Saint Mochuda (St Carchach) of Lismore, Ireland (+639) – May 14

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

site-vee-1-1-jpg-w560h373

ancient-town-of-lismore-on-river-blackwater-county-waterford-ireland-AMJX41.jpg

lismore-2005pano.jpg

Park-7.jpg

1675337771518764753-account_id186

1595467784324312494-account_id186

Saint Mochuda (St Carchach) of Lismore, Ireland (+639)

May 14

Saint Mochuda or Saint Mo Chutu mac Fínaill (died 14 May 639), also known as Carthach or Carthach the Younger (a name Latinized as Carthagus and Anglicized as Carthage), was abbot of Rahan, County Offaly and subsequently, founder and first abbot of Lismore (Irish Les Mór Mo Chutu), County Waterford.

Through his father, Fínall Fíngein, Mo Chutu belonged to the Ciarraige Luachra, while his mother, Finmed, was of the Corco Duibne. Notes added to the Félire Óengusso (the Martyrology of Óengus) claim that his fosterfather was Carthach mac Fianáin, that is Carthach the Elder, whose period of activity can be assigned to the late 6th century.

Mo Chutu first became abbot of Rahan, a monastery which lay in the territory of the southern Uí Néill. He composed a rule for his monks, an Irish metrical poem of 580 lines, divided into nine separate sections, a notable literary relic of the early Irish Church.

According to the Annals of Ulster, he was expelled from the monastery during the Easter season of 637. The incident has been connected with the Easter controversy, in which Irish churches were involved during the 7th century. Through his training in Munster, Mo Chutu may have been a supporter of the Roman system of calculation, which would have brought him into conflict with adherents of the ‘Celtic’ reckoning in Leinster.

Following his expulsion, Mo Chutu journeyed to the Déisi, where he founded the great monastery of Lismore (in modern County Waterford). The Latin and Irish Lives make very little of Mo Chutu’s earlier misfortune and focus instead on the saint’s resistance to the oppressive Uí Néill rulers and his joyous reception among the Déisi. He has been portrayed in a heroic light in Indarba Mo Chutu a r-Raithin (The expulsion of Mo Chutu from Rahan).

His foundation at Lismore flourished after his lifetime, eclipsing the reputation of the saint’s earlier church. It was able to withstand the Viking depredations which plagued the area and benefited from the generosity of Munster kings, notably the Mac Carthaig of Desmond. In the 12th century, St Déclán’s foundation of Ardmore aspired to the status of episcopal see in the new diocese, but the privilege went instead to Lismore.

His feast day in the Irish martyrologies is 14 May, as well as in the Great Synaxaristes of the Orthodox Church. In the present calendar of the Catholic Church in Ireland, in which 14 May is the feast of Saint Matthias, the memorial of Saint Carthage is celebrated on 15 May.

Source:

Wikipedia

Advertisements

Άγιος Μοχούντα / Κάρχαχ (St Mochuda / Carchach) του Lismore της Ιρλανδίας (+639): Ένας Ιρλανδός Ορθόδοξος Άγιος κατά των σαρκικών παθών – 14 Μαΐου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

The-coast-of-Kerry.jpg

ancient-town-of-lismore-on-river-blackwater-county-waterford-ireland-AMJX41.jpg

Ο Άγιος Μοχούντα (St Mochuda)

ίδρυσε την πόλη του Lismore της Ιρλανδίας

η οποία κτίστηκε γύρω από το Μοναστήρι του

& το αγαλμά του στολίζει σήμερα

την πόλη του

lismore-2005pano.jpg

Άγιος Μοχούντα (St Mochuda) 

ιδρυτής & ηγούμενος της Μονής του Lismore Ιρλανδίας (+639)

14 Μαΐου

Park-7.jpg

1675337771518764753-account_id=186.jpg

1595467784324312494-account_id186

Άγιος Μοχούντα / Κάρχαχ (St Mochuda / Carchach)

του Lismore της Ιρλανδίας (+639)

Ένας Ιρλανδός Ορθόδοξος Άγιος κατά των σαρκικών παθών

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com/2017/01/mochuda_16.html

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ORTHODOX RAINBOW

Κάποτε ο πατέρας του Αγίου Μοχούντα (St Mochuda) έκανε μία γιορτή προς τιμήν του βασιλιά και καθώς η συντροφιά δειπνούσε ο βασιλιάς αφού κάλεσε τον Mochuda του πρόσφερε μία ασπίδα, ένα σπαθί, ένα δόρυ και μία πριγκιπική κάπα λέγοντας: «Πάρε αυτά και γίνε ένας από τους ιππότες μου όπως έγινε και ο πατέρας σου.» Όμως ο Mochuda αρνήθηκε την προσφορά. Ο βασιλιάς ρώτησε: «Τι συμβαίνει, γιατί δεν δέχεσαι αυτά που σου προσφέρω;» Ο Mochuda απάντησε: «Δεν επιθυμώ τίποτα επίγειο. Μόνο να μου επιτραπεί να μάθω τους ψαλμούς των μοναχών του οποίους άκουσα να ψέλνουν.» Σε αυτή την απάντηση ο βασιλιάς διέκρινε την ενέργεια της θείας χάρης και υποσχέθηκε στον νέο πως θα εκπληρωθεί η επιθυμία του.

Λίγο καιρό μετά έφτασε ο επίσκοπος Carthach και σε αυτόν εμπιστεύτηκε ο βασιλιάς τον Mochuda για να μορφωθεί. Με μεγάλη χαρά ο επίσκοπος ανέλαβε αυτό το καθήκον γιατί είδε πως ο μαθητής του ήταν γεμάτος χάρη και υπό την καθοδήγηση και την διδασκαλία του επισκόπου ο Mochuda έμεινε εκεί ώσπου να γίνει ιερομόναχος.

Ο Mochuda ήταν πολύ όμορφος όταν ήταν νέος και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να τον ερωτευτούν πολλές κοπέλες και ο έρωτας τους ήταν τόσο μεγάλος που δεν μπορούσαν να τον κρύψουν. Όμως ο Mochuda προσευχήθηκε για αυτές και μέσα από τις προσευχές του η σαρκική αγάπη τους έγινε πνευματική. Έπειτα έγιναν μοναχές και ο Mochuda έχτισε για αυτές κελιά και μοναστήρια στα οποία κατοίκησαν οι αγίες παρθένες και καθοδηγούνταν πνευματικά από τον Mochuda.

 

San Deicolo di Irlanda e la Francia (+625) – 18 gennaio ╰⊰¸¸.•¨* Italian

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

CrNSsFUWAAAFtmC.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

San Deicolo

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

3333265023491323278-account_id=182.jpg

San Deicolo di Irlanda e la Francia (+625)

18 gennaio

San Deicolo, in francese Deisle o Desle, in gaelico Dichuil o Dichul (Leinster, 530 circa – Lure, 18 gennaio 625), fu un monaco irlandese, fondatore ed abate di abbazie in Francia.

Discepolo di Colombano di Bobbio, partì con lui nel 576 dall’Irlanda per la Gallia, dove fondarono la grande abbazia di Luxeuil nei Vosgi. Quando nel 610 San Colombano fu esiliato in Italia da Teodorico II, San Deicolo fondò l’abbazia di Lure, arricchita e dotata di ogni genere di beni ad essa necessari dal re merovingio Clotario II, che aveva riconosciuto la qualità spirituali di Deicolo.

A Lure il monaco irlandese trascorse il resto della sua vita sino alla morte, avvenuta verso l’anno 625.

Deicolo era noto per i numerosi miracoli compiuti in vita ed in morte, attribuitigli da una biografia risalente al X secolo, scritta da un monaco di Lure.

Fonte:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Saint Desle (Deicola / Deicolus), d’Irlande et de France (+625) – 18 janvier ╰⊰¸¸.•¨* French

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

3ba871cf51520ee569e9869be80c5550

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Desle (Deicola / Deicolus),

d’Irlande et de France (+625)

18 janvier

La vie de saint Desle (Deicola / Deicolus) est connue par un écrit anonyme de la fin du ixe siècle, la Vita Deicola.

Né en Irlande à une date inconnue, il serait le frère de saint Gall. Il entra tout jeune à l’abbaye de Bangor et vécut attaché à la spiritualité de saint Colomban. Il suivit ce dernier au monastère de Luxeuil où il passa sa vie de 590 à 610.

Au début de l’année 610, à l’instigation du roi Thierry et de Brunehilde, les moines de Luxeuil durent s’exiler et prirent le chemin de Besançon. Sur la route, saint Desle, épuisé, dut laisser partir ses compagnons.

La “Vita Deicola” raconte qu’arrivé ainsi dans la forêt de Darney, il fit jaillir une source en frappant la terre de son bâton et rencontra ensuite un berger qui le conduisit vers une chapelle dédiée à saint Martin, près de laquelle il construisit une cabane.

Plus tard, ayant recouvré la santé, saint Desle partit fonder un nouveau monastère, près de Lure, encouragé par Clotaire II qui lui offrit un vaste domaine. Là, il reprit la règle de Luxeuil, en y apportant quelques adoucissements, se rapprochant de la règle de saint Benoît qui commençait à s’étendre en Occident. Saint Desle entreprit alors un voyage vers Rome afin d’aller faire approuver sa règle par le pape. Il mourut en 625.

Saint Desle est considéré comme un saint guérisseur des maladies des petits enfants, mais aussi comme un protecteur du bétail.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Saint Deicola (St Deicolus), the founder and Abbot of a Monastery in Lure, France – Equal of the Apostles and Enlightener of France, from Ireland (+625) – January 18

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

e345d3d813c0f16fc010a02aa31b115f.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Saint Deicola / Deicolus

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Holy Relics of St Deicola

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

St Deicola’s Holy Well

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Saint Deicola (St Deicolus),

the founder and Abbot of a Monastery in Lure, France

 & Equal of the Apostles and Enlightener of France, from Ireland (+625)

Patron Saint of children & animals

January 18

Saint Deicola (Déicole, Dichuil, Deel, Deicolus, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) (c. 530 – January 18, 625) is an Orthodox Western saint. He was an elder brother of Saint Gall. Born in Leinster, Deicolus studied at Bangor.

He was selected to be one of the twelve followers to accompany St. Columbanus on his missionary journey. After a short stay in Great Britain in 576 he journeyed to Gaul and laboured with St. Columbanus in Austrasia and Burgundy.

When St. Columbanus was expelled by Theuderic II, in 610, St. Deicolus, then eighty years of age, determined to follow his master, but was forced, after a short time, to give up the journey, and established an hermitage at a nearby church dedicated to St Martin in a place called Lutre, or Lure, in the Diocese of Besançon, to which he had been directed by a swineherd.

Until his death, he became the apostle of this district, where he was given a church and a tract of land by Berthelde, widow of Weifar, the lord of Lure. Soon a noble abbey was erected for his many disciples, and the Rule of St. Columbanus was adopted. Numerous miracles are recorded of St. Deicolus, including the suspension of his cloak on a sunbeam and the taming of wild beasts.

Clothaire II, King of Burgundy, recognised the virtues of the saint and considerably enriched the Abbey of Lure, also granting St. Deicolus the manor, woods, fisheries, etc., of the town which had grown around the monastery. Feeling his end approaching, St. Deicolus gave over the government of his abbey to Columbanus, one of his young monks, and retreated to a little oratory where he died on 18 January, about 625.

His feast is celebrated on 18 January. So revered was his memory that his name (Dichuil), under the slightly disguised form of Deel and Deela, is still borne by most of the children of the Lure district. His Acts were written by a monk of his own monastery in the tenth century.

St. Deicolus is the Patron Saint of children and he cures childhood illnesses. Also, he is Patron Saint of animals.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus) ο Ιρλανδός, όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας & Ισαπόστολος Γαλλίας (+625) – 18 Ιανουαρίου

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

823a46d9aac6e0afc664ce02adb2aaf6.jpg

3461965831330193185-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολος (St Deicolus / Deicola)

2016-08_-_Église_Saint-Martin_de_Lure_-_06.jpg

Ι. Λείψανα του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicolus / Deicola)

threemonthsinfor00stokrich_0109.jpg

Το Ι. Πηγάδι του Αγίου Ντεΐκολα (St Deicola)

3333265023491323278-account_id=182.jpg

Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola / Deicolus),

όσιος ιδρυτής & ηγούμενος Μονης στη Lure Γαλλίας

& Ισαπόστολος Γαλλίας, από Ιρλανδία (+625)

Προστάτης των παιδιών & των ζώων

18 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ντεΐκολα (Deicola, Deicolus, Déicole, Dichuil, Deel, Deicuil, Delle, Desle, Dichul, Dicuil) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Δυτικής Ευρώπης. Γεννήθηκε στο Leinster της Ιρλανδίας το 530 και σπούδασε στο Bangor της Ιρλανδίας.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγίου Γάλλου (St Gall) του Ιρλανδού Ισαποστόλου της Ελβετίας και επιλέχτηκε να είναι ένας από τους δώδεκα ακολούθους του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus) στο ιεραποστολικό ταξίδι του στη Γαλλία.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) μετά από μια σύντομη διαμονή στη Μ. Βρετανία το 576 ταξίδεψε στην Γαλλία όπου εργάστηκε το έργο της Ιεραποστολής μαζί με τον Άγιο Κολουμπάνο (St Columbanus).

Όταν ο Άγιος Κολουμπάνος (St Columbanus) εκδιώχθηκε από τον Theuderic II, το 610, ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola), 80 ετών, αποφασισε να ακολουθήσει τον Πνευματικό του Πατέρα, αλλά αναγκάστηκε, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, να εγκαταλείψει το ταξίδι, και ίδρυσε ένα ερημητήριο σε μία κοντινή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Μαρτίνο της Tours (St Martin) σε ένα μέρος που ονομάζεται Lure, στην Επισκοπή της Besançon της Γαλλίας.

Μέχρι την κοίμησή του, έγινε ο Απόστολος αυτής της περιοχής, όπου του δόθηκε μια εκκλησία και ένα κομμάτι εδάφους από την Berthelde, χήρα του Weifar, άρχοντα της Lure. Σύντομα μία Ιερά Μονή ανεγέρθηκε για πολλούς μαθητές του, παραδίδοντάς τους τον κανόνα του Αγίου Κολουμπάνου (St Columbanus).

O Άγιος Ντεΐκολα (St Deicolα) με τη Χάρη του Θεού επιτέλεσε πολυάριθμα θαύματα. Κρεμμούσε τον μανδύα του σε μια ηλιαχτίδα και εξημέρωνε τα άγρια θηρία.

Ο Βασιλιάς Clothaire ΙΙ της Βουργουνδίας, αναγνώρισε τις αρετές του Αγίου και βοήθησε πολύ στις ανάγκες της Μονής του.

Ο Άγιος Ντεΐκολα (St Deicola) προαισθάνθηκε ότι η κοίμησή του πλησιάζει. Έκανε ηγούμενο της Μονής του έναν από τους Μοναχούς του και ο ίδιος αποχώρησε σέ ένα μικρό παρεκκλήσι, όπου και κοιμήθηκε οσιακά στις 18 Ιανουαρίου το 625.

Είναι προστάτης των παιδιών και θεραπεύει ασθένειες της παιδικής ηλικίας και επίσης είναι προστάτης των ζώων.

Πηγή:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Saint Joseph Bishop of Alaverdi, Georgia

http://saintninageorgiaofmyheart.wordpress.com

SAINT NINA & GEORGIA OF MY HEART

mouth-of-the-altamaha-river.jpg

15-03.jpg

Saint Joseph Bishop of Alaverdi, Georgia

September 15

Saint Joseph chose the monastic vocation at a young age. Having arrived in Georgia with his teacher Saint John Zedazni , Saint Joseph settled in Kakheti in the relatively undeveloped and wild Alaverdi region. Here he began his ascetic exploits.

A Kakheti noblemen during an hunt found himself on the Alaverdi plain and was so astonished, seeing Saint Joseph standing at prayer, that he remained with him. Reports about this nobleman becoming a monk and about the holy life of the Monk Joseph spread throughout Kakheti. People seeking holiness and the ascetic life began to throng to Alaverdi to Saint Joseph. A monastery thus arose, and a church in honour of the Great Martyr Saint George was built.

Chosen to lead the monastery, Saint Joseph with fatherly love concerned himself about the brethren of the monastery, and about the spiritual enlightenment of Kakheti. Pagan superstitions were still not eradicated, and Saint Joseph, with cross in hand, often left the monastic solitude to preach the Word of God.

Beholding the saintly and immaculate life of the monk Joseph and his sincere desire to serve them, the Kakheti people willingly and joyfully accepted the Gospel teaching, and abandoned their pagan customs.

Saint Joseph composed a catechism (lost in the 16th Century) by which he taught the flock entrusted to him. Nearing the end of his life of dedicated service, Saint Joseph secluded himself in a tight cell for complete silence. In the year 570 occurred his peaceful and blessed end. Sainted Joseph was buried in the church of the holy Great Martyr Saint George in Alaverdi.

In the 9th Century in place of the former church was erected the great Alaverdi cathedral within which, on the left side of the Altar at the north wall, rests the body of Saint Joseph.

Saint Joseph is a particularly popular saint in Kakheti, particularly around Alaverdi, and it is common to see his icon in people’s homes in Eastern Georgia. The Alaverdoba festival in Kakheti coincides with the autumn harvest of grapes and other crops, and the harvest festival for several days in late September culminates with the feast of Saint Joseph on this day.