Αγία Μαρία Λελιάνοβα, οσιομάρτυς μοναχή της Γκάτσινα Ρωσίας (+1932) – Ο Θεός της έδωσε το χάρισμα να παρηγορεί τους θλιμμένους & όσους έχουν κατάθλιψη

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

 

 

Αγία Μαρία Λελιάνοβα,

οσιομάρτυς μοναχή της Γκάτσινα Ρωσίας (+1932)

Ο Θεός της έδωσε το χάρισμα

να παρηγορεί τους θλιμμένους  & όσους έχουν κατάθλιψη

╰⊰¸¸.•¨*

Εορτή: 26 Ιανουαρίου, 4 Απριλίου & 17 Απριλίου

26 Μαρτίου Ανακομιδή Ι. Λειψάνων καί ανακήρυξη αγιότητος το 2007

 

Στην πόλη Γκάτσινα, τριάντα μίλια περίπου μακριά από την Αγία Πετρούπολη, ζούσε πριν από την επανάσταση ή μοναχή Μαρία. Το κοσμικό της όνομα ήταν Λυδία Άλεξάντροβνα Λελιάνοβα. Νέα ακόμα, πριν από την επανάσταση του 1917, είχε προσβληθεί από τη νόσο του Πάρκινσον κι υπόφερε από εγκεφαλίτιδα. Αυτό προξένησε μια ακινησία σ’ ολόκληρο το σώμα της, πού νόμιζε κανείς πώς ήταν αλυσοδεμένο, ακίνητο. Το πρόσωπο της ήταν ωχρό, αναιμικό. Μπορούσε να μιλάει, αλλά με μισόκλειστο το στόμα της. Ή φωνή της έβγαινε ανάμεσα από τα δόντια της. Πρόφερε πολύ αργά τα λόγια της, κι ό ήχος τους είχε μια μονοτονία. Έτσι ανάπηρη πού ήταν, είχε απόλυτη ανάγκη από βοήθεια κι από αποκλειστική φροντίδα. Το παραμικρό άγγιγμα, της προξενούσε πόνο.

Ή αρρώστια αύτη πολύ συχνά συνοδεύεται από ψυχολογικές μεταβολές (εκνευρισμό, μια κουραστική επιμονή να επαναλαμβάνει στερεότυπες ερωτήσεις, να έχει υπερβολικές απαιτήσεις, να παρουσιάζει σημάδια γήρανσης κλπ.). Φυσική συνέπεια τέτοιων μεταβολών είναι οι άρρωστοι αυτοί να καταλήγουν συνήθως σε ψυχιατρεία. Ή μητέρα Μαρία όμως όχι μόνο δεν είχε αλλοιωθεί ψυχικά, αλλά φανέρωσε και κάποιες εξαιρετικές πτυχές της προσωπικότητας και τού χαρακτήρα της, πού είναι πολύ σπάνιες σε τέτοιους άρρωστους. Είχε πολύ μεγάλη πραότητα, ταπείνωση, υποταγή, αυτοσυγκέντρωση και δεν ήταν καθόλου απαιτητική. Ήταν αφοσιωμένη στην αδιάλειπτη προσευχή κι υπόμενε τη δύσκολη κατάσταση της χωρίς τον παραμικρό γογγυσμό.

Ως ανταπόδοση στη μεγάλη της ταπείνωση κι υπομονή ό Θεός την προίκισε μ’ ένα χάρισμα: να παρηγορεί τούς θλιμμένους. Άνθρωποι ξένοι κι εντελώς άγνωστοι πού αντιμετώπιζαν θλίψεις, απόγνωση και κατάθλιψη, άρχισαν να την επισκέπτονται και Continue reading “Αγία Μαρία Λελιάνοβα, οσιομάρτυς μοναχή της Γκάτσινα Ρωσίας (+1932) – Ο Θεός της έδωσε το χάρισμα να παρηγορεί τους θλιμμένους & όσους έχουν κατάθλιψη”

Advertisements

Sant Blas de Sebaste, Armenia (+316) – 3 & 11 de febrero ​╰⊰¸¸.•¨* Aragonese (Spain)

http://armeniaofmyheart.wordpress.com

ARMENIA OF MY HEART

Sant Blas de Sebaste, Armenia (+316)

3 & 11 de febrero 

Sant Blas de Sebaste estió un medico y bispe de Sebaste (l’actual Sivas) en Armenia en o sieglo IV.

Fació una vida d’ermitán en una espelunga d’a selva d’Argeus, que esdevenió a suya seu bispal.

Seguntes a tradición, Blas de Sebaste yera conoixito por o suyo don de curación miraglosa pa presonas y animals.

Wikipedia

Αγία Οσιομάρτυς Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού, η διά Χριστόν σαλή, από Λετονία (+1945) – 31 Μαρτίου ╰⊰¸¸.•¨* Χαιρετισμοί από την Ποιητική Συλλογή “Ζωγραφίζοντας Φύλλα” του Άβελ-Αναστασίου Γκιουζέλη

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

60caf682855ae16f25f9b24ce7796987--flower-photography-south-korea

St. Maria Skobtsova

Αγία Οσιομάρτυς Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού,

η διά Χριστόν σαλή, από Λετονία (+1945)

31 Μαρτίου

Οι δια Χριστόν σαλοί ήταν οι άγιοι της ελευθερίας. Η ελευθερία μας καλεί, ενάντια σ’ όλο τον κόσμο, ενάντια όχι μόνο στους ειδωλολάτρες, αλλά και σε πολλούς που αρέσκονται να λέγονται Χριστιανοί, να αναλάβουμε το έργο της Εκκλησίας σ’ αυτό το δρόμο ο οποίος είναι και ο πιο δύσκολος. Και θα γίνουμε σαλοί δια Χριστόν, γιατί γνωρίζουμε όχι μόνο τη δυσκολία αυτού του δρόμου, αλλά και την απέραντη ευτυχία του να νιώθουμε το χέρι του Θεού σε ό,τι κάνουμε.

Η Μητέρα Μαρία ανακηρύχθηκε επίσημα Αγία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον Μάρτιο του 2004. Ήδη όμως, στη συνείδηση των ανθρώπων που ήξεραν τις λεπτομέρειες της ζωής της αναγνωριζόταν σαν μια από τις μεγαλύτερες Αγίες του 20ου αιώνα. Ήταν μια λαμπρή θεολόγος που υπηρέτησε με γενναιότητα την πίστη της σε εφιαλτικούς καιρούς και είχε μαρτυρικό θάνατο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ράβενσμπρουκ στη Γερμανία το 1945″ (
Τζιμ Φόρεστ).

Η αγία Μαρία Σκομπτσόβα, κατά κόσμον Ελισαβέτα Πιλένκο, γεννήθηκε το 1891 στην πόλη Ρίγα της Λεττονίας, η οποία τότε ήταν κομμάτι της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Έζησε μια επική ζωή, γεμάτη ανατροπές, προσωπικές και εθνικές τραγωδίες, αλλά και μια Continue reading “Αγία Οσιομάρτυς Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού, η διά Χριστόν σαλή, από Λετονία (+1945) – 31 Μαρτίου ╰⊰¸¸.•¨* Χαιρετισμοί από την Ποιητική Συλλογή “Ζωγραφίζοντας Φύλλα” του Άβελ-Αναστασίου Γκιουζέλη”

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ. – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

http://orthodoxsaintvalentine.wordpress.com

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

ORTHODOX SAINT VALENTINE

800x0_147836199450e3f032.jpg

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269)

Επιμέλεια κειμένου

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

4-russian-orthodox-ceremony

http://orthodoxsaintvalentine.wordpresss.com

Άγιος Βαλεντίνος της Ρώμης, ένας Ορθόδοξος Άγιος

(14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου, +269)

Η λεγόμενη “γιορτή των ερωτευμένων” έχει θεσπιστεί από κοσμικούς ανθρώπους και προσβάλει τον Άγιο. Δεν παύει όμως ο Άγιος να είναι προστάτης όσων θέλουν να παντρευτούν με Ορθόδοξο Γάμο. Όταν ο Ἀγιος ήταν εν ζωή, ο αυτοκράτορας είχε απαγορέψει να παντρεύονται οι στρατιώτες και όσοι δεν είχαν παει στρατό και έτσι οι Χριστιανοί νέοι είχαν πρόβλημα. Αλλά ο Άγιος Βαλεντίνος τους πάντρευε κρυφά και έτσι τον συνέλλαβαν και μαρτύρησε.

Ο Άγιος Βαλεντίνος στα συναξάρια της Ελλάδας και της Ανατολής μνημονεύεται μαζί με τους συμμάρτυρές του στις 19 Ιανουαρίου και στις 6 Ιουλίου! Οι συμμάρτυρές του είναι ο Αγιος Μάριος ο Πέρσης, η σύζυγός του Μάρθα, οι υιοί τους Αββακούμ και Αυδιφάξ και οι μάρτυρες Κρισπίνος και Αστέριος.

Μαρτύρησαν όλοι μαζί το 269 μαζί με τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαλεντίνο ο οποίος είναι Ορθόδοξος Άγιος επειδή μαρτύρησε πριν το σχισμα των Ρωμαιοκαθολικών το οποίο έγινε το 1054.

c37671-1392042077

Η ζωή του Αγίου Βαλεντίνου

Ημέρες εορτής:

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου (+269)

╰⊰¸¸.•¨*

Ο Ἀγιος Βαλεντίνος είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος διότι μαρτύρησε το 269

πρίν το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών (1054)

Τα αρχαία Μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο είναι ελλιπή.

Το Μαρτύριο του Αγίου Βαλεντίνου στη Ρώμη

Ο Άγιος Βαλεντίνος έζησε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα και ήταν ιερέας ο οποίος μάζι με τον Άγιο Μάριο και την οικογένεια του Αγίου Μαρίου και άλλους Χριστιανούς βοηθούσαν τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’ το Γότθο. Η μεγάλη αρετή και η κατηχητική δράση του αγίου είχαν γίνει γνωστές· έτσι συνελήφθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου…

«Γιατί, Βαλεντίνε, θέλεις να είσαι ο φίλος των εχθρών μας και απορρίπτεις τη φιλία μας;», ρώτησε ο αυτοκράτορας. Τότε ο άγιος απάντησε, «Άρχοντα μου, αν ήξερες το δώρο του Θεού, θα ήσουν ευτυχής και μαζί σου η αυτοκρατορία σου, θα απορρίπτατε τη λατρεία των ειδώλων και θα λατρεύατε τον αληθινό Θεό και τον Υιό του Ιησού Χριστό». Ένας από τους παρόντες δικαστές διέκοψε τον άγιο ρωτώντας τον τι πιστεύει για το Δία και τον Ερμή, τότε ο άγιος Βαλεντίνος θαρραλέα απάντησε, «Είναι άθλιοι, και πέρασαν τη ζωή τους μέσα στη διαφθορά και το έγκλημα!». Ο δικαστής, εξαγριωμένος, φώναξε, «βλασφήμησε ενάντια στους Θεούς και ενάντια στην αυτοκρατορία!». Ο αυτοκράτορας εν τούτοις συνέχισε τις ερωτήσεις του με περιέργεια, ικανοποιημένος μιας και βρήκε την ευκαιρία να μάθει ποια ήταν επιτέλους η πίστη των Χριστιανών. Ο Βαλεντίνος βρήκε λοιπόν το Continue reading “Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ. – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης”

Saint Paraskevi the Holy & Glorious Virgin-Martyr of Greece, from Rome (+161) – Patron Saint of the eyes – July 26

https://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

1691b88d8400de10c4451ec65f0db6af.jpg

Holy Skull of St. Paraskevi, Moni Petraki.jpg

Holy Skull of St. Paraskevi in Petraki Monastery, Athens, Greece

agia_paraskeyi.jpg

1311406973_gm_cmf.jpg

Saint Paraskevi the Holy & Glorious Virgin-Martyr of Greece, from Rome (+161)

Patron Saint of the eyes

July 26

The holy and glorious Virgin-Martyr Saint Paraskevi (also Paraskeva) was arrested during the reign of the Roman Emperor Antoninus Pius (r. A.D. 138-161) under the penalty of refusing to worship idols and adhering to the state pagan religion. After enduring many tortures, she was eventually released by the emperor, continuing to profess Christ. She was eventually tortured and beheaded by the Roman governor Tarasius in the year 180. The Church commemorates her on July 26.

Saint Paraskevi, The Parthenomartyr, (July 26th), was born in a village near Rome during the reign of Hadrian (117-138 AD). Her parents were the pious Christians Agathonikos (Agathon) and Politea. Her parents prayed fervently for a child, and God finally blessed their piety. They gave great honor to Friday, the day of Our Lord’s suffering. Being born on this day, her parents named her Paraskevi (“Friday” in Greek, but literally “preparation”).

St Paraskevi obtained an excellent education from both secular and Scriptural instructors. She was also very knowledgeable in the field of philosophy. Bolstered by her Christian upbringing, she often conversed with other women about Christianity, trying to strengthen their faith in this new religion. Many distinguished families wanted this beautiful, educated and rich woman to marry their sons. Her understanding and kindness made her even more desirable. However having a higher goal in life, St Paraskevi rejected any marriage proposals.

When she was 20 years old, both her parents died 1eaving her as the sole heir to the family fortune. St Paraskevi did not use her fortune for herself. Filled with the spirit of Christ and Christian ideals, she sold all her worldly possessions using the money to relieve human suffering. There was a portion retained to a community treasury that supported a home for reverent virgins who stayed in a kenobion, a type of commune like a contemporary monastery. These women prayed and fasted doing charitable works. They preached primarily to Hebrew and idol worshiping women giving them an opportunity to learn about Christian salvation.

She left Rome at the age of 30 and began her holy mission, passing through many cities and villages. St Paraskevi’s activities occurred during a period that the Jews and Romans persecuted the Christian religion with the greatest intensity. Antoninus Pius (138-161) ruled Rome at this time, and he did not execute Christians without a trial. She was not caught immediately or put to death. Instead, Antoninus protected Christians against the blind mania of the Jewish and Roman inhabitants. Christians could only be brought to trial if another citizen lodged a formal complaint against them. Antoninus however had to repeal this law because of the many disasters which had befallen Rome and which were blamed on the Christians.

Strong in faith, learning, and eloquence, Paraskevi spoke persuasively to her fellow Roman citizens, leading them from idolatry to faith in Christ. Eventually, Antoninus heard of St. Paraskevi’s holy mission. Upon her return to Rome, several Jews filed complaints about her and Antoninus summoned her to his palace to question her. Attracted by her beauty and humility he tried with kind words to make her denounce her faith, even promising to marry her and make her an empress. Angered by her refusal he had a steel helmet, lined with nails and compressed on her head with a vice. It had no effect on the Saint and many who witnessed this miracle converted to Christianity. Thrown into prison, Paraskevi asked God to give her the strength to face the terror that awaited her. Antoninus again continued her torture by having her hung by her hair and at the same time burning her hands and arms with torches. The Saint suffered greatly, but had the will not to submit to the pain. Antoninus then prepared a large cauldron of oil and tar, boiled the mixture and then had Paraskevi immersed in it. Miraculously she stood in it as if she being refreshed rather than burned. Angered, Antoninus thought that she was using witchery to keep the contents cooled. Antoninus then approached the cauldron only to be blinded by the hot steam and searing emissions coming from the area. At this moment the mighty emperor asked for the intervention of St Paraskevi to heal him from this affliction to which she responded:

“Emperor, the Christian God is healing you from the blindness that was given to you as a punishment”.

Immediately, he regained his sight. Humbled by the miracle he freed the Saint, allowing her to continue her missionary activity and ended all persecutions against the Christians throughout the Roman Empire.

From this episode it is clear to the Christians that St Paraskevi has the intercessional ability to help people with visual ailments.

Astonished by the miracle, Antoninus released Paraskevi. He also ceased persecuting Christians throughout the Roman Empire.

This period was brief. After Antoninus’ death in 161, a plague broke out throughout the empire. Romans took it as a sign from their gods that that they were angered by the tolerance of Christianity. Under Antoninus’ successor, Marcus Aurelius (161-180), the laws dealing with “non-believers” were cahnged and the persecutions against the Christians resumed.

Despite these dangers, Paraskevi persevered in her missionary endeavors, spreading the Gospel wherever she traveled. By authority of emperor Aurelius the provincial eparchs Asclepius and Tarasios captured St Paraskevi. Having refused Asclepius’ demands to sacrifice to pagan gods, she was thrown into a snake pit. The Saint made the Sign of the Cross over the serpent and the serpent perished. Asclepius had heard of the Saint’s previous miracles, realized that a great and mighty power guarded Paraskevi and decided to set her free while Asclepius and his court were all converted.

Tarasios however was less tolerant. St Paraskevi was tied and beaten and afterwards imprisoned and a huge rock placed on her chest. She prayed to Christ to help her be strong. The next morning Paraskevi was taken willingly to the Temple of Apollo. Everyone praised Tarasios, thinking that he had succeeded in breaking St Paraskevi’s faith. However, upon entering the temple, the Saint raised her hand and made the sign of the cross. Suddenly, a loud noise was heard and all the idols in the temple were destroyed. The priests and idolaters dragged her from the altar, beat her, and pushed her out of the temple. The priests demanded that Tarasios kill Paraskevi. She was convicted and condemned to death by beheading.

It was customary to give the condemned their last wish. She asked to be left alone for a few moments so that she might pray for the last time. Afterwards, the roman soldiers returned and executed the Saint.

Many healing miracles occurred as a result of St Paraskevi’s divine intervention. It is said that that merely coming in contact with he dirt of her grave faithful, crippled could walk, demonized would return to health and that the infertile would bear children. Most importantly St Paraskevi healed the blindness of the roman emperor Antoninus Pius while she was in a heated cauldron. Her merciful disposition to her tormentor has made her an intercessor Saint for the healing of eye ailments.

Her remains were eventually taken to Constantinople, where they are venerated by the faithful to this very day.

Appropriate to your calling, O Champion Paraskevi, you worshipped with the readiness your name bears. For an abode you obtained faith, which is your namesake. Wherefore, you pour forth healing and intercede for our souls.

O most majestic One, we have discovered your temple to be a spiritual clinic wherein all the faithful resoundingly honor you, O famed and venerable martyr Paraskevi.

Tomb in Pounta, Greece

According to the tradition of the people of Epirus, Paraskevi was not martyred in Rome as mentioned in her traditional hagiography, but in Thesprotia where the Monastery of Saint Paraskevi of Pounta stands today. According to this tradition, strongly held by the locals, the headless body of the saint was entombed here and her tomb is still venerated today.

It is said that the persecutors of St. Paraskevi dragged her to the edge of the river Acheron to behead her. As the sword was raised over her head, she grabbed a stone pillar that she held so tightly that the print of her hands melted into it leaving an indelible mark. A church was eventually erected here by the faithful in her honor and housed her holy relics. Her skull was eventually placed in the walls of the church, though today it is kept in Moni Petraki in Athens.

According to the author and novelist Spyros Mouselimis, in his article “The Monastery of Pountas and the Feast of Saint Paraskevi” (Ηπειρωτική Εστία, 10, pp. 638-641, 1961), Pountas Monastery was known for its healing waters and numerous miracles. The pilgrims would cut off portions of the stone pillar of St. Paraskevi as a talisman, to the point that in 1960 the size of the stone was half its original size.

The property of the Monastery at one time was very great. According to Lambridis, at the end of the 19th century the annual revenue of the Monastery was 20,000 piastres, from which a boarding school was supported on its premises until 1913. After the population exchange of 1923 the Monastery was abandoned and did not operate again until 1975. Only the eastern side of the original Holy Altar area of the Katholikon survives today, while the rest of the church was restored in 1989 together with the inscription for the tomb of St. Paraskevi.

Today the Monastery operates as a female convent.

Source: Orthodox Wiki

eeebdf8375dc776a030217bdb52b849e.jpg

agia-paraskevi-st-paraskeva

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

patron_saint

icon

f6c0fb14a9a4b7605daf9ab5e8311d78

greek-orthodox-silver-950-icon-saint-paraskevi-c77f0fb5a6aacaa37b7de4561a091bbe

 

Η Προσευχή – Κομποσχοίνι: Πομπός Ασυρμάτου ╰⊰¸¸.•¨* Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ

http://orthodoksa-istologia.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

DCEOWQQXsAEu76y

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Κομποσχοίνι: Πομπός Ἀσυρμάτου

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Σταμάτα  2012

http://www.truthtarget.gr – Ὧρες Ἐξομολόγησης

(2108220542 – 6978461846)

TRUTH TARGET

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

http://www.truthtarget.gr/books/29-pray.html

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Ὁ Arthur Koestler, γνωστός συγγραφέας, ἔγραψε, τήν πιό ἐπιτυχημένη, νομίζω, σκέψι γιά τήν προσευχή: Ὁ Θεός «ξέχασε» νά βάλη τό ἀκουστικό στή θέσι του. Ἡ τηλεφωνική ἐγκατάστασι τοῦ οὐρανοῦ δέν καταρρέει ποτέ. Ὅποτε θέλει ὁ πιστός, ἀνοίγει τήν καρδιά καί τό στόμα του καί ὁ Θεός εἶναι στό ἄλλο ἄκρο τῆς γραμμῆς.

Γράφει ὁ Ἅγ. Ἰωάννης τῆς Κλίμακος: «Πάλευε συνεχῶς νά συγκεντρώνης τό νοῦ σου πού σκορπίζεται σέ ρεμβασμούς. Ὁ Θεός δέν ζητᾶ ἀπό τούς ὑποτακτικούς τοῦ Κοινοβίου (ὅπως ἀπό τούς ἡσυχαστές) προσευχή ἀρρέμβαστη. Γι᾽ αὐτό νά μήν ἀθυμῆς, ἐπειδή κλέπτεται ὁ νοῦς σου. Ἀντίθετα νά εὐθυμῆς πού πάντοτε τόν ἐπαναφέρεις. Ἄλλωστε, μόνο στούς ἀγγέλους παρατηρεῖται τό… νά μήν κλέπτεται ὁ νοῦς τους».

• Ἀκόμα: «Πολλές φορές ἐνῶ προσευχόμασθε μᾶς ἦλθαν ἀδελφοί. Καί ἀναγκαστικά θά κάνουμε ἕνα ἀπό τά δύο, ἤ θά σταματήσουμε τήν προσευχή ἤ θά λυπήσουμε τόν ἀδελφό μας ἀφήνοντάς τον νά φύγη ἄπρακτος. (Σ᾽ αὐτή τήν περίπτωσι πρέπει νά σκεφθοῦμε, ὅτι) ἡ ἀγάπη εἶναι ἀνώτερη ἀπό τήν προσευχή, διότι κατά κοινή ὁμολογία ἡ προσευχή εἶναι μία ἐπί μέρους ἀρετή, ἐνῶ ἡ ἀγάπη τίς περικλείει ὅλες».

• Τέλος: «Νά μή λές, ὅτι ἄν καί προσευχήθηκες πολύ καιρό, δέν κατόρθωσες τίποτε, διότι ἤδη κάτι σπουδαῖο κατόρθωσες. Τί, ἀλήθεια, ὑπάρχει ἀνώτερο ἀπό τήν προσκόλλησι στόν Κύριο καί ἀπό τή συνεχῆ παραμονή σ᾽ αὐτή τήν ἕνωσι;».

• Ἐπίσης: «Ἡ καμήλα γονατίζει τό βράδυ γιά νά τήν ξεφορτώσουν. Καί ξαναγονατίζει τό πρωΐ γιά νά δεχθῆ πάλι τό φορτίο στούς ὤμους της.

Ἔτσι κι ἐμεῖς πρέπει νά γονατίζουμε πρωΐ καί βράδυ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, μέ προσευχή. Πότε γιά νά ξαλαφρώσουμε ἀπ᾽ τό φορτίο μας τῶν ἀναγκῶν, τῶν πόνων καί τῶν θλίψεων καί πότε, γιά νά πάρουμε δυνάμεις γιά τό νέο φορτίο τῆς ἡμέρας».

Χρησιμοποιώντας τήν εἰκόνα τῆς καμήλας κι ἕνας σύγχρονος θεολόγος γράφει: «Ἀλλά καί ἡ ζωή τοῦ χριστιανοῦ, τί ἄλλο εἶναι παρά μιά πορεία μέσα στήν ἔρημο τοῦ κόσμου! Ὁ καυστικός ἥλιος, οἱ ἀμμοθύελλες μαζύ μέ τήν ἔλλειψι τοῦ νεροῦ, κάνουν τήν πορεία κουραστική. Κι ὁ χριστιανός, ὁ ἀποδημητής τούτης τῆς ζωῆς, προχωρεῖ μέ σκοπό νά Continue reading “Η Προσευχή – Κομποσχοίνι: Πομπός Ασυρμάτου ╰⊰¸¸.•¨* Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ”

Όταν ο διάβολος μάς βάλει στο χέρι παύει να μας πολεμά – Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκύρηκας σε Ελλάδα, Αυστραλία, ΗΠΑ & Καναδά

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & ST PAISIOS OF MY HEART

taiwan

Όταν ο διάβολος μάς βάλει στο χέρι παύει να μας πολεμά

Δημήτριος Παναγόπουλος, Ιεροκύρηκας

Ἀνέφερε ὁ Δ. Παναγόπουλος σέ κήρυγμά του: «Διάβαζα κάτι πού ἔχει σχέσι μ᾽ ἕναν ὁ ὁποῖος ἐπί 55 χρόνια ζοῦσε ἔγκλειστος σέ μιά τρύπα καί ὁ Σατανᾶς τόν πολεμοῦσε μέρα-νύκτα, μέ τό λογισμό τῆς πορνείας. Ἄνθρωπος 75 ἐτῶν ἤδη, καί τόν πολεμοῦσε μέ τό λογισμό αὐτό… Μιά μέρα ἀγανάκτησε ὁ Γέροντας καί λέει στό διάβολο:

—Γεράσαμε ἐδῶ μαζί, 55 ὁλόκληρα χρόνια. Ἄφησέ με πλέον.

Καί τί νομίζετε ὅτι τοῦ εἶπε;

—Ἐάν μοῦ ὁρκισθῆς κάτι καί δέν τό πῆς σέ κανένα, θά σέ ἀφήσω.

—Νά ἀκούσω, λέει ὁ Γέροντας.

—Θά μοῦ ὁρκισθῆς πρῶτα, ἐπιμένει ὁ Διάβολος.

Ὑπακούει ὁ Γέροντας καί λέει ὁ Διάβολος:

—Αὐτό τό ὁποῖο ἔχεις ἐκεῖ πέρα νά τό βγάλης, νά μήν τό προσκυνᾶς (εἶχε τήν εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου) καί θά παύσω νά σέ πειράζω.

Ὁ Γέροντας σάστισε ὅταν ἄκουσε ἀφ᾽ ἑνός τή σατανική αὐτή ἀπαίτησι καί ἀφ᾽ ἑτέρου γιά τόν ὅρκο τόν ὁποῖο εἶχε κάνει. Στήν δύσκολη αὐτή θέσι στήν ὁποία βρέθηκε, λέει στό Σατανᾶ:

—Θά σοῦ ἀπαντήσω μετά ἀπό δύο μέρες.

Καί φεύγει ἀμέσως καί πηγαίνει σ᾽ ἕναν ἄλλο διακριτικότερο Γέροντα καί τοῦ ἐξιστορεῖ τήν ὑπόθεσι. Ὅταν αὐτός τήν ἄκουσε, τοῦ λέει:

—Ἀπατήθηκες ἀπό τό διάβολο, ἀλλά καλά ἔκανες καί τό ἀποκάλυψες, διότι θά ὠφεληθοῦν καί ἄλλοι.

Καταλάβατε τί ἀντάλλαγμα ζήτησε προκειμένου νά τόν ἀφήση; “Δέν θά προσκυνήσης πάλι αὐτήν ἐδῶ”… Αὐτό εἶναι μάθημα σοβαρό. Μαθαίνουμε ὅτι, ὅταν ὁ Διάβολος μᾶς βάλη στό χέρι, παύει νά μᾶς πολεμᾶ. Τούς δικούς του δέν τούς πολεμᾶ. Πολεμᾶ ὅλους αὐτούς πού φροντίζουν νά τοῦ φύγουν».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἁγιολογία

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Σταμάτα 2013

http://www.truthtarget.gr (Ώρες Εξομολόγησης)

TRUTH TARGET

(2108220542 – 6978461846)