Saint Vitalios of Gaza (+621) saved many Prostitutes of Alexandria, Egypt



Screen Shot 2017-10-22 at 18.49.38

Saint Vitalios of Gaza (+621) saved

many Prostitutes of Alexandria, Egypt

Saint Vitalios, a monk of the monastery of St Seridus, arrived in Alexandria when St John the Merciful (November 12) was Patriarch of Alexandria.

When he was sixty years old, he undertook an extraordinary task: he wrote down from memory the names of all the prostitutes of Alexandria and he began to pray for them.

He worked from morning to evening, earning twelve copper coins each day. In the evening the Saint bought a single bean, which he ate after sunset. Then he would give the rest of the money to one of the harlots, whom he visited at night and said, “I beg you, take this money and do not sin with anyone tonight.” Then he stayed with the harlot in her room. While she slept, the Elder spent the whole night at prayer, reading the Psalms, and quietly left in the morning.

He did this each day, visiting all the harlots in turn, and he made them promise to keep the purpose of his visit secret. The people of Alexandria, not knowing the truth, became indignant over the monk’s behavior, and they reviled him. However, he meekly endured their scorn, and he only asked that they not judge others.

The holy prayers of St Vitalios saved many fallen women. Some of them went to a monastery, others got married, and others found respectable work. But they were forbidden to tell anyone the reason why they had changed their life, and thereby stop the abuse heaped upon St Vitalios. They were bound by an oath they had made to the Saint. When one of the women began to break her oath and stood up to defend the Saint, she fell into a demonic frenzy. After this, the people of Alexandria had no doubt concerning the sinfulness of the monk.

Certain of the clergy, scandalized by the behavior of St Vitalios, reported him to the holy Patriarch John the Merciful. But the Patriarch did not believe the informers and he said, “Cease to judge, especially monks. Don’t you know what happened at the First Council of Nicea? Some of the bishops and the clergy brought letters of denunciation against each other to the emperor St Constantine the Great (May 21). He commanded that a burning candle be brought, and not even reading the letters, he burned them and said, ‘If I had seen with my own eyes a bishop sinning, or a priest, or a monk, then I would have veiled such with his garb, so that no one might see his sin.’” Thus the wise hierarch shamed the calumniators.

St Vitalios continued on with his difficult exploit: appearing himself before people under the guise of a sinner and a prodigal, he led the prodigal to repentance.

One time, emerging from a house of ill repute, the monk encountered a young man going there — a prodigal fellow, who with an insult struck him on the cheek and cried out that the monk was a disgrace to the Name of Christ. The monk answered him: “Believe me, that after me, humble man that I be, thou also shalt receive such a blow on the cheek, that will have all Alexandria thronging to thine cry.”

A certain while afterwards St Vitalios settled into a small cell and in it at night he died. At that very hour a terrifying demon appeared before the youth who had struck the Saint, and the demon struck the youth on the cheek and cried out: “Here is a knock from St Vitalios.” The youth went into a demonic madness. In a frenzy he thrashed about on the ground, tore the clothing from himself and howled so loudly, that a multitude of people gathered.

When the youth finally came to his senses after several hours, he then rushed off to the cell of the monk, calling out: “Have mercy on me, O servant of God, for I have sinned against thee.” At the door of the cell he came fully to his senses and he told those gathered there about his former encounter with St Vitalios. Then the youth knocked on the door of the cell, but he received no answer. When they broke in the door, they then saw that the monk was dead, on his knees before an icon. In his hand was a scroll with the words: “Men of Alexandria, judge not beforehand, til the Lord cometh, the Righteous Judge”.

At this moment there came up the demon-possessed woman, punished by the monk for wanting to violate the secret of his exploit. Having touched the body of the Saint, she was healed and told the people about everything that had happened with her.

When the women who had been saved by St Vitalios learned about his death, they gathered together and told everyone about the virtues and mercy of the Saint.

St John the Merciful also rejoiced, in that he had not believed the calumniators, and that a righteous man had not been condemned. And then together with the throng of repentant women, converted by St Vitalios, the holy Patriarch solemnly conveyed his remains throughout all the city and gave them reverent burial. And from that time many of the Alexandria people made themselves a promise to judge no one.

Feast Day of Saint Vitalios of Alexandria: January 11


Saint Vitalios and the Prostitutes of Alexandria

Orthodox Metropolitanate of Singapore and South Asia


Άγιος Μόναν (St Monan) Μοναχός της Μονής της Νήσου May Σκωτίας & ιδρυτής μικρού Ναού στο Five της Σκωτίας (+9ος αιώνας) – 1 Μαρτίου




Ερείπια από το Μοναστήρι του Αγίου Αδριανού στη Νήσο May της Σκωτίας



Άγιος Ιερομάρτυς Μόναν (St Monan) της Μονής της Νήσου May Σκωτίας

& 6.600 Μάρτυρες στο Fife της Σκωτίας (+874)

1 Μαρτίου

Ο Άγιος Μόναν (St Monan) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Σκωτίας ο οποίος έζησε τον 9ο αιώνα και η εορτή του είναι την 1η Μαρτίου.

Ανατράφηκε από τον Άγιο Αδριανό (St Adrian/Ethernan), τον ηγούμενο της Μονής της Νήσου May της Σκωτίας και στη συνέχεια χειροτονήθηκε Ιερέας. Υπηρέτησε για πολύ καιρό στον Ναό του Αγίου Ανδρέα της Σκωτίας και ύστερα στάλθηκε για να κηρύξει στη Νήσο May μένοντας στο Μοναστήρι του Αγίου Αδριανού.

Το 874 παρεβρέθηκε στο Μαρτύριο του Αγίου Αδριανού και των υπόλοιπων μοναχών από τους Vikings στη Νήσο May και ύστερα πήγε στο Fife της Σκωτίας για ιεραποστολή όπου ίδρυσε ένα παρεκκλήσι το οποίο βρίσκεται στο σημερινό χωριό St Monans.

Την ίδια χρονιά οι Viginks έκαναν επιδρομή στην περιοχή του Fife όπου Μαρτύρησαν 6.600 Χριστιανοί.

Συνέλαβαν και τον Άγιο Μόναν (St Monan) ο οποίος παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο μετά από Μαρτυρικό θάνατο και τα Ι. Λείψανά του είναι θαυματουργικά μέχρι και σήμερα προς όλους.

Τον 14ο αιώνα ο Δαβίδ Β´ Βασιλιάς της Σκωτίας ξαναέκτισε το εκκλησάκι του Αγίου Μόναν στο St Monans του Fife αφού γιατρεύθηκε θαυματουργικά από τις πληγές μίας μάχης χάρη στη μεσολάβηση του Αγίου Μόναν (St Monan).



Santos Ícones – Padre Georges Florovsky ╰⊰¸¸.•¨* Portuguese


Santos Ícones

Do Capítulo VI, “Dimensões da Redenção,” da

Collected Works of Georges Florovsky, Vol. III:

Creation and Redemption (Nordland Publishing Company):

Belmont, Mass., 1976), pp. 209-212.



O PRIMEIRO DOMINGO DA GRANDE QUARESMA É O DOMINGO DA ORTODOXIA. Ele foi estabelecido como um dia memorial especial pelo Concilio de Constantinopla em 843. Ele comemora antes de tudo a vitória da Igreja sobre a heresia dos Iconoclastas: o uso e veneração dos Santos Ícones foi restaurada. Neste dia nós continuamos a cantar o tropário da Santa Imagem de Cristo: “Nós reverenciamos Tua sagrada Imagem, ó Cristo…”

Á primeira vista, pode parecer ser uma ocasião inadequada para comemorar a glória da Igreja e todos os heróis e mártires da Fé da Igreja. Não seria mais razoável fazer isto nos dias dedicados à memória dos grandes Concílios Ecumênicos ou dos Santos Padres da Igreja? A veneração do Ícone não é mais uma peça de um ritual e cerimonial externo? Um Ícone pintado não é justamente mais uma decoração, muito bonita de fato, e de diversas maneiras instrutiva, mas dificilmente um artigo de Fé? Esta é a opinião corrente, infelizmente largamente espalhada mesmo entre os próprios Ortodoxos. E é a responsável por um pesaroso decaimento da nossa arte religiosa. Nós Continue reading “Santos Ícones – Padre Georges Florovsky ╰⊰¸¸.•¨* Portuguese”

Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία και Βιβιάνα και οι γονείς τους Άγιοι Μάρτυρες Φλαβιανός & Δαφρόσα της Ρώμης (+361)


Πάνω: Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία & Βιβιάνα

Κάτω: Αγία Μάρτυς Δαφρόσα

Αγίες Παρθενομάρτυρες Δημητρία και Βιβιάνα 

και οι γονείς τους Άγιοι Μάρτυρες Φλαβιανός & Δαφρόσα της Ρώμης (+361)

╰⊰¸¸. •¨*

Ημέρες μνήμης:

4 Ιανουαρίου: Άγιος Φλαβιανός & Αγία Δαφρόσα

21 Ιουνίου: Αγία Δημητρία

1 Σεπτεμβρίου: Αγία Βιβιάνα

Ρώμη, η πόλη των Μαρτύρων. Το έτος 361, ο αυτοκράτορας Ιουλιανός έκανε τον Απρονιανό Κυβερνήτη της Ρώμης ο οποίος ξεκίνησε διωγμό κατά των Χριστιανών.

Η Αγίές Δημητρία και Βιβιάνα ζούσαν στη Ρώμη και ήταν κόρες Χριστιανών γονέων, του Αγίου Φλαβιανού ένός Ρωμαίου ιππότη και της Αγίας Δαφρόσας της συζύγου του.

Ο Άγιος Φλαβιανός επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα βασανίστηκε και στάλθηκε στην εξορία, όπου και πέθανε από τις πληγές του. Η Αγία Δαφρόσα επίσης επειδή δεν δέχτηκε να αρνηθεί το Χριστό αποκεφαλίστηκε.

Ο διώκτης Απρονιανός πήρε όλα τα υπάρχοντα των δύο θυγατέρων της Αγίας Δαφρόσας, Βιβιάνας και Δημητρίας, και τις άφησε να υποφέρουν από τη φτώχεια και την πείνα με σκοπό να τις πείσει να αρνηθούν το Χριστό και να προσκηνύσουν τα είδωλα. Η Αγίες παρέμειναν σε κατ᾽οίκον περιορισμό με τη βία ώστε να υπομείνουν το μαρτύριο της πείνας. Έτσι περνούσαν όλο το χρόνο τους με νηστεία και προσευχή. Ο Απρονιανός βλέποντας ότι η πείνα δεν είχε καμία επίδραση πάνω τους, τις κάλεσε.

Η Αγία Παρθενομάρτυς Δημήτρια, μετά από το Μαρτύριο της πείνας, αφού ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό, έπεσε νεκρή στα πόδια του τυράννου παραδίδοντας την αγία ψυχή της στο Σωτήρα Χριστό.

Η Αγία Βιβιάνα προοριζόταν για μεγαλύτερα Μαρτύρια. Αρχικά την παρέδοσαν στα χέρια μιας κακιάς γυναίκας που ονομάζόταν Ρουφίνα η οποία μάταια προσπάθησε να την αποπλανήσει. Χρησιμοποιώντας χτυπήματα και εκβιασμούς προσπαθούσε να την κάνει να αρνηθεί το Χριστό αλλά η Χριστιανή παρθένος παρέμεινε πιστή.

Ο Απρονιανός εξοργισμένος με την σταθερότητα της Αγίας παρθένου διέταξε να δεθεί σε μία κολώνα και να μαστιγωθεί άγρια με φραγγέλειο το οποίο είχε μόλυβδο στις άκρες του. Ο Αγία Παρθενομάρτυς Βιβιάνα υπόμεινε το Μαρτύριο με χαρά και παρέδωσε την ψυχή της στον Χριστό ένδοξα.

Το Άγιο Λείψανό της στη συνέχεια τοποθετήθηκε στην ύπαιθρο για να κατασπαραχτεί από τα άγρια ​​ζώα, αλλά κανένα ζώο δεν το αγγίξε. Μετά από δύο ημέρες την έθαψαν.



Orthodox Heart Sites

Μετάφραση & επιμέλεια κειμένου:

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

Svatý Mames nebo Mamans z Malé Asie a lev (+275) – 2. září ╰⊰¸¸.•¨* Czech


Svatý Mames nebo Mamans z Malé Asie a lev (+275)

2. září

Svatý Mames nebo Mamans (asi 258–275) byl pastýř, který byl umučen při pronásledování křesťanů v době vlády císaře Aureliána v Malé Asii.

Jako poustevník žil v míru s divokou zvěří. Byl zajat a odsouzen k roztrhání lvy v aréně. Ti ho však nechali bez povšimnutí a Mames byl ukamenován přihlížejícími diváky.



Τροπάρια στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη, σε Ορθόδοξους Αγίους της Δυτικής Ευρώπης & σε άλλους Αγίους – Από τον Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργό Ελληνικού Rock Συγκροτήματος


Τροπάρια στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη,

σε Ορθόδοξους Αγίους της Δυτικής Ευρώπης & σε άλλους Αγίους

Από τον Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή

& στιχουργό Ελληνικού Rock Συγκροτήματος


Άγιος Αρχάγγελος Μιχαήλ ο Πανορμύτης της Σύμης

Δεῦτε Πανορμίτου τὴν ἱεράν, εἰκόνα ἐν Σύμῃ, προσκυνήσωμεν εὐλαβῶς,
ὅτι τὰς ἰάσεις, προχέει τοῖς νοσοῦσι, καὶ νέμει θεῖον πλοῦτον, πᾶσι τοῖς πένησι.

Γάνυται ἡ Σύμη ἐπὶ τῇ σῇ, ἁγίᾳ εἰκόνι, Ἀρχιστράτηγε Μιχαήλ,
ὅτι ἀναβλύζει, ἰάσεων τὰ ῥεῖθρα, τοῖς πόθῳ προσκυνοῦσιν, αὐτὴν Ἀρχάγγελε.

Φρούρει ἐνδοξότατε Μιχαήλ, θείαις πτέρυξί σου, Πανορμῖτα τὴν εὐαγῆ,
Μονήν σου ἐν Σύμῃ, καὶ πάντας τοὺς τιμῶντας, τὴν θείαν σου εἰκόνα, καὶ εὐφημοῦντάς σε.

Πλήθη φιλεόρτων στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου, πρὸ εἰκόνος θαυματουργοῦ,
θείου Ταξιάρχου, φοβερωτάτου νόου, τοῦ σκέποντος τὴν Σύμην, ἀύλοις πτέρυξι.

Σκέπε νεολαίαν τὴν τοῦ Χριστοῦ, θεῖε Ταξιάρχα, ἐν τῇ Σύμῃ καὶ πανταχοῦ,
θείαις πτέρυξί σου, ἐκ πλάνου ἀντιδίκου, ὃν δίωκε ῥομφαίᾳ, φοβερωτάτῃ σου.


Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Μιχαὴλ Πανορμίτην ἀνευφημήσωμεν, τῆς νήσου Σύμης τὸ κλέος, Δωδεκανήσου φρουρόν, τὸν πηγάζοντα τὴν χάριν τῶν ἰάσεων, καὶ περισκέποντα θερμῶς, τοὺς τιμῶντας εὐλαβῶς, τὴν θείαν αὐτοῦ εἰκόνα, τὸν ῥομφαίᾳ φοβερωτάτῃ, καταδιώκοντα ἐχθρὸν δυσμενῆ.

Ἦχος β´. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Θεῖε Πανορμῖτα Μιχαήλ, τῇ θαυματουργῷ σου εἰκόνι, οἱ ἐν τῇ Σύμῃ πιστοί, δάκρυσι προσπίπτουσιν, ὑμνολογοῦντές σου, τὴν ἀήττητον δύναμιν, δι’ ἧς περισῴζεις, πάντα κινδυνεύοντα, ὑπὸ τοῦ δράκοντος, θείαν δὲ πτερύγων σου σκέπην, τὴν ἐν πειρασμοῖς καὶ Continue reading “Τροπάρια στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη, σε Ορθόδοξους Αγίους της Δυτικής Ευρώπης & σε άλλους Αγίους – Από τον Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργό Ελληνικού Rock Συγκροτήματος”

San Mel di Ardagh, Irlanda (+488) – 6 febbraio ╰⊰¸¸.•¨* Italian




Rovine della chiesa di San Mel

San Mel di Ardagh, Irlanda (+488)

6 febbraio

San Melis di Ardagh, o anche Mel (Irlanda, … – 6 febbraio 488), fu un sacerdote missionario e vescovo irlandese; è venerato come santo dalla Chiesa.

Fu il fondatore della Diocesi di Ardagh, nella contea di Longford, in Irlanda.

Come molti santi antichi, non si ha una biografia dettagliata. Si pensa sia figlio di Conis e Darerca, sorella di San Patrizio, che accompagnò il fratello in Irlanda per iniziare la sua opera di evangelizzazione. Mel divenne missionario molto giovane e San Patrizio gli affidò una chiesa che costruì ad Ardagh, in seguito Mel vi costruì un monastero. Divenne poi sacerdote e venne consacrato vescovo di Ardagh. Fu anche il vescovo che mise il velo a Santa Brigida. È patrono di Ardagh.

Si dice che fosse molto generoso e dava sempre quanto poteva ai poveri tenendo per sé il minimo indispensabile. Mel viveva con sua zia Lupait, e si diffuse un pettegolezzo secondo il quale ci sarebbe stato un rapporto tra i due, tanto che lo stesso Patrizio si mise ad indagare, ma Mel e sua zia erano molto pii ed entrambi pregarono per ricevere un miracolo: Patrizio andò a parlare con Mel riguardo alla vicenda, Mel stava arando e dal terreno saltò fuori un pesce vivo; mentre Lupait per provare la sua innocenza ha trasportato carbone ardente senza bruciare né lei né i suoi vestiti. Patrizio rimase così soddisfatto e non dubito più di suo nipote.




Orthodox Heart Sites

Rovine della chiesa di San Mel