Préparation pour la Confession Saint – Jean de Kronstadt, Russie (+1908) ╰⊰¸¸.•¨* French

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

img-rivers-mountainriver-russia_big.jpg

Russie

john-of-kronstadt-photo-01.jpg

Saint Jean de Kronstadt, Russie (+1908)

20 décembre

icon-holy-righteous-john-kronstadt.jpg

Préparation pour la Confession

Saint Jean de Kronstadt, Russie (+1908)

Méditation pour ceux qui s’apprêtent à se tenir devant le Créateur et la communauté de l’Église devant le mystère imposant de la sainte confession, à qui est ainsi donné le renouvellement d’un second baptême.

Moi, âme pécheresse, je confesse à Dieu Notre Seigneur et Sauveur Jésus-Christ, tous les actes mauvais que j’ai faits, dits ou pensés depuis le baptême, jusques à ce jour.

Je n’ai pas gardé les vœux de mon baptême, mais je me suis rendu indésirable devant la Face de Dieu.

J’ai péché devant le Seigneur par manque de foi et par des doutes concernant la foi orthodoxe et la Sainte Eglise, par l’ingratitude pour tous les dons importants et continuels de Dieu ; j’ai péché malgré Sa patience et à Sa providence pour moi, pécheur, par manque d’amour pour le Seigneur, ainsi que par la crainte, par le fait de n’avoir pas accompli les saints commandements de Dieu et les canons et règles de l’Église.

Je n’ai pas gardé l’amour de Dieu et de mon prochain et je n’ai pas fait assez d’efforts, à cause de ma paresse et de ma négligence, pour apprendre les Commandements de Dieu et les préceptes des Saints Pères. J’ai péché en ne priant pas le matin et le soir et au cours de la journée, en n’assistant pas aux offices, ou en ne venant à l’église qu’à contrecœur.

J’ai péché en jugeant les membres du clergé. J’ai péché en ne respectant pas les Fêtes, en rompant le jeûne, et par ma démesure dans l’absorption de nourriture et de boisson.

J’ai péché par orgueil, par désobéissance, par entêtement, par autosatisfaction, et par la recherche de l’approbation et de la louange.

J’ai péché par incrédulité, par manque de foi, par doutes, par désespoir, par découragement, par des pensées de violence, par le blasphème et les jurons.

J’ai péché par fierté, par une haute opinion de moi-même, par le narcissisme, par la vanité, par la suffisance, par l’envie, par l’amour de la louange, l’amour des honneurs et par la prétention.

J’ai péché en jugeant, par la médisance, par la colère, en me souvenant des offenses, par la haine et en rendant le mal pour le mal, par la calomnie, les reproches, le mensonge, la ruse, la tromperie et l’hypocrisie, par les préjugés, la controverse, l’entêtement et la réticence à céder à mon prochain, par jubilation, méchanceté, railleries, insultes et moqueries, par les commérages, en parlant trop et en parlant pour ne rien dire.

J’ai péché par le rire inutile et excessif, par les injures et le retour à mes péchés antérieurs, par un comportement arrogant, par l’insolence et le manque de respect.

J’ai péché en ne tenant pas mes passions physiques et spirituelles en échec, par ma jouissance des pensées impures, par la licence et l’impudicité en pensées, en paroles et en actes.

J’ai péché par manque d’endurance dans mes maladies et mes douleurs, par une dévotion aux commodités de la vie et en étant trop attaché à mes parents, mes enfants, mes parents et mes amis.

J’ai péché par le durcissement mon cœur, par une volonté faible et, en ne me forçant pas à faire le bien.

J’ai péché par avarice, par amour de l’argent, par l’acquisition des choses inutiles et par l’attachement immodéré aux choses.

J’ai péché par l’auto-justification, un mépris pour les avertissements de ma conscience et en ne confessant pas mes péchés par négligence ou par fausse fierté.

J’ai péché à plusieurs reprises par ma confession: en rabaissant, en justifiant et en gardant le silence sur mes péchés.

J’ai péché contre les Très Saints et Vivifiants Mystères du Corps et du Sang de notre Seigneur, en venant à la Sainte Communion sans humilité ou sans crainte de Dieu.

J’ai péché en acte, en parole et en pensée, sciemment ou inconsciemment, volontairement et involontairement, de manière réfléchie et sans réfléchir, et il m’est impossible d’énumérer tous mes péchés à cause de leur multitude. Mais je me repens vraiment de ces péchés et tous ceux que je n’ai pas mentionnés à cause de mon oubli, et je demande qu’ils soient pardonnés en vertu de l’abondance de la Miséricorde de Dieu.

Advertisements

Άγιος Ονωράτος Επίσκοπος Arles Γαλλίας (+429) – 16 Ιανουαρίου

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

arles.jpg

565da30c757c7bcc528b4590-small.jpg

Άγιος Ονωράτος Επίσκοπος Arles Γαλλίας (+429)

16 Ιανουαρίου

 

Γεννημένος στη Γαλλία, σε οικογένεια διπλωματών, ο Άγιος Ονωράτος μεταστράφηκε νέος στον Χριστιανισμό και έπεισε τον πρεσβύτερο αδελφό του, τον Βενάντιο, να εγκαταλείψει μαζί του την οικογένεια και τον κόσμο, για να αφιερωθούν στο Χριστό σε μία ήσυχη έρημο. Υπό την πνευματική καθοδήγηση ενός αγίου γέροντα που ελέγετο Καπράσιος, διέμειναν αρχικά στην Μασσαλία κι ύστερα πήραν το πλοίο για την Ανατολή.

Λίγο καιρό αργότερα, καθώς ο Βενάντιος πέθανε, ο Ονωράτος γύρισε άρρωστος στην Προβηγκία και κατά συμβουλή του Λεοντίου, επισκόπος Φρέζους, πήγε να εγκατασταθεί με τον πνευματικό του πατέρα σε ένα από τα Νησιά Lerins (ανοικτά των Καννών) γεμάτο φίδια. Εμπιστευόμενος την υπόσχεση του Κυρίου (βλ. Μαρκ. 16:12) ο Ονωράτος λύτρωσε το νησί από αυτό το λιμό με μόνη τη δύναμη της προσευχής του, και λίγο αργότερα, αυτό το ερημονήσι κατέστη ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ξακουστά μοναστικά κέντρα της Δύσης. Από εδώ προήλθε μεγάλος αριθμός αγίων επισκόπων όπως: Άγιος Μάξιμος του Ριέζ (+455, μνήμη 27 Νοεμ.), Άγιος Ιλάριος της Arles (+449, μνήμη 5 Μαΐου), Άγιος Λύκος της Troyes (+478, μνήμη 29 Ιουλ.), Άγιος Ευχαίριος της Lyons (+449, μνήμη 16 Νοεμ.), Άγιος Ιάκωβος της Τατενταίζας (+429, μνήμη 16 Ιαν.) και θεολόγοι όπως ο Άγιος Βικέντιος (μνήμη 24 Μαΐου).

Το 426 εκλέχθηκε Επίσκοπος Arles, της κύριας Μητρόπολης της Νότιας Γαλλίας και πέτυχε σε λίγο διάστημα να αποκαταστήσει την τάξη και την αγάπη σε αυτή την ταραγμένη Εκκλησία. Αποσπασμένος από τις τιμές και τα αγαθά του κόσμου τούτου ο επίσκοπος εξακολουθούσε να ζει ως μοναχός, μη αλλάζοντας τίποτε στην άσκησή του και «γινόμενος τα πάντα τοις πάσι», σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε να λεχθεί ότι αποτελούσε ζωντανό παράδειγμα φιλανθρωπίας. Ωστόσο, οι δυνάμεις του δεν άργησαν να εξαντληθούν και παρέδωσε την ψυχή του στο Κύριο στις 16 Ιανουαρίου 429 χωρίς να παύσει μέχρι τέλους να εμψυχώνει και να παρηγορεί τους επισκέπτες του.

Πηγή:

Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου

Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Ιανουάριος

εκδ. Ίνδικτος

Святой Тициан (St Titian) епископ Одерцо, Италия (+632) – день памяти, 16 января ╰⊰¸¸.•¨* Russian

http://italyofmyheart.wordpress.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

RUSSIA OF

ITALY OF MY HEART

2.jpg

Venezia-veduta-dal-canal-grande.jpg

Titian_von_Oderzo3.jpg

Святой Тициан (St Titian) епископ Одерцо, Италия (+632)

день памяти, 16 января

Святой Тициан родился в благородной семье в Гераклее (Eraclea), античном городе, расположенном в Венецианской лагуне. Его учителем был Флориан (Floriano), епископ Одерцо (Opitergium), который поставил святого сначала диаконом, потом — священником, и, наконец, назначил экономом епархии.

Благотвориательная деятельность святого Тициана сделала его известным в тех краях, и когда Флориан оставил свою кафедру, дабы удалиться в Равенну или в Пулу, вероятно, по причине так называемого Раскола трёх глав, Тициан был избран на его место ко всеобщей радости, вопреки его собственному нежеланию. Он окормлял тамошнюю паству на протяжении более чем тридцати лет.

Святой Тициан был известен своими набожностью и благочестивостью, даром предвидения, а также крайним неприятием арианства, впоследствии весьма распространённого среди лангобардского населения.

Считается, что святой Тициан отошёл ко Господу в Одерцо 16 января 632 года и был похоронен в городском соборе, не сохранившемся до наших дней. Тело святого было перенесено в собор города Сенеда (Ceneda), пригороде Витторио-Венето

Источник: Wikipedia

Άγιος Τίτιαν (St Titian) Επίσκοπος Oderzo Ιταλίας, πλησίον της Βενετίας (+632) – 16 Iανουαρίου

http://italyofmyheart.wordpress.com

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

ITALY OF MY HEART

Venezia-veduta-dal-canal-grande.jpg

Βενετία, Ιταλία

Titian_von_Oderzo3.jpg

Άγιος Τίτιαν (St Titian) Επίσκοπος Oderzo Ιταλίας,

πλησίον της Βενετίας (16/1, +632)

Ο Άγιος Τίτιαν (St Titian) του Oderzo ήταν ένας Ορθόδοξος Επίσκοπος του 7ο αιώνα στο Opitergium (Oderzo), στην επαρχία του Treviso της Ιταλίας.

Γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 632 σε μια οικογένεια ευγενών της Eraclea (Grisolera) στην περιοχή του Veneto, και υπηρέτησε ως διάκονος και ιερέας στον Φλωριανό Επίσκοπο Opitergium (Oderzo). Ο ίδιος ο Άγιος Τίτιαν τάχθηκε στο να εξυπηρετεί τους φτωχούς, και όταν ο Επίσκοπος Φλωριανός παραιτήθηκε από την επισκοπική έδρα του για να εργαστεί ως ιεραπόστολος, ο Άγιος Τίτιαν έγινε ο διάδοχός του. Πολέμησε την αίρεση του αρειανισμού και πέθανε το 632, κατά παράδοση στις 16 Ιανουαρίου, και θάφτηκε στον καθεδρικό ναό του Oderzo της Ιταλίας.

Στον τάφο του συνέβησαν πολλά θαύματα και έστι η τιμή του ως Άγιος εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα.

Τα Ι. Λείψανά του βρίσκονται στην κρύπτη του καθεδρικού ναού της Ceneda, σε ένα χάλκινο δοχείο διαμορφωμένο σε νεο-βυζαντινό ύφος.

Η μεταφορά των Ι. Λειψάνων του από το Oderzo στην Ceneda έγινε το 665 μ.Χ., όταν το Oderzo καταστράφηκε από τους Λομβαρδούς υπό Grimoald Ι του Benevento. Η Ιερά Παράδοση αναφέρει ότι τα Ι. Λείψανα του Αγίου Τίτιαν, μετακινήθηκαν από το Oderzo, όταν οι ιθαγενείς κάτοικοι της Eraclea προσπάθησαν να τα κλέψουν. Μετά από μια σκληρή μάχη μεταξύ των κατοίκων της Oderzo και της Eraclea για το ποια πόλη θα φιλοξενήσει τα Ι. Λείψανα του Αγίου, αποφασίστηκε τα Ι. Λείψανα να τοποθετηθούν σε ένα βαγόνι που το τραβούσαν βόδια και όπου τα βόδια θα σταματούσαν εκεί και θα στεγάζονταν τα Ι. Λείψανα. Τα βόδια σταμάτησαν στη Ceneda, και αυτός είναι ο λόγος όπου τα Ι. Λείψανα έχουν παραμείνει εκεί ως και την σημερινή ημέρα.

Πηγή & επιμέλεια:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart Sites

Χαιρετισμοί στόν Ἅγ. Τίτιαν Ἐπίσκοπο Oderzo Ἰταλίας,
πλησίον της Βενετίας (16/1, +632)
καί στόν Ἅγ. Προφήτη Ἀββακούμ (2/12, +7ος αἰ. π.Χ.)

Χαῖρε, Προφήτη Ἀββακούμ·
Χαῖρε, Τίτιαν Ἐπίσκοπε Oderzo Ἰταλίας

Χαῖρε, Τίτιαν γόνδολα τῆς Βενετίας
Χαῖρε, κανάλι πού ὁδηγεῖ στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ

Χαῖρε, Ἀββακούμ καύχημα τῶν δώδεκα Προφητῶν·
Χαῖρε, Προφήτη τῶν δώδεκα Ἀποστόλων·

Χαῖρε, Τίτιαν ὅτι ἡ καρδιά σου ἔγινε βάλς τῆς Βενετίας·
Χαῖρε, Ἀββακούμ κατανυκτική λυχνία τοῦ Χριστοῦ·

Χαίρετε, Ἀββακούμ καί Τίτιαν ὅτι μᾶς
διδάξατε τήν παγκόσμια ἀγάπη τοῦ Θεοῦ·

Χαίρετε ὅτι δίνετε χαρά στούς
θλιβομένους μέ τίς προσευχές σας.

Χαίρετε Ἁγιοι Τίτιαν καί Ἀββακούμ!

Ποιητική μου Συλλογή

“Ζωγραφίζοντας Φύλλα”

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

http://rejoicecelticsaints.wordpress.com

http://paintingleavespoems.wordpress.com

http://gkiouzelis.wordpress.com

REJOICE CELTIC SAINTS

PAINTING LEAVES POEMS

 

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) & ο Θιβετιανός βουδιστής μοναχός Γιωργάκης

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

A Taste of Fall..jpg

Agios Paisios-5.jpg

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

& ο Θιβετιανός μοναχός Γιωργάκης

Ἦρθε στό Ἅγιον Ὄρος καί γύριζε στά μοναστήρια ἕνας νέος ἡλικίας 16-17 χρόνων, ὁ Γιωργάκης. Ἀπό ἡλικίας τριῶν ἐτῶν οἱ γονεῖς του τόν ἔβαλαν σε βουδιστικό μοναστήρι στο Θιβέτ. Προχώρησε πολύ στη γιόγκα, ἔγινε τέλειος μάγος, μποροῦσε νά καλεῖ ὅποιον ἤθελε. Εἶχε μαύρη ζώνη καί ἤξερε τέλεια καράτε. Μέ τήν δύναμη τοῦ σατανᾶ ἔκανε ἐπιδείξεις πού προξενοῦσαν ἐντύπωση. Χτυποῦσε μέ τό χέρι του μεγάλες πέτρες καί ἔσπαζαν σάν καρύδια. Μποροῦσε νά διαβάζει κλειστά βιβλία. Ἔσπαζε στήν παλάμη του φουντούκια, ἔπεφταν κάτω τά τσόφλια καί οἱ καρποί ἔμεναν κολλημένοι στό χέρι του…

Κάποιοι μοναχοί ἔφεραν τόν Γιωργάκη στόν Γέροντα Παΐσιο γιά νά τόν βοηθήσει. Ρώτησε τόν Γέροντα, τι δυνάμεις εἶχε καί τί μποροῦσε νά κάνει. Ἀπάντησε ὅτι ὁ ἴδιος δέν ἔχει καμιά δύναμη καί ὅτι ὅλη ἡ δύναμη εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Γιωργάκης θέλοντας νά ἐπιδείξει τήν δύναμή του συγκέντρωσε τό βλέμμα του σέ μία μεγάλη πέτρα πού ἦταν σέ ἀπόσταση καί ἡ πέτρα ἔγινε θρύψαλα. Τότε ὁ Γέροντας σταύρωσε μία μικρή πέτρα καί τοῦ εἶπε νά τήν σπάσει καί αὐτή. Αὐτός συγκεντρώθηκε, ἔκανε τά μαγικά του, ἀλλά δέν κατάφερε νά τήν σπάσει. Τότε ἄρχισε νά τρέμει καί οἱ σατανικές δυνάμεις, πού νόμιζε ὅτι ἔλεγχε, μή μπορώντας νά σπάσουν τήν πέτρα στράφηκαν ἐναντίον του καί τόν ἐκσφενδόνισαν στήν ἀλλη ὄχθη τοῦ ρέματος. Ὁ Γέροντας τόν μάζεψε σέ ἄθλια κατάσταση. Ἄλλη φορά, διηγήθηκε ὁ Γέροντας, «ἐνῶ συζητούσαμε, ξαφνικά σηκώθηκε, μοῦ ἔπιασε τά χέρια καί μοῦ τά γύρισε πρός τά πίσω». «Ἄν μπορεῖ ἄς ἔρθει νά σέ ἐλευθερώσει ὁ Χατζηφεντῆς» μοῦ εἶπε. «Τό αἰσθάνθηκα σάν βλασφημία. Κούνησα λίγο τά χέρια μου καί τινάχθηκε πέρα. Μετά σάν ἀντίδραση πήδησε ψηλά καί πῆγε νά μέ χτυπήσει μέ τό πόδι του, ἀλλά τό πόδι του σταμάτησε κοντά στό πρόσωπο μου, σάν νά βρῆκε ἕνα ἀόρατο ἐμπόδιο! Μέ φύλαξε ὁ Θεός. Τή νύχτα τόν κράτησα καί κοιμήθηκε στό κελί μου. Οἱ δαίμονες τόν ἔσυραν μέχρι κάτω στό λάκκο καί τόν ἔδειραν γιά τήν ἀποτυχία του. Τό πρωί σέ κακή κατάσταση, τραυματισμένος, γεμᾶτος ἀγκάθια καί χώματα, ὡμολογοῦσε: «Μέ ἔδειρε ὁ σατανάς, γιατί δέν μπόρεσα νά σέ νικήσω».

Ἔπεισε τόν Γιωργάκη νά τοῦ φέρει τά μαγικά βιβλία καί τά ἔκαψε. Ὁ Γέροντας τόν κράτησε λίγο κοντά του καί τόν βοήθησε…Ὁ Γέροντας χρησιμοποιοῦσε τήν περίπτωση τοῦ Γιωργάκη γιά νά ἀποδείξει πόσο μεγάλη εἶναι ἡ πλάνη αὐτῶν πού νομίζουν ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ἴδιες, ὅλες τόν ἴδιο Θεό πιστεύουν καί ὄτι δέν διαφέρουν οἱ Θιβετιανοί μοναχοί ἀπό τούς Ὀρθοδόξους.

Πηγή:

Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παισίου του Αγιορείτου,
Αγιον Ορος 2008

Les Saints Orthodoxes d’Occident et leurs Intercessions ╰⊰¸¸.•¨* French

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

Autumn at the lake.jpg

saints_tous.jpg

Les Saints Orthodoxes d’Occident et leurs Intercessions

En marge du Dictionnaire des Intercessions Orthodoxes

Autrefois, les maladies pour lesquelles la médecine n’avait aucun remède, trouvaient par la pure grâce de Dieu, des remèdes par l’intercession des saints. Dans le langage populaire, le caractère extraordinaire des guérisons répétées de certaines maladies par des saints particuliers, firent que on ne parla plus de ces maladies qu’en leur donnant le nom du saint que l’on invoquait pour qu’il intercède et demande à Dieu la guérison de l’âme et du corps.
La tradition populaire de l’Eglise nous a donné la liste suivante des saints orthodoxes d’Occident et leurs intercessions:

Boutons: Mal de Saint Laurent ( Diacre-Martyr de Rome)
Cancer: Mal de Saint Gilles ou Aegide de Nîmes
Convulsions: Mal de Saint Barthélémy
Épilepsie: Mal de Saint Jean Baptiste
Erysipèle: Mal de Saint Antoine
Fistule: Mal de Saint Fiacre ( de Breuil)/ Mal de Saint Quirin ( Martyr de Rome)
Folie: Mal de Saint Mathurin ( de Larchant)
Gale: Mal de Saint Méen ( de Bretagne), Mal de Sainte Reine ( D’Alyse)
Goutte: Mal de Saint Maur ( de Glanfeuil)
Ivresse: Mal de Saint Martin ( de Tours)
Lèpre: Mal de Saint Job ( le Saint Prophète de l’Ancienne Alliance)
Maladies inflammatoires: Mal de Saint Sylvain ( de Levroux )
Maladies nerveuses: Mal de Saint Guy ( Danse de Saint Guy)
Rhume : Mal de Saint Aventin ( de Chartres)
Ulcère: Mal de Saint Eloi ( de Noyon)

Video: Αγία Ούρσουλα (St Ursula) η Βρεταννή Παρθενομάρτυς της Γερμανίας & η συνοδία της (+383)

https://saintsofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

SAINTS OF MY HEART

glenfinnan-scotland-matador-seo.jpg

Αγία Ούρσουλα (St Ursula)

η Βρεταννή Παρθενομάρτυς της Γερμανίας & η συνοδία της (+383)