυγατέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνη και αυτή ονομαζόμενη, έπασχε από αθεράπευτη ασθένεια. Οι καλλίτεροι και ονομαστότεροι γιατροί της Ανατολής και της Δύσεως δεν μπορούσαν να την θεραπεύσουν. Αύτη κατέφυγε στην Αγία Αγνή. Την παρακαλούσε με δάκρυα να την σώσει. Και όντως! Με τη μεσιτεία της Αγίας Αγνής θεραπεύθηκε.

Εις ένδειξη δε ευγνωμοσύνης η Κωνσταντίνη κατασκεύασε μαρμάρινη λάρνακα και τοποθέτησε εκεί τα οστά της Αγίας. Σήμερα αυτή η λάρνακα είναι μέσα στο
ναό της Αγίας. Στη μέση η λάρναξ απεικονίζει την Αγία σε νεαρά ηλικία να προσεύχεται. Αργότερα, κοντά στον τάφο της Άγιας Αγνής εξέπνευσε η Παρθενομάρτυς Εμερεντιάνα, που κατέφυγε εκεί λιθοβολουμένη από τους άπιστους.

Σήμερα το Ιερό Λείψανο της Άγιας Αγνής βρίσκεται σε ασημένια λειψανοθήκη.

Πηγή:

https://plus.google.com/u/0/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

8339268044003347823-account_id=187.jpg

5483114469991155631-account_id=187.jpg

4982278291704481379-account_id=187.jpg

4611848292494048632-account_id=187.jpg

3953580250617475595-account_id=187.jpg

7081773936136739380-account_id=187.jpg

1474674795306503424-account_id=187.jpg

1115564758017532906-account_id=187.jpg

761309972655991205-account_id=187.jpg

Άγιος Ρεμίγιος (St Remigius) Επίσκοπος Reims Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+533)

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

image.jpg

8906726396789784289-account_id=168.jpg

295749440672163479-account_id=168.jpg

Άγιος Ρεμίγιος (St Remigius)

Επίσκοπος Reims Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+533)

13 Ιανουαρίου & 1 Οκτωβρίου

20 Οκτωβρίου, Ανακομιδή Ι. Λειψάνων

Ο Άγιος Ρεμίγιος (St Remigius) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Γαλλίας και γεννήθηκε το έτος 437 στην πόλη Laon της Γαλλίας.

Έγινε Επίσκοπος της πόλης Reims της Γαλλίας, αφού πρώτα πούλησε την μεγάλη του περιουσία και διένειμε τα χρήματα στους φτωχούς και σε άλλες ποικίλες αγαθοεργίες.

Αφοσιώθηκε με θείο ζήλο στη μελέτη του θείου λόγου, στην καταπολέμηση των αιρετικών και το ιεραποστολικό έργο.

Πρώτιστο μέλημά του ήταν το κήρυγμα της αλήθειας του Ιησού Χριστού στους ειδωλολάτρες.

Το μεγάλο κατόρθωμα της επισκοπικής του δράσης ήταν η βάπτιση του βασιλιά των Γάλλων Κλόβιου του Α’ κατά την ημέρα των Χριστουγέννων του έτους 496, των δύο αδελφών του και 3.000 γυναικών και παίδων.

Για το τεράστιο ιεραποστολικό του έργο ονομάσθηκε «Απόστολος της Γαλλίας».

Ο Άγιος Ρεμίγιος με το πέρασμα του χρόνου έχασε την όρασή του και κοιμήθηκε οσιακά με ειρήνη το έτος 533.

Πηγή:

https://plus.google.com/u/0/communities/114191249873208593018

Άγιοι… Οι Καλύτεροί μας Φίλοι

0a976b9d74f11027e86ade13276f6817.jpg

Άγιος Ρεμίγιος (St Remigius) Επισκόπος Reims Γαλλίας

1_oct_13 jan_remigius.jpg