Άγιος Βασίλειος Χολμογκόροφ (St Basil / Vasily Kholmogorov) ιερομάρτυς στη Ρωσία (+1938)

http://russianofmyheart.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

RUSSIA OF MY HEART

landscapes-forest-russia-roads-trail-1920x1080-wallpaper_www.wallpaperhi.com_75.jpg

46125.jpg

012609.jpg

 

Άγιος Βασίλειος Χολμογκόροφ (St Vasily Kholmogorov)

ιερομάρτυς στη Ρωσία (+1938)

3 & 16 Ιανουαρίου

Πηγή:

http://azbyka.ru/days/2017-01-16

Ο Άγιος ιερομάρτυς Βασίλειος Χολμογκόροφ (St Vasily Kholmogorov) ήταν ένας ευσεβής ιερέας στην επαρχία της Μόσχας στην Ρωσία. Στις 26 Νοεμβρίου του 1937 συνελήφθηκε για την Χριστιανική του Πίστη από την άθεη σοβιετική εξουσία και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης και σε καταναγκαστηκά έργα. Φυλακίστηκε στη Μόσχα και κοιμήθηκε μαρτυρικά στα καταναγκαστηκά έργα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του Novosibirsk της Ρωσίας στις 16 Ιανουαρίου του 1938.

Στις 24 Δεκεμβρίου 2010 ανακηρύχθηκε επίσημα ως Άγιος από το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Память священномученика Василия Холмогорова (St Basil / Vasily Kholmogorov), пресвитера в России (+1938) ╰⊰¸¸.•¨* Russian

http://russianofmyheart.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

RUSSIA OF MY HEART

Fall Folliage-1.jpg

46125.jpg

012609.jpg

 

Священномученик Василий Холмогоров

St Vasily Kholmogorov

January 3 & 16

╰⊰¸¸.•¨*

Память священномученика Василия Холмогорова,

пресвитера в России (+1938)

Источник:

http://azbyka.ru/days/2017-01-16

Священномученик Василий родился 25 января 1875 года в селе Андреевском Коломенского уезда Московской губернии в семье священника Ивана Васильевича Холмогорова. Первоначальное образование Василий получил в Коломенском духовном училище. В 1894 году он окончил Московскую Духовную семинарию. В 1895 году Василий Иванович был назначен псаломщиком в Успенский собор в городе Дмитрове. В 1903 году был рукоположен во священника к Успенскому храму в селе Морозово Дмитровского уезда Московской губернии.

22 июня 1911 года отец Василий был направлен служить в Никольский храм в селе Полтево Богородского уезда (ныне Балашихинский район) Московской губернии, где был заведующим и законоучителем Полтевской церковно-приходской школы до ее закрытия советской властью. В 1921 году отец Василий был награжден наперсным крестом и через некоторое время возведен в сан протоиерея.

После закрытия Никольского храма властями в середине 1930-х годов отец Василий стал служить в Преображенском храме в селе Остров, входившем в 1920-х годах в состав Подольского уезда (ныне Видновский округ Московской епархии) Московской губернии. Первая его служба здесь состоялась на праздник Преображения Господня в 1937 году. Белокаменный Преображенский храм был выстроен во второй половине XVI века и принадлежал к числу архитектурных памятников. Однако во время гонений на Церковь в 1920-1930 годах храм пришел в самое плачевное состояние, так как сами власти были настроены категорически против реставрации действующего храма, хотя бы он и представлял из себя ценный памятник зодчества.

25 ноября 1937 года сотрудники НКВД допросили дежурных свидетелей, жителей села Остров, которые показали, что священник жаловался, что вот, мол, до чего дожили, Божие место оказалось запущенным, храм не ремонтируется, чего раньше бы не было, а теперь и материалов не достанешь для ремонта.

26 ноября 1937 года отец Василий был арестован и заключен в Таганскую тюрьму в Москве и через день допрошен. На обвинения следователя священник категорично ответил, что контрреволюционной агитации он не вел и виновным себя не признает.

29 ноября следствие было закончено, и 1 декабря 1937 года тройка при УНКВД по Московской области приговорила протоиерея Василий к десяти годам заключения в исправительно-трудовых лагерях.

9 января 1938 года он прибыл в Сиблаг в Новосибирской области и был направлен в одно из его отделений, но совсем недолгим было его здесь пребывание. Протоиерей Василий Холмогоров скончался 16 января 1938 года в Сусловском отделении Сиблага и был погребен в безвестной могиле.

На заседании Священного Синода Русской Православной Церкви 24 декабря 2010 года был заслушан доклад митрополита Крутицкого и Коломенского Ювеналия, председателя Синодальной комиссии по канонизации святых, о материалах, поступивших в Комиссию, касающихся прославления новомучеников и исповедников Российских (журнал № 124). Синод одобрил доклад владыки Ювеналия и постановил включить в Собор новомучеников и исповедников Российских имя протоиерея Василия (Холмогорова). Синод также постановил сообщить имя протоиерея Василия Холмогорова Предстоятелям братских Поместных Православных Церквей для включения в святцы.

Тропарь священномученику Василию Холмогорову, глас 3

Церкве Русския столпе непоколебимый,/ благочестия правило,/ жития евангельскаго образе,/ священномучениче Василие,/ Христа ради пострадавый даже до крове,/ Егоже моли усердно,/ яко Начальника и Совершителя спасения,/ Русь Святую утвердити в Православии// до скончания века.

Ин тропарь священномученику Василию Холмогорову, глас 4

Церкве Российския славо/ и отечества нашего украшение,/ священномучениче Василие,/ властию от Бога тебе данною,/ ругатели безбожныя обличал еси,/ и, яко волки лютыя, от стада твоего отгнал еси/ и диавола посрамил еси,/ кровь же твоя, яко Авелева,/ от земли нашея вопиет немолчно./ Сего ради ходатай на Небеси о нас верен буди/ и моли спастися душам нашим.

Χριστουγεννιάτικη Περίοδος -1- Ομιλία Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ σε style Q&A – mp3

http://www.truthtarget.gr

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

 TRUTH TARGET

DCF6GdaWsAEU5UX

Χριστουγεννιάτικη Περίοδος 1

Ομιλία Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ σε style Q&A

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης συζητάει για την Θεοτόκο με έναν Γερμανό Προτεστάντη πάστορα

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

Windy Sunset by Jonathank Zhang.jpg

Γράφει καί ὁ π. Ἀθανάσιος Σιμωνοπετρίτης:

«Θυμᾶμαι χαρακτηριστικά μία περίπτωσι ἑνός ἑλληνομαθοῦς πάστορος Γερμανοῦ ὁ ὁποῖος εἶχε σπουδάσει στή Θεσσαλονίκη. Ὁ ἄνθρωπος πάρα πολύ σκανδαλιζόταν γιατί τιμοῦμε τήν Παναγία μας. Ἀφοῦ τόν κέρασε ὁ π. Παΐσιος, τόν ρώτησε:

—Τί δουλειά κάνεις;

—Θεολόγος εἶμαι.

Ὁ διορατικός Γέροντας τόν κοίταξε ἐρευνητικά καί τόν ρώτησε:

—Ἁπλῶς “θεολόγος” εἶσαι ἤ μήπως εἶσαι καί κάτι ἄλλο;

—Ὄχι, εἶμαι καί πάστωρ.

—Ἄ, καλά· Πῶς σοῦ φάνηκε τό Ἅγιον Ὄρος; Σοῦ ἄρεσε;

—Ὅλα μοῦ ἄρεσαν, ἀλλά ἐδῶ πολύ τιμᾶτε τήν Παναγία!

—Γιατί σοῦ κακοφαίνεται αὐτό;

—Αἴ, νά, περισσότερο πρέπει νά τιμᾶτε τό Χριστό.

—Μά, τιμώντας τήν Παναγία, τό Χριστό τιμᾶμε!

— Αἴ, ὄχι πάτερ, δέν εἶναι τό ἴδιο πρᾶγμα, ἐπέμενε ἐκεῖνος.

Ὁπότε ὁ Γέρων Παΐσιος χρησιμοποιώντας ἕναν ὡραῖο ποιμαντικό τρόπο, τοῦ λέει:

—Ἐσένα ἡ μάνα σου, σόι γυναῖκα δέν εἶναι!

—Ποῦ τήν ξέρεις τή μάνα μου καί τή βρίζεις;

— Αἴ, ὅπως ἐγώ δέν ξέρω τή μάνα σου καί τή βρίζω καί σοῦ κακοφαίνεται, ἔτσι κι ἐμένα μοῦ κακοφαίνεται γιατί δέν ξέρεις τή Μάνα μου τήν Παναγία καί λές τέτοια πράγματα! Ἄντε, τό λοιπόν, νά σοῦ πῶ τί εἶναι ἡ Παναγία…

Ἄρχισε νά τοῦ λέη γιά τήν Παναγία, ἔτσι μ᾽ ἕνα πολύ ὡραῖο τρόπο, ὁπότε ὁ ἄνθρωπος τά ἔχασε! Μάλιστα, συγκεκριμένα τοῦ εἶπε ἕνα παράδειγμα μ᾽ ἕνα σωλῆνα. Τόν ρώτησε:

— Ἀπό ἕνα σωλῆνα ὅταν περάση τό νερό, ἔχει ὁ σωλήνας αὐτός καμμιά ἀξία;

—Ὄχι, δέν ἔχει καμμιά ἀξία. Ἁπλῶς βοήθησε, πέρασε τό νερό καί ἀπό ᾽κεῖ καί πέρα ὁ ρόλος του τελείωσε· ἀπάντησε ὁ πάστωρ.

Ὁ π. Παΐσιος συνέχισε:

—Ναί, ἡ Παναγία ὅμως δέν εἶναι ἕνας σωλήνας πού ἁπλῶς πέρασε ἀπό μέσα τό Νερό. Εἶναι ἕνας σπόγγος οὐράνιος πού κρατάει συνέχεια τόν Χριστό, γι᾽ αὐτό λέγεται Θεοτόκος, γι᾽ αὐτό κι ἐμεῖς τήν τιμοῦμε!

Μέ αὐτό τό ἁπλό παραδειγματάκι, ὁ ἄνθρωπος δέν ξέρω ἄν πείσθηκε ἀπολύτως, πάντως ξέρω ὅτι εἰρήνευσε καθώς ἔφυγε ἀπό τό Γέροντα».

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἡ Θεοτόκος

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Οσία Φανχέα (St Fanchea) η Ιρλανδή, μοναχή στή Μονή του Rossory Ιρλανδίας, από Clogher Ιρλανδίας (1/1, +585) – Ορθόδοξη Ιρλανδία

http://rejoicecelticsaints.wordpress.com

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

amazing-lighthouse-landscape-photography-8.jpg

2016-10-10.jpg

Ἁγία Φανχέα (St Fanchea),

ὁσία στό Rossory Ιρλανδίας, ἀπό Clogher Ιρλανδίας (+585)

1 Ιανουαρίου

map-of-ireland-with-flag-art-on-distressed-worn-canvas-design-turnpike.jpg

Χαιρετισμοί στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο,
μέ τιμητική ἀναφορά στήν Ὁσία Φανχέα (St Fanchea) τήν Ἰρλανδή,
μοναχή στή Μονή τοῦ Rossory Ιρλανδίας,
ἀπό Clogher Ιρλανδίας (1/1, +585)

Χαῖρε, Κεχαριτωμένη Μαρία
Χαῖρε, Θεοτόκε Μητέρα τῆς ὑφηλίου

Χαῖρε, φωτόλουστη ἐγκάρδια ἀγαθοσύνη
Χαῖρε, φεγγοβόλα μονογραφή στήν καρδιά μας

Χαῖρε, Ὑπεραγία Θεοτόκε κόσμημα τῆς ὁσίας Φανχέας
Χαῖρε, ἁγιογραφία στήν ψυχή κάθε Ὀρθοδόξου Ἰρλανδοῦ

Χαῖρε, Θεοτόκε βαθύσκια ἅρπα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ
Χαῖρε, Κεχαριτωμένη Θεοτόκε γάργαρο νερό μέ μελωδία

Χαῖρε, Θεοτόκε ἀπαλό κελάρισμα στά ρυάκια
πού σκάλισε ὁ Θεός στήν καρδιά μας

Χαῖρε, ἁγιολούλουδο στό χέρι τῆς
ψυχῆς μας πού δέν μαραίνεται ποτέ.

Χαῖρε,Ὑπεραγία Θεοτόκε!

Ποιητική Συλλογή

“Ζωγραφίζοντας Φύλλα”

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

http://rejoicecelticsaints.wordpress.com

http://paintingleavespoems.wordpress.com

http://gkiouzelis.wordpress.com

REJOICE CELTIC SAINTS

PAINTING LEAVES POEMS

Η Αγία Φανχέα (St Fanchea) του Rossory της Ιρλανδίας είναι μια Ορθόδοξη Αγία του 6ου αιώνα η οποία γεννήθηκε στο Rathmore της Ιρλανδίας, κοντά στο Clogher και ήταν αδελφή του Αγίου Ένντα (St Enda) των Νήσων Arran της Ιρλανδίας, ο οποίος με την βοήθειά της μεταστράφηκε στο Χριστό και έπειτα έγινε μοναχός και αγίασε.

Η Αγία Φανχέα (St Fanchea) ήταν μία από τις τέσσερις κόρες του Conall Derg του Oriel και της συζύγου του Briga. Οι αδελφές της ήταν η Lochinia, η Carecha και η Darenia η οποία παντρεύτηκε τον Βασιλιά Angus του Cashel.

Ο Óengus mac Nad Froích, ο πρώτος Χριστιανός Βασιλιάς του Munster της Ιρλανδίας ήθελε να παντρευτεί την Αγία Φανχέα (St Fanchea), αλλά εκείνη αποφάσισε να γίνει μοναχή. Με τη βοήθεια της αδελφής της Darenia έχτισε ένα μοναστήρι στις όχθες της λίμνης Lough Erne της Ιρλανδίας.

Η μεταστροφή του Αγίου Ένντα (St Enda)

Η Αγία Φανχέα (St Fanchea) βοήθησε στη μεταστροφή του αδελφού της Αγίου Ένντα (St Enda) ο οποίος ήταν πρώην πολεμιστής πρίγκηπας του Oriel και της είπε οτι θα άφηνε τις πολεμοχαρής συνήθειές του αν συμφωνούσε να του εδινε μια συγκεκριμένη νέα μοναχή απο το μοναστηρι για σύζυγό του.

Ο Άγιος Ένντα (St Enda) σοκαρίστηκε όταν η Αγία Φανχέα (St Fanchea) του έφερε τήν νύφη που είχε επιλέξει, αλλά η οποια μόλις είχε πεθάνει. Ο Άγιος Ένντα (St Enda) μέσα στη βαθιά του θλίψη και μετά από τις υπενθυμίσεις της Αγίας Φανχέα (St Fanchea) περί θανάτου καί Κρίσεως, μετανόησε, πίστεψε πραγματικά στο Χριστό και αποφασισε να αλλαξει τροπο ζωης.

Ο Άγιος Ένντα (St Enda) κάποιο χρονικό διάστημα παρέμεινε στο Μοναστήρι της αδελφής του υπό την πνευματική καθοδήγησή της, φτιάχνοντας παράλληλα μία αμυντική τάφρο και τοίχος γύρω από το Μοναστήρι.

Κάποια ημέρα οι πρώην συμπολεμιστές του Αγίου Ένντα (St Enda) αποπειράθηκαν να τον πάρουν πίσω και να τον αποκαταστήσουν στην προηγούμενη ζωή που έκανε. Η Άγια με το σημείο του Σταυρού ανάγκασε τα πόδια τους να κολλήσουν στη γη διδάσκοντάς τους ότι και αυτοί που επιθυμούν τα επίγεια πράγματα είναι έτσι κολλημένοι σε αυτά. Η Αγία Φανχέα (St Fanchea) τους είπε οτι θα τους ελευθέρωνε μονο αν υπόσχονταν οτι θα μετανοούσαν όπως και έκαναν.

Νήσοι Aran, Ιρλανδία

Όταν ο Άγιος Ένντα (St Enda) το 484 ίδρυσε το πρώτο Μοναστήρι στο Killeaney, στις Νήσους Aran της Ιρλανδίας η Αγία Φανχέα (St Fanchea) μαζί με τρεις μοναχές της πήγαν να επισκεπτούν τη Μονή του για να δουν πως προχωράνε οι εργασίες. Στο μοναστήρι του Αγίου Ένντα (St Enda) οι μοναχοί ασχολούνταν με την προσευχή, τη νηστεία, το κτίσιμο της Μονής και την αντιγραφή του Ιερού Ευαγγελίου. Όταν η Αγία Φανχέα (St Fanchea) με τις τρεις μοναχές της ήταν να αναχωρήσουν πήγαν στην ακτή του Νησιού και έκανε το σημείο του Σταυρού στο νερό. Έριξε τον μανδύα της στη θάλασσα και οι τέσσερεις μοναχές άνεβηκαν επάνω στο μανδύα και έκατσαν η κάθε μία σε μια γωνία και διέσχισαν με ασφάλεια τα άγρια νερά του κόλπου, περνώντας απέναντι στην Ιρλανδία.

Η Αγία Φανχέα (St Fanchea) κοιμήθηκε το 585 από φυσικά αίτια και είναι θαμμένη στο Killane της Ιρλανδίας. Εορτάζει την 1η Ιανουαρίου.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Γέρων Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης (+7-1-1957) – «Πτωχός εκ πτωχών αλλ’ ευσεβών γονέων» – Ένας σύγχρονος αγιασμένος Πνευματικός Πατέρας της Αθήνας

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Takakkaw-Falls-by-Moonlight-compressed.jpg

Ieronymos-Simonopetritis3.jpg

01.jpg

Γέρων Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης (7-1-1957)

«Πτωχός εκ πτωχών αλλ’ ευσεβών γονέων».

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Ο Γέροντας Ιερώνυμος, γόνος της αγιοτόκου Μικράς Ασίας, είναι ένα πρόσωπο στο οποίο συνυπήρχαν πολλές και σπάνιες αρετές με μοναδικές ικανότητες και χαρίσματα. Ο διψασμένος και πνιγμένος στην αναζήτηση και τα προβλήματα του κόσμος βρήκε τον πατέρα του. Αυτόν που μπορούσε να ακούσει, να κατανοήσει, να αγκαλιάσει, να δώσει κατεύθυνση και λύση, να εμπνεύσει, να μεταγγίσει ελπίδα, φωτισμό, αγάπη, χάρη Θεού. Βρήκε αυτόν που μιλάει με το σοφό λόγο του, την ενάρετη πολιτεία του, τον θαυμαστό μυστικό κόσμο του.

Από τα σπουδαιότερα, μεγαλύτερα, πιο σημαντικά που έχει να παρουσιάσει στην σύγχρονη ιστορία η Ι. Μ. Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους είναι το διακριτικό πρόσωπο του για δέκα περίπου χρόνια Ηγουμένου της π. Ιερωνύμου… Γόνος της αγιοτόκου Μ. Ασίας φυτεύθηκε στο Περιβόλι της Παναγίας και της αγιότητος και έδωσε τα άνθη των αρετών και τους καρπούς της αγιοσύνης του στο μετόχι της Αναλήψεως στο Βύρωνα της Αθήνας. Κάτω από την αγία Τράπεζα του Σιμωνοπετρίτικου παρεκκλησίου της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής ένα μικρό κιβώτιο διαφυλλάσσει ως πολύτιμο θησαυρό και μοναδική παρακαταθήκη το υπόλειμμα της επίγειας παρουσίας και την υπόμνηση της ουράνιας πορείας, τα άγια λείψανα του ενάρετου ηγουμένου της.

Πίσω από το ιερό βήμα «της Αναλήψεως» ένα κενό μνήμα περιέχει το λίγο χώμα που αγκάλιασε το ελαφρό από την άσκηση σώμα και απορρόφησε τους τελευταίους ελάχιστους φυσικούς χυμούς ενός ανθρώπου γεμάτου πνεύμα, του αγίου οικονόμου της. Ο κόσμος που μέχρι σήμερα προσκυνά απλά και μόνο τον τόπο του και αναμειγνύει τα δάκρυα και τις προσευχές του με την απαλή αλλά βαθειά ανάμνησή του, επιβεβαιώνει την χάρη του και αποδεικνύει την αγιότητά του. Το άδειο μνήμα είναι γεμάτο από χάρη. Ο απών είναι παρών. Η μνήμη του δεν σβήνει στο παρελθόν· ζωογονεί το παρόν και ζωντανεύει το μέλλον.

Έζησε 17 χρόνια στην πατρίδα του την Μ. Ασία, 43 χρόνια στη Μονή της μετανοίας του την Σιμωνόπετρα και 26 χρόνια στην λυχνία του την «Ανάληψη». Στις 7 Ιανουαρίου 1957 (ανήμερα των Χριστουγέννων με το παλαιό ημερολόγιο) αφήνει την τελευταία του πνοή σ’ αυτόν τον κόσμο.
Αυτό είναι το λιτό περίγραμμα της χρονικής διαδρομής ενός αιωνίου ανθρώπου. Πάνω σ’ αυτόν τον σκελετό οικοδομήθηκε η περιπλοκότητα της απλής ζωής του π. Ιερωνύμου και βρήκε έκφραση η μυστική ομορφιά του προσώπου του. Μαζί μ’ αυτό, το μικρό σώμα του με τις ποικίλες ταλαιπωρίες και ασθένειές του και οι σημαντικές και ασήμαντες λεπτομέρειες των γεγονότων της ζωής του συνθέτουν την ορατή εικόνα του που, παρά την απλότητα και σεμνότητα της, προϊδεάζει για κάτι το μεγαλειώδες, για κάτι το μοναδικό, για κάτι το άγιο.

Ο π. Ιερώνυμος δεν είναι αγιορείτης προηγούμενος που κάποτε ήταν οικονόμος της «Αναλήψεως». Είναι ο άγιος που και σήμερα οικονομεί την Σιμωνόπετρα και την «Ανάληψη» και πάντα κοσμεί την Εκκλησία… Ο π. Ιερώνυμος έζησε ως επίγειος άγγελος, ουράνιος άνθρωπος.

(Μητρ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. κ. Νικολάου, Γέρων Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης, Περιοδ. ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ τ. 18 σ. 94-103 απόσπασμα).

Άγιος Έντερν (St Edern / Edeyrn) ιδρυτής Μονής & ηγούμενος στο Llanedeyrn της Ουαλίας & ερημίτης στο Lannédern της Βρετάνης στη Γαλλία, από Ιρλανδία (+6ος αιώνας) – Ορθόδοξη Ουαλία

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

IRELAND & BRITISH ISLES

wales_1.jpg

hubert3.png

Loqueffret_16_Eglise_Sainte-Geneviève_Bannière_de_procession_Saint-Herbot_sur_son_cerf.JPG

8e82eef5c59b860aae999117cca68fc6.jpg

edern.jpg

Lannédern_18_Calvaire_saint_Edern_sur_son_cerf.JPG

Loqueffret_25_Calvaire_route_de_Lannédern_Saint_Herbot_sur_son_cerf.JPG

Άγιος Έντερν (St Edern / Edeyrn)

ιδρυτής Μονής & ηγούμενος στο Llanedeyrn της Ουαλίας

& ερημίτης στο Lannédern της Βρετάνης στη Γαλλία,

από Ιρλανδία (+6ος αἰ.)

6 Ιανουαρίου

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ-ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ

ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Ο Άγιος Έντερν (St Edern / Edeyrn) είναι ένας Ιρλανδός Ορθόδοξος Άγιος ο οποίος ἔζησε και ασκήτευσε τον 6ο αιώνα στην Ουαλία και στην Βρετάνη της Γαλλίας. Ηταν συγγενής του Βασιλιά Vortigern και της βασιλικής οικογένειας του Powys της Ουαλίας και αδελφός των Αγίων Aerdeyrn και Elldeyrn της Ουαλίας. Επίσης, ήταν φίλος του Βασιλιά Αρθούρου (King Arthrur) πριν μετακομίσει στην Γαλλία, όπου ασκήτεψε ως ερημίτης.

Ο Άγιος Έντερν (St Edern) είναι ο πολιούχος Άγιος του Lannédern της Γαλλίας και του Llanedeyrn της Ουαλίας όπου ίδρυσε ένα Μοναστήρι το οποίο είχε πάνω από 300 Μοναχούς.

Τον Άγιο Έντερν (St Edern) τον τιμούν όλες οι τοπικές εκκλησίες στην Ουαλία και στη Βρετάνη της Γαλλίας, και ιδιαιτέρως στο Monmouth και στο Llanedeyrn κοντά στο Cardiff της Ουαλίας και στο Lannédern στη Βρετάνη της Γαλλίας.

Συχνά εικονίζεται καβάλα σε ένα ελάφι και η ημέρα της εορτής του είναι στις 6 Ιανουαρίου.

Ο Άγιος Έντερν (St Edern / Edeyrn) ο Ιρλανδός είναι διαφορετικός από τον συνωνόματό του Άγιο Έντερν ή Τέιλο (St Edern / Teilo) τον Ουαλό Επίσκοπο, όπου και αυτός εικονίζεται πάνω σε ένα ελάφι αλλά με Επισκοπικά άμφια. Ο Άγιος Έντερν / Τέιλο ο Ουαλός ήταν Επισκόπος Glywysing και Gwent της Ουαλίας και ιδρυτής της Μονής του Llandaff της Ουαλίας. Εορτάζει στις 6 και 9 Φεβρουαρίου και κοιμήθηκε το 560.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

gwyneddwales-1024x768.jpg

display_image-1.jpg

Η εκκλησία του Αγίου Έντερν (St Edern / Edeyrn)

βρίσκεται στη θέση του αρχαίου Ορθόδοξου Ναού

που είχε φτιάξει ο Άγιος Έντερν στο σημερινό

Edern της Ουαλίας τον 6ο αιώνα

imgp7941.jpg

Τα Ι. Λείψανα του Αγίου Έντερν (St Edern / Edeyrn)

edern1-1.jpg

Ολόκληρη η Ουαλία στολίζεται με μαρμάρινα

& ξυλόγλυπτα αγάλματα & εικόνες του Αγίου Έντερν (St Edern / Edeyrn)

πάνω στο ελάφι

vie-de-saint-edern-lannedern.jpg

imgp7940.jpg

edern1.jpg

imgp7935.jpg

ZFPmH7_-5_SOG0HHoJcO9N1PKIQ.jpg

386649.jpgLannerdern calvaire-1.jpg

Edern.jpg

Saint-Edern-sur-son-cerf-1.jpg

saint-Edern-sur-son-cerf.jpg

sant-edern1.jpg

736266668_47a69dcb27.jpg

edern2.jpg

 

Le Seigneur distribue Sa grâce à ceux qui s’imposent les fatigues d’un pèlerinage – Saint Jean Maximovitch (+1966) ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

16 - 1-1.jpg

st-john-maximovitch-b.jpg

stjohnphotos1.jpg

Saint Jean Maximovitch (+1966)

“Dans Sa bonté, le Seigneur distribue Sa grâce à ceux qui s’imposent les fatigues d’un pèlerinage: le pèlerinage ne rapproche pas Celui Qui est partout, mais les efforts des pèlerins rendent ceux-ci dignes de Sa manifestation, non par eux-mêmes mais parce qu’Il les accepte dans Sa miséricorde.”

Saint Jean (Maximovitch), Archevêque de Shangaï, Bruxelles et San Francisco.

Άγιος Νικόλαος Αμπντούλ Ογκλί ο Τούρκος ομολογητής, όσιος στη Μονή Όπτινα Ρωσίας, από Bitlis Τουρκίας (+1893)

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ-ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ

ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ & ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

59292.jpg

Μονή Όπτινα, Ρωσία

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΜΟΝΑΧΟΥ.png

Άγιος Νικόλαος Αμπντούλ Ογκλί ο Τούρκος ομολογητής,

όσιος στη Μονή Όπτινα Ρωσίας, από Bitlis Τουρκίας (+1893)

1 Ιανουαρίου & 18 Αυγούστου

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

«Μακάριος ανήρ ος υπομένει πειρασμόν»

… Μετά την κούρα μου ή υγεία μου χειροτέρεψε και οι πειρασμοί μεγάλωσαν. Ειδικά για τρεις μέρες δέχτηκα σφοδρούς πειρασμούς, για τους οποίους δεν γνώρισα πολλά πράγματα.
Γνώριζα από τα πατερικά κείμενα και από τον πνευματικό μου π. Άνατόλιο ότι όλοι οι αμαρτωλοί λογισμοί και σκέψεις προέρχονται από τους δαίμονες και πολλοί, χωρίς να ξέρουν, νομίζουν ότι είναι δικές τους σκέψεις. Τώρα όμως κατάλαβα από την πείρα μου ότι όλοι οι αμαρτωλοί λογισμοί, όπως της πορνείας, φθόνου, κακίας, βλασφημίας κ.λπ. έρχονται πράγ­ματι στο νου μας από τους δαίμονες και ο νους μας λες και αρχίζει να κάνει διάλογο μαζί τους.

Έτσι οι δαίμονες πολλές φορές γέμιζαν το κελί μου, μου έδειχναν βρώμικες οπτασίες ουρλιάζοντας, βλασφημώντας την Εκκλησία, την Παναγία, τον Χριστό. Άκουγα τις φωνές τους πολύ καθαρά, όπως ακούμε τις φωνές των απλών ανθρώπων, και τους έβλεπα με πραγματικά σώματα. Ό κύριος σκοπός τους ήταν να με αποσπάσουν με κάθε τρόπο από την προ­σευχή μου. Φρίκη και τρόμος γέμιζε τότε την ψυχή μου, επει­δή δεχόμουν τις πιο δυνατές επιδέσεις και πειρασμούς από τους δαίμονες, όταν άρχιζα να προσεύχομαι. οι πειρασμοί και οι δαιμονικές επιδέσεις συνεχίστηκαν όχι μόνον τη νύχτα αλ­λά και την ημέρα.

«Εγώ οράσεις επλήθυνα»

Την Πέμπτη, 13 Μαΐου, γύρω στις τρεις τη νύχτα, άρχισα να διαβάζω τους χαιρετισμούς του αγίου Νικολάου του θαυματουργού. Ό Κύριος μου έστειλε τέτοια ευλογία, πού είχα πολλά δάκρυα. Όλο το βιβλίο έγινε μούσκεμα από τα δά­κρυα μου. Όταν τελείωσα τον όρθρο, άρχισα να διαβάζω τον 50ό ψαλμό «Ελέησον με ο Θεός…» και μετά το σύμβολο της Πίστεως, Το διάβασα όλο και το τελείωσα με τις λέξεις «προσ­δοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν». Εκείνη τη στιγμή κάποιο αόρατο χέρι πήρε τα δικά μου χέ­ρια, τα σταύρωσε και το κεφάλι μου περικυκλώθηκε από φωτιά, πού έμοιαζε με το κίτρινο χρώμα του ουράνιου τόξου. Αυ­τή ή φωτιά δεν με έκαιγε, αλλά γέμιζε όλο το σώμα μου με ανείπωτη χαρά, τέτοια χαρά, πού δεν είχα νιώσει ποτέ. Αύτη τη χαρά δεν μπορούμε να τη συγκρίνουμε με καμιά χαρά του κόσμου τούτου. Δεν θυμάμαι μάλιστα πότε και πώς είδα τον εαυτό μου να μεταφέρεται σε κάποια άλλη, Θαυμάσια και πα­νέμορφη περιοχή, σ’ ένα τοπίο γεμάτο φως. Δεν έβλεπα σ’ αύ­τη την περιοχή τίποτα άπ’ όσα έχω δει στη γη. Έβλεπα μόνο μία χωρίς όρια Θάλασσα φωτός.

Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκαν δίπλα μου, από την αρι­στερή πλευρά, δυο άνθρωποι. Ό ένας ήταν νέο παλικάρι, ο άλ­λος ήταν γέροντας. Πήρα τότε την πληροφορία ότι ο ένας ή­ταν ο άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σάλος και ο άλλος ή­ταν ο μαθητής του ο άγιος Έπιφάνιος. και οι δυο ήταν αμί­λητοι. Αμέσως είδα μπροστά μου ένα παραπέτασμα χρώμα­τος μπορντό. Κοίταξα ψηλότερα πάνω από το παραπέτασμα και είδα τον Κύριο Ιησού Χριστό. Καθόταν σε θρόνο και ή­ταν ντυμένος με πολύτιμα άμφια, πού έμοιαζαν του αρχιερέως, και στο κεφάλι φορούσε μίτρα. Δεξιά του Κυρίου στεκό­ταν ή Παναγία και αριστερά ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, φορώντας ρούχα πού έμοιαζαν με αυτά των εικόνων, Ό άγιος Ιωάννης κρατούσε στο ένα χέρι του το Σταυρό του Κυρίου. Αριστερά και δεξιά του Κυρίου είδα δυο πανέμορφους νέους, πού έλαμπαν από χαρά και κρατούσαν ρομφαίες όλο φως. Ε­κείνη τη στιγμή ή καρδιά μου γέμισε από ανείπωτη χαρά. Κοι­τούσα τον Σωτήρα και ένιωθα αγαλλίαση, μόνο και μόνο πού μπορούσα να βλέπω το πρόσωπο Του. Ό Κύριος φαινόταν στην ηλικία των τριάντα περίπου χρόνων. Έτσι συνειδητοποί­ησα ότι εγώ, ο μεγαλύτερος αμαρτωλός, ο χειρότερος και από σκύλο, αξιώθηκα από τον Κύριο μια τέτοια φιλανθρωπία, να βρίσκομαι μπροστά στο θρόνο της δόξας Του. Ό Κύριος με κοίταζε με τρυφερότητα, λες και ήθελε να μου δώσει δύναμη. Με το ίδιο βλέμμα με κοιτούσε ή Παναγία και ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Άλλα ούτε από τον Κύριο, ούτε από την Παναγία, ούτε από τον άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή αξιώθηκα να ακούσω έστω και μία λέξη.
Ακόμα, είδα μπροστά στον Κύριο Ιησού τον ιερομόναχο της σκήτης μας, τον π. Νικόλαο Λοπάτιν, ο όποιος είχε πε­θάνει από το μεσημέρι της 10ης Μαΐου και δεν τον είχαμε α­κόμη ενταφιάσει, επειδή περιμέναμε να ρθεί ο αδελφός του από τη Μόσχα. Ό π. Νικόλαος έκανε μετάνοιες μπροστά στον Κύριο, μα δεν φορούσε τα μοναχικά ρούχα, αλλά τα ρούχα του δοκίμου. Στα χέρια του κρατούσε το κομποσχοίνι και ή κεφα­λή του ήταν ακάλυπτη. Αν του είπε κάτι ο Κύριος, ή Πανα­γία, ο άγιος Ιωάννης και οι δυο νέοι, δεν πρόσεξα.
Έπειτα κοίταξα δεξιά και είδα πάρα πολλούς ανθρώπους να πλησιάζουν κοντά μου. Καθώς πλησίαζαν, άρχισα ν’ ακούω όμορφες, γλυκιές ψαλμωδίες, αλλά δεν μπορούσα να ξεχωρί­σω τις λέξεις και τι ακριβώς έψελναν. Όταν πλησίασαν κοντά μου, μπορούσα να τους δω καλύτερα. Είδα τότε ότι μερικοί φο­ρούσαν άμφια αρχιερέων, ιερέων, μερικοί ήταν μοναχοί, ενώ άλ­λοι κρατούσαν κλαδιά. Είδα και αρκετές γυναίκες με πλού­σια και όμορφα ρούχα. Στα πρόσωπα αυτών των ανθρώπων αναγνώρισα πολλούς αγίους πού ήξερα από τις εικόνες: τον προφήτη Μωυσή, πού κρατούσε στο δεξί χέρι τις εντολές, τον προφήτη Δαβίδ, πού κρατούσε ένα μουσικό όργανο όμοιο με σαντούρι και έπαιξε ωραιότατες μελωδίες. Είδα και το δικό μου άγιο, τον άγιο Νικόλαο.

Μέσα σ’ όλους αυτούς αναγνώρισα και μερικούς στάρετς της Οπτινα, πού είχαν ήδη κοιμηθεί, όπως τον Λεωνίδα, τον Μακάριο, τον Αμβρόσιο και μερικούς γέροντες της μονής πού ακόμη ήταν εν ζωή. Όλοι αυτοί οι άγιοι άνθρωποι του Θεού με κοιτούσαν. και τότε φάνηκε μπροστά μου, ανάμεσα σε μένα και το παραπέτασμα, μια μεγάλη, σκοτεινή και βαθιά άβυσσος, σαν χαράδρα, αλλά το σκοτάδι αυτής της χαράδρας δεν με εμπόδιζε να διακρίνω στο βάθος το βασιλιά του σκότους, έτσι όπως τον ζωγραφίζουν στις εικόνες. Στα χέρια του καθόταν ο Ιούδας, πού κρατούσε ένα σακούλι. Δίπλα του εί­χε τον ψευδοπροφήτη Μωάμεθ, πού φορούσε ένα ράσο πρά­σινου χρώματος και πάνω στο κεφάλι του ένα πράσινο τουρμπάνι. Γύρω από το σατανά, ο όποιος ήταν στο κέντρο της α­βύσσου, είδα πάρα πολλούς ανθρώπους διαφόρων ηλικιών, άνδρες και γυναίκες, αλλά δεν αναγνώρισα κανέναν από τους γνωστούς. και μέσα από την άβυσσο ανέβαιναν σε μένα φω­νές απελπισίας και φρίκης, φωνές πού δεν μπορείς να περι­γράψεις με λόγια…

«Των αθεάτων τα κάλλη»

Αυτό το φρικτό δράμα τελείωσε. Ξαφνικά βρέθηκα σ’ έναν άλλο τόπο, πού ήταν γεμάτος φως και έμοιαζε με τον τόπο πού είδα την πρώτη φορά. Τους αγίους Ανδρέα και Επιφάνιο δεν τους είχα πια δίπλα μου. Είναι δύσκολο να περιγράψω τι ομορφιά υπήρχε σ’ αύτή την τοποθεσία. Μια ομορφιά πού δεν περιγράφεται και δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Εάν ε­μείς κάποιες φορές συναντούμε μεγάλη δυσκολία για να περιγράψουμε την ομορφιά της γης και δεν βρίσκουμε λόγια, παίρ­νουμε τότε χρώματα και ήχους και προσπαθούμε να την περιγράψουμε με αυτά τα μέσα. Πώς λοιπόν εγώ ο φτωχός μπο­ρώ να περιγράψω τις ομορφιές του παραδείσου; Είναι εξαιρε­τικά φτωχή ή γλώσσα του ανθρώπου, για να περιγράψει τη θαυ­μάσια αύτη εικόνα.

Είδα εκεί μεγάλα, πανέμορφα δέντρα, γεμάτα καρπούς. Ή­ταν το ένα πλάι στο άλλο σαν δεντροφυτεμένος δρόμος. Δεν μπορούσα να διακρίνω πού τελειώνει αυτός ο δρόμος. Από πάνω τα δέντρα αυτά ένωναν τα κλαδιά τους και δημι­ουργούσαν έναν καταπράσινο θόλο. Ό δρόμος ήταν στρωμέ­νος με κάτι πού έμοιαζε με καθαρό χρυσάφι. Ή γη έλαμπε.
Στα δέντρα ήταν πολλά πουλιά, πού έμοιαζαν λίγο με τα που­λιά των τροπικών χωρών, αλλά ήταν πολύ πιο όμορφα. Το κε­λάηδημα αυτών των πουλιών ήταν πολύ αρμονικό και καμιά μουσική της γης δεν μπορεί να συγκριθεί με τη γλυκύτητα αυ­τών των ήχων. Κελαηδούσαν χωρίς λόγια.

Σ’ αυτό το μεγάλο κήπο υπήρχε κι ένας ποταμός. Το νερό ήταν πεντακάθαρο. Στο βάθος, ανάμεσα στα δέντρα, πρόσε­ξα όμορφες μονές. Έμοιαζαν με παλάτια. Θύμιζαν λίγο τα πα­λάτια πού είχα δει στην Κωνσταντινούπολη, μόνο πού αυτές οι μονές ήταν απερίγραπτης ομορφιάς. Το χρώμα των τοίχων ήταν μοβ κι έμοιαζαν με το ρουμπίνι. Ό παράδεισος μου θύμιζε κάπως τη σκήτη μας στην Οπτινα, οπού τα κελιά των μο­ναχών βρίσκονται σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο και ανάμεσα τους υπάρχουν οπωροφόρα δέντρα. Ποιος έφτιαξε τη σκήτη μας με αυτό το σχέδιο, δεν ξέρω.

Ό παράδεισος ήταν περιτριγυρισμένος από έναν τοίχο. Ε­γώ είδα μόνον τη νότια πλευρά. Στον τοίχο διάβασα τα ονό­ματα των 12 αποστόλων. Δεν θυμάμαι σε ποια γλώσσα ήταν γραμμένα. Είδα επίσης κι έναν άνθρωπο πού ήταν ντυμένος με λαμπρά ρούχα και καθόταν σ’ ένα θρόνο λευκού χρώμα­τος. Ήταν περίπου 60 χρονών, αλλά το πρόσωπο του, παρό­λο πού ήταν άσπρα τα μαλλιά του, ήταν σαν πρόσωπο ενός παλικαριού. Γύρω του ήταν πάρα πολλοί φτωχοί, στους ο­ποίους μοίραζε κάτι. Τότε μία φωνή μου είπε ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν ο άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων. Έκτος άπ’ αυτόν, δεν αξιώθηκα να δω κανέναν άλλον από τους αγίους κατοίκους του παραδείσου.

Στη μέση του παραδείσου είδα τον ζωοποιό Σταυρό με τον εσταυρωμένο Κύριο. Ένα αόρατο χέρι μου έδειξε να προ­σκυνήσω το Σταυρό. Πράγματι γονάτισα μπροστά στο Σταυ­ρό και, καθώς προσκυνούσα, γέμισε ή καρδιά μου από ουρά­νια γλυκύτητα. Σαν μια θερμή φλόγα να γέμισε όλο το σώμα μου .

Ύστερα άπ’ αυτό είδα μια μεγάλη μονή, πού έμοιαζε με τις άλλες μονές του παραδείσου, μόνο πού ήταν πολύ πιο ό­μορφη σε σύγκριση με τις άλλες. Ή στέγη έμοιαζε με το σόλο της εκκλησίας και ήταν τόσο ψηλή, πού χανόταν στον ουρανό. Σ’ αυτή τη μονή, σ’ έναν εξώστη είδα θρόνο περίλαμπρο, οπού καθόταν ή Βασίλισσα των Ουρανών. Γύρω της υπήρχαν πολύ όμορφοι νέοι με λαμπρά, κατάλευκα ρούχα και κρατού­σαν στα χέρια τους αντικείμενα πού έμοιαζαν με σκήπτρα, αλλά δεν ξεχώριζα τι ήταν ακριβώς. Ή Βασίλισσα των Ουρα­νών ήταν ντυμένη με τα ίδια ρούχα πού συνήθως ζωγραφίζε­ται στις εικόνες, μόνον πού ήταν πολύχρωμα. Στο κεφάλι της φορούσε στέμμα βασιλικό. Ή Βασίλισσα των Ουρανών με κοί­ταζε και κάτι μου έλεγε με τρυφερότητα, αλλά δεν αξιώθη­κα ν’ ακούσω τα λόγια της.
Έπειτα κι άπ’ αύτη την οπτασία αξιώθηκα να δω την Α­γία Τριάδα, τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, έτσι όπως απεικονίζονται στις αγίες εικόνες, δηλαδή τον Πατέρα σαν σεβάσμιο γέροντα, τον Υιό σαν νεότερο άνδρα πού κρατού­σε στο δεξί χέρι τον ζωοποιό Σταυρό και το Αγιον Πνεύμα πού έμοιαζε με περιστέρι. Την οπτασία της Αγίας Τριάδος την είδα στον αέρα. Μου φάνηκε πώς περπατούσα πολύ χρόνο μέσα στον παράδεισο απολαμβάνοντας ομορφιές του παρα­δείσου, πού δεν χωράνε στο μυαλό του ανθρώπου.

Όταν τελείωσε αυτό το όραμα και ξαναβρέθηκα μόνος στο κελί μου, ευχαρίστησα τον Θεό για αυτή τη μεγάλη παρη­γοριά και χαρά πού αξιώθηκα να δω, εγώ ο μεγάλος αμαρτωλός. Όλη την υπόλοιπη ημέρα ήμουν εκτός εαυτού, από τη μεγάλη χαρά πού γέμιζε την καρδιά μου. Τίποτα δεν μπο­ρούσε να συγκριθεί μ’ αυτή τη χαρά πού ένιωθα και πού δεν ξανάζησα στη ζωή μου.

Πηγή: Στάρετς Βαρσανούφιος, Μοναχός Νικόλαος της Όπτινα, Κατα Κόσμον Γιουσούφ Ἀμπντούλ Ὀγκλί (1820-1893), ἐκδ. Ἀκρίτα, Ἀθήνα 2005

Άγιος Ρίγκομπερτ ή Ρόμπερτ (St Rigobert / Robert) Επίσκοπος Reims Γαλλίας (+745) – Ένας Ορθόδοξος ερημίτης Επίσκοπος της Γαλλίας του 8ου αιώνα

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ-ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ

ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ & ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

stock-photo-174420903.jpg

Rigbobert Rheims.jpg

Άγιος Ρίγκομπερτ / Ρόμπερτ (St Rigobert / Robert)

Επίσκοπος Reims Γαλλίας, ερημίτης στο Gernicourt Γαλλίας (+745)

4 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ρίγκομπερτ ή Άγιος Ρόμπερτ (St Rigobert / Robert) ήταν ένας Γάλλος Ορθόδοξος Βενεδικτίνος μοναχός και αργότερα ηγούμενος της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής του Orbais της Γαλλίας.

Το 698 διαδέχθηκε τον Άγιο Rieul ως Επίσκοπος Reims της Γαλλίας.

Για πολιτικούς λόγους ο Άγιος Ρίγκομπερτ (St Rigobert) συκοφαντήθηκε και εκδιώχθηκε από την Επισκοπή του και έζησε ως ερημίτης στο Gernicourt της Γαλλίας οπού και κοιμήθηκε οσιακά.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites