Святая Энделиент (St Endelienta) из Уэльс & Корнуолл, Англия (+6-го века) – 29 апреля ╰⊰¸¸.•¨* Russian

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Screen Shot 2017-01-02 at 11.18.53.png

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Св. Энделиент (St Endelienta)

140833.jpg

Святая Энделиент (St Endelienta)

из Уэльс & Корнуолл, Англия (+6-го века)

29 апреля

Святая Энделиента (Endelienta, Endelient, Edellienta) или Энделлион (Endellion) (VI) — дева, затворница, дочь святого Брихана из Брекнока, память 29 апреля.

Св. Энделиента принесла Христову веру в село Сент-Энделлион в Корнуолле, называемое ныне в её честь. Два старинных источника неподалёку от села носят её имя.

Иногда говорят, что в валлийских записях она именуется Кинхейдон (Cynheiddon), или Кенхейдлон (Cenheidlon), в то время как Энделиента — не что иное как латинизация этого имени.

Источник::

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

endelienta-4.jpg

Святая Энделиент (St Endelienta)

endelienta.jpg

8d13438835aa382e07b3b991e11c9258.jpg

Церковь Святого Энделиент

в городке St Endellion, Корнуолл, Англия, сегодня

st_endellion_church2.jpg

250px-Lundy_outline_map.png

Ланди (Lundy) острова, Корнуолл, Англия

Screen Shot 2017-01-02 at 10.59.41.png

Церковь Святого Энделиент в острове Ланди, сегодня

article-2063138-0ED9AEF500000578-103_468x305.jpg

38_20150422161749..jpg

1000px-The_Jetty,_Lundy.jpg

850841_5a68ecfb.jpg

screen-shot-2017-01-02-at-11-15-05

screen-shot-2017-01-02-at-11-14-39

screen-shot-2017-01-02-at-11-12-42

screen-shot-2017-01-02-at-11-13-09

screen-shot-2017-01-02-at-11-16-46

screen-shot-2017-01-02-at-11-18-21

screen-shot-2017-01-02-at-11-19-19

UK-Lundy-Island-Residents-Fear-Offshore-Wind-Turbines.jpg

Advertisements

Saint Endelienta, Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England (+6th ce.) – April 29

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

UK-Lundy-Island-Residents-Fear-Offshore-Wind-Turbines.jpg

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Saint Endelienta

140833.jpg

Saint Endelienta,

Hermit-Martyr of Lundy Island & Cornwall, England

(+6th ce.) – April 29

Saint Endelienta (also Endelient, Edellienta or Endellion) was a Cornish saint of the 5th and 6th century. She is a daughter of the Welsh King Brychan, and a native of South Wales who travelled to North Cornwall to join her siblings in converting the locals to Christianity. She was a goddaughter of King Arthur, and that she lived as a hermit at Trentinney where she subsisted on the milk of a cow. The saint is commemorated in the church and village of St Endellion which bear her name; Endellion being an Anglicised version of her name. Her feast day is 29 April.

She a daughter of King Brychan, of Brycheiniog in South Wales. The village of Saint Endellion in Cornwall, named after her, is from where she is said to have evangelized the local population. Two former wells near the village were named after her.

She is called “Cenheidlon” in Welsh records, with Endelienta being a Latinised form of the name. Her feast day is 29 April. Saint Endelienta was a native of South Wales who crossed the Bristol Channel to join her siblings in converting the people of North Cornwall to Christianity. During her journey, she initially landed on the island of Lundy, where she is believed to have founded a small chapel. She subsequently moved on to the mainland where she stayed with her brother, Saint Nectan, at Hartland, before eventually choosing to settle at Trentinney, south-west of the present day village of St Endellion, although she would return to Lundy from time to time on retreat for prayer.

Saint Endelienta lived at Trentinney as a hermit. She subsisted solely on the milk of a cow, and the water from two nearby wells. Her sister, St Dilic (whose church is at Landulph), settled nearby and the two would often meet along a certain path whose grass would ever afterwards grow greener than elsewhere.

The cow was killed by the Lord of Trentinney after straying onto his land. He in turn is said to have been killed by Endelienta’s Godfather, reputed to be King Arthur, after Arthur was angered by the deed and sent his men to exact revenge. However, Endelienta was said to be unhappy that Trentinney had been killed in her name, and restored the nobleman back to life.

Following a vision of her death, the saint is said to have asked that upon her death, her body should be placed on a sledge or cart drawn by bullocks, and that she should be buried at the place where they stopped. She is thought to have died on 29 April some time in the 6th century, and possibly at the hands of Saxon pirates. She was buried at the top of a hill, and a church built over her grave. The present church at St Endellion stands on that site.

A chapel dedicated to Saint Endelienta survived on the site of her hermitage at Trenteney.

Saint Endelianta is a Patron Saint of animals.

Source:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

endelienta-4.jpg

St Endelienta

endelienta.jpg

8d13438835aa382e07b3b991e11c9258.jpg

The Church of Saint Endelienta

in the village St Endellion, Cornwall, England, today

st_endellion_church2.jpg

Village St Edellion, Cornwall, England

250px-Lundy_outline_map.png

Lundy Island, Cornwall, England

Screen Shot 2017-01-02 at 10.59.41.png

St Endelienta’s Church in Lundy Island, today

article-2063138-0ED9AEF500000578-103_468x305.jpg

38_20150422161749..jpg

Lundy Island

1000px-The_Jetty,_Lundy.jpg

850841_5a68ecfb.jpg

screen-shot-2017-01-02-at-11-15-05

screen-shot-2017-01-02-at-11-14-39

screen-shot-2017-01-02-at-11-12-42

screen-shot-2017-01-02-at-11-13-09

screen-shot-2017-01-02-at-11-16-46

screen-shot-2017-01-02-at-11-18-21

screen-shot-2017-01-02-at-11-18-53

screen-shot-2017-01-02-at-11-19-19

 

Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή, ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας (+6ος αι.) – 29 Απριλίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

Lundy-feature.jpg

f0abbf67947e6ef22c957edcefa6d95c.jpg

Αγία Εντελιέντα (St Endelienta)

140833.jpg

Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta) η Ουαλή,

ερημίτρια στη Νήσο Lundy & και στην Κορνουάλλη της Αγγλίας

(+6ος αι.) – 29 Απριλίου

Η Αγία Οσιομάρτυς Εντελιέντα (St Endelienta / Endelient / Edellienta / Endellion) είναι μία Ορθόδοξη Αγία  των Βρεταννικών Νήσων του 5ου και 6ου αιώνα. Ήταν κόρη του Βασιλιά Brychan της Ουαλίας. Γεννήθηκε το 470 καί ήταν βαπτιστήρα του Βασιλιά Αρθούρου.

Η Αγία διέσχισε το Κανάλι του Bristol για να ενταχθεί στην ιεραποστολική ομάδα των αδελφών της για την μεταστροφή των ανθρώπων της Βόρειας Κορνουάλης στο Χριστιανισμό. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της, αρχικά πήγε στο Νησί Lundy, όπου ίδρυσε ένα μικρό εκκλησάκι. Στη συνέχεια πήγε στην ηπειρωτική χώρα, όπου έμεινε με τον αδελφό της Άγιο Nectan στο Hartland της Αγγλίας, πριν τελικά επιλέξουν να εγκατασταθούν στο Trentinney της Αγγλίας, νοτιοδυτικά του σημερινού χωριού Saint Endellion. Κατά καιρούς επέστρεφε στη Νήσο Lundy για περισσότερη προσευχή και άσκηση.

Έζησε στο Trentinney ως ερημίτρια, επιβίωντας μόνο με γάλα αγελάδας και νερό από δύο κοντινά πηγάδια. Η αδερφή της η Αγια Dilic ασκήτευε εκεί κοντά και οι δυο τους συναντιόντουσαν σε ένα συγκεκριμένο μονοπάτι όπου το γρασίδι εκεί μεγάλωσε καί έγινε καταπράσινο από οπουδήποτε αλλού.

Μία ημέρα ο Λόρδος του Trentinney σκότωσε άδικα την αγελάδα της Αγίας Εντελιέντα και ο Βασιλιάς Αρθούρος εξοργίστηκε με την πράξη του και έστειλε τους άνδρες του να τον τιμωρήσουν, αλλά εκείνοι τον σκότωσαν. Η Αγία Εντελιέντα στεναχωρήθηκε που τον σκότωσαν εξαιτίας της αγελάδας της και με την προσευχή της ανέστησε και τον Λόρδο και την αγελάδα.

Η Αγία μετά από ένα όραμα για το θάνατό της, ζήτησε να τοποθετηθεί το σώμα της σε ένα κάρο που θα το τραβούσαν βόδια και ότι θα πρέπει να ταφεί στον τόπο όπου σταματήσουν. Στά μέσα του 6ου αιώνα Σάξονες πειρατές σκότωσαν την Αγία και θάφτηκε στην κορυφή ενός λόφου στη Νήσο Lundy όπου μια εκκλησία χτίστηκε πάνω από τον τάφο της και διασώζεται ως σήμερα, παρότι είχε υποστεί μεγάλη καταστροφή ο αρχικός Ναός από την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση.

Το χωριό Saint Endellion στην Κορνουάλη, έχει το όνομα της Αγίας Εντελιέντα επειδή Ευαγγέλισε τον τοπικό πληθυσμό. Δύο πρώην Ιερά Πηγάδια κοντά στο χωριό είχαν, επίσης, το όνομά της.

Η Αγία Εντελιάντα είναι προστάτρια των ζώων και η εορτή της είναι στις 29 Απριλίου.

Πηγή:

Wikipedia &

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

endelienta-4.jpg

Αγία Εντελιέντα (St Endelienta)

endelienta.jpg

8d13438835aa382e07b3b991e11c9258.jpg

Ο Ναός της Αγίας Εντελιέντα στο χωριό St Endellion της Κορνουάλλης

ο οποίος κτίστηκε πάνω από τον τάφο της όπως είναι σήμερα

st_endellion_church2.jpg

Χωριό St Edellion, Κορνουάλλη, Αγγλία

250px-Lundy_outline_map.png

Η Νήσος Lundy της Αγγλίας όπου ήταν ερημίτρια η Αγία Εντελιέντα

& ο Ναός που η ίδια έκτισε όπως είναι σήμερα

Screen Shot 2017-01-02 at 10.59.41.pngarticle-2063138-0ED9AEF500000578-103_468x305.jpg

38_20150422161749..jpg

Νήσος Lundy, Κορνουάλλη, Αγγλία

1000px-The_Jetty,_Lundy.jpg

850841_5a68ecfb.jpg

screen-shot-2017-01-02-at-11-15-05

screen-shot-2017-01-02-at-11-14-39

screen-shot-2017-01-02-at-11-12-42

screen-shot-2017-01-02-at-11-13-09

screen-shot-2017-01-02-at-11-16-46

screen-shot-2017-01-02-at-11-18-21

screen-shot-2017-01-02-at-11-18-53

screen-shot-2017-01-02-at-11-19-19

UK-Lundy-Island-Residents-Fear-Offshore-Wind-Turbines.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994), η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

http://animalsofmyheart.wordpress.com

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

ANIMALS OF MY HEART

CpnnbF9UEAEkO7k.jpg

Scan.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

01.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994),

η διψασμένη οχιά και τα άλλα ζώα

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Παίσιος ο Αγιορείτης (+1994) εξημέρευε εξίσου τους ανθρώπους και τα ζώα. Πολλοί ταραγμένοι άνθρωποι έβρισκαν κοντά του γαλήνη. Αλλά και τα ζώα επίσης τον αγάπουσαν καθώς ακτινοβολούσε την αγνή άδολη αγάπη προς όλη τη κτίση.

Διηγείται ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης:

Μια φορά, τότε που ήμουν με την κήλη, κάποιοι εργάτες κουβαλούσαν ξύλα με τα ζώα εκεί στην περιοχή του Καλυβιού.

Βλέπω σε μία στιγμή ένα ζώο να πέφτη, το καημένο, κάτω και το σαμάρι με τα ξύλα να πέφτει πάνω του.

Δίπλωσαν τα πόδια του και δεν μπορούσε να τα ισιώση.

Εγώ ξέχασα ότι είχα κήλη, ξέχασα ότι δυσκολευόμουν ακόμη και να περπατήσω.

Τρέχω πετάω τα ξύλα. Πάω να σηκώσω το σαμάρι, δεν μπορούσα. Δίνω μία τραβάω τα σχοινιά και ελευθερώσα το ζώο.

Οπότε ένα Πατέρας που ήταν εκεί κοντά φώναξε: “Πρόσεξε, έχεις κήλη, θα πάθεις καμμία ζημιά!”.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα κήλη.

“Καλά”, του λέω, “εγώ έχω κήλη. Εσύ που δεν έχεις κήλη γιατί δεν έτρεξες;”.

“Φοβήθηκα μη με κλωτσήσει”, μου λέει.

Ευλογημένε, του λέω το ζώο και λύκος να είναι, όταν το καημένο βρίσκεται σε ανάγκη, ζητάει βοήθεια και δεν κάνει κακό στον άνθρωπο.

Αλλά ακόμη και αν διψούν τα ζώα, στον άνθρωπο καταφεύγουν, γιατί ο άνθρωπος είναι το αφεντικό τους.

Θυμάμαι μία φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, ένα καλοκαίρι, μία οχιά κατέβηκε από την λαμαρίνα της σκεπής και κουλουριάστηκε μπροστά μου. Σήκωνε το κεφάλι της ψηλά,
έβγαζε τη γλώσσα της και σφύριζε. Διψούσε πολύ —Είχε καεί από τον πολύ καύσωνα— και με απειλούσε. Ζητούσε νερό, αλλά με επιτακτικό τρόπο, λες και ήμουν υποχρεωμένος να της φέρω νερό.

“Βρε”, της λέω, “εσύ, έτσι που κάνεις, δεν συγκινείς τον άλλον”.

Της έβαλα μετά νεράκι και ήπιε.

Τα τσακάλια πολύ με συγκινούν, γιατί, όταν πεινούν κλαίνε σαν μωρά παιδιά.

Να δείτε τί έχω πάθει με τα γατάκια τώρα στο Καλύβι.

Πρόσεξαν πως κάθε φορά που χτυπούσε το καμπανάκι, έβγαινα έξω, και πότε-πότε τους έριχνα κάτι για να φάνε.

Όταν λοιπόν πεινούν, τραβούν το σκοινί και χτυπάει το καμπανάκι. Βγαίνω και βλέπω να χτυπούν αυτά το καμπανάκι και τα ταίζω. Πως τα έχει κάνει όλα ο Θεός!

Πηγή:

Γέροντος Παισίου Αγιορείτου

Πάθη και Αρετές

Λόγοι Ε´

εκδ. Ι. Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος,

Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ερημίτης στη Θηβαΐδα Αιγύπτου, πατέρας του Μοναχικού βίου & Καθηγητης της Ερήμου, από Koma Αιγύπτου (+356) [κοιμήθηκε 105 ετών] – 17 Ιανουαρίου

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

15-Day-Honeymoon-in-Egypt-Cairo-Sahara-Desert-Nile-River.jpg

0001.jpg

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας,

όσιος ερημίτης ατη Θηβαΐδα Αιγύπτου

(σημ. Dayr Mari της Ερυθράς Θάλασσας της Αἰγύπτου),

πατέρας τοῦ Μοναχικοῦ βίου καί Καθηγητῆς τῆς ἐρήμου,

από Koma (κοντά al-Minya, Heptanomis) Αιγύπτου (+356)

[κοίμήθηκε 105 ἐτῶν]

17 Ιανουαρίου

Ο Μέγας Αντώνιος είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο πρώτος ασκητής του Χριστιανισμού, που θεμελίωσε τον υγιή Μοναχισμό. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και των παιδιών του. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έζησε ως ασκητής στην έρημο και πέθανε στις 17 Ιανουαρίου του 356, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του.

Την βιογραφία του Αγίου Αντωνίου έγραψε στην ελληνική ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας ο οποίος ως επίσκοπος Αλεξανδρείας την έστειλε αρχικά σε μοναχούς της Αιγύπτου αρχίζοντας με τη φράση “Αγαθήν άμιλλαν ενωτίσασθε”. Αυτήν αντέγραψε στη συνέχεια ο Συμεών ο Μεταφραστής από τον οποίον και παρέλαβε ο Αγάπιος ο Κρης που μετέφρασε εκ του ελληνικού και καταχώρησε στον εκδοθέντα υπ΄ αυτού “Παράδεισον”. Ιδιαίτερο εγκωμιαστικό λόγο στον Μέγα Αντώνιο συνέθεσε ο Ιεροδιδάσκαλος Μακάριος ο Πάτμιος.

Ο Άγιος Αντώνιος, τον οποίον οι Άγιοι Πατέρες ανακήρυξαν Μέγα, γεννήθηκε επί εποχής Δεκίου, το έτος 251 (έτος σνά) στην πόλη Κομά της Kάτω Αιγύπτου, κοντά στη Μέμφιδα, από πλούσιους αλλά ευσεβείς χριστιανούς γονείς. Από την παιδική του ηλικία τον διακατείχαν η αυτάρκεια η ολιγάρκεια και η εσωστρέφεια ένεκα των οποίων και δεν θέλησε να μάθει γράμματα ούτε να συναναστρέφεται με άλλα παιδιά προκειμένου “να μην αισθάνεται σύγχυση και ανάγκη φροντίδας”, ακολουθούσε όμως τους γονείς του συστηματικά σε εκκλησιασμούς όπου και έδινε ιδιαίτερη προσοχή στα ιερά αναγνώσματα.. Όταν σε ηλικία 18 ή 20 ετών έχασε τους γονείς του απέμεινε με την μικρότερη αδερφή του, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την φροντίδα του σπιτιού τους.

Έξι μήνες μετά το θάνατο των γονιών του ο Άγιος Αντώνιος άκουσε στην εκκλησία την Ευαγγελική περικοπή της πρόσκλησης του πλουσίου νέου, στην οποία αναφέρεται ότι ο Χριστός είπε: “πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι” (Ματθ. 19, 21). Συγκινημένος από την ευαγγελική αυτή περικοπή, διένειμε την περιουσία 300 εύφορων κτημάτων του στους φτωχούς. Επίσης, εμπιστεύτηκε την αδερφή του σ’ έναν παρθενώνα ανατροφής (δεδομένου ότι μοναστήρια δεν υπήρχαν ακόμα), ενώ ο ίδιος αφού χάρισε προηγουμένως και το σπίτι του, αποσύρθηκε σ΄ ένα κελί που έκτισε ο ίδιος σε απομονωμένο μέρος πλησίον του χωριού του. μιμούμενος κάποιον γέροντα ασκητή που έτυχε να γνωρίσει και να θαυμάζει για την αρετή του.

Ο ίδιος αποσύρθηκε στην έρημο όπου έζησε ασκητικά, παραμένοντας έτσι μακριά από υλικούς πειρασμούς και διαφόρων κοινωνικών συμπεριφορών. Κατά τον χρόνο αυτό επισκεπτόταν διάφορους άλλους ασκητές που θαύμαζε την αρετή τους όπου ως “σοφή μέλισσα” επέλεγε τα άνθη της συλλέγοντας το “πνευματικό νέκταρ” της ηθικής και της αρετής. Ασκούμενος έτσι στην αγρυπνία και την προσευχή και εξ ανάγκης στη νηστεία, τρώγοντας μία φορά την ημέρα περί τη δύση του Ηλίου, ή κάθε δύο μέρες ή και τέσσερις, μόνο άρτο και αλάτι και νερό. Παράλληλα ασχολιόταν με εργόχειρο που αντάλλασσε με τα απαραίτητα επιβίωσης, τρώγοντας ελάχιστα κάθε μέρα, ενώ τα επίλοιπα συνέχιζε να τα χαρίζει σε πτωχούς. Έτσι σ΄ αυτό το διάστημα ασχολούμενος με την ανάγνωση ιερών κειμένων παρέμεινε σ΄ όλους αγαπητός, πράος, και θαυμαστός. Ποτέ δεν υπερηφανεύθη αλλά ούτε και φιλονίκησε ή λύπησε κανέναν.

Υπό το καθεστώς αυτό δεν άργησε να δέχεται τους πρώτους πειρασμούς του πονηρού πνεύματος είτε σαρκικούς, λόγω της νεότητάς του, είτε σε πονηρούς λογισμούς και ιδέες που του επέβαλε προκειμένου να διακόψει την ασκητική του ζωή. Οι πειρασμοί αυτοί αφορούσαν άλλοτε τις βιολογικές σαρκικές ορμές και απολαύσεις με οπτασίες νεαρής κοπέλας, άλλοτε με εμβόλιμες ιδέες για τη φροντίδα της αδελφής του που κινδύνευε να γίνει πόρνη και άλλοτε την φιλαργυρία, φιλοδοξία κ.ά. που όμως σ΄όλες τις περιπτώσεις απέτυχαν. Ακολούθησαν ασθένειες όπου ο Άγιος Αντώνιος με τις συνεχείς προσευχές του κατάφερε να μη τον πτοήσουν. Την πάλη αυτή είχαν αντιληφθεί ακόμα και οι επισκέπτες του οι οποίοι και τον θαύμαζαν αποκαλύπτοντάς τους ότι “Εγώ δεν ενίκησα, αλλ΄ η χάρις του Θεού, ήτις με ενίσχυσε”.

Τελικά, σύμφωνα πάντα με την βιογραφία, βλέποντας το πονηρό πνεύμα ότι αδυνατούσε με τους λογισμούς να πλανήσει τον Άγιο Αντώνιο εμφανίσθηκε μπροστά του ως “μέλαν παιδίον” λέγοντάς του: “Πολλούς επλάνησα, και πολλούς κατέβαλον και ενίκησα, αλλά σε πολεμών ησθένησα”. Στην ερώτηση του Οσίου ποιος είσαι εσύ, εκείνο απάντησε: “Εγώ είμαι το πνεύμα της πορνείας και γαργαλίζω τους νέους εις ταύτην την πύρωσιν. Πολλούς σώφρονας ηπάτησα και πολλάκις ετάραξα και σε, αλλά συ με ενίκησες”. Ο Όσιος ευχαριστώντας στη συνέχεια τον Θεό εκδίωξε στη συνέχεια το πνεύμα λέγοντάς του “Δεν σε φοβούμαι πλέον ούτε σε υπολογίζω ποσώς επειδή είσαι μαύρος στον νουν και παιδίον αδύνατος και ευκαταφρόνητος.” Μετά απ΄ αυτά το πονηρό πνεύμα έφυγε και δεν τόλμησε πλέον να τον πλησιάσει. Ο δε Όσιος συνέχισε με προσευχές και αγρυπνία να ενισχύεται σε αρετή έτοιμος ν΄ αντιμετωπίσει νέους πειρασμούς.
Ο Όσιος Αντώνιος συνεχίζοντας την ασκητική ζωή κοιμόταν σε μια ψάθα στο ύπαιθρο διδάσκοντας πως “όταν οι ηδονές του σώματος ασθενούν τότε ενδυναμώνει η ψυχή”, επαναλαμβάνοντας καθημερινά τη ρήση του Αποστόλου Παύλου “Των όπισθεν επιλανθανόμενοι, τοις δε έμπροσθεν επεκτεινόμενοι”.

Η βιογραφία του Αγίου που φέρεται με εξαιρετική διδαχή ασκητικής περιλαμβάνει πλήθος ιστοριών σχετικής άθλησης με σημαντικότερα σημεία τα ακόλουθα:

Τακτικά ο Όσιος Αντώνιος, προκειμένου να αποφύγει σκανδαλισμούς, κατέφευγε σε μνήματα λίγο μακράν της πόλης όπου εντός αυτών συνέχιζε την άθληση επί μέρες, εκεί γνωστός του υπηρέτης του έφερνε φαγητό. Κάποια νύκτα δέχθηκε άγρια επίθεση από πλήθος δαιμόνων αφήνοντάς τον ημιθανή. Την επομένη “Θεία Πρόνοια” όταν τον επισκέφθηκε ο δούλος του τον εξέλαβε ως νεκρό και τον μετέφερε στην πόλη στο Κυριακό. Όταν όμως συνήλθε επέστρεψε στον πρότερο τάφο.
Εκεί επαναλήφθηκε νέα επίθεση των δαιμόνων υπό μορφή άγριων ζώων και ερπετών, λέων να βρυχάται, σκορπιός προσπαθώντας να τον κεντρίζει, ταύρος να τον κερατίζει κ.ά. παραμένοντας όμως ο Όσιος ατάραχος τους είπε: “Εάν είχατε δύναμη ένας και μόνο έφθανε”, “Εάν ελάβετε κατ΄ εμού εξουσίαν άνωθεν, μη αμελήτε, ει δε και δεν ελάβετε τι μάτην ταράσσεσθε;” Κατόπιν αυτών οι δαίμονες εμπαιζόμενοι εγκατέλειψαν τον Όσιο τρίζοντας τους οδόντες τους.

Έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια σκληρής ασκήσεως πνευματικού αγώνα, ακατάπαυστης προσευχής και φοβερών πειρασμών, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε ανθρώπους. Η αποδοχή που είχε ήταν ευρύτατη και μάλιστα έρχονταν σε αυτόν για να τους θεραπεύσει ακόμα. Θεράπευε τους ασθενείς ου προστάζων, αλλά ευχόμενος και τον Χριστόν ονομάζων. Αργότερα πήγε κοντά στα ερείπια ενός φρουρίου και κατοίκησε σε σπήλαιο χωρίς να τον βλέπει κανένας και χωρίς να δέχεται κανέναν παρά μόνο έναν γνωστό του, ο οποίος του έφερνε κάθε έξι μήνες ψωμί για ολόκληρο το εξάμηνο. Νυχθημερόν έκανε ασκητικούς αγώνες με τους οποίους νέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών, έφτασε στο βαθμό της απάθειας, υπερβαίνοντας τα όρια της ανθρώπινης φύσης.

Το 311, στους φοβερούς διωγμούς των χριστιανών που οργανώθηκαν την εποχή του Μαξιμιανού εγκατέλειψε το ερημητήριό του και έδωσε τη σκληρή μάχη του πιστού κατά της ειδωλολατρίας και της απάτης. Το ίδιο έγινε σαράντα χρόνια αργότερα όταν σε ηλικία εκατό χρονών κατήλθε για μια ακόμη φορά, στην Αλεξάνδρεια, για να καταπολεμήσει την αίρεση του Αρείου. Είχε αλληλογραφία με το Μεγάλο Κωνσταντίνο και τους γιους του οι οποίοι τον σέβονταν βαθύτατα και ζητούσαν τις συμβουλές του. Μαρτυρείται ότι, ενώ ο Άγιος βρισκόταν ακόμα στη ζωή, έβλεπε τις ψυχές των ανθρώπων που εξέρχονταν από το σώμα τους, καθώς και τους δαίμονες που τις οδηγούσαν.

Ο Μέγας Αντώνιος πέθανε το 356 μ.Χ. Πρόβλεψε με θαυμαστή ακρίβεια το θάνατό του, ο οποίος συνέβηκε σε ηλικία “εγγύς ετών πέντε και εκατόν”. Η μνήμη του γιορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 17 Ιανουαρίου. Μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Οσίου ήταν να μη φανερωθεί ο τόπος της ταφής του. Ωστόσο, οι μοναχοί που ασκήτευαν κοντά του έλεγαν ότι κατείχαν το ιερό λείψανό του, το οποίο επί Ιουστινιανού (το 561 μ.Χ.), κατατέθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια και από εκεί αργότερα, το 635 μ.Χ., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Ο βίος του και η υποδειγματική συνέπειά του, αποτελούν αιώνια πηγή, απ’ όπου μπορούν οι άνθρωποι κάθε εποχής να αντλήσουν ζωντανά διδάγματα. Η άσκηση και η απομόνωση, όπως την εννοεί ο Μέγας Αντώνιος δε σημαίνει τέλεια αδράνεια του σώματος αλλά ισόρροπη συνάντηση με την ψυχή. Η προσευχή και η νηστεία αποτελούν ένα μέρος από τη δραστηριότητα του μοναχού, βοηθητικά μέσα απαραίτητα για την ανθρώπινη τελείωση.

Δίδασκε στους μαθητές του να μην θεωρούν τίποτε ανώτερο από την αγάπη του Χριστού και να μη νομίζουν ότι στερούνται κάτι αξιόλογο με την αποχή από τα κοσμικά αγαθά. Θύμιζε επίσης ότι η ανθρώπινη ζωή είναι εφήμερη, σε αντίθεση με το μέλλοντα αιώνα. Κατέληγε λέγοντας ότι δε θα πρέπει να κοπιάζουμε για την απόκτηση πρόσκαιρων αγαθών αλλά για την απόκτηση αιώνιων αγαθών, που είναι αρετές όπως η σωφροσύνη, η φρόνηση, η αγάπη και η σύνεση.

Πηγή:

 

Wikipedia

Saints & the animals that served them – PDF

http://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

80a308e70a7881501d3ba9caa6037c38.jpg

https://www.archdiocese.ca/rescs/_files//saints-animals.pdf

Saints & the animals that served them – PDF

╰⊰¸¸.•¨*

Saint Artemon of Laodicea, Syria

Saint Brendan of Ireland

Saint Elijah the Prophet

Saints Florus & Laurus, Martyrs in Illyria, Croatia

Saint Gerasimus of Jordan Desert

Saint Kevin of Ireland

Saint Mamas of Caesarea, Cappadocia, Asia Minor

Saint Menas, Great Martyr of Egypt

Saint Seraphim of Sarov, Russia

Saint Sergius of Radonezh, Russia

Saint Tryphon of Campsada, Apamea, Syria

2016-0201-saints-animals.jpg

Αγία Χερουβειμία Τανάσα, Μοναχή οσιομάρτυς στη Ρουμανία (+8 Νοεμβρίου 1998) – Την σκότωσαν προκαλώντας της καρκίνο με lazer επειδή δεν δέχθηκε να προδώσει την Ορθόδοξη Πίστη της & την Αγία Γραφή ως φοιτήτρια στην Ουγγαρία

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

maica-heruvima12.jpg

Αγία Χερουβειμία Τανάσα της Ρουμανίας (+1998)

8 Νοεμβρίου

7866312736925972606-account_id=60.jpg

Αγία Χερουβειμία Τανάσα,

Μοναχή οσιομάρτυς στη Ρουμανία (+8 Νοεμβρίου 1998)

Την σκότωσαν προκαλώντας της καρκίνο με lazer επειδή δεν δέχθηκε

να προδώσει την Ορθόδοξη Πίστη της & την Αγία Γραφή

ως φοιτήτρια στην Ουγγαρία

Στο κοιμητήριο της Ι. Μ Πέτρου Βόντα αναπαύεται η μοναχή Χερουβειμiα -κατά κόσμον Σβετλάνα Μιχαέλα Τανάσα. Η αδελφή Χερουβειμία σπούδασε αρχαία Ελληνικά και Λατινικά στα Πανεπιστήμιο Ιασίου Ρουμανίας και έλαβε μια υποτροφία από το ίδρυμα Σόρος, για ένα μάστερ στο CEU (Central European University) της Βουδαπέστης. Η εργασία που της ανέθεσαν ήταν να ερευνήσει ένα χειρόγραφο της Ερμηνείας στη Γένεση του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και εκεί απέδειξε ότι το κείμενο που είχαν τυπώσει οι Ιησουίτες και έπειτα εισήγαγε ο J. P. Migne στην Ελληνική Πατρολογία, είχε πολλές παρεμβάσεις και αλλοιώσεις σε σχέση με το ερευνόμενο χρυσοστομικό κείμενο.

Το συμπέρασμά της ήταν ότι μια κριτική έκδοση της Ερμηνείας της Γένεσης θα αποδείκνυε τις αυθαίρετες προσθήκες των Ιησουιτών.

Οι καθηγητές εκτίμησαν τη δουλειά της και της πρότειναν να κάνει και διδακτορικό.
Η διδακτορική της διατριβή θα είχε ως κεντρικό άξονα την ερμηνεία της Γενέσεως. Έπρεπε να αποδείξει ότι οι Άγιοι Πατέρες στην ερμηνεία της Γενέσεως στηρίχθηκαν στον Ωριγένη. Η Σβετλάνα άρχισε να μελετά χωρίς να έχει καταλάβει αρχικά τι σκοπό είχαν. Όσο όμως διάβαζε τους Αγίους Πατέρες, καταλάβαινε τι βλασφημία της ζητούσαν να αποδείξει. Μου είχε αφήσει η ίδια και τα έχω εδώ, την ερμηνεία του Αγίου Αυγουστίνου (στα Λατινικά), του Ωριγένη (στα Ελληνικά) του Θεοδωρήτου (στα Ελληνικά), του Αγίου Εφραίμ του Σύρου (στα Αγγλικά), ακόμα και ένα σχόλιο του Φίλωνος του Αλεξανδρινού (στα Ελληνικά). Έργα τα οποία είχε διαβάσει στο πρωτότυπο στη Βουδαπέστη. Όσο διάβαζε τόσο καταλάβαινε ότι οι Άγιοι Πατέρες όχι μόνο δεν ακολούθησαν τις θέσεις του Ωριγένη, αλλά ένας από τους λόγους που τα έγραψαν ήταν για να καταπολεμήσουν τις αιρετικές θέσεις του Ωριγένη.

Κάποια στιγμή παίρνοντας πληροφορίες για τους καθηγητές της έμαθε ότι οι πιο πολλοί από αυτούς ήταν Εβραίοι, ενώ σιγά-σιγά διαπίστωσε το πόσο περιφρονούσαν την Ορθοδοξία.

Όταν ανακοίνωσε το πόρισμα της έρευνας της είπαν: “Όχι, διάβασέ το άλλη μία φορά, δεν είναι έτσι, ξανασκέψου το. Εμείς σε πληρώνουμε για να αποδείξεις κάτι και εσύ πρέπει να το κάνεις”. Ακολούθησαν πολλές αντεγκλήσεις και επιχειρηματολογίες.
Μετά από κάποιο διάστημα γύρισε στην πατρίδα της τη Ρουμανία για να πάρει κάποια πράγματα. Επειδή δεν αισθανόνταν καλά επισκέφθηκε έναν γιατρό για εξετάσεις. Εκεί διαπίστωσε ότι είχε καρκίνο του δέρματος με γρήγορη εξάπλωση, στην αριστερή ωμοπλάτη. Την είχαν ακτινοβολήσει. (σημ. π. Γεωρ. Είχαν τοποθετήσει δηλαδή έναν μηχανισμό που εκπέμπει δέσμη ακτινοβολίας σε κάποιο μέρος που σύχναζε και περνούσε πολλές ώρες. π.χ το γραφείο της και η ακτινοβολία έπεφτε πάνω της, στην προκειμένη περίπτωση στην αριστερή ωμοπλάτη. Μ’ αυτόν τον τρόπο και οι κομμουνιστές του Τσαουσέσκου είχαν «φάει» πολλούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τσαουσέσκου είχε πάντα μαζί του ανιχνευτή ακτινοβολίας).

Ο γιατρός της είπε ότι έχει λίγους μήνες ζωής. Γύρισε στη Βουδαπέστη να πάρει τα πράγματά της. “Μη φεύγεις έχουμε λύσεις για την αρρώστια σου. Άκου μας και θα γλυτώσεις”. Πήρε όσα πράγματα μπορούσε (τα πιο πολλά βιβλία της έμειναν εκεί) και γύρισε στη χώρα της στον πατέρα Ιουστίνο Πίρβου (σημ. π. Γεωρ. ηγούμενος της μονής Πέτρου Βόντα και μέγας ομολογητή της πίστεώς μας) και του τα διηγήθηκε όλα. Αυτός της είπε να μείνει στο μοναστήρι. Αυτό έγινε τον Αύγουστο του 1997.

Πέρασε ενάμιση χρόνο γεμάτο πόνους. Γρήγορα έκανε μετασταση. Έλιωνε μέρα με τη μέρα. Δέχτηκε να ρασοφορεθεί και λίγο πριν πεθάνει έγινε μοναχή. Δεν ήθελε να πάρει μορφίνη, θέλοντας με τον πόνο να σβήσει τις αμαρτίες της.
Τα ουρλιαχτά πόνου προαγγέλουν ακόμη και σήμερα σε όσους την άκουσαν τα βάσανα της κολάσεως. Ο Θεός εισάκουσε την τελευταία της επιθυμία να μην πεθάνει πριν την πανήγυρη της μονής (Σύναξις των Αγίων Αρχαγγέλων). Μετά την αγρυπνία την νύχτα της 7ης προς 8η Νοεμβρίου 1998 στις 03.00 η Αγία μάρτυς Χερουβειμία εκοιμήθη, έτοιμη να ομολογήσει μπρος στον Τριαδικό Θεό των αγώνα των Ορθοδόξων ενάντια στον άρχοντα του αιώνα τούτου.

Η αδελφή Χερουβειμία μας διηγούνταν ότι είχαν φύγει από το CEU για τον ίδιο λόγο, καρκίνο του δέρματος, ένας φοιτητής από τη Βουλγαρία, ένας από τη Γεωργία και ένας από τις Η.Π.Α. Λυπάμαι που δε μπορώ να πω τα ονόματά τους, ίσως κάποιος κάποτε τα μάθει. Η ορθοδοξία είναι ζωντανή και καρποφορεί εν αληθεία, ενώ ο σπόρος της πίστεως είναι το αίμα των Μαρτύρων.

3812634026144452882-account_id=60.jpg

Maica-Heruvima-si-prietena-sa-Camelia-400x300.jpg

maica-heruvima31.jpg

4475361451877291715-account_id=60.jpg

maica-heruvima21.jpg

maica-heruvima41.jpg

1012668599654085128-account_id=60.jpg